Dominees/Gemeenteleiers en Gebedsintegriteit?

Written by Quintus Heine on . Posted in Gebed

In die begin van die jaar is ons so besig met beplanning en denke waar die gemeente en lidmate hierdie jaar ʼn verskil kan maak, dat ons as leiers/predikante maklik verby die essensiële kyk om aandag te gee aan ons eie geestelike versorging.

Vanaf 16 jaar het Daniël saam met sy 3 vriende Sadrag, Mesag en Abednego toegewyd teenoor die Here geleef en hulle gebedslewe was deel daarvan. Ons lees in Daniël 6:10 dat Daniël 3 keer op ʼn dag gebid het. Daarvoor was hy tot die dood veroordeel en in die leeukuil gegooi. Steeds was Daniël getrou en bid dat die Here die bekke van die leeus sal sluit. Daniël was iemand wat soveel integriteit gehad het dat hy nooit van sy goeie gewoonte om gereeld te bid wou afsien nie. Al het hy in ʼn vreemde land gewoon. Sy gebedslewe was vir hom te belangrik. Hy het hom in ʼn vreemde land waar ander gode aanbid is nie laat intimideer nie. Hy het getrou bly bid, maak nie saak wat die gevolge sou wees nie. Dit was nie vir hom belangrik of mense hom gesien het of nie. Hy het altyd geweet – sy verhouding met God was essensieel.

Toe ek weer die gedeelte lees, toe dink ek aan gemeenteleiers en dominees. As hulle maar geweet het hoe belangrike rol hulle gebedsintegriteit in hulle bediening speel. Gebed gaan oor jou verhouding en toegewydheid aan God, en jou lewe na buite is die bewys of jy gebed ernstig opneem. Lidmate en mense weet(sien/ervaar) of jy ʼn toegewyde gebedslewe het. Dit wys – jy kan dit nie wegsteek nie!!!! Die vrug van ʼn mens se gebedslewe is sigbaar in jou gesindheid, prediking en prioriteite. Die Gees van die Christus het ʼn manier om ons hele lewe, ons verhoudinge met ander en ons ingesteldheid teenoor die lewe deur gebed te verander.

By Daniël het die vrugte van sy gebedslewe duidelik vertoon. Dit het hom aan die een kant geestelik sterk gemaak sodat hy die swaar oomblikke toe sy lewe selfs bedreig was kon bly vertrou. As Daniël in die leeukuil gegooi word kry hy nie ʼn paniekaanval of ʼn gevoel van onsekerheid nie. Hy doen wat so deel van sy lewe is. Hy bid! Hierdie gebedsdissipline van hom help hom om die krisis oor sy pad te hanteer.
Andersyds was daar ook ʼn direkte verband aan Daniël se gebedslewe en sy openbare lewe. Sy getrouheid in sy gebedslewe kon deur almal gesien word. Hy kon dit nie wegsteek nie. Sy integriteit om God te dien was sigbaar. Die eer van God was vir hom belangrikker as om die guns van sy nuwe koning te wen. Dis ironies dat dit juis sy integriteit- om getrou te wees aan God, en om respek te hê vir mense om hom, wat hom die guns van die heidense koning laat wen het.

Miskien moet ons as volgelinge van Christus, leiers van gemeentes en predikante nie verby die eenvoudige boodskap kyk nie. Ons preek, en praat baie met lidmate oor hulle geloofslewe, maar miskien is dit nou die tyd om oor jou eie geloofslewe te dink. Het jy integriteit in jou gebedslewe. Veral in ʼn tyd van die jaar waar alle organisatoriese dinge jou kan opslurp?
As jy aan God getrou is, sal jy ook ʼn mens wees op wie ander op elke terrein van die samelewing peil kan trek. ʼn Lewenswyse van integriteit begin by getrouheid aan God.

ʼn Voorspoedige en toegewyde 2010 vir elkeen!!

Quintus

Skep ‘n Gebedskultuur in die gemeente!

Written by webmeester on . Posted in Gebed

Skep ‘n Gebedskultuur in die gemeente!

Gemeenteleiers word dikwels oorval deur moedeloosheid, want na baie probeerslae met kursusse , preke , gaspredikers – sukkel sommige  lidmate en gemeentes steeds om gereelde gebedsaksies op die been te kry. Ek dink die oplossing is om  mense bewus te maak dat die belangrikheid van gebed in’’n  gesindheidsverandering van denke en hart geleë is. Ons moet ons energie fokus om ‘n volhoubare gebedskultuur in gemeentes te vestig. Om ‘n kultuur te vestig is iets anders as om programme aan te bied, nou en dan daaroor te preek en dink dat dit tot ‘n permanente verandering sal lei. Programme, kursusse en prediking oor gebed het defnitief ‘n plek in die strategie om ‘n gebedskultuur te vestig, maar moet deel vorm van die oofhoofse strategie, want daar is geen kitsoplossing, as jy die kultuur van ‘n gemeente wil verander nie. Hier volg slegs ‘n paar wenke, indien ‘n gemeente ‘n gebedskultuur wil vestig:

  • ‘n Gemeente moet beleef dat hulle leiers (veral ook leraars) ‘n opregte, Geesvervulde  en ryke  gebedslewe het;
  • Lidmate moet bewus wees daarvan dat hulle geestelike leiers gereeld vir hulle bid;
  • Dit moet bekend wees dat gebed in die gemeente prioriteit geniet. Indien iets ‘’n prioriteit is, sal dit heel eerste kom, as die aktiwiteite van die gemeente aangekondig word ;
  • Daar moet gereeld en baie positief oor gebed gepraat word;
  • Mense moet nie skaam gemaak word omdat hulle te min bid nie, hulle moet eerder deur vertellings van gebedsverhoring gemotiveer word. Negatiewe motivering bring maar min permanente veranderings in mense se lewe;
  • Doen baie moeite om in die erediens die aandag op gebed te vestig;
  • Dalk het sommige gemeentes te gou die weeklikse dissipline van ‘n gebedsbyeenkoms (in watter vorm ook al) afgeskaf, sonder om iets in die plek te plaas. Daar gaan altyd mense wees wat ‘n behoefte (en gawe) het om weekliks iewers saam te bid;
  • Gee gereelde erkenning aan die gebedsgeleenthede in die gemeente soos eredienste , kleingroepe, Bybelstudies, vergaderings, aksiegroepe en huisgodsdiens.
  • Stel ‘n weeklikse gemeentelike gebedsbrief op en stel dit beskikbaar aan al die groepe;
  • Gebruik die elektroniese media as herinneringsmedium;
  • Maak mense bewus dat gebed ‘n integrale deel van hulle lewe vorm – die asemhaling van hulle geestelike lewe is;
  • Herinner hulle daaraan dat ‘n geseende gebedslewe die gevolg van ‘n lewende verhouding met Jesus is;
  • ’n Volhoubare kultuur word oor jare geskep, maar jy moet iewers begin. Om ‘’n denkskuif teweeg te bring kan ’n projek of program(bv. 40 dae doelgerigte lewe of  gebedskursus )vir sommige gemeentes nuttig wees, maar die volhoubaarheid gaan afhang van goeie leierskap en harde werk. Volhoubaarheid word veral deur aktiwiteite soos die “Seisoen van Luister” bevorder, want dit is ‘’n omvattende projek met  ’n langdurige en deurlopende aanleer van nuwe lewenstyl.
  • Watter strategie julle ookal volg, sorg net dat al die geestelike leiers saamdink , saambid en saam eienaarskap vir vestiging van ‘’n gebedskultuur” aanvaar!

Die geheim om ’n gebedskultuur te vestig begin – daar waar jy self begin bid!!!!!!

Ander feeste wat Christene kan vier? Feeste 3

Written by Quintus Heine on . Posted in Spiritualiteit en lewenstyl

Oral in die wêreld waar die vroeë Christene beweeg het, het heidense volkere rondom hulle feeste gevier en hulle moes daarteenoor stelling inneem.  Hulle moes hulle eie identiteit as volgelinge van Jesus vertoon.  Dit het waarskynlik meegehelp dat verskeie kerklike feeste in die lewe geroep is.  Soos die Christene uit die Jodedom behoefte gehad het aan feeste wat hulle geken het, het die gelowiges uit die heidendom ook herinneringe gehad van hulle feeste.  Die oplossing was nie om die Joodse feeste te vier nie, want die heidense Christene het nie dieselfde sentiment gehad nie.  Die oplossing het daarin gelê om eie nuwe feeste na aanleiding van die Here Jesus se lewe te begin vier.  Dit is hoe die “kerklike jaar” ontstaan het.  Christene wou gebeurtenisse rondom Jesus en hulle eie verlossing vier.

churchyear by Sr. Lucia Wiley, CHS. www.muralist.org

2 Kerklike jaar
Die mooiste beeld wat ek oor die ontwikkeling van die kerklike jaar gelees het, het HDA du Toit geskryf “ Die kerklike jaar is soos ʼn katedraal waaraan eeue lank gebou is.  Niemand weet meer wie oorspronklik daaraan gebou het nie; in elke geval is dit telkens verander en aangepas by latere insigte”.
Die kerklike jaar is nie deur een mens uitgedink nie, maar deur baie. (Daar is ʼn persepsie wat alle kerklike feeste wat ons vandag ken aan Konstantyn toedig, wat natuurlik nie waar is nie).  Dit is eers later (na baie debatte en verskille) dat die kerk bepaal het dat daar in die Christelike wêreld sekere feeste gevier moet word.  Die kerklike jaar is ʼn jaarlikse kerkkalender wat deur die eeue gegroei het deur Christene se behoefte om die verlossing in Jesus Christus te vier.

Met die verloop van tyd het die weeklikse eendagfees (Sondag), (wat die enigste Christelike fees is waarvan ons in die Bybel lees) gelei tot die viering van ʼn weeklange “Stil Week” om die kruisiging en opstanding van Christus te herdenk.  Mettertyd het die vroeë Christene die veertig dae tot by Hemelvaart, waarin die verskyning van Jesus plaasgevind het hierby gevoeg.  Nog later is die tien dae van Hemelvaart tot Pinkster daarby gereken, om so, vyftig dae van Pase tot Pinkster te kry.  So, eers was daar net ʼn Paassiklus, later het die Pinkstersiklus bygekom met Hemelvaart, Pinkster en Triniteitssondag.  Baie lank na die paas- en pinkstersiklus het die adventsiklus bygekom.
Die kerkhervormers wou aanvanklik geen feeste behalwe Sondag as opstandigsdag toelaat nie.  Martin Luther wou radikaal breek met Joodse tradisies, omdat Christus ʼn radikale nuwe orde gebring het!  Calvyn het ook net in Sondae geglo hoewel hy ook ander dae begin toelaat het.

Die Protestante het eers in 1618 by Dordt besluit dat hulle voortaan die volgende feesdae gaan vier: Sondae (as opstandingsdag), Goeie Vrydag (sterwe van Jesus), Opstandingsdag en Kersfees (geboortedag).  Later is Hemelvaart bygevoeg.

3. Die Kerklike siklus.

* Die Adventsiklus (Kersfees)
Volgens G van der Leeuw het die eerste Christene nie soseer in die datum van Jesus se geboorte belanggestel nie, maar in sy opstanding.  Eers in die vierde eeu het die kerk begin om aan Kersfees aandag te gee.  Oor die presiese datum wanneer Jesus gebore is, weet ons tot vandag toe nog nie.  Verskillende berekenings is gemaak, maar op die einde het die Oosterse Christelike Kerk die sesde Januarie en die Westerse Kerk, 25 Desember as Christus se geboortedag gevier.  Die jaartal weet ons ook nie regtig nie.  Die een navorser beweer dat dit omtrent 3 VC en die ander dat die 4 VC moes wees.
Die mees geloofwaardige verklaring oor waar die datum vandaan kom, is dat dit ontstaan het uit die viering van die fees van die songod, Mithras.  Die ou Germaanse stamme het baie waarde aan die winter en somer sonwending gegee.  Ongeveer 25 Des het die son al hoe helderder geword.  Die Christene wat uit die heidendom gekom het, het die dag verchristelik en dit het die tyd geword wanneer Christene die geboorte van Christus begin herdenk het.
Dit is egter nie belangrik presies wanneer Christus gebore is, want ons weet eenvoudig nie.  Wat eerder van belang is dat ons aan die dag ʼn Christelike inhoud gee.

Baie mense wys op die heidense afkoms van Kersfees en wil dan niks daarmee te doen hê nie.  Ons moet onthou dat die Christene uit die heidendom baie aanpassingsprobleme gehad het en baie dinge eenvoudig gaan verchristelik het.  So is die datum van Kersfees ook uit die heidendom verchristelik.  Die datum is egter nie so belangrik soos die inhoud nie. Elke Christen kan Kersfees vier wanneer hy wil, maar ter wille van die eenheid van die Kerk is gekies vir 25 Desember.

Ons vier Kersfees vandag oor drie redes:
1) dit is ʼn fees om die geboorte van die Here te herdenk.
2) dit is ʼn jubelfees oor die vreugde en blydskap oor die verlossing wat gekom het (Luk.2:10).
3) Kersfees is ook ʼn familiefees, want dit is Christus wat ons as familie saambind.

So, al het Kersfees se datum uit die heidendom onstaan, kom Kersfees (herdenking van Christus se geboorte) en die vreugdevolle viering daarvan uit die Bybel (Luk 2:10).  Dit is elke gelowige se eie keuse om dit saam met Christene te vier en die fees nie gelyksoortig aan die wêreldse of heidense feeste te maak nie.

Christene vier ook die 4 Sondae voor Kersfees nl. Adventtyd.  Advent kom van die Latynse woord “adventus” wat koms of aankoms beteken.  Die kerk het die tyd waar ons voorberei om die geboorte van Christus te herdenk, Advent genoem.  Volgens Du Toit het dit heel moontlik die oorsprong in die 5de eeu in Spanje of Frankryk.  Aanvanklik lyk dit of daar ʼn behoefte was aan die voorbereiding vir die viering van die koms van die Messias en het hulle die 40 dae voor Paasfees gebruik om ʼn tydperk voor Kersfees ook vas te stel.  Die getal Sondae voor Kersfees was egter nie altyd dieselfde nie Dit het gevarieer tussen ses (Milaan), vyf (Gallikaanse liturgie) en vier (Rome) Sondae.  Tussen 1073 en 1085 het Gregorius VII die getal Adventsondae vir die kerk op vier Sondae vasgestel.
Die motiewe of bedoeling van die Adventtyd was suiwer om Christene voor te berei op Kersfees.  Die bedoeling was dat ons saam met al die gelowiges moes begryp wat die omvang van Christus se liefde is.

•    Paassiklus (Opstanding):
Paasfees, wat oor die opstanding handel, was aanvanklik saam met die Sondag die enigste siklus wat vroeë gelowiges gevier het.  Dit is die een Christelike fees wat ʼn Ou-Testamentiese agtergrond het nl. die pasgafees (sien eerste artikel in reeks) wat herinner aan Israel se uittog uit Egipte en die slag van die lam en die gebruik van sy bloed.  Die Here Jesus het hierby aangesluit die nag toe Hy verraai is.  Dit is ook die nag waar die nagmaal ingestel is wat na sy komende dood verwys het.  Na sy opstanding vier Jesus saam met sy dissipels die nuwe Paasmaaltyd (Hand 10:41) Van toe af sou dit die middelpunt wees van die nuwe verbondsgemeenskap.  Die bloed van die paaslam word nie meer op die altaar gesprinkel nie, want dit is op Golgota gesprinkel.
Die vasstelling van die datum het tot groot debatte in die vroeë kerk gelei, totdat die kerkvergadering van Nicea teen die einde ʼn datum vasgestel het.  Daar is besluit dat Paasfees gevier sal word op die eerste Sondag na die volmaan wat volg op die dag en nag ewening van 21 Maart.  Die vroegste datum is dus 22 Maart en die laatste datum is 25 April.
Later (600 NC) het die behoefte tot voorbereidingstyd vir die kruisiging (Lydenstyd) ook begin posvat.  Die Protestante het die 7 weke lydenstyd by die sinode van Dordt in 1618 vasgemaak.

•    Pinkstersiklus:
Die lydenstyd was ʼn heenwysing na die pelgrimstog op aarde, terwyl die 50 dae tot Pinkstertyd heen wys na die hemelse vreugde wat sou kom. Die Pinkstersiklus omvat Hemelvaart, Pinkster en die Triniteitsfees.
Na die opstanding is dit 40 dae tot met hemelvaart, hierna weer 10 dae tot met Pinksterfees wat die uitstorting van die Heilige Gees herdenk.  Die Pinksterfees het ook raakpunte met die Joodse Pinksterfees.
Daar is baie interessante leesstof beskikbaar oor die detail, ontstaan en inrigting van die kerkjaar.  Lees gerus die Handboek van die Erediens van die NG Kerk, asook die  Leesroosterprojek van Communitas, wat gebaseer is op die Revised Common Lectionary.

4. Hoekom is feeste van die kerkjaar tog belangrik?

•    Dit herinner die volgelinge van Christus aan Jesus se lewe en liefdes-offer. Die feeste word jaarliks      gevier sodat Christene Jesus se  lewe in herinnering kan roep.

•    Feeste se doel is om op spesifieke tye aan God eer te bring vir sy genade en liefde

•    Christelike feeste het ook ʼn ekumeniese motief. Dit bind Christene uit verskillende denominasies,     regoor die wêreld saam.
•    Christelike feeste help gelowiges om ʼn geestelike ritme te ontwikkel wat weer geestelike dissipline aanhelp.
Dit is egter belangrik om daarop te let dat daar geen verpligting op enigiemand rus om enige van die feeste te vier nie.  Dit is slegs die opstandingsfees nl. Sondag wat weekliks gevier moet word.

4. Is daar nuwe feeste wat gevier kan word?
As vrygemaakte Christen kan jy enige fees vier wat jou nader aan die Here bring.  Jy kan die Joodse feeste vier en dit Christelik inklee as dit vir jou tot seën is (jy moet net onthou dat dit nie verpligtend is of noodwendig jou nader aan die Here sal bring nie)- jy kan dit doen en het die vryheid om dit te doen!
Jy kan selfs jou eie feeste skep in lyn met die pad wat jy met die Here gestap het.  Jy kan elkeen van jou kinders se doopfees vier.  Jy kan familiefees vier.  Om fees te vier is ʼn wonderlike geleentheid in elke mens se lewe.  Dink net, elke verjaarsdag wat jy vier is ʼn fees!  ʼn Mens behoort verskeie feeste te vier om die wonderlikheid van die lewe te herdenk.  Soms vier mens fees omdat jy dankbaar is.  Soms vier jy fees omdat jy iets wil herdenk wat vir jou besonders was.  Soms vier jy fees omdat jy nie ʼn gebeurtenis wil vergeet nie of net aan God eer wil gee!  Ek dink feeste is belangrik! Solank Christus sentraal is – kan jy enige fees vier!!!!

Ons grootse fees is natuurlik die fees van die opstanding- Dit vier ek elke dag!!!!!
Quintus

Hoekom vier Christene Kersfees, terwyl die vroeë Christene dit nie gedoen het nie?

Written by webmeester on . Posted in Spiritualiteit en lewenstyl

Mag Christene dan Kersfees vier?
Baie mense wil op grond daarvan dat Kersfees se datum  ʼn heidense oorsprong het,dit  daarom nie vier nie. Daar moet onthou word dat die sending van daardie tyd unieke aanpassingsprobleme gehad het. Hulle het geredeneer dat sekere gewoontes, wat nie so na aan die heidense kern is nie, verchristelik kon word twv die aanvaarbaarheid en uitbreiding van die Christendom.
Ons moet verder onthou dat die datum moontlik ooreenstem met ‘n heidense fees,  maar die inhoud en die viering van Kersfees  is baie Bybels. Dit is dus elke gelowige se keuse om Kersfees te vier. As jy dit vier met ʼn gesindheid dat jy die geboorte van Jesus Christus wil herdenk, is dit goed.

Betekenis en inhoudvan Kersfees:
* Kersfees is ʼn Christusfees. Daar gaan daarom dat Jesus Christus ons verlosser gebore is. Dat God sy eie Seun Jesus Christus na ons gestuur het om die verlore wêreld te red! Hierdie is die vertrekpunt van ons hele geloof en godsdienstige lewe gaan. Die eerste rede waarom ons dus Kersfees met vrymoedigheid kan vier is omdat ons dankbaar is vir Jesus se koms na die aarde, wat vir ons redding gebring het. Die Engele se lied “ Eer aan God in die hoogste hemel, en vrede op aarde vir die mense in wie Hy ʼn welbehae het” (Luk 2:14) Ons is dankbaar en opgewonde dat die Here Jesus gekom het. Dat God mens geword het (Joh. 3:16)! Ons doen dit gewoonlik deur Kersfees  saam kerk toe te gaan.
* Kersfees is ook ʼn Jubelfees. Luk 2:10 gee vir ons die inhoud van Kersfees “ Moenie bang wees nie, want kyk ek bring vir julle ʼn goeie tyding van groot blydskap wat vir die hele volk bestem is. Vandag is daar vir julle in die stad van Dawid die verlosser gebore, Christus die Here” Dit is ʼn groot en wonderlike gebeurtenis wat vra om gevier te word. Dit is die rede waarom Kersfees ʼn fees van blydskap is wat soos ʼn fontein opspring uit die dankbare hart van gelowiges. Ons blydskap het natuurlik ʼn ander inhoud as die wêreldse blydskap by sy feesvieringe.Kersliedere is maar een voorbeeld hie Chritene wil jubel. Deur om te gee vir ander mense , is jy ook besig om te jubel van dankbaarheid.
* Kersfees is ook ʼn Familiefees: Dit pas in dat Sondae ons weeklikse familiefees is. In ʼn tyd van blydskap en dankbaarheid wil ons graag die mense wat naaste aan ons is by ons hê. Daarom vier ons dit met vreugde, blydskap en dankbaarheid.

2. Gebruike tydens Kersvieringe:
* Geskenke
Die gebruik van geskenke kom natuurlik van die geskenke wat die Christus kind na sy geboorte ontvang het van goud, wierook en mirre. Die probleem is dat ons geskenke soms hand uitruk. Die geskenke moet eerder eenvoudige liefdesgeskenke wees wat ons vir mekaar ge, as wat dit ‘n duursame luukse karakter het. Anders is daar geen verskil tussen ons en die wêreld nie.
*Kersvader
Dit word verbind aan ʼn karakter wat Kersfeesvader of Santa Claus genoem word. Santa beteken Heilig en Claus kom van st. Nicolaas af. Hy was ʼn goeie biskop van Myra wat waarskynlik 6 Des 280 NC gebore is.  Volgens oorlewering was hy as biskop verkies en was baie geliefd in die Griekse Katolieke kerk. Hy is vervolg, in die tronk gegooi en later deur Konstantyn bevry. Hy was bekend as ʼn beskermheer van matrose omdat hy op ʼn keer teen ʼn storm gebid het. Meer nog was hy bekend vir sy sorgsaamheid vir arm kinders aan wie hy graag geskenke gegee het.
Die bekende verhaal wat oor hom vertel word is dat hy die dogter van ‘n edelman gehelp het met die bruidskat toe die Pa skielik alles verloor het. (Sommige beweer dat die  goud in ʼn kous geval het wat naby die skoorsteen gehang het om droog te word. ).
In Nederland was baie matrose en sy naam het gou helde-status bereik Later het ʼn hele tradisie rondom hom met ʼn rooi jas en baard ontstaan.
Ek gun kinders soms die pret en fantasie van Kersvader,  maar nooit mag Kersfeesvader met  Christus vergelyk, of ge-assosieer word nie. Jy moet altyd vir kinders presies vertel waarom ons kersfees vier. Die enigste rede is Christus. Kersvader het niks met Christus te doen nie.
*Kersboom:
Boomverering waarin die kersboom sy oorsprong het, dateer baie ver terug. Met kinders se geboorte plant mense soms ‘n boom. Die simboliese van bome, wat die lewe simboliseer,  is so oud soos die mens.
Volgens oorlewering het die kersboom omstreeks 733 NC ontstaan toe ʼn Engelse sendeling nl. Bonofacius, die Germane besoek het. Hulle het rondom ʼn groot eikeboom ter ere van Thor die dondergod feesvier. Hy het hom so vir hulle vervies dat hulle weer so terugval na sy evangelisasie-werk, dat  hy sy byl gegryp en die boom afgekap het. Nou word vertel dat in die plek van die eikeboom het ʼn jong boom opgekom wat hulle na die hoofman se huis geneem het. Bonifacius het toe rondom die boom vir hulle van Jesus vertel.

Weereens is dit slegs stories met geen werklike betekenis nie. Die gebruik van ‘n kersboom het niks met die Christelike kersviering te doen nie. As jy dit wil gebruik, moet dit net duidelik wees dat dit niks met Christus te doen het nie.

*Kersviering:
Aanvanklik het Christene Kersfees baie sober en gesinsgerig gevier. Veral Oukersaand! Met die jare het mense net soos die heidense volke begin feesvier op daardie dag – sodat dit soms meer ontaard in ‘n wêreldse fees. In hierdie sin dink ek nie die vroeë kerk het ons ‘n guns gedoen deur Kersfees op dieselfde dag as heidenste feeste te vier nie. Ons mense word so ingetrek in die wêreldse vieringe dat dit moeilik is om ‘n onderskeid te tref.

Dit het selfs in die vroeër jare so vermeng geraak met die wêreldse vieringe en vreugde, dat die Sinode van Dordt in 1574, Kersfees verbied het en gesê het Christene moet slegs Sondae as Opstandingsfees vier en niks anders nie. Later het die kerk ʼn meer gemoedelike standpunt daaroor gehad omdat besef is dat mense ʼn behoefte het om Jesus se geboortedag te vier. Die sinode van Dordt het in 1617/18 besluit dat die Gereformeerde kerke voortaan  drie feeste (kerksiklusse)sou vier  nl. Paasfees, Pinksterfees en Kersfees. Later het Hemelvaart ook bygekom..

Om Kersfees te vier is elkeen se keuse. Persoonlik vier ek en my gesin dit wel. Ons doen dit deur  kerk toe te gaan omdat ons Christus se geboorte saam met ons medegelowiges wil vier! Dan sing ons kersliedere saam, om die Here te loof . Dit is ook ‘n tyd waar ons as familie bymekaar kom en (as ons dit die jaar kan bekostig), ‘n klein geskenkie vir mekaar gee om ons onderlinge liefde te illustreer.  Elke Christen kan sy kersvieringe volgens eie keuse  inrig, maar indien jy Kersfees wil vier moet Christus die middelpunt bly!

Mag dit vir jou ook baie seën inhou om hierdie dae ‘n ware Christusfees te vier!

Quintus

Kersfees ‘n fees van hoop!!!!

Written by Quintus Heine on . Posted in Spiritualiteit en lewenstyl

Die afgelope jaar was vir my in ʼn sekere sin ʼn slegte jaar. My kleinneef Erich is wreed deur ʼn vliegramp van sy vrou, kinders, sy ouers en ander familie weggeneem. ʼn Vriend (saam met wie ek grootgeword het) se Pa is op sy plaas vermoor. Die ekonomie het ons almal gedruk soos wat ʼn nuwe paar skoene dit nie kan nadoen nie. So sal elkeen seker sy wanhopige verhaal kan vertel.

Tog is daar baie verhale van Hoop!

Ek lees ʼn berig op Media 24 van ’n Katolieke priester wat vermoor is. Sy mede- priester se reaksie was as volg:

“Somebody called out to me, ‘Father, you can come out, they’re gone’. I ran to Louis immediately and found him lying face-down on his bed.
“The whole bed was covered with blood and there was a hole in his back where the bullet had come out.”
Bourgeois, who’s been hijacked five times in Orange Farm, said “one gets used to this kind of evil”. He said he will never leave the country.
“I’ve learned to live with death,” said the Canadian, who’s been living in South Africa since 1980.
“What must happen, will happen. The Lord did only good, and he was murdered,” said Bourgeois.
– Beeld  2009-12-07

Ek het in hierdie artikel baie hoop gevind!

Ek het hoop gevind deur die verhaal van politieke oorgang in Suid Afrika – soos ek weer daaraan herinner is deur die fliek  : ”Invictus” Dit vertel die verhaal hoe onder andere Mandela se staatmanskap ʼn vloeiende oorgang in ons land meegebring het.

Ek vind hoop in die boodskap van Kersfees soos in Matt 1:23 verwoord word “ Immanuel- God by ons”. Dis juis ʼn boodskap van Hoop! God stuur sy Seun om in ʼn hooplose wêreld hoop te bring. God laat ons nie alleen in die deurmekaarwêreld nie. Hy is by ons. Hy belowe nêrens dat ons gespaar gaan bly van al die hartseer nie. Maar Hy belowe dat Hy sy Seun Jesus stuur – dat ons nie alleen is nie!

Miskien is die soeke na hoop daarin om self hoop in jou lewe te herontdek! Hoe meer ʼn mens kla en kerm- hoe minder word jou hoop en lewenskwaliteit. MAAR As jy begin om in hoop te leef – hoop te gee – hoop te vertel aan ander Dan kry jyself ook hoop!

Wel net die wete dat Jesus se genade my nie veroordeel nie, maar omvou met die sy genadige teken van die kruis! Dit gee my Hoop!!
Christus het juis gekom om ons hoop te gee! Hoop laat jou aanhou en aanhou Dit gee jou ʼn nuwe horison, nuwe visie- Nuwe Lewe !!

Mag jy ook ʼn hoopvolle Kersfees hê!!

Moet Christene ook die Joodse (Bybelse) feeste van die Ou Testament vier? Feeste 1

Written by Quintus Heine on . Posted in Spiritualiteit en lewenstyl

2. Paasfees (Pasga)- Pesach  (Eks 12:1-20; 23:15). Hierdie fees is gevier om die uittog uit Egipte te herdenk (kyk Eks 11-12). Dit het op die 14de dag van die eerste maand begin en ’n week geduur. Die Hebreeuse woord “Pesach” beteken “verbygaan” en dit verwys na die doodsengel wat die huis met die bloed van die lam oorgeslaan het. Deut. 16:1-8 gee voorskrifte hoe die Paasfees gevier moet word.

3. Fees van die ongesuurde brood (Lev. 24:6; Deut. 16:9-12) Hierdie fees het op die 15de dag van die 1ste maand begin. Dit is gewoonlik saam met Paasfees gevier. Die fees het hulle herinner aan die haastigheid om uit Egipte te trek  toe die deeg nie nog eers kon rys voordat dit gebak is nie (Eks 12:11). Hulle moes na Paasfees vir 7 dae ongesuurde brood eet. Suurdeeg verteenwoordig die sonde – die afwesigheid daarvan dui op reiniging.

4. Sjavuot: Fees van eerstelinge /of die fees van die weke (oesfees) (Pinkster/pentecost) (Num. 28:26; Eks 23:16; Lev. 23:15-21). Dit was ʼn eendaagse fees  wat in die middel van die koringoes en aan die einde van die garsoes as ʼn dankseggingsfees gehou is. Die fees moes Israel herinner dat Israel in Egipte ʼn slaaf was  vandaar die naam “Fees van die weke”. Die fees — later bekend as Pinkster (Die Griekse vertaling van 50 is Pentecost)— is 50 dae na die begin van die Paasfees gevier. Dit was in wese ’n landboufees waar die eerstelinge van die oes aan God gewy is -eerstelinge van oeste en eerstelinge van diere.

5.  Sukkot: Die fees van die insameling (Loofhuttefees)(Eks 23:16; Lev. 23:33-43). Die Sukkot is ‘n herfsfees aan die einde van die insameling van die vrugteoes. Die volk het sewe dae lank in hutte wat van takke gemaak is, gewoon — uit dank vir die oes, maar ook as ’n herinnering aan die dae toe hulle in die woestyn in tente gewoon het (Lev. 23:43).

6. Jaarlikse versoening (Joom Kippoer) (Lev. 16). Hierdie is die hoogtepunt van die Joodse jaar. Op die tiende dag van die sewende maand van elke jaar was daar ’n spesiale seremonie van belydenis en versoening vir sonde. Dit is na aanleiding van die sonde wat op die sondebok gelaai word en in die woestyn ingestuur word . Op hierdie dag bring die priester vir die volk offers en doen boete vir hulle sondes. Hierdie was ʼn heilige dag wanneer die Jode  niks mag doen nie! Vandag nog is dit die groot versoendag waar jy jaarliks moet boete doen vir jou sondes.

7. Sabbatsjaar. Volgens wet het die grond elke sewende jaar braak gelê (Lev. 25:1-7), en elke vyftigste jaar was ’n hersteljaar (Lev. 25:1-7), wanneer eiendom onder verband aan die eienaars teruggegee is en Hebreeuse slawe vrygelaat is.
Daar was waarskynlik baie plaaslike feeste , maar al die mans moes die drie groot nasionale feesvierings bywoon nl. : Paasfees; Fees van weke /oesfees/ en Loofhuttefees.

Al hierdie feeste is beskou as “heilige” geleenthede waarop die gewone werk gestaak is. Daar was ook ander feesvierings (wat almal op die een of ander manier verband hou met die getal sewe).

Ander feeste  was onder andere:
8.  Die Purimfees (Fees van die Lote)(Ester 9) om die redding van die Jode uit die hand van Haman te gedenk. Soms gaan dit gepaard met optogte .

9. Die fees van die tempelwyding (Hanukha) Fees van Ligte (Joh. 10:22) wat die reiniging van die tempel na die ontheiliging daarvan deur Antiogos Epifanes in 168 Ac gedenk . Die Makkabeërs het die Siriërs uitgedryf. Hierdie gebeurtenis het plaasgevind in die tyd tussen die Ou Testament en die Nuwe Testament. In Joh. 10 word daarvan gemeld. Hierdie is egter nie ʼn Joodse fees wat deur die Tora gebied word nie. Tydens hierdie fees word elke dag ʼn kers opgesteek.

10. Nuwemaan. (Begin van elke maand). Die Nuwemaansfees  word dikwels saam met die Sabbat genoem (bv. Jes. 1:13). Spesiale offerandes (Num. 28:11-15), is besondere kenmerke van die fees van die nuwemaan. Daar was in die vroeë tyd ook spesiale maaltye en gesinsofferandes (1 Sam 20:5, 24), en soms is profete geraadpleeg (2 Kon 4:23).

11. Rosh Hashhana: Joodse nuwe jaar – Judgement / Dag van oordeel
Indien fyn gesoek word sal jy nog feeste wat mense op verskillende tye gevier het raaksien, maar die belangrikste feeste is reeds genoem.

2. Is daar ʼn onderskeid tussen die Joodse geloof en Christelike geloof?

In die nuwe Testament verander die wêreldgeskiedenis radikaal. Die Ou Testament voorspel dat die Messias sou kom. As die Messias egter kom (Jesus) verwerp die Jode hom omdat Hy nie aan hulle verwagting voldoen nie. Jesus word nou die verlosser (Messias) vir enigiemand wat in Hom glo en sy liefdesaanbod aanvaar(Joh. 1:12; Joh. 3:16). Christene kom nou nie meer slegs uit die Joodse tradisie nie maar daar is  nou gelowiges uit alle nasies, tale en kulture wat Christus begin volg. Daar is nou ʼn duidelike onderskeid tussen Jode en Christene. Die Jode (godsdienstig staan hulle bekend as die Judaïsme)  glo dat die Messias nog moet kom, terwyl Christene glo dat Jesus Christus die Messias is.
Dit is belangrik om daarop te let dat Joodse tradisies nie Christelike tradisies is nie. Dit bly Joodse tradisies uit die Joodse geloof – sonder Jesus Christus. Al respekteer Jesus die Joodse tradisie, beteken dit nie dat Christene en Jode dieselfde glo nie. Jesus word  in die Joodse tradisie groot en daar is sterk aanduidings dat Jesus baie goed opgelei was in die tradisie van die Rabbi en op grond daarvan die feeste respekteer. (Luk 2:41-51; Joh. 2:13; Joh 5:1; 7:2 en 10; 12:1-8.).

3. Hoe moet Christene dink oor Joodse gebruike en feeste?

In die Nuwe testament is aanduidings dat sommige van die eerste Christene wel voortgegaan het om sekere feeste te hou (Hand 3:1), maar nooit word dit van hulle verwag nie. Paulus het self sekere Joodse gebruike respekteer (Hand 21)  (want hy was ʼn Jood en het so grootgeword), maar hy gee daaraan nuwe inhoud en demonstreer sy nuwe vryheid. Nooit vra hy dit egter van Heidense Christene (soos die meeste van ons) om dit te vier nie. Paulus is eerder bekommerd dat sekere Joodse Christene so verknog is aan die Joodse feeste dat hy hulle in Gal 4 daaroor vermaan (Gal 4:1-7) Hy moedig hulle eerder aan om die vryheid waarvoor Christus duur betaal het, te vier. In Gal 4:8-11 is hy bekommerd oor nuwe Christene,  dat sy werk dalk tevergeefs kon wees as hulle aanmekaar terugval na die besondere  tradisionele feesgeleenthede. In Gal. 2:12 stel hy dit dat indien ons gered kan word deur die wet te onderhou , sou dit beteken dat Christus verniet gesterf het.  Die Griekse en ander Christene het gee behoefte gehad om die Joodse gebruike aan te neem nie. Hulle het dit nie geken nie.
In die Nuwe Testament is dit egter duidelik dat Christene hulle deur niks of niemand moet laat bind nie . Allermins deur feeste  en gebruike. Die duidelikste gedeelte hieroor is  in Kol. 2:16, 17  “ Daarom moet julle nie dat iemand vir julle voorskrywe wat julle moet eet en drink nie, of dat julle die jaarlikse feeste of die nuwemaansfees of die sabbatdag moet vier nie. Dit is alles maar net die skaduwee van wat sou kom: die werklikheid is Christus.”

Volgelinge van Christus het  dus die vryheid in Christus om wette of feeste te onderhou of om wette nie te onderhou nie. Dit is ons keuse – elkeen kan vir homself besluit!!! Dit bepaal nie jou verhouding met die Here nie. Dit bepaal selfs nie of jy toegewyd is of nie – Die enigste kriteria wat Paulus noem vir ʼn geheiligde lewe is: Ons moet ons lewe deur die Gees laat beheers (Gal. 5:13-18). Liefde tot God en liefde tot ons naaste is en bly die toetssteen van ons geheiligde lewe. Die belangrikste saak vir enige volgeling van Christus is Jesus. Alles moet om Christus draai. Hy het al die Joodse feeste kom vervul . Dit is opmerklik hoe baie van die heilsgebeure in die tye van die Joodse feeste gebeur het. Jesus het egter ʼn nuwe bedeling ingewy waardeur jy nie salig kan word deur wette en feeste nie , maar alles deur die geloof in Jesus Christus, die opgestane Heer! Ek dink dit is belangrik om die Joodse feeste te verstaan om sodoende Jesus en sy optrede te verstaan, maar ons is volgelinge van Jesus en nie van Joodse gebruike nie.

Die Nuwe Testament is duidelik dat Jesus Christus ʼn nuwe era ingelei het. (2 Kor. 5:17) “Iemand wat aan Christus behoort is ʼn nuwe mens . Die oue is verby, die nuwe het gekom”.
Verder Paulus vertel ook in 1 Kor. 7:17-20 waarom die nie meer nodig is om jou te besny nie en dat heidense gelowiges in die omstandighede moet bly wat die Here vir hom gegee het. Hulle hoef nie van kultuur te verander nie. Paulus verwag nie van heidene om nou Joodse gebruike aan te neem nie. Hulle hoef nie die Mosaïese wette na te kom as nuwe gelowiges nie,  want hulle kom uit die heidendom.

Moet Christene die Joodse feeste vier? Nee, maar hulle kan dit vier, indien hulle daaraan Christelike inhoud gee. Daar is egter  geen reël wat dit gebied of verbied nie. Paulus is egter bekommerd dat dit kan veroorsaak dat Jode weer terugval in ou gewoontes. Baie Messiaanse Jode doen dit vandag nog. Dit was egter feeste vir die Jode en nie vir die Christene nie. Christene uit die heidendom  het nie eers die feeste geken nie en het geen erg daaraan gehad nie. Dit was net vir Joodse Christene, wat in die minderheid was belangrik. Die vroeë kerk was nogal ernstig daaroor dat dit juis nie gevier moet word nie (daaroor volgende keer meer).
Al die Joodse gewoontes was maar aanduidings dat Christus sou kom.  Kol 2:17 “Dit is alles maar net die skaduwee van wat sou kom: die werklikheid is Christus.”

Vir Christene is die beginsel dat die radikale liefde van Christus elke dag ons rigsnoer moet wees. Geen wet of fees of ritueel kan dit vervang nie ( Mat. 5-7).

Quintus Heine

God verras ons met sy liefde!

Written by Quintus Heine on . Posted in Spiritualiteit en lewenstyl

Dit gebeur soms dat ʼn mens na jou omstandighede kyk en dan net die slegte raaksien, want dis al waartoe jou geestesingesteldheid jou in staat stel. Die week vra ʼn vrou my waarom dit dan lyk asof God net die hardheid van die lewe vir haar wys? Dis sleg as mense net die seer van die lewe raaksien omdat hulle oë op stadiums nie in staat is om verder te kyk nie. Dit is eers as jy slaag om anders te kyk dat jy God se hoop en liefde raaksien. Dis eers as jy deur die oë van geloof en gebed kyk, dat jy dit regkry om anders te kyk na die werklikheid.
Ek was bevoorreg om in die Rooisee te snorkel en die asemrowendheid van God se skepping te bewonder. Op ʼn stadium swem ek nader aan ʼn growwe koraalrif en wonder in my stilligheid hoe die rif my voet kan sny as ek daarop trap. Toe ek naderkom skiet ʼn skool hemelblou vissies uit die rif. Uit die skerp koraalrif kom daar toe die mooiste lewe!

fancy-fish19

Dit lyk soms of die lewe ʼn skerp koraalrif na ons draai. Sodra jy leer om anders daarna te kyk – met ander oë daarna te kyk – sien jy ander dinge raak. Dan verras God jou op die vreemdste plekke met sy liefde. Soms moet ons juis nader aan die hardheid van die lewe kom om weer te leer om ander dinge raak te sien as wat ons normaalweg sou sien!
Gebed leer jou om anders te kyk – ander dinge raak te sien. As ʼn mens bid, begin jy deur die Gees se oë na die skerp koraalriwwe kyk. Dan staan jy soms verras hoe God se liefde daar teenwoordig is !