Author Archive

Is dit regtig nodig om ‘n spesifieke gebedsplek te hê?

Written by Quintus Heine on . Posted in Gebed en Spiritualiteit

Is ‘n spesifieke gebedsplek nodig?

Ons is heeltyd besig om teologies te besin oor gebed, maar laat jou gedagtes vinnig dwaal na die praktyk van jou eie gebedslewe. Behalwe dat jy die hele tyd saam met God leef, wil die Bybel tog dat jy spesifieke tyd aan gebed afstaan. Waar het jy vandag spesifiek gaan bid? ……..

As jy ʼn lekker koffiedrinkwinkel vind, gaan jy altyd terug daarna omdat jy daar tuis en knus voel.  As jy iemand nooi vir koffie, dan kom die plek ook eerste by jou gedagtes op. Jy begin assosieer met die aangename herinneringe wat jy by die koffiewinkel meegemaak het.  As jy iewers wil gaan sit om iets te lees of vir iemand wag, dan gaan jy ook maklik na die koffiewinkel terug.  Ek dink so is dit ook met die plek waar jy gereeld met die Here praat.  Dit is goed om ʼn plek te hê van aanbidding.  As Comerford oor die groei in die gebedslewe praat, dan noem hy die spesifike “plek” van aanbidding ʼn noodsaaklikheid.

Is ons gebede vir God belangrik?

Written by Quintus Heine on . Posted in Gebed en Spiritualiteit

Die eerste verklaring van die stilte is dat dit ʼn heilige stilte is, in afwagting op die aankondiging van die oordeel van God. Dit is ʼn heilige oomblik. Dit is ʼn gebedsoomblik van eerbied en aanbidding. Dit is die tipe stilte waarna  Hab. 2:20 verwys  “Die Here is in sy heilige tempel; almal op aarde moet in sy teenwoordigheid stil wees”

Daar is ook ʼn tweede verklaring wat aanvullend gesien moet word. Die halfuur stilte is ʼn wagperiode, nie net om aan God eerbied te betoon nie, maar dis ʼn afwagting op die gebede van die gelowiges. JH Bavinck noem hierdie pouse, ‘n “element van vertraging”. Voordat die laaste oordeel voltrek word moet die gebede van die ware gelowiges eers in die hemel gehoor word.

Dit bly vir my een van die aangrypende gedeeltes oor gebed in die Bybel. Daar kom ʼn oomblik van stilte en afwagting waar die heelal wag op die gebed van gelowiges. Daar is min plekke waar die kosbaarheid van gebed so treffend beklemtoon word as juis hier in Openbaring 8.
Hier is ʼn bewys dat die gebede van God se kinders iets werd is. God se finale oordeel word eers “gepause” sodat die gebede van sy kinders  gehoor kan word. So baie keer wonder  ons of gebede werklik help. Ons wonder of dit nodig is dat ons bid. In hierdie gedeelte staan dit duidelik dat God se eindoordeel nie kan plaasvind sonder die gebede van gelowiges nie. Gebede van gelowiges is deel van God se raadsplan!

Die teksgedeelte vertel ook vir ons dat dit spesifiek gelowiges se gebed is waarop daar in Openb. 8 gewag word.
Openb. 8:3 lees “ ʼn Ander engel het toe gekom en by die altaar gaan staan met ʼn goue wierookbak. Daar is baie wierook aan hom gegee om dit saam met die gebed van al die gelowiges op die goue altaar voor die troon te offer”.
Om die teks  te verstaan is Ex. 30 en Lev. 16 relevant. Die Hoëpriester moes 2 maal elke dag kole vuur van die koperbrandofferaltaar in die voorhof neem om dit op die goue altaar in die heilige afdeling van die tempel te plaas. Terwyl die volk in gebed buite wag, het die priester twee handevol fyngemaakte wierook geneem en oor die kole vuur gestrooi sodat die geure daarvan kom opstyg. Wat sou dit beteken?

Aan die een kant was dit belangrik dat die volk en die priester se gebede gereinig moes wees, daarom moes die kole vuur van die brandofferaltaar geneem word. Dit was die altaar waarop daar vir die volk se sondes offers gebring is. Vanuit die NT gelees wys dit vorentoe na die offerhande van Jesus aan die kruis. Die gebed waaroor dit hier handel is gebed van gelowiges, wie se lewe gesuiwer is deur die offerhandeling. Gelowiges is deur die bloed van Jesus gesuiwer en nuutgemaak vanweë die offer van Jesus Christus en God se genade! So dit gaan hier spesifiek oor gelowiges, kinders van die Here se gebede. Openbaring 8 praat daarom ook van gelowiges se gebed.  Die kern is dat gebed in verhouding staan met Jesus se offer vir versoening en ons offer om ons lewe te gee! Gebed is deel van ons offer wat Jesus reeds aan die kruis gedoen het! So daar is dus stilte om te wag sodat gelowiges se gebede gehoor kan word. God wag vir sy gelowige kinders se gebede voordat hy die oordeel fel. Dit is vir my ongelooflik aangrypend.

Die teks verwys ook daarna, dat ons gebede vir die Here aangenaam is. Die wierook simboliseer dat God graag na die gebed van die gelowiges wou luister. Die aangename reuk dui daarop dat dit vir God aangenaam was om na die gebede van gelowiges te luister.

Hierdie teks is vir my ʼn wonderlike en vertroostende gedeelte. God wag op die gebede van gelowiges. Die gebed van die gelowige mens is vir God kosbaar. Ek weet hieraan mag ek nie weer twyfel nie.

Die Here hoor nie my gebed nie!

Written by Quintus Heine on . Posted in Gebed en Spiritualiteit

ʼn Baie goeie voorbeeld in die Bybel sien ons by die gebedslewe van Hanna, Sameul se moeder. Sy was kinderloos en het vir lank tot die Here gebid. Die gebed van Hanna was baie merkwaardig en daar is ʼn paar aspekte in hierdie gebed wat my opgeval  het:

  1. Sy het in die tempel gebid. Haar man Elkana het gereeld tempel toe gegaan. Dit is hier in die huis van God waar Hanna dan ook gaan bid. Beteken dit nou ons moet altyd in die kerk of gebou bid?  Ek dink nie so nie. Na die opstanding van Jesus en die uitstorting van die Heilige Gees is daar ‘n nuwe bedeling. Ons het nie  meer ʼn gebou nodig om tot God te bid nie. God is oral by jou teenwoordig. Jy moet dus weet- Die Here is by jou, jy kan enige plek bid. Vir Hanna was dit egter erns om in die tempel te bid omdat die tempel, die Here se teenwoordigheid gesimboliseer het. Hy was daar teenwoordig. Ons leef vandag heeltyd in God se teenwoordigheid (Coram Deo) – as ons bid en as ons nie bid nie. Die Here weet alles wat jy doen en is altyd by jou. Dit is nie net tydens gebed wat jy bewus moet wees dat jy in God se teenwoordigheid leef nie. Hy weet ook – hoe jy geleef het  voor jou gebed. ‘n Opregte gebed, word vooraf gegaan deur ‘n opregte lewe.  God is heeltyd teenwoordig.

  2. Hanna het ook die regte gebedshouding gehad: In die Bybel word verskillende gebedshouding aan ons voorgehou. Ons lees van Moses en Aaron wat op hulle aangesigte neergeval het as hulle bid; van  Dawid wat op sy bed gemediteer het; Salomo het gekniel met sy hande na die hemel; Jona het in die maag van ʼn groot vis gebid; Ezra het geween; Nehemia het gebid toe hy op die muur gestaan het om toesig te hou oor die bou van die muur; Petrus het sy knieë gebuig in die tronk. Wat het Hanna gedoen? Sy het gestaan en bid. 1 Sameul 1:13 vertel Sy het in haar hart ʼn stilgebed gebid. Was haar uiterlike houding belangrik- Nee – wat wel belangrik is dat sy gebid het met ʼn sekere hartsgesindheid wat op God ingestel gebid.  Miskien is dit die geheim. Ons harte moet op God ingestel wees. Ons bid so maklik gebede en behoeftes van ons eie hart. Ons moet dus op God ingestel wees. Dit was die kenmerkende van Hanna se gebed. Haar hart was op God gerig!!Gebed is die uiting van jou hartsbegeerte.

  3. Hanna het ook gebid vir die regte uitkoms: Met die eerste opslag het Hanna se gebed baie selfsugtig geklink. Sy is kinderloos en wil ʼn kind hê! Maar dan hoor ons dat sy hierdie kind onmiddellik vir die Here wil gee. Hanna het nie gebid vir selfsugtige begeertes nie, maar om haar kind  vir die Here te gee. Ons leer dit ook in Joh. 14 Ons kan enigiets van die Vader vra, maar dit moet om sy eer gaan. Hanna het ‘n nederige ingesteldheid gehad.

  4. Hanna het ook die Here met ʼn dankbare hart geprys vir die uitkoms van die gebed. Sy het haar afhanklikheid aan God bely en aan Hom die eer gegee. Na haar gebed was diot net God wat saak gemaak het.

Voor ons weer die Here die skuld gee as ons die ervaring het van – ” gebede teen die dak “– ondersoek dalk eers jou eie gebedslewe of eie hart-  Leef jy met ‘n opregte gesindheid en geheiligde lewe in teenwoordigheid van God? Is gebed vir jou slegs versoeke of ‘n uiting van jou verhouding met die Here? Is daar dalk  kamers van jou hart wat die Here nie mag sien nie?Soek jy die Here se wil in jou gebed?

Ja – dit is nie die Here wat ons nie hoor nie- Dit is ons wat Hom nie hoor nie!!!

God is my getrouste vriend- ‘n Gebed

Written by Quintus Heine on . Posted in Gebede

 

Ek het die Here lief, want Hy verhoor my smeekgebede. Hy het na my geluister toe ek Hom aangeroep het.
Bande van die dood het my omsluit, doodsangs het my aangegryp, ek het benoud en bekommerd geword.
Toe het ek die Naam van die Here aangeroep: “Here, red my tog!” Die Here is genadig en regverdig, ons God ontferm
Hom oor ons. Die Here beskerm die hulpeloses: ek was magteloos, maar Hy het my gered. Ek moet nou tot rus kom,
 die Here het goed aan my gedoen: U het my van die dood gered, U het ‘n einde gemaak aan my trane,
U het gesorg dat ek nie weer struikel nie. Ek kon voor die Here bly wandel in die land van die lewendes.
Ek het in U bly glo, selfs toe ek gedink het dit is klaar met my en toe ek in my vertwyfeling besef het: ek kan op geen mens
 staat maak nie. Hoe sal ek die Here vergoed vir al sy weldade aan my? Met ‘n drankoffer sal ek van sy redding getuig
en die Naam van die Here aanroep.My geloftes aan die Here sal ek betaal in die teenwoordigheid van sy hele volk.
Vir die Here is die dood van sy troue dienaars geen geringe saak nie. Ek is u dienaar, Here, van my geboorte af is ek
al u dienaar: U het my vry gemaak. Ek wil U loof met ‘n dankoffer, ek wil die Naam van die Here aanroep. My geloftes aan
 die Here sal ek betaal in die teenwoordigheid van sy hele volk, in die voorhowe van die huis van die Here,
binne-in jou, Jerusalem!
Prys die Here!

 

 

My gebed in November 2012

Written by Quintus Heine on . Posted in Gebede

As ek lees van die dood van ‘n predikant aan die hand van sy kind; as ek dink aan die seerkry van my vriende deur ‘n tragiese ongeluk;  as ek hoor van die skade wat  vriende ly, vanweë opstande en agitators – hoe hulle selfs vir hulle lewens vrees, dan sukkel ek vandag om u lied te hoor. Ek sukkel om u hoop raak te sien.  Ek vra saam met Ps 13 – Hoe lank nog Here? Hoe lank moet hierdie land nog ly? Hoe lank moet  mense wat arm is, sukkel om kos te kry? Hoe lank moet mense wat ‘n reguit pad stap, ly onder die sondige toestand van die samelewing?

Tog, as ek so stil word en met U praat, maak u Heilige Gees my rustig. Dan kalmeer u Gees my deur U Woord!  U Gees dring my om Ps 13 enduit te lees.  Dankie, Here, dat U my oplig en weer laat vlieg met geloof, vertroue en lof.  Ek hoor  by U dat  Ps 13 ‘n belydenis van vertroue is, ten spyte van dit wat ek sien en ervaar!    Ek sien hoe U die skrywer in sy geloof laat groei  van die begin van die Psalm tot die einde. Ek lees sy slotwoorde: ” Ek hou vas aan u troue liefde, oor die uitkoms wat U gee, juig my hart” (Ps 13:6) en dit word ook my belydenis.   Met stilte in my hart kan ek opstaan – met lof in my hart kan ek juig – met vreugde in my gemoed kan ek U vertrou! U gee uitkoms – U gee vrede – Ek sien weer uit!!!  Dankie Here – al het ek gesukkel om my gebed met lof te begin, dat ek dit tog met  lofprysing en dankbaarheid kan eindig!!

Amen

Is kerklik gemeentelike bediening uitgedien?

Written by Quintus Heine on . Posted in Gebed

Die vinnigste groeiende religieuse groep in die Verenigde State van Amerika is  die kategorie wat verklaar dat hulle geen denominasionele verbinding meer het nie. Is effektiewe kerklike bediening nog moontlik? 

Ek lees in die Time-Magazine van 12 Maart 2012 dat die Amerikaanse gelowiges  wat geen kerklike (denominasionele) verbintenis meer het nie, vanaf 1990 tot nou, verdubbel het. Hulle maak reeds 16% van die Amerikaanse Christelike bevolking uit.( “The rise of the None’s”  deur Amy Sullivan)
Die vinnigste groeiende religieuse groep in die Verenigde State van Amerika is  die kategorie wat verklaar dat hulle geen denominasionele verbinding meer het nie. Hulle word  in Amerika die sg.  “None’s” genoem. Dit is egter belangrik om raak te sien dat hierdie groep “None’s” nie hulle geloof nie, maar slegs georganiseerde godsdiensbeoefening verwerp het. Slegs 4% van die Amerikaanse bevolking identifiseer hulself as agnosties of ateïsties. Volgens die boek van Diana Butler, “Christianity After Religion” is die afgelope  tien jaar ‘n baie uitdagende tyd vir georganiseerde kerke. Die Rooms Katolieke word gekonfronteer met berigte van seksuele misbruik. Daar is net soveel voorbeelde van negatiewe ingesteldheid by feitlik alle georganiseerde denominasies.  Selfs  die  individuele Megakerke wat geweldige bemarkingsveldtogte geloods  het en ten koste van tradisionele kerke gegroei het, het begin sukkel en hul lidmate verloor belangstelling.

Tog is daar steeds by mense ‘n behoefte om spirituele belewing, asook die van gelowige koinonia.   In 2009 het  ‘n opname van “Pew Forum on Religion&Public life”  vir respondente gevra of hulle enigsins in God glo, of hulle nog gereeld bid en of hulle aan ‘n spesifieke denominasie behoort. Daar is bevind dat 40% van die mense wat nie meer aan ‘n kerk behoort nie (kerkloos) steeds baie religieus is. Baie van hulle verklaar ook dat hulle soekend is na ‘n religieuse tuiste. Mense verwerp nie vir Jesus nie, hulle verwerp dogmatiese organisering daarvan. Daarom ontstaan daar baie onafhanklike geloofsgemeenskappe.
In Amerika is daar deur die eeue baie kreatiewe geestelike leiers wat ‘n groot verskil gemaak het aan die kerklike landskap. Deesdae is die nuwe Amerikaanse geestelike leiers, die organiseerders van die “Emerging church movement”. Hulle is jong dinamiese  mense wat kleiner geloofsgemeenskappe skep.  Die oplossing wat die skrywer van die artikel  vir tradisionele kerke gee is om hierdie nuwe manier van kerkwees te omarm en nie te beveg nie. Die Presbiteriaanse Kerk in Amerika het daarom begin om weer evangeliste te orden (mense wat nie die volle predikantsopleiding het nie).  Die gebruik van leke- predikers het weer opgevlam, sodat kleiner geloofsgemeenskappe gevorm kan word.

Met die lees van die artikel het ek so aan ons eie situasie gedink.  Ek het besef dat tradisionele kerke nie net in Suid-Afrika onder skoot is nie. Dit is ‘n wêreldwye tendens. Die aanval wat op die tradisionele kerk in SA gemaak word vanweë hul politieke geskiedenis, hul gebruike en moontlik ook hul duidelik geformuleerde sekerhede, is nie uniek van die res van die wêreld nie. Ons moet dus nie in afsondering na die transformasie van ons geloofsgemeenskappe probeer kyk nie. Ons sal ook meer as bloot moet kennis neem van die “ermerging chuch beweging” se werkswyse. Ons sal moet kennis neem van gelowiges se behoefte om Jesus op ‘n ander manier te aanbid. Ons sal na ons jong opkomende kerkleiers moet luister en hulle ‘n kans gee om ons te lei!
Met die lees van die artikel het ek baie hoop gekry. Die feit dat mense nie vir Jesus verwerp nie, gee my moed. Dit gee my ook moed om te besef dat al groei hierdie tendens, die oorwegende meerderheid Christene steeds na die georganiseerde kerke gaan. Dit plaas ‘n ongelooflike verantwoordelikheid aan die deur van die kerk om te bly transformeer. Die kerk het dus nog tyd om te transformeer. Die vraag is : doen ons dit effektief genoeg?

Bid iemand ooit vir my?

Written by Quintus Heine on . Posted in Gebed en Spiritualiteit

Soms as ek sukkel om te bid, wonder ek of daar dalk iemand anders is wat ook vandag vir my bid. Ons verseker so maklik vir ander dat ons vir mekaar bid. Dan wonder ek of almal wat so in die verbygaan vir my ‘n belofte om gebed gee, dit regtig doen. Het dit nie maar ʼn spreekwyse geword om mense te troos nie. Bid ons regtig vir mekaar?

Op ʼn gereelde basis kom die boodskap van Heb. 7-9 by my op. In die gedeelte word verduidelik oor Christus en die Levitiese priesterskap. Vs. 26 en 27 “ Vir ons was so hoëpriester nodig, een wat heilig is, skuldeloos en sonder smet is, verwyder uit die midde van die sondaars, en verhoog bo die hemele, een wat nie, soos die hoëpriesters elke dag offers hoef te bring, eers vir sy eie sondes en dan vir die volk nie. Hy het immers eens en vir altyd ʼn offer vir die sondes gebring toe Hy Homself geoffer het.

Die funksie van die hoëpriester is om vir die volk by God in te tree. In Heb. kom bevestig God dat Jesus my hoëpriester is wat reeds met sy offer aan die kruis vir my permanent ʼn pad oopgemaak het na God. Jesus is my Hoëpriester wat elke dag vir my intree by God. Dit beteken: Terwyl ek in my daaglikse lewe besig is met verskillende dinge, weet ek dat Jesus besig is om vir my te bid. As ek deur die donker nag slaap is Jesus besig om vir my in te tree by God. Die Seun van God tree voordurend vir elke gelowige in by God. Daar word dus op hierdie oomblik vir my gebid! Jesus is besig om vir my te bid en Hy hou nooit op nie. Die wete maak my gebedslewe nie net meer aktief nie , maar maak my nog meer bewus van God se teenwoordigheid in my lewe. Soos ek nou hier sit en skrywe kom ek agter dat die wete dat Jesus nou vir my bid – ʼn glimlag op my mondhoeke plaas.

Dankie Here dat ek in my oorvol lewe kan weet dat U vir my bid. Dat daar iemand is wat heeltyd vir my bid ! Here help my om ook met vasberadenheid gereeld vir almal rondom my te bid.