Jou spiritualiteitstyl beïnvloed jou gebedslewe

Written by Besoeker on . Posted in Gebed en Spiritualiteit

As daar een saak is waaroor mense maklik krities raak, is dit dat ander mense nie die Here op “die spesifieke manier waaraan ons”gewoond geraak het aanbid nie. Maar hoekom bid ons op verskillende maniere ? Hoekom is daar gelowiges wat in een gemeente is, maar verskillend dink oor gebed en eredienste?Daar is ‘n verskeidenheid redes: die een is dat persoonlikhede en temperamente verskil. Mense het ook verskillende talente en gawes. Mense het egter ook verskillende spiritualiteitstipes.

Is dit regtig nodig om ‘n spesifieke gebedsplek te hê?

Written by Quintus Heine on . Posted in Gebed en Spiritualiteit

Is ‘n spesifieke gebedsplek nodig?

Ons is heeltyd besig om teologies te besin oor gebed, maar laat jou gedagtes vinnig dwaal na die praktyk van jou eie gebedslewe. Behalwe dat jy die hele tyd saam met God leef, wil die Bybel tog dat jy spesifieke tyd aan gebed afstaan. Waar het jy vandag spesifiek gaan bid? ……..

As jy ʼn lekker koffiedrinkwinkel vind, gaan jy altyd terug daarna omdat jy daar tuis en knus voel.  As jy iemand nooi vir koffie, dan kom die plek ook eerste by jou gedagtes op. Jy begin assosieer met die aangename herinneringe wat jy by die koffiewinkel meegemaak het.  As jy iewers wil gaan sit om iets te lees of vir iemand wag, dan gaan jy ook maklik na die koffiewinkel terug.  Ek dink so is dit ook met die plek waar jy gereeld met die Here praat.  Dit is goed om ʼn plek te hê van aanbidding.  As Comerford oor die groei in die gebedslewe praat, dan noem hy die spesifike “plek” van aanbidding ʼn noodsaaklikheid.

Gebed is om God, weer God te maak in jou lewe!

Written by webmeester on . Posted in Gebed en Spiritualiteit

Die eerste is om te “Bedaar”.  Om tot bedaring te kom, is vir ons moderne leefwyse geen maklike taak nie.  Tien jaar terug het ons briewe binne ʼn week of twee beantwoord.  Vyf jaar terug het ons ’n antwoord binne ʼn dag of twee vir mense gefaks.  Vandag wil mense op dieselfde dag as die versoek ʼn antwoord per epos terug ontvang.  Dit is net nie maklik om tot rus te kom nie.  Gebed sê Yancey is om bewustelik tot bedaring te kom. Hy vertel van die skrywer Patricia Hampl.  Sy het in Assisi in Italië op ʼn pelgrimstog gegaan.  Daar het sy ʼn lys gemaak van antwoorde op die vraag: Wat is gebed?  Sy het ʼn paar woorde neergeskryf.  “ Lof; Dankbaarheid; Vra; Smeek; ʼn Tipe onderhandeling met God; Vrugtelose kerm; Fokus.  “ Toe het haar lys doodgeloop want sy het ontdek dit lyk bloot na ʼn taalhandeling.  Sy het verklaar: ” In wese is gebed ʼn posisie, ʼn plasing van jouself voor God.  Gebed as fokus is nie ʼn manier om perke te stel aan wat gesien kan word nie; dit is ʼn gewoonte om aandag te gee aan alles wat is” Hierdie “gewoonte om aandag te gee aan alles wat is” verg dat ons, soos die psalmdigter sê sal “ bedaar” en stil sal word.  In die fokus van gebed kom alle ander dinge in fokus.  In daardie onderbreking van my roetine val die heelal in lyn.

Yancey gaan verder en verklaar dat die “Stilte” ons voorberei vir die tweede opdrag in die Psalm naamlik: “Om te erken dat Ek God is, hoog bo die nasies, hoog bo die aarde” Slegs deur gebed kan ons daardie waarheid glo te midde van ʼn wêreld wat saamspan om God te onderdruk eerder as te verhef.

Die woord wat in die oorspronklike taal vir “bedaar” gebruik word, is ook die woord waarvan vakansie afgelei is.  God nooi ons om ʼn vakansie te beneem, om ʼn ruk lank op te hou om self God te probeer wees en God toe te laat om God te wees.  Om God, God te laat wees vereis van ons om af te sien van die wêreld wat ons so sorgvuldig in stand hou om ons eie saak te dien.  Dan gaan Yancey voort om te sê” As die erfsonde teruggevoer kan word tot mense wat probeer het om soos God te wees, is die eerste stap in gebed om te onthou en te erken dat God, God is – dit wil sê om die hoogste waarheid van die heelal te herstel -sodat die mens kan weet hy leef nie in ʼn selfgeskepte heelal nie(John Milton).

Vriende, gebed is om tot bedaring te kom voor God.  Ja stil te word voor Hom. Hom te erken as God en dan te wag en te luister na God.  Onthou dit is nie God wat ons gebede nodig het nie, maar ons wat gebed nodig het sodat ons weer na God kan luister.  Dit sal ons help om nie eie geestelike koninkryk uit te dink en te bou nie, maar aan God se koninkryk mee te werk.

Groete

Quintus

Is ons gebede vir God belangrik?

Written by Quintus Heine on . Posted in Gebed en Spiritualiteit

Die eerste verklaring van die stilte is dat dit ʼn heilige stilte is, in afwagting op die aankondiging van die oordeel van God. Dit is ʼn heilige oomblik. Dit is ʼn gebedsoomblik van eerbied en aanbidding. Dit is die tipe stilte waarna  Hab. 2:20 verwys  “Die Here is in sy heilige tempel; almal op aarde moet in sy teenwoordigheid stil wees”

Daar is ook ʼn tweede verklaring wat aanvullend gesien moet word. Die halfuur stilte is ʼn wagperiode, nie net om aan God eerbied te betoon nie, maar dis ʼn afwagting op die gebede van die gelowiges. JH Bavinck noem hierdie pouse, ‘n “element van vertraging”. Voordat die laaste oordeel voltrek word moet die gebede van die ware gelowiges eers in die hemel gehoor word.

Dit bly vir my een van die aangrypende gedeeltes oor gebed in die Bybel. Daar kom ʼn oomblik van stilte en afwagting waar die heelal wag op die gebed van gelowiges. Daar is min plekke waar die kosbaarheid van gebed so treffend beklemtoon word as juis hier in Openbaring 8.
Hier is ʼn bewys dat die gebede van God se kinders iets werd is. God se finale oordeel word eers “gepause” sodat die gebede van sy kinders  gehoor kan word. So baie keer wonder  ons of gebede werklik help. Ons wonder of dit nodig is dat ons bid. In hierdie gedeelte staan dit duidelik dat God se eindoordeel nie kan plaasvind sonder die gebede van gelowiges nie. Gebede van gelowiges is deel van God se raadsplan!

Die teksgedeelte vertel ook vir ons dat dit spesifiek gelowiges se gebed is waarop daar in Openb. 8 gewag word.
Openb. 8:3 lees “ ʼn Ander engel het toe gekom en by die altaar gaan staan met ʼn goue wierookbak. Daar is baie wierook aan hom gegee om dit saam met die gebed van al die gelowiges op die goue altaar voor die troon te offer”.
Om die teks  te verstaan is Ex. 30 en Lev. 16 relevant. Die Hoëpriester moes 2 maal elke dag kole vuur van die koperbrandofferaltaar in die voorhof neem om dit op die goue altaar in die heilige afdeling van die tempel te plaas. Terwyl die volk in gebed buite wag, het die priester twee handevol fyngemaakte wierook geneem en oor die kole vuur gestrooi sodat die geure daarvan kom opstyg. Wat sou dit beteken?

Aan die een kant was dit belangrik dat die volk en die priester se gebede gereinig moes wees, daarom moes die kole vuur van die brandofferaltaar geneem word. Dit was die altaar waarop daar vir die volk se sondes offers gebring is. Vanuit die NT gelees wys dit vorentoe na die offerhande van Jesus aan die kruis. Die gebed waaroor dit hier handel is gebed van gelowiges, wie se lewe gesuiwer is deur die offerhandeling. Gelowiges is deur die bloed van Jesus gesuiwer en nuutgemaak vanweë die offer van Jesus Christus en God se genade! So dit gaan hier spesifiek oor gelowiges, kinders van die Here se gebede. Openbaring 8 praat daarom ook van gelowiges se gebed.  Die kern is dat gebed in verhouding staan met Jesus se offer vir versoening en ons offer om ons lewe te gee! Gebed is deel van ons offer wat Jesus reeds aan die kruis gedoen het! So daar is dus stilte om te wag sodat gelowiges se gebede gehoor kan word. God wag vir sy gelowige kinders se gebede voordat hy die oordeel fel. Dit is vir my ongelooflik aangrypend.

Die teks verwys ook daarna, dat ons gebede vir die Here aangenaam is. Die wierook simboliseer dat God graag na die gebed van die gelowiges wou luister. Die aangename reuk dui daarop dat dit vir God aangenaam was om na die gebede van gelowiges te luister.

Hierdie teks is vir my ʼn wonderlike en vertroostende gedeelte. God wag op die gebede van gelowiges. Die gebed van die gelowige mens is vir God kosbaar. Ek weet hieraan mag ek nie weer twyfel nie.

Die Here hoor nie my gebed nie!

Written by Quintus Heine on . Posted in Gebed en Spiritualiteit

ʼn Baie goeie voorbeeld in die Bybel sien ons by die gebedslewe van Hanna, Sameul se moeder. Sy was kinderloos en het vir lank tot die Here gebid. Die gebed van Hanna was baie merkwaardig en daar is ʼn paar aspekte in hierdie gebed wat my opgeval  het:

  1. Sy het in die tempel gebid. Haar man Elkana het gereeld tempel toe gegaan. Dit is hier in die huis van God waar Hanna dan ook gaan bid. Beteken dit nou ons moet altyd in die kerk of gebou bid?  Ek dink nie so nie. Na die opstanding van Jesus en die uitstorting van die Heilige Gees is daar ‘n nuwe bedeling. Ons het nie  meer ʼn gebou nodig om tot God te bid nie. God is oral by jou teenwoordig. Jy moet dus weet- Die Here is by jou, jy kan enige plek bid. Vir Hanna was dit egter erns om in die tempel te bid omdat die tempel, die Here se teenwoordigheid gesimboliseer het. Hy was daar teenwoordig. Ons leef vandag heeltyd in God se teenwoordigheid (Coram Deo) – as ons bid en as ons nie bid nie. Die Here weet alles wat jy doen en is altyd by jou. Dit is nie net tydens gebed wat jy bewus moet wees dat jy in God se teenwoordigheid leef nie. Hy weet ook – hoe jy geleef het  voor jou gebed. ‘n Opregte gebed, word vooraf gegaan deur ‘n opregte lewe.  God is heeltyd teenwoordig.

  2. Hanna het ook die regte gebedshouding gehad: In die Bybel word verskillende gebedshouding aan ons voorgehou. Ons lees van Moses en Aaron wat op hulle aangesigte neergeval het as hulle bid; van  Dawid wat op sy bed gemediteer het; Salomo het gekniel met sy hande na die hemel; Jona het in die maag van ʼn groot vis gebid; Ezra het geween; Nehemia het gebid toe hy op die muur gestaan het om toesig te hou oor die bou van die muur; Petrus het sy knieë gebuig in die tronk. Wat het Hanna gedoen? Sy het gestaan en bid. 1 Sameul 1:13 vertel Sy het in haar hart ʼn stilgebed gebid. Was haar uiterlike houding belangrik- Nee – wat wel belangrik is dat sy gebid het met ʼn sekere hartsgesindheid wat op God ingestel gebid.  Miskien is dit die geheim. Ons harte moet op God ingestel wees. Ons bid so maklik gebede en behoeftes van ons eie hart. Ons moet dus op God ingestel wees. Dit was die kenmerkende van Hanna se gebed. Haar hart was op God gerig!!Gebed is die uiting van jou hartsbegeerte.

  3. Hanna het ook gebid vir die regte uitkoms: Met die eerste opslag het Hanna se gebed baie selfsugtig geklink. Sy is kinderloos en wil ʼn kind hê! Maar dan hoor ons dat sy hierdie kind onmiddellik vir die Here wil gee. Hanna het nie gebid vir selfsugtige begeertes nie, maar om haar kind  vir die Here te gee. Ons leer dit ook in Joh. 14 Ons kan enigiets van die Vader vra, maar dit moet om sy eer gaan. Hanna het ‘n nederige ingesteldheid gehad.

  4. Hanna het ook die Here met ʼn dankbare hart geprys vir die uitkoms van die gebed. Sy het haar afhanklikheid aan God bely en aan Hom die eer gegee. Na haar gebed was diot net God wat saak gemaak het.

Voor ons weer die Here die skuld gee as ons die ervaring het van – ” gebede teen die dak “– ondersoek dalk eers jou eie gebedslewe of eie hart-  Leef jy met ‘n opregte gesindheid en geheiligde lewe in teenwoordigheid van God? Is gebed vir jou slegs versoeke of ‘n uiting van jou verhouding met die Here? Is daar dalk  kamers van jou hart wat die Here nie mag sien nie?Soek jy die Here se wil in jou gebed?

Ja – dit is nie die Here wat ons nie hoor nie- Dit is ons wat Hom nie hoor nie!!!

Bid iemand ooit vir my?

Written by Quintus Heine on . Posted in Gebed en Spiritualiteit

Soms as ek sukkel om te bid, wonder ek of daar dalk iemand anders is wat ook vandag vir my bid. Ons verseker so maklik vir ander dat ons vir mekaar bid. Dan wonder ek of almal wat so in die verbygaan vir my ‘n belofte om gebed gee, dit regtig doen. Het dit nie maar ʼn spreekwyse geword om mense te troos nie. Bid ons regtig vir mekaar?

Op ʼn gereelde basis kom die boodskap van Heb. 7-9 by my op. In die gedeelte word verduidelik oor Christus en die Levitiese priesterskap. Vs. 26 en 27 “ Vir ons was so hoëpriester nodig, een wat heilig is, skuldeloos en sonder smet is, verwyder uit die midde van die sondaars, en verhoog bo die hemele, een wat nie, soos die hoëpriesters elke dag offers hoef te bring, eers vir sy eie sondes en dan vir die volk nie. Hy het immers eens en vir altyd ʼn offer vir die sondes gebring toe Hy Homself geoffer het.

Die funksie van die hoëpriester is om vir die volk by God in te tree. In Heb. kom bevestig God dat Jesus my hoëpriester is wat reeds met sy offer aan die kruis vir my permanent ʼn pad oopgemaak het na God. Jesus is my Hoëpriester wat elke dag vir my intree by God. Dit beteken: Terwyl ek in my daaglikse lewe besig is met verskillende dinge, weet ek dat Jesus besig is om vir my te bid. As ek deur die donker nag slaap is Jesus besig om vir my in te tree by God. Die Seun van God tree voordurend vir elke gelowige in by God. Daar word dus op hierdie oomblik vir my gebid! Jesus is besig om vir my te bid en Hy hou nooit op nie. Die wete maak my gebedslewe nie net meer aktief nie , maar maak my nog meer bewus van God se teenwoordigheid in my lewe. Soos ek nou hier sit en skrywe kom ek agter dat die wete dat Jesus nou vir my bid – ʼn glimlag op my mondhoeke plaas.

Dankie Here dat ek in my oorvol lewe kan weet dat U vir my bid. Dat daar iemand is wat heeltyd vir my bid ! Here help my om ook met vasberadenheid gereeld vir almal rondom my te bid.

Wat vertel jou gebedstaal oor jou verhouding met God?

Written by Quintus Heine on . Posted in Gebed en Spiritualiteit

In ʼn onlangse artikel van Stefan Joubert praat hy oor die geloofstaal wat ons in die kerk gebruik. Hy maak die geldige punt:

– dat die tipe geloofstaal wat jy as kerkleier gebruik, iets van jou beskouing van kerk en koninkryk kommunikeer. As jou taalgebruik vol tradisionele gelade woorde is, sal jy moontlik ʼn tradisionele siening van gemeentewees hê. Die teenoorgestelde is ook waar. Hy vra daarom dat leiers ʼn koninkrykstaal moet gebruik wat getrou is aan ons daaglikse lewe voor God.

Hierdie opmerkings het my laat dink oor ons geloofstaal tydens gebed. Wat verklap die taal wat in ons gebede gebruik word, van ons siening oor God? Is dit enigsins sinvol om gebede so te ontleed en daaruit afleidings te maak of moet ons anders oor gebed oordeel?

In my soeke op die Internet het ek bitter min artikels oor die taalgebruik in gebed, geloofstaal  of gebedstaal gekry. In die algemeen word die term gebedstaal sinoniem met “spreek in tale” beskou. Op slegs een plek het ek ʼn artikel oor taalgebruik in gebed raakgeloop. Dit was by die Mormone. Hulle maak ʼn groot saak daarvoor uit dat jou gebedstaal aandui hoeveel respek jy vir God het. Jy mag God nie sommer “you” nie, maar moet Hom “Thou” en “Thee”, anders toon jy te min respek. Trouens dis vir hulle so belangrik dat hulle president persoonlik daaroor ʼn riglyn gestel het. Volgens hulle verklap jou gebedstaal of jy vir God respekteer of nie. Dit was egter vir my verblydend dat min ander skrywers enigsins oor die onderwerp geskryf het. Ook in verskeie boeke wat ek geraadpleeg het, kon ek nie die tema raakloop nie. Daar kan dalk wel elders iets daaroor staan dat ek dit mis, maar die gebrek aan die onderwerp vertel vir my dat dit vir die meerderheid Christene nie belangrik is nie.

Myns insiens moet ons in gebedterme nie praat van taalgebruik of geloofstaal nie, maar van hartetaal.

Het Jesus nie in Mat 6:7, 8 gesê: “ Wanneer julle bid, moet julle nie soos die heidene ʼn stortvloed van woorde gebruik nie. Hulle verbeel hulle, hulle sal verhoor word omdat hulle baie woorde gebruik. Moet dan nie soos hulle maak nie, want julle Vader sal weet wat julle nodig het, nog voordat julle dit van Hom vra”

In die onderig oor gebed in Mat 6 het Jesus dit duidelik gestel dat dit nie jou uiterlike woorde is wat belangrik is nie, maar jou hart! Dit wat jy in jou hart wil sê, is wat tel, nie hoe dit by jou mond uitkom nie. In Mat 15:16 verduidelik Jesus hoe dit wat in jou hart is die belangrike is. In Mat 23 spreek die Here Jesus ook die Fariseërs aan oor hulle skynheiligheid, omdat uiterlike vertoon vir hulle so belangrik is. In Luk 18 skep die Fariseër die indruk dat sy gebed vir mense se ore bedoel is en nie vir God nie. Sy skynheiligheid om iets anders voor God en mense te wees, word aangespreek. Ek dink die antwoord op die vraag: Watter taal ons in gebed moet gebruik, in ons hartsgesindheid opgesluit is. Indien gebed in opregtheid en eenvoud gedoen word, maak dit nie saak watter woorde of watter terme jy gebruik nie. Die Here hoor jou hart! Rom. 8:26 gaan self sover om te sê:” Die Gees staan ons ook in ons swakheid by: ons weet nie wat en hoe ons behoort te bid nie, maar die Gees self pleit vir ons met versugtinge wat nie met woorde gesê kan word nie” Indien die taalgebruik of tipe geloofstaal van gebed enigsins vir ons belangrik word, dan gaan dit oor mense en nie oor God nie. Indien gebed oor God gaan en dit wat in jou hart is, dan maak dit nie saak of jy tradisionele taal, charismatiese taal, gereformeerde taal of postmoderne geloofstaal gebruik nie. Dit is jou hartsgesindheid wat tel! Enige reël oor taalgebruik of  teologiese afleiding vanweë jou taalgebruik, is nie so belangrik soos jou eie hartetaal nie.

Verklap ons geloofstaal tydens gebed, ons siening oor God? Dit mag dalk so wees, maar ek is huiwerig om sulke afleidings te maak omdat gebed nie vir my ore bedoel is nie, maar vir God. As ons mekaar se gebedstaal begin ontleed is ons presies daar waar die Fariseërs was- ons oordeel op die uiterlike. Wie se teologiese woorde gaan uiteindelik die norm wees wat gebruik word om so ontleding te evalueer? Ek dink ons moet volstaan dat  jou geloofstaal (tydens gebed) ʼn saak tussen jou en die Here is! Miskien sal ons moet oefen om nie te luister na die geloofstaal wat ander tydens gebed gebruik nie, maar na die opregtheid van hart!

Daarmee gesê, dink ek wel dat ons daarom versigtig moet wees dat daar nie soms onwetend ʼn opgesmuktheid of  verhoogmentaliteit by ons gebedstaal insluip nie. Baie keer sal mense opmerk dat hulle sommige predikante en geestelike leiers deur hulle gebedstaal kan eien. Ek dink predikante en leiers moet daarop let dat hulle nie deur hulle gebedstaal of gebedstyl, vir ander mense ʼn struikelblok in hulle verhouding met die Here is nie. As jy bid moet jou stemtoon en woorde nie skielik hoogdrawend en anders wees as wat jou gebruikstaal is nie. As die Here Jesus daagliks in jou lewe is, en deel van jou lewenstyl is, sal jou gebedstaal nie verskil van jou daaglikse leefstyl nie. Jou gebed moet ʼn verlengstuk van jou lewe voor God wees. Jesus se woorde waarmee Hy tussen sy dissipels geleef het, was ook die woorde wat hy in gebed gebruik het!

Egtheid van gebed word altyd deur eenvoud gekenmerk. Eenvoud beteken gestroop van alle pretensies, opgesmuktheid en mensgemaakte formulerings. ʼn Eenvoudige gebed kom uit jou hart uit en moet daarom hartetaal praat.