TRANSFORMATION FOR LEADERS

Written by webmeester on . Posted in Begelei mekaar

I was reading Timothy Geoffrion’s new book, The Spirit-Led Leader, where at the end he talks about hearing a lecture on shame that changed his life. The teacher talked about shame being different from guilt. Guilt is the result of wrongdoing about what we have done. Shame is feeling bad, terrible, about who we are.  Tim said that he was aware of his over-functioning as a leader, desperately wanting affirmation with education and working hard. He also realized that shame was also the driving power beneath addictions. I have recognized that much of my work has been an addiction. I have recognized shame in my life.

His revelation struck me because in the last meeting of my men’s group, we were studying shame because of the suicide of a relative of one of our members. This young man couldn’t face the chaos in his personal life, couldn’t admit to his loneliness with anyone. He was popular and successful, but addicted. We, the men in our group, have struggled with our shame together for twenty years. We have varied ministries, but continue to meet together for support.

The answer to shame, says Ernie Kurtz in his book, Shame and Guilt, is mutual caring. Caring makes us whole from within. It is turning ourselves over to the care of God. It is mutuality which is always the hallmark of love. The bridge between people is vulnerability. In Alcoholics Anonymous people confront their powerlessness, and admit to God, self, and another person the exact nature of their wrongs. But above all, they are in a weekly group where there is mutual vulnerability and support.  Each fulfills the other. There is mutual dependency, always a hallmark of love.

Where do we learn this as leaders, congregations, and people who practice justice and mercy?

We have learned in seminary that the intellect is the most important of the human ways of perception. Not faith, prayer, or healing. I have continually been with seminary students who lost a vital relationship with God because of their seminary training which stressed them out with demands for studies and fieldwork. And where there was a course or two on spirituality, this was usually a course for the spiritually mature, which most people are unable to do or appreciate.

We repeat this with leaders in church, who are usually successful and stressed out, who run the church like a poorly designed business and may have a brief prayer at the beginning and end of the meeting. In worship we preach sermons addressed to the intellect, and lead only prayers which are nice talks to God. Not much passion, not much listening to God which is fostered.

Recently a columnist in the New York Times, said that this appeal to rationality has misguided economists and regulators about the stock market. The idea is that rational people would self-correct. But it hasn’t worked. Reason does not control us. All sorts of emotions like greed and fear do. We need structures to protect us.

There are many ways to help produce passion, compassion, love, transformation.

But ways I know about are:

1. Groups in which there is mutuality of discovering spirituality and the lack of it. Instead of just feeling guilty, people can learn to be open about their longing and about their pilgrimage. Staying in Touch is one introduction to this.

I facilitate groups for pastors that combine some individual spiritual formation with  attention to ministry. This is not an academic adventure of studying a book or looking at the writing of sermons: it is sharing with mutual vulnerability where and how we are caught by shame of being alone and vulnerable, and  seeing how our ministry might become transformed. This is not just a case study approach or a spiritual direction group, but a group characterized by openness to each other, to the Spirit, and to questions. There are three focal points: the Spirit within, among, and in ministry and justice.

2. I see pastors individually for what I used to call “spiritual direction.” The heart of this is discernment about where God is calling, moving, nudging the directee. But instead of the therapeutic model of a therapist who does not become involved personally, I am becoming more and more a friend to my directee, more sharing of my struggles. I am more like a sponsor in AA, more like a mentor or coach. I believe that this is mutual vulnerability. It seems to produce results.

3. I continue to teach and practice a daily exercise that helps us learn to recognize God’s activity and receive God’s grace. I have taken this practice from the Jesuits and alcoholics, but added one critical element: receiving onto only forgiveness and direction, but allowing grace and love in. This was the result of being in South Africa. There, the Africaans church were practicing a season of listening, and talked about “Rest, Receive, and Respond.” Rest is taking Sabbath time. Receive is being open to God’s gifts of love. Respond is just that: doing and being.

I have tried to incorporate their emphasis by encouraging thanksgiving for blessings received. But more than that, it is to recognize God in everything  Not just spiritual highs and feelings of love. Not just belonging and communion, but because of these, through all of life.

John Ackerman

Verrassing

Written by webmeester on . Posted in Begelei mekaar

Die Evangelie, die Blye Boodskap, gaan mos onder andere oor Jesus Christus se lewe en werk hier op aarde.  Een van die aspekte wat duidelik na vore kom uit Jesus se lewe, is die van verrassing. 

Sy ouers was verras om Hom tussen die grysbaarde te sien staan en praat. Die skrifgeleerdes was verras oor Sy leer.  Die groep wat Sy naby ondersteuners was, is nie vernaam of hoog geleerd nie, maar alledaagse mense met alledaagse werke.  Hy vereenselwig Hom met die randfigure tot verrassing van baie.  Die inhoud en vorm van Sy preke kom telkens uit ‘n hoek wat niemand dit verwag nie.  Nog groter is die verrassing toe Hy Hom nie laat kroon nie, maar laat kruisig.  En nog groter as groot toe die dood Hom nie oorwin nie, maar Hy uit die dood opstaan! 

Verrassings maak baie emosies in ons wakker.  Ek wil maar twee noem.  Die een is blydskap en die ander is verwondering.

Mens is altyd bly oor ‘n verrassing.  Dit vul jou met vreugde.  Dit maak jou opgewonde en gee jou energie.  Dit maak jou sommer meer lewe- en mensliewend.  Jy voel sommer lus om ander te vertel en te laat deel in jou geluk.

Ons praat soms van ‘n slegte verrassing, maar dan bedoel ons eintlik ‘n ontnugtering of ‘n skok.  Sleg en verrassing gaan eintlik nie saam nie.  Opwinding, nuutheid, geleentheid, aangenaam is woorde wat veel beter pas by die bergrip verrassing.

Verwondering en verrassing gaan ook saam.  Daardie ongewone. onverwagte, oenskynlik onverklaarbare dinge in en van die lewe. Die een oomblik is die dit nog net ‘n kaal knoetserige wingerdstok.  Die volgende oomblik begin die groen blaartjies hul vrolike lentespel.  En kom die somerhitte, dan druk die bome wonderlike vrugte uit hul takke en stingels deur hul blare na buite vir ons om te geniet.  Om geboorte te aanskou maak ons stom-jubelend van verwondering. veral nog as ons ‘n aandeel daarin het.  Maar, om weer-geboorte te beleef, maak ons klein van verwondering.  So klein soos ‘n naald se oog. 

Klein genoeg om diensbaar te wees sodat die blye boodskap suiwer gepraat en gewys kan word.

Dit, is die groot verrassing. Dat Jesus Christus vir jou en my geroep het, om in ‘n spesiefieke tyd en plek ‘n betroubare getuie te wees van Sy lewe en werk op aarde.  Niks minder nie en niks meer nie.  Sekerlik nie altyd so maklik nie.  Beslis nie eenvoudig nie.  Maar, solank ons ons roeping geanker hou in die lewe en werk van Jesus Christus, en solank ons ons roeping kan vertaal vir die spesifieke behoeftes en konteks waarin ons ons bevind, sal ons verras wees oor die vreugde en verwondering wat ons daagliks sal beleef.

Op jou, Dominee!

Written by webmeester on . Posted in Begelei mekaar

Ek was onlangs by die Ringsitting van ‘n klompie plattelandse gemeentes. ‘n Paar dinge het my getref. Die eerste was die openheid en diep geestelik vlak van die sprekings om die tafel. Dit was duidelik dat die dominees en ouderlinge veilig bymekaar gevoel het. Die tweede wat my opgeval het was dat almal in afhanklikheid probeer luister het na wat ons Here van hulle vra in hul spesifieke kontekste. Die derde ding wat my verbly het was hul bereidheid om na mekaar te luister. Die vierde ding het niks met die mense om die tafel te make maar met die mense agter die tafel. Soveel van versorging en gasvryheid, van die kant van die gemeente waar die sitting plaasgevind het, teenoor die afgevaardigdes (en gas) het ek lanklaas beleef.
Die vyfde ding is eintlik die ding waarop ek ‘n woord of twee meer wil se. Dit het te make met ‘n opmerking wat die een dominee gemaak het ten opsigte van Angus Bucken se bediening in vergelyking met die bediening van die gemeente dominee.
Laat ek myself net eers hier onderbreek om dit baie duidelik te stel dat die dominee, of enige iemand anders om die tafel, geensins negatief oor Angus Bucken was nie. Trouens daar was groot dankbaarheid en erkenning vir sy bediening en verwondering vir hoe ons Here mense gebruik in Sy Koninkryk.
Die punt wat die dominee gemaak het, was dat dit een ding is om per geleentheid duisende mense voor jou te sien aan wie jy ‘n boodskap bring en om Sondag vir Sondag aan ‘n relatief klein groepie mense wat min of meer dieselfde mense ook is, te bring.
Ek het daar gesit en toe hy dit se besef dat dit werklik nie altyd so maklik en eenvoudig is om ‘n gemeente dominee te wees nie. Om elke keer as die klok lui (by wyse van spreke) na vore te moet kom en die boodskap van God se liefde en genade vars en duidelik en eerlik te moet bring, kan nie altyd so maklik wees nie. Om dan ook nog die boodskap elke ander dag waar te leef te midde van al die “daaglikse katastrofes” maak die taak van die dominee kompleks.
Daarom dominee, aan jou en al die ander dominees, wil ek ‘n glasie lig! Meer nog, wil ek saam met Paulus vir julle bid dat “julle liefde sal toeneem in begrip en fyn aanvoeling sodat julle die dinge sal kan onderskei waarop dit werklik aankom”.
Mag die genade van ons Here Jesus Christus en die liefde van ons God en die gemeenskap van die Heilge Gees altyd met julle wees.

Kruisig die (my) Bediening

Written by webmeester on . Posted in Begelei mekaar

Die opskrif hierbo is my vertaling van die titel van ‘n boek: “The Crucifixtion of Ministry” geskryf deur die teoloog, Andrew Purves. Die aanleiding tot die boek is sy besef dat ons (predikante) se bediening soms twee ernstige nadelige gevolge kan hê. Die een is dat met ons beste bedoelinge ons pogings en planne en perspektiewe mense kan verhinder om Jesus Christus raak te sien. Ons is as’t ware in die pad van die evangelie. Meer spesifiek, in die pad van Jesus Christus. Die ander, wat ‘n direkte gevolg hiervan is, is dat ons kan “uitbrand”. Ons buig onder die druk daarvan om meer relevant te wees. Ons wil goeie dominees wees, wat ons soms ongelukkig vertaal as ‘besige’ dominees. Die oplossing sê Purves is om die bediening nie te sien as my bediening nie, maar as Jesus se voortgaande bediening waaraan ek deel het. Mense wil/moet eintlik Jesus sien en nie vir my nie. Ons werk is om heen te wys en getuie te wees daarvan dat dit Hy is wat nog steeds vergewe en nuutmaak en lewe gee.
Op die vraag ‘hoe’ kan ek daaraan dink dat ons onsself voortdurend moet afvra waar en hoe God betrokke is en daarby inval.
Maar, daar is sekerlik veel meer antwoorde en daarmee moet ons mekaar help.

Langverlof, kan dit beter benut word?

Written by Wilhelm Burger on . Posted in Begelei mekaar

Die vraag of langverlof vir predikante nie beter benut kan word in die vorm van ‘n sabbatsrus nie, het reeds tydens die Algemene Sinode in 2007 ter sprake gekom. Die SKP in Wes-Kaapland het ‘n klein studiegroepie gevorm om oor die saak te begin nadink. Dr. Jannie le Roux het die volgende stuk op die tafel gesit as ‘n besprekingsdokument. Ons sal graag kommentaar en voorstelle ontvang sodat die gesprek oor ‘n moontlike sabbatsrus vir predikante aan die gang kan kom. Dankie vir julle deelname!

Wilhelm Burger (namens SKP)

SABBATSRUS

INHOUD:

1. Agtergrond
2. Doel
3. Beleid
4. Proses
5. Aansoek

1. AGTERGROND

Gesonde, entoesiastiese gemeentes word gelei deur gesonde, vreugdevolle predikante.

Hierdie dokument is geïnspireer deur die volgende:

a. die versorging van predikante om hulle te help tot ’n vreugdevolle bediening
b. die herhaaldelike stemme wat opgaan teen die praktyk van die huidige langverlof
c. die praktyk van sabbatstyd wat al vir verskeie jare in ander geloofsgemeenskappe effektief werk.

Ons is bekend met die Bybelse ritme van “sabbat” (Latyn sabbaticus, Grieks sabbatikos, Hebreeus shabbathon). In die Bybel word op plekke soos Levitikus 25 deur die Here aangedui dat die Sabbatsrus selfs vir ’n jaar gehou moet word na ses jaar van bewerking. Jesus self het gereeld weggebreek vir tye van innerlike vernuwing. Of dit in ’n boot of teen ’n berg is, Hy het die kontakgeleenthede met sy Vader as uiters noodsaaklik vir sy bediening beskou.

In die moderne tyd het hierdie “sabbatical” in akademiese en ander kringe die betekenis gekry van ’n tyd weg vir navorsing of om ’n bepaalde doel te bereik. Bekend in Suid-Afrika is die Sabbatsjaar van Koos Bekker, CEO van die Naspers groep. Bekende atlete en persone in ander beroepe het reeds van so ’n tyd gebruik gemaak om met nuwe passie terug te keer.

In verskeie geloofsgemeenskappe is dit reeds ’n algemene gebruik. In die VSA het persone selfs die luukse van die sogenaamde Lilly Endowment wat aan hulle ’n bepaalde finansiële bedrag toeken om vir die tydperk se kostes in te staan. ’n Vinnige internet soektog dui aan dat die periodes wissel van een tot drie maande vir predikante na ses of meer jare diens. Almal is dit eens dat dit ten minste vir vier weke ononderbroke moet wees.

’n Bekommernis is dikwels hoe dit betaal gaan word, want die gebruik raak nie net die predikant wat met rus vertrek nie, maar ook die gemeente wat vir daardie diens moet instaan by wyse van ’n aflos of ander hulp. Dit blyk uit die navorsing dat dit nie onoorkomelik is nie, maar wel beplan moet word. Sabbatstyd is dikwels ’n tydperk waarin die passie en gawes van gemeentelede tot hulle reg kom in die aanvaarding van verantwoordelikhede en geestelike gawes. Dis ons hoop dat dit kan lei tot ’n nuwe dimensie in beide die predikant én die gemeente se lewe.

2. DOEL

‘n Sabbatsrus het ten doel om ons weer in pas te bring met die ritme van genade. Hoewel ons bely dat ons deur genade alleen gered word, verval ons met die verloop van jare en as gevolg van al die verskillende verwagtings in ’n soort werksgeregtigheid. Ons voel ons het net betekenis as ons oorbeskikbaar, oorwerk en oormoeg is. ’n Sabbatsrus moet ons help verstaan dat ons uit die genade van God alleen kan leef.

Dis die tyd vir die re-kreatiewe (her)ontdekking van ons roeping en visie, die vernuwing van ons passie, die herrangskikking van prioriteite en waardes, en die versorging van noodsaaklike verhoudings. Dis om met intensionele ontdekking en refleksie Gód te ontmoet en weer die kreatiwiteit en entoesiasme vir ons besondere roeping en lewe te herwin. Hierin ontdek ons dat God ons kom ontmoet op sy tyd, omdat ek ’n slag net ÍS. ’n Sabbatstyd bring die being-funksies weer in pas met die doing-funksies wat neig om ons menswees oor te neem in die mantra van produktiwiteit. Na so ’n tydperk weg, begin gewoonlik ’n nuwe hoofstuk in die gemeente se storie.

Sabbatstyd vervang nie die noodsaak van gereelde selfsorg en geestelike groei nie. Tog is dit ’n noodsaaklike bousteen in die handhawing van ’n volhoubare langtermyn bediening in die bepaalde gemeente en gemeenskap.

Hoewel ons nie weer wetties hieroor moet raak nie, sal ons dit móét struktureer om dit in te bou in die heilsame versorging van die predikant. Strukture bepaal gedrag. Om roepingsgedrewe te lewe as predikant, moet ons die strukture daarvoor skep. Ons moet tyd daarvoor struktureer (kronos), sodat ons die volheid van die oorvloed van Jesus en sy opgestande Teenwoordigheid kan beleef as vervulde tyd (kairos). Daarom is dit belangrik om hierdie Sabbatsrus te onderskei van gewone vakansie of ’n blote wegbreek.

Hierdie strukturering help ons om weer perspektief te kry deur
a. afstand te kry van ons daaglikse werk
b. tyd te gee vir noodsaaklike refleksie oor ons roeping en lewe
c. nuwe inligting om nuwe denkpatrone te vestig
d. nuwe gewoontes aan te leer om ’n vreugdevolle bediening mee te bring.

Dis nie net die predikant wat hierdie sabbatstyd nodig het nie. Die gemeente en personeel het ook hierdie tyd nodig. Die sabbatstyd is nie ‘n “beloning vir goeie werk” of net iets om die predikant gelukkig te hou nie. Dis ook nie gewone verlof nie. Dit is ’n belangrike komponent van die versorging en groei van die geestelike leier.

Roy M. Oswald (Why You Should Give Your Pastor a Sabbatical, Alban Institute), ‘n Lutheraanse pastor wat as senior konsultant by die Alban Institute werk, bied verskeie motiverings aan. Opsommend kan die volgende aangedui word:

‘n Pastorale Sabbatsrus:
•    Moedig langer bedieningstermyne aan. Gemeentes slaag nie met langtermyn doelstellings sonder langtermyn bedienings nie. Wanneer ‘n verandering in predikantspos is, kan meer as vyf jaar verloor word voor ontwikkeling en groei gebeur (insluitend ‘n paar jaar van uitbranding voor die predikant bedank, ‘n interim of oorgangspastoraat plaasvind, en ‘n paar jaar vir die nuwe predikant om die gemeente te leer ken en hulle te lei in ‘n strategiese rigting).
•    Dra by tot geestelike groei. Geestelike groei gebeur nie toevallig nie, maar deur doelbewuste opsysit van tyd vir lees, gebed, afsondering en refleksie. Vir sommige mag die groei ‘n studieprogram of ‘n retraite wees of om saam met ‘n mentor te werk of te reis na toepaslike plekke. Om doelbewus geestelik te groei is moeilik as daar meer as 45 uur per week gewerk word.
•    Herfokus bedieningsbenadering. Die pastor is nie net ‘n geestelike leier nie, maar is ‘n korporatiewe leier ook. Daarom het die predikant ‘n hele arsenaal van vaardighede nodig om effektief te wees. Bowendien verander die bediening deesdae vinnig, en nuwe maniere moet ontdek word om nuwe en jonger mense met die evangelie te bereik. ‘n Sabbatsrus bied dei geleentheid om van ander te leer, om vaardighede aan te leer, en terug te keer na die gemeente met nuwe idees en ‘n nuwe lewenskragtigheid vir leierskap.
•    Verhoed uitbranding. Mense in die helpende professies is geneig om die gouste aan uitbranding te lei, veral vanweë die konstante en intieme betrokkenheid by die emosionele lewe van ander.
•    Versterk gemeentelike leierskap. Hoewel sommige bedieningstake spesifieke opleiding en bemagtiging vereis, kan baie take deur die leierskap van gelowiges bedien word. ‘n Sabbatsrus gee die gemeente kans om rolle in die gemeente te ontwikkel wat die gawes uitoefen waarmee die lede deur God geseën word.

3. BELEID

Die Algemene Sinode sou kon besluit:
Om predikante te begelei tot ’n vreugdevolle bediening, moet predikante na elke ses jaar in dieselfde werkkring die daaropvolgende jaar vir sestig (60) dae ’n sabbatstyd neem.
a. Sabbatstyd word bereken teen tien (10) dae per jaar.
b. Met toestemming van die kerkraad kan sabbatstyd tot negentig (90) dae opgeloop word, met die verstandhouding dat dit geneem móét word na die negende jaar in dieselfde werkkring.
c. Sabbatstyd vervang die sisteem van langverlof.
d. Sabbatstyd is nie uitbetaalbaar nie.
e. Sabbatstyd geskied met volle behoud van traktement, toelaes en ander voordele.
f. Sabbatstyd moet ten minste een jaar voor die tyd met die kerkraad uitgeklaar word.
g. Gedurende Sabbatstyd mag die predikant geen van die gewone gemeenteverpligtinge geassosieer met predikantswerk (dus ook nie sendingwerk ens.) doen nie.
i. Hy/sy moet verkieslik nie in hierdie tyd in die gemeente bly nie.
j. Hy/sy mag nie ander werk doen waarvoor hy/sy vergoeding ontvang nie, tensy hierdie vergoeding aan die kerkraad van sy gemeente uitbetaal word.
k. Sabbatstyd is aaneenlopend.
l. Indien ’n predikant van standplaas verwissel of na ’n ander werkkring gaan en die sabbatstyd is nie geneem nie, verbeur hy/sy dit sonder enige kompensasie van geld of tyd.
m. ’n Afskrif van die aansoek asook die terugvoer moet binne ses weke na terugkeer aan die SKP asook VBO-kommissie voorsien word vir VBO akkreditering.

4. PROSES

Die predikant moet ’n sabbatstyd beplan wat pas by sy of haar unieke persoonlike behoeftes. ’n Geskrewe Sabbatsrus plan gee fokus, asook ’n ooreengekome doel vir die tydperk weg.
Geen spesifieke modelplan word voorgeskryf nie. ’n Moontlike program kan ’n ononderbroke tydperk vir lees, skryf, navorsing, studietoer na religieuse plekke, reis in die algemeen, stil tye vir rus en gebed, spesiale besoeke aan familie en vriende en nog baie meer insluit. Gewoonlik word verskeie van hierdie aspekte gekombineer vir ’n gebalanseerde program. Die SKP kan met die beplanning help. Daar moet gewaak word teen te veel items in te sluit op die agenda, en die noodsaaklike doel van rus en innerlike vernuwing verby te jaag.

Vyf fases is van belang:
1.    Vooraf nadenke en beplanning vir aansoek
2.    die aansoekproses
3.    die goedkeuring
4.    die sabbatsperiode self
5.    die terugkeerproses en opvolg

1. Vooraf nadenke en beplanning

Hoe beter die vooraf nadenke en beplanning gedoen word, des te makliker volg die res. Die hulp van SKP is beskikbaar in die beplanning van die Sabbatsrus.
In hierdie fase moet antwoorde op die volgende verkry word:

Gemeente:
Wanneer gaan die verlof geneem word?
Watter voorsiening vir eredienste gaan gemaak word?
Watter voorsiening word gemaak vir ander werksaamhede normaalweg deur predikant verrig?
Watter persone moet bemagtig word vir al die bedieninge/aksies wat moet plaasvind waarvoor die predikant altyd verantwoordelik is?
Watter finansiële reëlings moet die gemeente tref?
Wie gaan optree as koördineerder van die proses?
Wie gaan reël dat die predikant voortdurend in gebed opgedra word in hierdie tyd?
Hoe gaan aan die gemeente gekommunikeer word indien die predikant vir hierdie periode steeds binne die gemeente woonagtig is?

Predikant:
Watter inhoud sal ek graag aan die Sabbatsrus wil gee? (onthou om ook tyd om te rus in te bou!)
Idees:
•    Neem deel aan ’n pelgrimstog of retraite
•    Besoek ander gemeentes wat ‘n effektiewe bedieningstyl het
•    Reis na heilige plekke of plekke van kerkhistoriese belang
•    Woon konferensies vir geestelike sowel as leierskapsontwikkeling by
•    Besoek gereeld ’n mentor vir geestelike leiding
•    Volg ’n leesplan
•    Begin ’n studierigting
•    Hou daaglikse joernaal van jou geestelike reis

Bullock (Richard Bullock & Richard J. Bruesehoff, Clergy Renewal: The Alban Guide To Sabbatical Planning Alban, 2000)  suggereer dat jy jou sabbatstyd inrig volgens drie blokke:

o    Resting—sleeping late, exercise, recreational reading, visiting friends and family, hiking, engaging a counselor
o    Renewal—Focused study, retreats
o    Rebirth—Travel, focused reading, engaging a spiritual director

Moontlike vrae aan jouself vir hierdie tyd:
•    In watter areas van my lewe het ek weer inspirasie en hoop nodig?
•    Hoe kan ek my roeping en visie verdiep tydens hierdie tyd?
•    Wat sou ek graag wou ervaar en leer in my sabbatstyd?
•    Watter areas van my lewe en werk het tans die grootste stres?
•    Watter sterkpunte, vaardighede en gawes kan ek uitbou in hierdie tyd?
•    Waarop hoop ek op God in my gebede?
•    Wat sal ek eerste doen?
•    Hoe sal my huislike lewe anders uitsien in hierdie tyd?
Met wie sal ek wil gesels om meer uit te vind oor moontlikhede vir hierdie proses?
Wanneer gaan ek die verlof neem?
Hoe gaan die tydslyn binne die Sabbatsrus verloop?
Watter reëlings gaan ons as gesin tref om mekaar se belange in ag te neem?
Watter finansiële begroting het ek nodig vir die doel?
Koste van studie/boeke/reis/verblyf
Onthou: beplan meer “wees” as doen!

2. Die aansoekproses

Gemeente:
Is die predikant se voorstel vir die tydperk realisties?
Watter belangrike terugvoer sal ons aan ons predikant wil gee vir wat ons dink belangrik is vir hom/haar om te sien gebeur in hierdie tyd?

Predikant
Vul die nodige vorms vroegtydig in en besorg ’n jaar voor die tyd aan die kerkraad.

3. Die goedkeuring

Gemeente:
Is al die vorms deeglik ingevul?
Is goedkeuring by ’n kerkraadsvergadering verleen?
Indien daar leemtes is, wie word aangewys om dit te bespreek en af te handel met predikant?
Keur ten minste ses maande voor die tyd goed.

Predikant:
Is die nodige goedkeuring by die kerkraad verkry?

4. Die Sabbatsperiode self

Gemeente:
Is die interim-hulp in plek?
Is daar iemand geïdentifiseer wat in uitsonderlike krisisse navraag kan doen by die predikant?
Is die persone verantwoordelik vir die bedieninge/aksies in afwesigheid van die predikant in plek?

Predikant:
Hou ek by die plan?
Vrae aan jouself:
•    As ek terugkyk na aftrede, wat sou ek graag wou beleef het in die volgende paar jaar?
•    Wat moet ek laat los?
•    Wat is my roeping en kernwaardes, en hoe moet ek my bediening daar rondom struktureer?
•    Watter veranderinge sal ek graag wil maak in my lewe en werk?
•    Met wie gaan ek oor die veranderinge praat om my te help om dit deur te voer?
•    Watter aspekte van my Sabbatsrus sal ek graag mee wil volhou, en hoe gaan ek dit doen?

5. Die terugkeerproses en opvolg

Om terug te keer van ’n sabbatstyd moet daar rekening gehou word met ’n tyd van heroriëntasie en aanpassing. Moenie te veel dinge dadelik wil aanpak nie. Beplan ook die terugkeer.

Gemeente:
Reël vir terugvoer aan Kerkraad en gemeente van die hele proses.
Watter gesprek moet plaasvind rondom die rol van die predikant en die rolle van gemeentelede aan die hand van elkeen se gawes en passie?

Predikant:
Skryf ’n kort verslag vir terugvoer aan die Kerkraad en gemeente.
Vertel die Kerkraad en gemeente van die innerlike vernuwing wat plaasgevind het.
Stuur ’n afskrif van die aansoek asook terugvoer aan die SKP en VBO-kommissie vir VBO-akkreditasie.

5. AANSOEK

Naam en van:
Datum:
a. Skryf ‘n opsommende stelling wat die oorwegende doel en aard van die vernuwingsprogram is wat jy beoog. Aktiwiteite wat jy beoog, moet hieruit voortvloei.

b. Dui aan waarom jy dit essensieel in beide jou eie én die gemeente se verhaal beskou om juis hierdie tyd as toepaslik te beskou om die sabbatstyd aan te pak.

c. Beskryf watter voordele en uitkomste jy sien vir beide jouself en die gemeente deur die Sabbatsrus en die spesifieke aard daarvan.

d. Verduidelik jou plan vir die tydperk met ‘n tydslyn/indeling wat alle tyd en aktiwiteite vir vernuwing aandui. (Bv. Datum; Gebeure of aktiwiteite; Mense; Plekke)

e. Gee kontaknommers waar jy in die geval van ‘n uitsonderlike krisis gekontak kan word.

Die ou waarheid van ‘n gesonde liggaam en ‘n gesonde gees

Written by webmeester on . Posted in Begelei mekaar

Ek het so pas ‘n volle week se lê in die bed met griep agter die rug. Soos almal weet is dit nie ‘n lekker lê nie, want jou lyf is seer en jou keel is seer en jy hoes dat jou kop klop en jy voel net ongedurig en kry jouself baie jammer. Die aanloop tot die protesterende liggaam was boekgetrou. Te besig en te min oefening.
Ek het weer die les geleer!
Lees gerus die meegaande opstel van Carel Anthonissen wat die punt van ‘n gesonde liggaam baie mooi onderstreep.

MEDITATION – THE GIFT AND RESPONSIBILITY OF GOOD HEALTH

One of the great gifts of life is the gift of good health – the fact that our minds and bodies are well kept, functioning so completely and normally that we may wake up every morning with a smile, feeling fresh, happy, energetic and fulfilled.

This is of course not true of all people. Due to a number of factors which range from hereditary weaknesses, constant pressure, unresolved tensions, poverty and bad nutrition, many people are plagued, some for most of their lives, by different kinds of ailments and sicknesses. In fact every day hundreds of people around us are struck down and die of incurable diseases, or worse still: have to cope with the shattering news that they have been diagnosed with some fatal illness. It therefore remains a gift and privileged to enjoy good health with all the vitality, energy and zest for life it entails.

Good health however is not only a gift, it also implies a huge responsibility. Like with our environment we as humans need to care for our bodies, keeping our psycho-physiological system clean from everything that is toxic and harmful. For this we need discipline and a healthy pattern of living – one which not only offers the body and mind enough rest, but also feeds and sustains them with healthy and edifying content.

For those of us who profess to be Christians this should almost be a given, a taken for granted directive. In fact we owe it to the world to show that we truly believe that our bodies are temples of the Holy Spirit, destined to serve God’s glory and honour (1 Cor 6:19-20), specifically in the way we live and eat. And we may start by demonstrating how the old disciplines of fasting, simplicity, austerity and sufficient rest can help us attain this.

Most people go to sleep at night when they are dead-tired, not being able to stay awake any more. I have a friend who goes to sleep every evening still feeling “wide awake”. The reason: she wants to prepare herself properly for this most profound of all human activities…to rest and sleep – so that she, the following day, can serve the Lord anew with fresh commitment through a revived body and a glowing spirit.

Is this not something to seriously consider?

Carel Anthonissen

This meditation will shortly appear on our website. If you would like to comment on this or anything else, go to our blog:

http://www.christianspirit.iblog.co.za/

Brugbediening: 4de Nuusbrief – Julie 2008

Written by webmeester on . Posted in Begelei mekaar

Vorming van Ekumeniese Netwerk

Die bal is op 20 Junie 2008 aan die rol gesit vir die vorming van ‘n ekumeniese netwerk vir die Brugbediening (Interim Ministry) in Suid-Afrika. Nege denominasies is uitgenooi na die byeenkoms nl die Ned Herv Kerk van Afrika, Anglican Church in South Africa, Uniting Presbyterian Church in Southerrn Africa, United Congregational Church of Southern Africa, Evangelical Presbyterian Church of South Africa, Methodist Church, Verenigende Geref Kerk in Suidelike Afrika, Geref. Kerke (SA) en die Ned Geref Kerk. Die meeste van die denominasies het verteenwoordigers kon stuur. Ook was ‘n groep van die opgeleide brugpredikante teenwoordig. ‘n Lewendige bespreking het tydens die byeenkoms te Kempton-Kruingemeente (NGK) onder voorsitterskap van Hugo van der Linde in Kemptonpark plaasgevind. Dit het geblyk dat die sin, waarde en moontlikhede van die Brugbediening in al meer kerke raakgesien word. ‘n Klein kommissie is aangestel om voorstelle te maak hoe die netwerk vir die Brugbediening in Suid-Afrika sou kan funksioneer.

Belangstelling Groei Steeds

In die NG Kerk groei die belangstelling in die Brugbediening steeds. Vanaf die Wes-Transvaalse sinodale gebied kom verskeie predikante vir die opleiding in Brugbediening wat op 4 Augustus vanjaar in die Noorde begin. Ook in die Noord-Kaap, Wes-en Suid-Kaap en Herv Kerk stel al meer predikante belang. In die Kaap  vind ook opleiding plaas en in verskeie gemeentes is brugpredikante werksaam. Sommige van hullle ondergaan in-diens-opleiding in die Brugbediening. Navrae van gemeentes kom oor die hele land. Die konsep van ‘n spesiaal-opgeleide predikant wat gemeentes begelei in oorgangsituasies soos tydens predikants-vakatures is nog ‘n vreemde begrip en kerkrade is dikwels  huiwerig om hierdie perd op te saal. Maar die afgelope tyd het verskeie kerkrade in die sinodale gebiede Hoёveld en Wes–en-Suid-Kaapland verslae ingelewer tov brugpredikante se bediening wat hulle dienstyd voltooi het.  Hierdie verslae is ter insae beskikbaar. Die Here seёn  hierdie werk ryklik!

Wie is beskikbaar vir Opleiding?

Ons het begin om emeriti en mense kort voor emeritaat te betrek om verskeie redes. Hulle gesinsomstandighede is sodanig dat emeriti se kinders uit die huis mag wees en hulle meer mobiel kan wees. Ouer predikante is waarskynlik meer ervare, maar nie elkeen is daarom noodwendig geskik as brugpredikant nie. ‘n Aanbevelingsbrief van die laaste gemeente word gevra want die goeie hantering van mense en gemeentes is wesenlik belangrik. Daar is soveel veranderings in die wêreld en in besonder in ons land aan die gebeur dat die brugpredikante daarop ingesteld en opgelei moet word om o.a.  konflik en transformasieprosesse te kan hanteer. Predikante kan gerus oorweeg om vanaf 55 jaar en selfs vroeёr brugpredikante te word. Opleiding kan gedoen word al is brugpredikantskap nie direk in hulle beplanning nie. Die opsie kan oopgehou word. Die Here kan skielik so ‘n situasie oor mens se pad bring!

Besonderhede oor die Opleiding

Vanjaar word by die Sentrum vir Kontekstuele Bediening, van die Teologiese Fakulteit, Universiteit van Pretoria, weer eens ‘n 6-maande opleidingskursus  deur medium van Afrikaans aangebied. Die kontakweke vind op  4 tot 7 Aug  en 21 en 22 Oktober 2008 plaas.  Die Brugbedieningsopleiding deur medium van Engels het nie vanjaar deurgegaan nie. Errol Dengler van Anglikaanse kant is vanjaar by UP ingeskryf vir die Afrikaanse kursusaanbieding en beoog om gedurende September  ook in die VSA opleiding te ondergaan. Moontlik kan hy volgende jaar met die aanbieding van die Engelsmedium opleiding van interim ministers behulpsaam wees. Vir meer besonderhede oor vanjaar se opleiding, kan Suki by 012 420 4951/2 geskakel word of vir Howard by 082 371 9346. E-pos : dutoit@netactive.co.za  Ook deur Communitas word vir 18-20 Augustus 2008 ‘n kursus beplan en daaroor kan met Pierre Goosen geskakel word. Sy kontaknommers is 021 808 2914 / 808 3382 of sel 083 630 5676. E-pos is pmgoosen@sun.ac.za
Hartlike groete en beste wense vir ‘n geseёnde bediening!

Taakgroep : Sinode Wes-en-Suid-Kaapland – Bossie Muller en Pierre Goosen
Taakgroep : Sinode Hoёveld – Dolf de Beer, Jan Botha en Howard du Toit