… earth calling …

Written by Christo van Heerden on . Posted in Skryfsels

Een van ons gemeentekinders is in ‘n motorfietsongeluk dood. Dit was ‘n baie groot begrafnis met baie ouers en kinders teenwoordig. Ek wou iets vir die ouers gee en iets vir die jong mense sê, sonder  om te preek. Hierdie en Evolusie van die Liefde is saam gebruik.

 

Ons weet dis ‘n natuurlike noodwendigheid dat julle sal wil lanseer

die ruimte sal wil verken en jul eie lesse leer

Dis egter julle hormone en passie, julle hoë oktaan

wat ons so bekommer en bont laat staan

Dis wanneer julle sonder om te dink,

die heelal vol rinkink

wat ons moed so in ons skoene sink

Wanneer julle Taurus, die bul, by die horings wil gaan pak

dis wanneer ons benoud na ons asems snak

Dis wanneer julle die Phoenix bloots wil klim

om die son te gaan ontdek,

teen alle common-sense in

dis wanneer ons bid en roei

dis wanneer ons so met julle stoei

Ons weet julle kan seerkry en bloei

ons verstaan dat julle jeug en onskuld kan wegskroei

As jy dalk jouself verbrand

hoop ek jy sien die Vaderhand

As jy in die koue donker lugleegte van selfverwyt rondsweef

weet daar is ‘n Liefde wat jou sal vergeef.

 

As ons so roep en probeer wal gooi

is ons eintlik besig om julle terug te nooi

Ja ons  weet re-entry is altyd seer

maar onthou daar is ten minste ‘n atmosfeer

as die donder slaan en die aarde bewe

weet dis als  tekens van die lewe

Ons weet dat julle baie keer dink dat ons julle niks kan leer

maar kom ten minste weer jou instrumente kalibreer

sodat jy kan weet waar is suid en waar is noord

en kyk ook sommer ook wie en wat het jy aan boord.

 

Ons weet jy hoort in jou eie wentelbaan

al is dit ook hoe moeilik om jou te laat gaan

daar is altyd die eiewillige middelpuntvliedende mag

en die Goddelike genesende swaartekrag

in hierdie eindelose stryd,

sal ons namens jou vra vir wysheid

mag jou ster so helder skyn

dat selfs ander se twyfel verdwyn

mag jy vrolik en helder deur die ruimte sweef

omdat Goddelike lig en liefde in jou leef.

Christo van Heerden – Sept 2008

Tags: ,

Trackback from your site.

Leave a comment