Prayer of Examen

Written by Frederick on . Posted in Gebede

The Examen of Consciousness

The method is adapted from a technique described by Ignatius Loyola in his Spiritual Exercises. St. Ignatius thought that the Examen was a gift that came directly from God, and that God wanted it to be shared as widely as possible. One of the few rules of prayer that Ignatius made for the Jesuit order was the requirement that Jesuits practice the Examen twice daily—at noon and at the end of the day. It’s a habit that Jesuits, and many other Christians, practice to this day.

This is a prayer where we try to find the movement of the Spirit in our daily lives as we reflect on our day. This prayer can be made anywhere: on the beach, in a car, at home, in the library. Many people make the Examen twice daily: once around lunchtime and again before going to bed. There are five simple steps to the Examen, which should take 10-15 minutes to complete, and what follows is just one interpretation of these five steps in discerning the movement of God’s Spirit in your day. Through this method of praying you can grow in a sense of self and the Source of self; you can become more sensitive to your own spirit with its longings, its powers, its Source; you will develop an openness to receive the supports that God offers.

Before you start: Try to be in a place where you are least likely to be disturbed, and where there is the least amount of external noise. Perhaps you might light a candle or change the lighting when you pray to symbolise the start of this activity. Sit comfortably and still yourself; relax, be aware of your breathing, your body and how you are feeling.

Read the full article on the web page of The Jesuit province of New Orleans

  • Transition: Become aware of God’s love for me in this prayer

 

  • Step One: Gratitude I note the gifts I received today from God and thank Him for them.

 

  • Step two:   Petition  I ask God for an insight or gift that will transcend my ability.

 

  • Step three: Review  I review the day looking for stirrings in my heart. The choices I made, but also what God did in the day that I overlooked.

 

  • Step four:  Forgiveness I ask for the healing touch of forgiveness from God. 

 

  • Step  five:  Renewal I look into tomorrow an do concrete planning of how I can participate in what God is doing in my life.

 

  • Trasition: Aware of God’s presence as I close the prayer.

Gebed vir besige mense

Written by Frederick on . Posted in Gebede

‘n Mooi gebed vir besige mense
Here, ons het ‘n moeë generasie geword!
Ons is moeg gewerk, moeg vir probleme, moeg vir mense.
Ons het veral moeg geword om alles altyd reg te doen.
Om aanvaarbaar te wees, voel ons ons móét te alle tye:
Suksesvol, begaafd en finansieel sterk wees met duidelike doelwitte.
Verder moet ons goeie ouers, lojale vriende, toegewyde familiemense
En betrokke gemeenskapwerkers wees.
Sjoe, dis ‘n oorvol mondvol!
Vandag wil ek sommer net by U kom rus
En vra dat U my die regte prioriteite sal wys.
Sal U my help onderskei tussen die dinge wat regtig saak maak
En die dinge wat die wêreld ons probeer voorskryf?
Ja, help my om te weet wat vir U belangrik is…
Maak asseblief huis skoon met my, Here.
Verwyder die selfopgelegde eise in my oorvol lewe
En leer my om sommer net U kind te wees.
In Jesus naam vra ek dit.
Amen

Gebed oorspronklik geplaas by Drakenstein Gemeente se webblad. Gaan kyk gerus na Drakenstein se mooi nuwe webblad Drakenstein is deel van die groeiende Communitas Webgemeenskap

Hoe berei ek vir my gebed voor?

Written by Quintus Heine on . Posted in Spiritualiteit en lewenstyl

Ek het die afgelope paar dae op my knieë op die vloere van my huis rondgekruip om sement af te skuur(toemaar ek is met verlof…). Ek is besig met voorbereiding van die vloere om dit te seel met ʼn sementseellaer. Dit is regtig ʼn groot werk. In die aande is my rug af, knieë deur, arms lam, my gesig en hare wit van die sementstof, my neus toe van al die sement. Ek moet letterlik elke klein kolletjie verf afskuur wat die verwer gemors het, anders wys dit in die finale produk (dit ten spyte van die voorsorg van grondseile, mooi vra ens. -het daar tog ʼn paar fyn druppels deurgekom!). Ook moet al die los stukkies sement afgekrap word. Vir die wat weet, sementvloer maak ongelooflik baie stof – jy kan dit onmoontlik so skoonmaak dat daar geen stof meer is nie – daarom moet dit geseël word. Ek sit nie teels, matte of enigiets op die vloere nie, maar wil graag die ruwe “earthy” eindproduk hê. Dit is eintlik baie ironies, want die voorbereiding is baie harde werk (4 dae) terwyl dit my moontlik ʼn halfuur sal neem alles een laag met die verfroller te seel. Ek sou ook iemand kon inhuur om dit te doen!

Om te preek is gewoonlik binne twintig minute verby, terwyl jy moontlik agt ure plus se navorsing en dinkwerk gedoen het om daar uit te kom. Hoe beter die voorbereiding  hoe beter die preek! Ons gebedslewe is nie anders nie. Jy bid (kommunikeer) beter as jou geestelike voorbereiding goed is. As jy ʼn spirituele leefstyl het, en geestelike dissiplines toepas en afhanklik van God lewe, bid jy meer en makliker. Enige (sukses) eindresultaat word voorafgegaan deur voorbereiding- so ook jou gebedslewe. Hoe meer jy tyd aan die Woord spandeer, hoe meer jy in afhanklikheid van God leef, hoe meer jy ʼn dankbaarheidslewe lei, hoe beter vir jou spiritualiteit. Gebedsvoorbereiding is jou lewenstyl voor God- Daar is nie kortpaaie nie.

Wat vertel jou gebedstaal oor jou verhouding met God?

Written by Quintus Heine on . Posted in Gebed en Spiritualiteit

In ʼn onlangse artikel van Stefan Joubert praat hy oor die geloofstaal wat ons in die kerk gebruik. Hy maak die geldige punt:

– dat die tipe geloofstaal wat jy as kerkleier gebruik, iets van jou beskouing van kerk en koninkryk kommunikeer. As jou taalgebruik vol tradisionele gelade woorde is, sal jy moontlik ʼn tradisionele siening van gemeentewees hê. Die teenoorgestelde is ook waar. Hy vra daarom dat leiers ʼn koninkrykstaal moet gebruik wat getrou is aan ons daaglikse lewe voor God.

Hierdie opmerkings het my laat dink oor ons geloofstaal tydens gebed. Wat verklap die taal wat in ons gebede gebruik word, van ons siening oor God? Is dit enigsins sinvol om gebede so te ontleed en daaruit afleidings te maak of moet ons anders oor gebed oordeel?

In my soeke op die Internet het ek bitter min artikels oor die taalgebruik in gebed, geloofstaal  of gebedstaal gekry. In die algemeen word die term gebedstaal sinoniem met “spreek in tale” beskou. Op slegs een plek het ek ʼn artikel oor taalgebruik in gebed raakgeloop. Dit was by die Mormone. Hulle maak ʼn groot saak daarvoor uit dat jou gebedstaal aandui hoeveel respek jy vir God het. Jy mag God nie sommer “you” nie, maar moet Hom “Thou” en “Thee”, anders toon jy te min respek. Trouens dis vir hulle so belangrik dat hulle president persoonlik daaroor ʼn riglyn gestel het. Volgens hulle verklap jou gebedstaal of jy vir God respekteer of nie. Dit was egter vir my verblydend dat min ander skrywers enigsins oor die onderwerp geskryf het. Ook in verskeie boeke wat ek geraadpleeg het, kon ek nie die tema raakloop nie. Daar kan dalk wel elders iets daaroor staan dat ek dit mis, maar die gebrek aan die onderwerp vertel vir my dat dit vir die meerderheid Christene nie belangrik is nie.

Myns insiens moet ons in gebedterme nie praat van taalgebruik of geloofstaal nie, maar van hartetaal.

Het Jesus nie in Mat 6:7, 8 gesê: “ Wanneer julle bid, moet julle nie soos die heidene ʼn stortvloed van woorde gebruik nie. Hulle verbeel hulle, hulle sal verhoor word omdat hulle baie woorde gebruik. Moet dan nie soos hulle maak nie, want julle Vader sal weet wat julle nodig het, nog voordat julle dit van Hom vra”

In die onderig oor gebed in Mat 6 het Jesus dit duidelik gestel dat dit nie jou uiterlike woorde is wat belangrik is nie, maar jou hart! Dit wat jy in jou hart wil sê, is wat tel, nie hoe dit by jou mond uitkom nie. In Mat 15:16 verduidelik Jesus hoe dit wat in jou hart is die belangrike is. In Mat 23 spreek die Here Jesus ook die Fariseërs aan oor hulle skynheiligheid, omdat uiterlike vertoon vir hulle so belangrik is. In Luk 18 skep die Fariseër die indruk dat sy gebed vir mense se ore bedoel is en nie vir God nie. Sy skynheiligheid om iets anders voor God en mense te wees, word aangespreek. Ek dink die antwoord op die vraag: Watter taal ons in gebed moet gebruik, in ons hartsgesindheid opgesluit is. Indien gebed in opregtheid en eenvoud gedoen word, maak dit nie saak watter woorde of watter terme jy gebruik nie. Die Here hoor jou hart! Rom. 8:26 gaan self sover om te sê:” Die Gees staan ons ook in ons swakheid by: ons weet nie wat en hoe ons behoort te bid nie, maar die Gees self pleit vir ons met versugtinge wat nie met woorde gesê kan word nie” Indien die taalgebruik of tipe geloofstaal van gebed enigsins vir ons belangrik word, dan gaan dit oor mense en nie oor God nie. Indien gebed oor God gaan en dit wat in jou hart is, dan maak dit nie saak of jy tradisionele taal, charismatiese taal, gereformeerde taal of postmoderne geloofstaal gebruik nie. Dit is jou hartsgesindheid wat tel! Enige reël oor taalgebruik of  teologiese afleiding vanweë jou taalgebruik, is nie so belangrik soos jou eie hartetaal nie.

Verklap ons geloofstaal tydens gebed, ons siening oor God? Dit mag dalk so wees, maar ek is huiwerig om sulke afleidings te maak omdat gebed nie vir my ore bedoel is nie, maar vir God. As ons mekaar se gebedstaal begin ontleed is ons presies daar waar die Fariseërs was- ons oordeel op die uiterlike. Wie se teologiese woorde gaan uiteindelik die norm wees wat gebruik word om so ontleding te evalueer? Ek dink ons moet volstaan dat  jou geloofstaal (tydens gebed) ʼn saak tussen jou en die Here is! Miskien sal ons moet oefen om nie te luister na die geloofstaal wat ander tydens gebed gebruik nie, maar na die opregtheid van hart!

Daarmee gesê, dink ek wel dat ons daarom versigtig moet wees dat daar nie soms onwetend ʼn opgesmuktheid of  verhoogmentaliteit by ons gebedstaal insluip nie. Baie keer sal mense opmerk dat hulle sommige predikante en geestelike leiers deur hulle gebedstaal kan eien. Ek dink predikante en leiers moet daarop let dat hulle nie deur hulle gebedstaal of gebedstyl, vir ander mense ʼn struikelblok in hulle verhouding met die Here is nie. As jy bid moet jou stemtoon en woorde nie skielik hoogdrawend en anders wees as wat jou gebruikstaal is nie. As die Here Jesus daagliks in jou lewe is, en deel van jou lewenstyl is, sal jou gebedstaal nie verskil van jou daaglikse leefstyl nie. Jou gebed moet ʼn verlengstuk van jou lewe voor God wees. Jesus se woorde waarmee Hy tussen sy dissipels geleef het, was ook die woorde wat hy in gebed gebruik het!

Egtheid van gebed word altyd deur eenvoud gekenmerk. Eenvoud beteken gestroop van alle pretensies, opgesmuktheid en mensgemaakte formulerings. ʼn Eenvoudige gebed kom uit jou hart uit en moet daarom hartetaal praat.

 

Moedersdag: Dag vir Vroueregte en Gesins liefde

Written by Quintus Heine on . Posted in Spiritualiteit en lewenstyl

Moedersdag het ʼn heel interessante geskiedenis. Dit dateer uit die 1870’s toe Julia Ward Howe ’n oproep gedoen het op vroue om die groot lewensverlies in hulle families as gevolg van die Amerikaanse Burgeroorlog te betreur en om saam te bid dat geskille in die toekoms vreedsaam opgelos sal word. (sien haar Mothersday declaration onder).

Sy het voordurend gepleit en gebid vir die tragiese lewensverlies van vroue en kinders in die oorlog.Sy wou hê dat vroue hulle plek in die samelewing volstaan en die respek ontvang wat hulle verdien.

So het ‘n ander vrou Anna Jarvis op 9 Mei 1906 saam met ʼn klompie vriende ʼn byeenkoms gehou het ter ere van hulle moeders. Die saak om moeders te vereer het soveel momentum gekry dat die Amerikaanse Kongres in 1914 die tweede Sondag in Mei tot Moedersdag verklaar het.

Later het die kommersiële wêreld natuurlik groot prominensie hieraan gegee.

Moedersdag is dus nie oorspronklik net om geld te maak nie, dit het eintlik gegaan oor vroue regte!!

Ek dink ons moet op Moedersdag twee sake aandag gee: Aan die een kant moet ons saamdink en bid om die omstandighede van so baie vroue /moeders wêreldwyd te verbeter. Ons moet natuurlik by onsself begin. Wêreldwyd word vroue daagliks verkrag, mishandel, verontreg en emosioneel afgetakel. Ons as gelowiges moet hierteen opstaan en ter wille van die goeie herinnering van ons eie moeders en die wat soveel opgeoffer het. ( In die verhaal van PG Du Plessis – Fees van die ongenooides , beskryf hy die haglike omstandighede van die konsentrasiekampe).
Die hoofrede waarom ons na vroue en moeders moet omsien en beskerm is omdat die Here dit van ons verwag.  Die Bybel is vol voorbeelde waar die Here vrou baie hoog ag( Spr 31, Ef 4en 5).  Ons moet elke dag moeite doen om vroue en moeders se omstandighede te verbeter. Ons moet ook opstaan as vroue se regte misken word.

Aan die ander kant moet ons ook eer en erkenning gee vir al die wonderlik moeders en vroue wat elke dag hulself gee sodat hulle gesinne en kinders die lewe in die oë kan kyk. Kom ons loof die Here vir wonderlike moeders. Kom- aan manne – bederf die vroue en die moeders in jou lewe.

Kom ons sê dit ook vir die vroue en moeders ! Julle is seëninge deur God self gestuur om die samelewing en ons elkeen se lewens wonderlik te maak!

Mother’s Day Proclamation     by Julia Ward Howe (1870)

Arise, then, women of this day!
Arise, all women who have hearts,
Whether our baptism be of water or of tears!
Say firmly:
“We will not have great questions decided by irrelevant agencies,
Our husbands will not come to us, reeking with carnage, for caresses and applause.
Our sons shall not be taken from us to unlearn
All that we have been able to teach them of charity, mercy and patience.
We, the women of one country, will be too tender of those of another country
To allow our sons to be trained to injure theirs.”
From the bosom of the devastated Earth a voice goes up with our own.
It says: “Disarm! Disarm! The sword of murder is not the balance of justice.”
Blood does not wipe out dishonor, nor violence indicate possession.
As men have often forsaken the plough and the anvil at the summons of war,
Let women now leave all that may be left of home for a great and earnest day of counsel.
Let them meet first, as women, to bewail and commemorate the dead.
Let them solemnly take counsel with each other as to the means
Whereby the great human family can live in peace,
Each bearing after his own time the sacred impress, not of Caesar,
But of God.
In the name of womanhood and humanity, I earnestly ask
That a general congress of women without limit of nationality
May be appointed and held at someplace deemed most convenient
And at the earliest period consistent with its objects,
To promote the alliance of the different nationalities,
The amicable settlement of international questions,
The great and general interests of peace.

 

Vredesgebed

Written by Quintus Heine on . Posted in Gebede

Vredesgebed

Here, ontferm U oor ons

In ú wil lê ons vrede

Dankie dat ons weet u hande is nie te klein om ons vas te hou nie

Dat U vir ons ‘n nuwe môre van genade, vreugde en waarheid wil laat aanbreek!

Laat o Heer, ú vrede deur ons vloei

Waar haat en onreg en stryd is, laat ons daar u liefde bring

Laat ons in pyn en leed en smart vertroostend wees

En krag gee deur geloof in U alleen!

 

O Heer, laat ons altyd só leef

Dat ons ander hoër as onsself sal ag

Dat ons ander bó onsself sal liefhê

En méér sal gee as wat ons verwag!

Laat ons u lig in die duisternis van hierdie wêreld laat skyn

Leer ons dat vergifnis vrede beskerm

Laat ware liefde en vreugde uit ons straal

Sodat ander U al meer in ons kan sien!

Here, U weet, in tye van oorlog en geweld begrawe vaders en moeders hul seuns en dogters

In tye van vrede begrawe seuns en dogters hul vaders en moeders

Ons weet, o Christus, vrede word nie in raadsale gesluit nie

Dit blom in die harte van mense – wat deur u Gees geraak is!

Vrede is nie die stilte wat kom wanneer geweld verby is nie

Dis die gevoel van medemenslikheid wat geweld verhoed!

Dankie Heer, dat U vrede gee wat alle verstand te bowe gaan

Selfs ook die misverstand!

O God, laat ons meer en meer besef – vrede is iets wat ons is, in U

Wat ons moet weggee

Laat ons glo in vrede, bid daarvoor en praat daaroor

Laat ons veral werk daarvoor!

Amen

Onthou jy daai gebedstyd in Pinkster?

Written by Quintus Heine on . Posted in Gebed

Met Pinkster op hande gaan my gedagtes terug na al die jare se verskillende maniere om mense aan die bid te kry. Toe ek ʼn kind was, was daar altyd die “gemeenskaps-voorbidders”, wat tydens Pinkster gebid het. As kind het jy voor die tyd geweet watter oom (min tannies het toe gebid) gaan opstaan en baie ernstig bid. Dit was gewoonlik sulke lang gebede, wat van die politiek, droogte/reën tot die dorpsake ingesluit het. Gewoonlik het die gebede so 3-5 minute geduur. Maar ons dominee was ook taktvol strategies. Hy het gereeld vooraf met oom Hans afgespreek om nie so in die begin van elke gebedsgeleentheid te bid nie, want dan ontneem hy ander die vrymoedigheid. Hy moet so aan die einde bid. Dit het Oom Hans nie afgesit nie, maar eerder belangrik laat voel – so nadat ʼn paar mense hulle kort gebede gebid het en dominee nie gou genoeg amen gesê het nie, het oom Hans sy kans aangegryp en die vloer gevat. Dan, het hy gevoel – dis tyd vir afrond en vir alles gebid wat die ander uitgelaat het – en om sommer dit wat hulle nie goed genoeg genoem het nie – weer te beklemtoon.
Ek moet sê dit was in die tagtiger jare, toe ek my bediening begin het, ook nog so. Daar was minder “oom Hanse”, maar daar was tussen al die wonderlike voorbidders ook soms die wat die “vloer “ oorgeneem het as hulle in Pinksterbidure die kans gekry het.

As predikant het ek ook soms ervaar dat as die mense vurig en entoesiasties bid –  jy maklik die gevolgtrekking maak  dat jy ‘n goeie preek gelewer het, maar weë die aand as hulle sukkel om aan bidde te kom – dan wonder jy oor jou boodskap – het dit mense se harte gemis?( Dit het ‘n ou dominee reguit vir my gesê- toe die mense die aand nie wil bid na my preek nie…) Ek het al gewonder of my Pinkster–broers, wat gedurig amen of halleluja tydens preke en gebede hoor – nie beter oor hulle preke voel na die “deurlopende terugvoering” nie.

Ek weet daar is verskeie metodes om gebede tydens Pinkster te hanteer. Sommige doen groepgebede, ander laat die mense na mekaar draai. Baie gemeentes het al baie kreatief geraak. Hoe dit ook al sy – Pinkster is ʼn tyd vir gebed, vir soeke na die Here. Al het mense deur die eeue op watter manier ook al gebid, weet ek dat daar vele opregte gebede was en dat die Here na elke opregte gebed luister.

Nou wonder ek of daar nie ʼn paar voorstelle hier gemaak kan word, wat gemeentes help om gebede tydens Pinkstertyd sinvol te maak nie. Dalk het jy voorstel.