Bonhoeffer se innerlike konflik

Written by Quintus Heine on . Posted in Spiritualiteit en lewenstyl

Tydens die Tweede Wêreldoorlog het Dietrich Bonhoeffer, ‘n jong teoloog  die Duitse Nazi’s profeties gekritiseer. Hy is gevang en in die konsentrasiekampe aangehou.  Tydens sy moelike gevangenisskap het hy telkens geskryf en getuig dat Jesus sy Here is en sy enigste anker. Hy word dan ook in Flossenburg op 9 April 1945 tereggestel – ‘n paar dae voordat die geallieerde magte Duitsland bevry het. Op 4 Maart 1946 ( na sy dood) verskyn een van sy gedigte in die tydskrif  Christianity and Crisis. Hierdie gedig is uit sy gevangenisskap in ‘n sel geskryf. In hierdie roerende gedig gee hy uitdrukking aan die  innerlike konflik wat in hom gewoed het. Dit is   vir my so aangrypend dat ek dit graag deel. 

WHO AM I?

Who am I? They often tell me

I stepped from my cell’s confinement

Calmly, cheerfully, firmly,

Like a squire from his country-house.

Who am I? They often tell me

I used to speak to my warders

Freely and friendly and clearly,

As though it were mine to command.

Who am I? They also tell me

I bore the days of misfortune

Equally, smilingly, proudly,

Like one accustomed to win.

Am I then really all that which other men tell of?

Or am I only what I myself know of myself?

Restless and longing and sick, like a bird in a cage,

Struggling for breath, as though hands were

compressing my throat,

Yearning for colors, for flowers, for the voices of birds,

Thirsting for words of kindness, for neighborliness,

Tossing in expectation of great events,

Powerlessly trembling for friends at an infinite distance,

Weary and empty at praying, at thinking, at making,

Faint, and ready to say farewell to it all?

Who am I? This or the other?

Am I one person today and tomorrow another?

Am I both at once? A hypocrite before others,

And before myself a contemptibly woebegone weakling?

Or is something within me still like a beaten army,

Fleeing in disorder from victory already achieved?

Who am I? They mock me, these lonely questions of mine.

Whoever I am, Thou knowest, 0 God, I am Thine!

Here ek bid vir ons land

Written by Quintus Heine on . Posted in Gebede

Iemand vra my vandag om  ‘n gebed vir Suid Afrika  te skryf.

In ‘n tyd waar emosies dreig om hand uit te ruk, het ons Christelike leiding nodig!  In ‘n land, waar mense nie meer na mekaar luister nie en waar emosionele opsweping hoogty vier –  Mag die Here ons met sy genade vul!

 

Here , Ek bid vir ons land!

 

O Here ek staan vandag voor U, omring deur ʼn veelheid van emosies. Heeltyd bewus van dit wat ek hoor en sien – wreedheid, uittarting, wraak en hartseer. Ek voel aan hoe mense rondom my bang, onseker en bedreig is. Saam met hulle het ek soveel vrae en so min antwoorde.

Terselfdertyd gaan my gedagtes terug na Goeie Vrydag waar ek daaraan herinner is dat U al my skuld betaal het. Daar het U my weer gedring om die sondekleed wat so aan my vasklou uit te trek en voor U neer te sit.

Ja Here – by die kruis het U my kaal gestroop van my eie pretensies en eie geregtigheid wat ek so graag in stand hou. U het my gestroop van gedagtes dat ek ʼn goeie mens is, van  gedagtes wat my tot hoogmoed teenoor misdadigers verhef.

U het my voor die kruis laat buig waar ek net kon uitroep – Here wees my genadig!

Dankie Here vir die derde dag – Opstandingdag.

U het my weer opgehef, klere aangetrek. Hierdie keer was dit Koningsklere, u klere – die klere van liefde, die klere van genade, sagte inklusiewe klere!

U het my ook nuwe oë gegee waarmee ek anders kan kyk.

U het my nuwe voete gegee waarmee ek nuwe paaie kan loop,

Nuwe gedagtes waarmee ek anders kan dink,

Nuwe ore waarmee ek anders kan hoor,

Nuwe oordeel waarmee ek nie meer veroordeel nie,

Nuwe vrede wat al my vrese verdryf.

O Heer – ek bid dat U ons in die moeilike emosionele tyd  so vol van u liefde sal maak, dat daar nie plek vir ons eie wraak is nie. Dat U ons vol van u vertroue sal maak dat ons nie sal vrees nie. Dat U so ons vol van u vrede sal maak dat ons in vrede met mekaar sal leef!

Dankie, Here, dat ons vandag selfs in die warboel van emosies u troos kan ervaar. Dankie dat ek my hande in u hande kan plaas.

Amen.

 

Vrede vir julle

Quintus

‘n Paasgebed

Written by Quintus Heine on . Posted in Gebede

 

Die Duitse filosoof Eugen Rosenstock-Huessy het die volgende gebed oor die vryheid van Christene geskryf. Die vryheid wat gekom het deur die opstanding van Christus !

 

Here dankie dat ek vry is.

 

U was gevange en U is vry,

en ek is saam met U vry

van alle benouing en vrees.

U het my as vry mens geskape

en vir die vryheid van die seuns en dogters van God

het U my bestem.

Ek is nie meer my slaaf nie,

nie meer my kerkermeester nie.

Ek hoef my nie meer te wantrou nie.

Ek hoef my nie meer te haat nie.

Ek hoef my nie meer te vrees nie,

want deur U is ek vry.

 

U was gevange en is vry.

Nou herskep U my tot ‘n vry mens.

Ek is nie meer wie ek was nie.

Ek is nie meer wat ek van myself weet nie,

maar wat U van my gemaak het.

U vra geen prestasie nie.

U veroordeel my nie oor my mislukking nie.

Ek behoort aan U.

 

Ek was gevange en is vry.

Ek is in U Naam gedoop.

Ek is en bly U kind.

vernuwe deur U Gees,

U skeppende Gees.

Ek vra nie meer

of ek verdien om te lewe nie,

want ek lewe deur U.

Ek dank U, Here,

nou en vir ewigheid.

 

Die ware toekoms

ontspring uit die dinamiek

van ons geloof, hoop

en gemeenskaplike liefde

Hierdie dinamiese toekoms

moet ons blote denkbeelde

van die toekoms

elke dag opnuut

verreweg oortref

 

(vertaal deur Leo vd Westuisen)

 

‘n Baie geseende Paasfees word vir elkeen toegebid!  Onthou die opstanding het ons nuut en vry gemaak!!!!

Quintus

Andrew Murray – ‘n Geestelike vader van gebed

Written by Quintus Heine on . Posted in Spiritualiteit en lewenstyl

Andrew Murray (9 Mei 1828 – 19 Jan. 1917) is die tweede van 16 kinders van Andrew Murray snr. (1794-1866). Sy vader, Andrew Murray snr. (van Skotland afkomstig) was  vir  44 jaar op Graaff-Reinet predikant.

In die herkoms van Andrew Murray se moeder is daar spore gevind van die Franse Hugenote, sowel as die Duits Lutherse kerk. Hy en sy ouer broer John is deur hulle Pa na Aberdeen (Skotland) vir skoolopleiding gestuur. Daar het hulle by hul oom Dr John Murray tuisgegaan. Hulle studeer later in Utrecht waar hulle lede van die herlewingsorganisasie “ Het Réveil” word. Die beweging het sy onstaan te danke aan die weerstand wat  mense destyds gehad het teen die eensydige rasionele teologiese rigting wat in Nederland deur die kerk gevolg is. In 1848 keer hulle terug na Kaapstad. Andrew se ouer broer John word in 1857 saam met NJ Hofmeyer as die eerste teologiese dosente op Stellenbosch benoem.

Andrew self word in 1849 predikant in Bloemfontein. Daarna het hy in Worcester, Kaapstad en Wellington gedien. Hy was 6 keer moderator van die Kaapse sinode en was onder andere instrumenteel in die stigting van die sendingopleiding op Wellington, asook die Hugenote seminarium en nog vele ander. Op 78 jarige ouderdom tree hy uit die aktiewe bediening sodat hy sy volle aandag aan sy skryfwerk kon gee. Hy was in die jare besonder produktief en het na homself verwys as rusteloos tot hy sy gedagtes op papier neergeskryf het. Hy was besonder opgewonde oor die destydse nuwe “paperback” manier van boeke uitgee, want so kan die goeie boodskap nog meer mense bereik. Hy sterf vier maande voor sy 89 ste verjaarsdag. Hy skryf in sy leeftyd omtrent 240 boeke en is vandag nog wêreldwyd bekend vir sy bydraes veral oor gebed en die innerlike geestelike lewe van die gelowige. ʼn Lys van sy boeke kan by verskeie internetskakels verkry word.

Vir Andrew Murray is gebed die basiese grondslag  van ons geloofslewe. Dit is vanuit ons gebedslewe dat ons hele geestelike lewe voortvloei. Jou gebedslewe is die vertrekpunt van jou praktiese geloofslewe. Vanuit jou gebedslewe word die openbare getuienis en diens aan jou naaste gevoed. Wat vir my baie interessant is, is dat sy beste bydraes oor gebed veral in sy latere lewe plaasvind. Dit is vir my opmerklik dat so baie geestelike skrywers, in die latere fase van hulle lewe, juis oor gebed skryf.

Willem Nicol skryf in sy boek “Gebed van die hart” die volgende oor Andrew Murray : “ In my laat tienerjare het Andrew Murray se boeke my meegesleur. As ek nou terugkyk besef ek dit was veral die mistieke element daarin, die innerlike uitnodiging tot ʼn lewe van vereniging met Christus, van onafgebroke gemeenskap met Hom, die uitnodiging om in die heiligdom van God se teenwoordigheid in te gaan”.
Andrew Murray het baie teenstanders uit die rasionele teologie van ons geskiedenis ontvang, veral omdat hy te naby aan die sogenaamde “second blessing” gekom het, maar soos Nicol hieroor opmerk:  Die rasionele benadering van ons vroeë kritiek op Murray het ons eie gebreke blootgelê.

Ek dink vernuwing in die kerk is soms niks anders as ‘n herondekking van jou geestelike wortels nie. Dit is om onder andere weer ons teologiese wortels van ons eie Gereformeerde Vaders te herbesoek. In ons nadenke oor gebed is dit goed om weer die diepe geestelike insigte van Andrew Murray te bestudeer.  Hy het ʼn baie definitiewe invloed op die NG Kerk se teologiese denke gehad. Dit is miskien sy invloed wat balans gebring het en gemaak het dat die transformasie proses in die NG Kerk vandag baie meer hoop het om te oorleef. Oral in die wêreld waar die rasionele teologie eensydig toegepas word, verklein en verdwyn kerke. Andrew Murray se geestelike insigte het ons voordurend daaraan herinner dat die Christelike godsdiens nie net rasioneel is nie.

Vir al die afstammelinge van Andrew Murray en sy broers en susters, wat in hierdie dae ʼn groot Murray familie fees vier, mag die Here julle in die tyd van feesvieringe baie dankbaar maak. Ons as lede van die NG Kerk (selfs die wie se teologiese aksente van Andrew Murray verskil) is geestelike afstammelinge van Andrew Murray. Ons is baie dankbaar teenoor die Here vir die geestelike nalatenskap van hierdie merkwaardige man.

Jou gebed veraai jou geloofsidentiteit.

Written by Quintus Heine on . Posted in Gebed en Spiritualiteit

Hoe weet jy watter god iemand aanbid? In die Bybelse tyd is mense herken volgens die Naam wat hulle aanbid.

Gebed is ʼn universele saak wat in byna al die godsdienste op een of ander manier beoefen word. Mense se godsdienstige oriëntasie word herken deur die identiteit van die god waarvoor hy bid. As Christene roep ons God aan omdat ons glo Hy bestaan en luister na ons gebed. Ons identiteit is in die wêreld bekend omdat ons in die Naam van Jesus Christus bid.

In Hand 9:14 en 21 word die dissipels van Christus uitgeken aan hulle gebed in die Naam van Christus. Hulle word deur die omstanders genoem: “die mense wat hierdie Naam aanroep”. Ons lees ook in 1 Kor. 2:1 dat Paulus homself identifiseer as iemand wat ook niks anders as Jesus Christus wil praat nie. Die vroeë Christene was duidelik wie hulle aanbid en in wie se krag hulle glo. Hulle is in die openbaar geïdentifiseer omdat hulle Jesus aangeroep het.

Ons geloofs-identiteit word raakgesien in ons gebede. Dit is ook die rede waaroor ek die vorige blog oor ons identiteit as gelowige weer opgeroep het. Jy sal mos nie vir God kan aanbid, as jy nie glo in die krag van Jesus nie.

Dit is dus belangrik dat ons besef tot wie ons bid en watter krag ons gebed dra. Dit openbaar ons geloofsidentiteit.
Rom. 10:14 “Maar hoe kan ʼn mens Hom aanroep as jy nie in Hom glo nie?….”

As jy weer huiwer om te bid, dink net weer hieroor, want jou gebed openbaar jou geloofsidentiteit.

Hoe lyk jou geestelike (spirituele) identiteit?

Written by Quintus Heine on . Posted in Gebed en Spiritualiteit

Soms sukkel ons met  ons gebedslewe omdat ons nie regtig weet wie ons in Christus is nie . Dit is dus goed om die hele wete dat ons aan Christus behoort te herbesoek.

Ons identiteit kan niemand van ons wegneem nie. Omstandighede kan dit nie vervreem nie, so ook nie ons dwalinge nie. Ons is wat ons is in Christus. Ons identiteit gee ons verymoedigheid om te bid . Dit help ons om die Here op te soek in die dae wat ons nie goed voel oor ons geloof nie.   Ons geestelike identiteit bestaan onder andere uit die volgende:

1. Ons is nuwe mense in Christus

Dit is goed om van tyd tot tyd vir mekaar te herinner dat ons nuwe mense is en dat die ou dinge verby is (2 Kor 5:17). Ons kan so maklik vaskyk teen die wêreld waarin ons leef, die wêreld wat ons so graag wil annekseer. Die wêreld wil hê ons moet wêrelds wees – bekommerd ; gierig ; bang ; vrees en onderduims. Indien ons so leef, ontken ons wie ons eintlik in Christus is! Dan tree ons teen die wese van ons nuwe vryheid op. Christus het ons vry en nuutgemaak van al die wêreldse dinge wat ons vasbind. Dit is ons identiteit. Ons moet ons vryheid elke dag omarm en geniet! Dis wie ons is!

2. Ons is beeld van God .

Wat ons soms vergeet as oor ons identiteit nadink, is dat God ons herskep het na sy beeld. Dit is deel van ons DNA samestelling. Die mens se mees onderskeidende kenmerk is geleë in die feit dat hy na God se beeld geskape is. Die mens se geneigdheid om lief te hê het hy by God gekry. Alhoewel die mens daarna in sonde geval het, is die beeld van God slegs beskadig en nie vernietig nie. Jesus Christus het hierdie beeld weer kom herstel. Die feit dat die mens na God se beeld en na sy gelykenis geskape is, dui daarop dat die mens as God se verteenwoordiger aangestel is. Die herskepte mens in Christus is iemand met ’n uitsonderlike identiteit met regte en verantwoordelikhede. As Christen moet jy elke dag weet jy is verteenwoordiger van God op aarde . Jy moet met verantwoordelikheid en as ware ambassadeur optree in die moeilike tye waarin ons leef. Dit beteken jy moet liefhê- (waar die wêreld haat); jy moet glo, (waar die wêreld wanhoop); jy moet die goeie raaksien,( waar die wêreld na die negatiewe kyk). Jy moet lyk soos Jesus en nie soos die wêreld nie!

3. God is lief vir ons

God het jou lief!! In ons nadenke oor ons identiteit vergeet ons soms die basiese. As ons maar net elke dag weet dat God ons liefhet, sal ons ’n nederige ingesteldheid met die aanbreek van elke nuwe dag openbaar. Onthou dat God jou geskape het wie en wat jy is. Hy is lief vir jou! As jy dus na jouself kyk, moet jy nie deur die wêreld of jou eie gebrekkige oë kyk nie. Weet dat jy kosbaar is in God se oë- met al jou kenmerke en gawes. Moet nooit dat ander jou wysmaak dat jy gewoon en ontoereikend is nie. God kyk met liefde en teerheid na jou.

4. Ons is deel van ander gelowiges (mekaar)

Die leuen wat Satan aan ons opdis is, dat elkeen maar vir homself moet sorg en altyd kyk wat jy by ander kan kry. Wêreldse liefde lê gesetel in die “ek” . Wat kan “ek” by my optrede baat! Die identiteit van Christene is juis die van naasteliefde. Hoe kan ek my naaste dien en wat is tot sy /haar se voordeel. Ons moet met  onvoorwaardelike liefde optree . Ons identiteit hang ten nouste saam hoe ons teenoor ander optree.

Dit is egter ook ons saamleef met ander gelowiges wat vir ons identiteit belangrik is. God het ons nie gemaak om elkeen Hom op ons eie te dien nie. As gelowiges het ons mekaar se menswees en omgee nodig. Daarom mag ons nie hande los nie.

5. Ons is gemaak om God te eer!

Die wêreld is op hulself gerig, maar die Christen is daar vir God. Ons is gemaak vir Hom! Die kernbesigheid van gelowiges moet dus om God draai, om sy eer, lof en aanbidding. Ons begin, ons voortsetting en ons voleinding is in die naam van die Drie-enige God – Vader, Seun en Heilige Gees!

6. Ons doel is buite onsself!

Ons is nie gemaak om onsself jammer te kry en die heeltyd na binne te kyk nie . Ons is gemaak om ‘n verskil te maak in ander en die wêreld !

Openb. 4:8 “ Heilig heilig, heilig is die Here God, die Almagtige, Hy wat was en wat is en wat kom.”

Weet , Glo en Leef die identiteit wat ons in Christus ontvang het.

Mag jy elke dag jou geestelike identiteit leef!!!


Quintus Heine

‘N JAAR LATER…

Written by Jannie le Roux on . Posted in Gebed

So blaai ek terug na wat my aan die begin van verlede jaar aangeraak het:

9 Januarie net voor die inhuldiging van president Barack Obama:

Leiers moenie hulle poëtiese passie verloor nie. Poëtiese woorde is die seismograaf van die emosionele demografie. Dit sny diep in die menslike siel, en is die grype van die menslike gees na die Gees van ons Skepper. Woorde en Logos is die laserpunt wat die vlam van leierskap fokus.

11 Januarie

Vertroue en spanwerk: verlies aan vertroue is die grootste disfunksie van ‘n span

27 Januarie

John Maxwell wat praat oor al sy mislukkings en die toestemming om te mag misluk

29 Januarie

Bill Hybels se Popeye uitdrukking wat leiers motiveer: I can stands it no more!

Gaan kyk gerus by Leierskap onder die Blogs vir meer…

Wat sou jy graag vanjaar wou lees in hierdie blog?