Die Tafel

Written by Manus Olivier on . Posted in Begelei mekaar, Blogs-Communitas

Die Tafel,
Dis nie sommer enige tafel nie, dis ʼn kombuistafel. Die tafel staan ook nie op enige plek nie, maar in ouma se kombuis op Theunissen. Dis so ʼn groen geverfde kombuis, met blink emalje, soos die oumense se kombuise gewoonlik geverf was. In die hoek staan die groen koolstoof, en net langsaan, so asof hulle hande vat, maar tog ver genoeg in jare verwyderd van mekaar, die nuwe blinke Defy elektriese stoof.

Ouma kook op altwee van vroegoggend, sommer vir lank, want die pap moet ten minste twee en ‘n half ure kook, en die boontjies? Dié sommer van voor ses tot kort duskant aandete. In die koolstoof is ouma se bekende brood besig om stadig, al rysende te bak en die geur daarvan oortref enige ander geur, maar veral die hongerpyn van iemand wat hol tot by sy tone is. Die snye lê sommer ʼn hele bord vol. Met ouma se konfyt by, bobaas lekker.

Na ontbyt, dan word die tafel omskep in ʼn plek waar ouma haar koekiedeeg uitrol, en saam probeer ons ouma help terwyl sy met grootse geduld en liefde ons reghelp. Middagtyd is die brood darem al reg, maar as dit nog warm is, vergeet daarvan, want dit gaan jou maagpyn gee, sê ouma. Dan eet ons maar nog aan die vorige dag se baksel, terwyl die lus amper op die grond hang, aangesien die vars brood net oorkant op die kas onder die plaasbotter kreun van lekkerte en so aanloklik lyk.

Dan kom die beste deel, wanneer ouma vir ons plek maak om die tafel te gebruik vir die tafeltennis, waar ons net vanoggend sommer so twee spane en ʼn net met twee balletjies by die plaaslike Portugese algemene handelaar gekoop het. Terwyl aandete nog rustig voortprut, nou net op die koolstoof, speel ons kleinkinders tafeltennis en oupa en ouma loop maar draaie om ons om vir ons ruimte te maak. Dan as jy te ver terug staan, brand ouma se pot jou sommer wanneer jy net dink dis nou die wenhou, maar o weë, die pot brand jou so dat jou hou die balletjie doer oor oupa se kop laat trek.

As ons weer sien is die middag verby, dan moet ons tafel dek, want sien, oupa eet net na vyf, so was die gewoonte al die jare. Om die tafel kom ons almal byeen, hoe weet ek nie, want sien ek het daai ou tafel nou in my besit, en ek alleen pas skaars om die tafel. Tog, die herinnering, van nie net daar eet nie, maar ʼn tafel wat elke keer wanneer ek dit sien my herinner aan liefde, omgee, deernis, riglyne vir die lewe en ook voeding, nie net vir die maag nie, maar ook vir die siel met aandgodsdiens.

Sien, die tafel het nie net ons as kleinkinders rigting en liefde in die lewe gegee nie, maar dit was die tafel wat ook ses ander kinders grootgemaak het, om standvastig ook vir hulle kinders (vir ons, die kleinkinders) te sorg, liggaamlik en ook geestelik.

Omgee van een geslag na die volgende. Alles begin by ʼn tafel, ʼn kombuistafel en ons, ons as gemeente wil die kombuistafel weer in sy ereplek herstel, waar gekuier word – die hart gebaar word, raad gegee word, maar bo alles waar daar geluister word, en omgee en liefde, vanweë God se genade, gratis deur liefdevolle omgee ouers uitgegee word.

Dit alles word altyd begin deur ʼn ander tafel, dié Genadetafel wat God vir ons laat dek het deur Sy Seun se liggaam aan die kruis!

Dis dié Nagmaalstafel.

Ek sal alles in die gemeente doen, maar asseblief, kom vat my hand …

Written by webmeester on . Posted in Begelei mekaar

Ek verwys na die brief “Geestelike leier moet weet oor gays en moenie vir my vrae bang wees nie” in By van 20 Februarie 2010.

Lidmaat van Vlaklaagte-Suid het in ‘n goeie brief gesê wat hy/sy van ‘n geestelike leier verwag. Dit is goed so, want dit help my baie. Ek het met die lees hiervan besef dat ek, en waarskynlik ander predikante ook, ons lidmate dikwels in die steek laat. Ek is jammer daaroor en sal alles moontlik doen om dit reg te stel.

Ek sal dit nastreef, en te midde hiervan steeds voortgaan om die gemeente te dien in die groot verskeidenheid ander rolle wat wissel:

–           van geestelike leier tot vrederegter,

–           van maatskaplike werker tot bouprojekleier,

–           van sieketrooster tot finansiële bestuurder,

–           van fondsinsamelaar tot voorbidder,

–           van huweliksberader tot sielkundige.

Ek sal aanhou probeer om in een asem iets te sê:

–                      wat die kindertjies opgewonde maak;

–                      wat vir die tieners “cool” klink;

–                      wat vir die grootmense moed gee

–                      en wat vir die bejaardes vertroos.

En ek sal hard werk om al die skape in een kraal te hou, naamlik:

–                      die oues en die jonges;

–                      die rykes en die armes;

–                      die afvalliges en die gehoorsames;

–                      die eensames en die sosiale randfigure.

Ek sal steeds poog om die een oomblik in opregtheid te vertroos en saam te huil en dan minute later vriendelik te groet en lekker saam te lag. Is dit wat Martin Luther bedoel het toe hy gesê het predikante is God se narre?

Verder onderneem ek ook om die Woord van die Here vreesloos te verkondig soos wat ek Hom hoor en verstaan. Dis nooit maklik nie, want immers, is die Here besig om ‘n steeds feilbare geestelike leier te vorm en sukkel ek ook maar om die boodskap van troos, bevryding, vergifnis en versoening behoorlik te internaliseer. Weens my eie gebreke faal ek dikwels om hierdie wonderlike boodskap sinvol na vandag se konteks te transponeer.

Aan die ander kant trap die Here se Woord ook soms op tone. Dit vlek oop en ontbloot en dring aan op verandering. En dis nie altyd maklik om hierdie twee pole konsekwent vas te hou nie. Daar’s ‘n verhaaltjie in omloop van  die kerkraad wat vir die nuwe dominee gesê het om tog nooit te preek oor: barmhartigheid, rassisme, sending, drankmisbruik en egbreuk nie, maar wel oor die Jode …….. want hier by ons is nie Jode nie.

Tog sal ek as geestelike leier wil aanhou om te sê wat ek by God hoor. Al maak dit ongewild. Al word ek dikwels verstoot of verjaag, beskinder of gekritiseer, bespot of uitgelag. Of nie altyd ernstig opgeneem nie.

John Goldingay beskryf dit so:  ‘n Profeet van God voel dikwels soos iemand wat van voor geskiet word deur die vyand en van agter deur sy eie regiment.

Dus, sal ek ter wille van jou en baie ander, die moeilike pad vol dorings en skerpioene loop. Want inderdaad: om hiermee aan te gaan is moeilik, maar om nié aan te gaan nie, is onmoontlik!

 

Dankie vir jou brief. Dit motiveer my. Ek vra jou opreg: bid vir my en kom vat my hand. Want as jy en God my nie hiermee help nie, is ek gedoem om te misluk.

Charl Stander – Parke Gemeente in Kraaifontein

2010 Dagboek

Written by webmeester on . Posted in Begelei mekaar

Hier is ‘n Excel-programmetjie waarmee predikante in 2010 weekliks boek kan hou van hulle werk. Die weeklikse data word outomaties oorgedra na ‘n maandelikse- en jaarverslag. Kennis van Excel is nie ‘n vereiste nie.
Die opsteller skryf:
Ek weet alle predikante is nie SJ’s (MBTI) nie, maar ek vind dat die Aktiwiteitsverslag my help om verantwoording te kan doen van my werk in gesprekke met die kerkraad, maar belangriker – dit is ‘n manier om erkenning te gee aan wat ek gedoen het.”
Natuurlik hou dit nie self boek nie – jy moet self die moeite doen om dit gereeld op datum te hou!

Martin Goosen

predikante kollegas

Written by webmeester on . Posted in Begelei mekaar

Predikante
Waar dit tussen kollegas goed gaan, gaan dit goed in die gemeentes. Predikante wat mekaar ruimte gee, voel self veilig. Daar is energie in hul bediening en hulle luister saam na die wil van die Here vir die bedienig en die gemeente.
So vertel ‘n “ouer” dominee dat die beste ding wat met hom gebeur het (en vir die gemeente), die aankoms van ‘n nuwe jong kollega was. Ek kon die positiewe vibrasie aanvoel in die manier hoe hy dit gese het.
Dit het my weer laat dink dat verandering soms baie goed kan wees. Nie almal kry ‘n nuwe kollega by nie en nie almal kry ‘n beroep nie, maar op ‘n manier moet ons waaksaam wees teen ‘n te groot gemaksone. Die ou storie dat die verskil tussen ‘n groef en ‘n graf net die diepte is, is tog waar.
Johan van der Merwe van Stellenbosch Moederkerk het in sy preek ‘n aanhaling van Robert Kennedy gebruik wat ek dink van toepassing is vir die punt wat ek wil maak en ek haal dit aan:

The answer is to rely on youth – not a time of life but a state of mind, a temper of the will, a quality of imagination, a predominance of courage over timidity, of appetite for adventure over the love of ease.

Miskien gaan dit ook beter met ons kollegaskappe as ons meer avontuurlik met mekaar, die teologie en die lewe omgaan.

Why Are You in Ministry? – John McLaverty

Written by webmeester on . Posted in Begelei mekaar

The most serious mistakes are not being made as a result of wrong answers. The truly dangerous thing is asking the wrong question
– Peter Drucker

After a couple of years of ‘coaching’ pastors in partnership with both Allelon and RMN, I have come to the firm conclusion that those of us in ministry find it difficult to be evaluated. In a world where the pace of change is breath taking (see the video here and hold your breath – no one told us we’d have to confront such an unthinkable world), to take a hard look at the foundations of our leadership style is indeed challenging. Whether we are a Denominational Exec, a Mid Judicatory Staff member or a Pastor in a local church, standing in the midst of evaluation and critique is not an easy journey.

There are lots of reasons for this. Most of us in ministry live in a fish bowl atmosphere where often every word or action seems to be under scrutiny. Either people love us too much and think we are the ‘best thing since sliced bread’ and, therefore, choose not to give us honest feedback, or they tend to be critical or judgmental, leaving us both in a no-win situation.

No one can doubt that the demands on leaders have changed dramatically over the last two decades. The skills required to lead congregations in this period of discontinuous change are not the same skills we were taught in seminary nor are they the skills that will help us impact our neighborhoods with the kingdom values of the gospel.

I think a core piece of l helpful evaluation of ourselves in ministry is to understand some of the ‘hidden’ reasons why we chose the ministry. Read More…

NIMSA NUUSBRIEF – Julie 2009

Written by webmeester on . Posted in Begelei mekaar

Liewe vriende,

Dit is tans ‘n brose tyd vir die Brugbediening in ons land en veral vir NIMSA. Ons het pas begin en daar is nog soveel dinge wat uitgeklaar en deurdink moet  word. Maar, soos Errol tereg sê, Rome is nie in een dag gebou nie. Ons sal geduld met mekaar moet hê en ‘n deursettingsvermoё moet openbaar. Die baba is gebore en ons sal die baba, NIMSA, moet vertroetel en versorg. Dit gaan nog veel toewyding, geloof en wilskrag vra om ‘n breёr aanvaarding en waardering vir hierdie belangrike oorbruggings-bediening in ons geliefde land te kan bereik. Baie bouwerk en groei is op sinodale en gemeentelike vlak, asook in die harte en denke van ons kerkleiers nodig. Nie net vir die aanvaarding van die interimbediening nie maar ook vir die “transitional specialists” om waarde te begin toevoeg tov die geestelike welsyn van ons gemeentes.

Heelwat van ons energie en ontwikkelingoogmerke sal gerig moet wees op die vasstelling van akademiese standaarde en die meetinstrumente om die kwaliteit van opleiding en sinvolle akkreditasie te bepaal. Om as “brugpredikant” bestempel te word, moet as ‘n gesogte en betekenisvolle dienswerk gesien word. Met die oog hierop het NIMSA se beheerraad tentatiewe gesprekke tussen die Pretoria en Stellenbosch aangeroer om mekaar hieroor beter te vind. Wie en wat ‘n brugpredikant is, is dus tans as’t ware in die weegskaal. Ons vertrou dat die betrokke komitee van NIMSA oor akkreditasie groter duidelikheid sal kan bereik.

  • Ons tesourier, Dolf de Beer, was onlangs met vakansie in Nieu-Seeland, waar hulle aan die ander punt van die aarde saam met hulle kinders kwaliteit tyd kon hê. Welkom terug!
  • Ons voorsitter, Errol, moet eersdaags sy evaluering by die Interim Ministry deurloop. Die eerste internet-gesprek kon nie deurgaan nie omdat een eksaminator in die VSA nie opgespoor kon word nie.  Sterkte aan jou, Errol! – ons hou duim vas. Geluk ook aan Errol met sy aanstelling as “canon” in die ACSA. Wat beteken dit?
  • Howard het sy boek oor die eenwording (“merging”) van gemeentes  vir publikasie ingehandig – maar die titel bly nog geheim!
  • Bossie Muller en Bruce Theron is besig om die Kaap al meer rooi te verf  ter wille van die brugbediening. Die Kaap het onlangs twee opleidings-geleenthede aangebied!

Onlangs was Errol en Howard in Pretoria om die eerste groep van Engelssprekende predikante te help oplei om “interim ministers specialists” te word.  Hierdie oulike groep van meesal Anglikane en sommige uit die swart gemeenskap,  het albei kontakweke reeds voltooi. Ons hoop dat daar uit die verskillende denominasies en areas van ons land geskikte predikante geїdentifiseer en gestuur kan word om die opleiding as brugpredikante te kom deurloop. Ons maak op julle samewerking staat om predikante te motiveer en te werf.

Die Kaap en Pretoria het reeds met hulle opleidingsessies vanjaar begin. Die Afrikaanse opleiding in Pretoria se tweede week lê nog voor op 17-21 Augustus 2009. Dit is in orde indien mense in Pretoria eers met die tweede week se opleiding wil begin. Daar word dan wel sekere leeswerk vooraf vereis. Kursusgangers kan ook in die toekoms die Engelstalige opleiding as alternatief volg  (en andersom) aangesien ongeveer dieselfde kurrikulum in Pretoria met die opleiding in Engels en Afrikaans gevolg word. So kan die mees gepaste tye vir opleiding gekies word. Verder het die Kaap begin om die aanbieding ook by ander sentra aan te bied. Dit is ook moontlik wat Pretoria betref om hieroor te onderhandel. Al hierdie aanpassings word gedoen ten einde die opleiding van brugpredikante makliker haalbaar te maak.

Twee belangike gebeurtenisse is op die tafel vir die res van die jaar, nl die Jaarvergadering en Konferensie van NIMSA op 1 en 2 September 2009 in Kemptonpark, Kempton-Kruingemeente  NGK (sien bylaag vir meer besonderhede), asook die Lentekonferensie in Pretoria op 6-8 Oktober 2009 waar die Brugbediening een van die konferensietemas is.  Graag sou ons huisvesting wou aanbied vir mense wat van ver kom om die verrigtinge op 1 en 2 September by te woon ten einde dit goedkoper te maak. Is daar mense in die omgewing van Kemptonpark wat mense kan huisves? Dit sou goed wees indien ons mekaar sodoende ‘n ietwat beter kan leer ken. Ek, Howard, sal graag een persoon by ons in die woonstel in Johannesburg vir 1-2 September wil huisves.

‘n Belangrike aspek in die bevordering van NIMSA en die Brugbediening is om God toe te laat om deur sy Gees ‘n passie in ons lewens te ontwikkel om te help ten einde die oorgangsituasies vir gemeentes sinvol en verrykend te laat verloop. As ons kan bydra om die vrees en bekommernis van gemeentes wat veranderings beleef te relativeer en  met hoop en geloof te vervang, dan sal Jesus Christus as die Hoof van die sy Kerk erken kan word. Mag die Here Jesus Christus ons voortdurend lei en bemagtig tot sy eer en verheerliking.

Julle vriende in christus,

Errol Dengler (voorsitter)

Howard du Toit (sekretaris)

Naskrif :

Onthou asb die ledegeld van R150-00 vir individue en R500-00 per jaar vir organisasies en gemeentes. Die nuwe baba moet die nodige versorging ontvang!   Dit kan oorbetaal word aan ABSA-spaarrekening onder die naam Nimsa-brugbediening, met as rekeningnommer 9216 421 615. Faks die inbetalingsbewys asb aan Howard na 086 567 2384 of e-pos na howard@nimsa.co.za

Bylaag : Voorlopige Program van die Jaarvergadering en Konferensie van NIMSA, op 1 en 2 September 2009, te Kemptonpark.

  • Jaarvergadering : Dinsdag, 1 September 2009

9:30      Registrasie en Koffie/tee

10:00    Opening en verwelkoming

10:30    Allerlei Verslae

13:00    Ligte ete

  • Konferensie : Dinsdag vanaf 14:00

14 :00 – Opening

14:30  – Prof Malan Nel oor “Foundational Aspects of IM”.

15:00 –  Canon Errol B Dengler : “Cultural Aspects and Interim Ministry”.

15:30  – Verversings

16-00  – Bespreking

18:00  – Dinee

19:00 – Komitee’s vergader na aandete  in plaaslike lokale

Woensdag, 2 September 2009

9:00    Opening

9:15    Interimbediening in die Praktyk :spreker uit die Kaap

10:00  Verslae van komitee’s, ens.

11:00  Tee/koffie

11:15  Paneelbespreking

12:00  Afsluiting

Vreugde meer as geluk

Written by webmeester on . Posted in Begelei mekaar

Thomas W Currie III in sy boek The Joy of Ministry maak die onderskeid tussen se en happiness.  Dit het my aan die dink gesit oor predikant wees en die bediening.

 

Wat is dit wat ons soek in die bediening.  Hoe beoordeel ek my roeping as predikant.  Soek ek vreugde of wil ek gelukkig wees.  Wanneer ons se dat ons gelukkig is in die bediening, bedoel ons dat ons tevrede is (so-so), of bedoel ons dat ons met vreugde-gevul tevrede is?

 

Dit lyk op ‘n manier verkeerd om die twee begrippe teen mekaar te stel.  Mens sou kon se dat as ek nie tevrede is nie, sal ek ook nie vreugde ervaar nie.  Of, as ek vreugde ervaar beteken dit outomaties dat ek ook gelukkig is.

 

Maar dit is juis Currie se punt.  Vreugde is nie afhanklik van iets wat ek najaag nie.  Gelukkig te wees,  wel.   Beide vreugde en geluk (-ig)  is  ‘n emosie, ‘n resultaat van iets wat gebeur het.  Wat geluk(-ig)  aan betref het ek dit laat gebeur, en wat vreugde aan betref het dit met my gebeur.   Juis dit maak ‘n baie groot verskil in my lewe en in die bediening.

 

Ek voel na alle waarskynlikheid baie gelukkig omdat Sondag se preek klaar is.  Maar wanneer ervaar ek vreugde?  Wanneer ek agterkom dat die Drie-enige God deur die preek met my gepraat het!

Neem ek dus geluk as die oriëntasiepunt vir my gediening, beteken dit (aan die hand van die preek voorbeeld) dat ek die preek nog vroeër moet klaarmaak – en miskien nog meer druk op myself plaas.  Meer, beter, gouer word dan die dryfveer.  Gou word die bediening gesien as iets wat ek self bereik en bestuur en verloor die bediening sy ‘spelerigheid’ en ‘misterie’ as die gawes van God.  Die gevaar is juis dat dit dan so ernstig raak dat dit my (predikant) kort voor lank platdruk.  Uitgebrand in plaas daarvan dat ek gloeiend bly vir die evangelie.

 

Vreugde is anders.  Vreugde is nie voorspelbaar nie, nie te beplan nie, nie na te jag nie.  Dit kom oor ‘n mens.  Dit gebeur – eensklaps.  Onvoorsiens en ongevraagd, maar so vullend en verrassend!   Ek kan my nie ‘n beter beeld voorstel van vreugde as die gesig van ‘n kind wat ‘n geskenk ontvang nie.  Dit is emosie, belewing, verwondering  uitdrukking, selfuitstorting in die opwinding van die ‘gryp’ van die geskenk.  ‘n Waagstuk om sonder voorbehoud of pretensie gretig te ontvang wat hy/sy self nie eens mooi weet wat dit is.

 

‘n Bediening wat deur vreugde gedryf word, is net so anders. 

Nie in die eerste plek ingestel op wat ek doen of vermag nie (so belangrik soos die rol wat ek speel ook al is) , maar op wat God aan die doen is.  Nie in die eerste plek my praat en preek nie (so groot soos my verantwoordelikheid ook al is) maar om God se stem hoor.  Nie my voorbeeld en leierskap nie (soos bemoedigend dit ook al is), maar om te sien hoe en waar God aan die werk is.

 

Is dit reg om geluk(-ig) en vreugde so teenoor mekaar te stel?  Miskien… ek weet nie.  Wat ek wel weet is dat geluk die manier het om soms so onder ‘n mens se hand uit te glip.  Terwyl ek verseker weet ek hoef Vreugde nie na te jaag nie, Hy het my gevind!