Sentrum vir Predikantebegeleiding

Written by bestera on . Posted in Leierskap, Ontwikkeling, Predikante begeleiding, Transformasie

SENTRUM VIR PREDIKANTEBEGELEIDING

Communitas het 9 areas wat nodig is vir ‘n Predikant in die Bediening geidentifiseer en toe die Sentrum vir Predikantebegeleiding ontwerp om predikante te begelei om hulle sterkpunte, maar ook hulle groeipunte in die 9 bekwaamhede te ontdek. Die ideaal is dat alle predikante die Sentrum vir Predikantebegeleiding sal bywoon êrens tydens hulle bediening. In 2015 het 23 predikante die Sentrum bygewoon. 16 was van die NG en VG Kerk Wes en Suid Kaap en 6 van ander sinodes. Predikante wat dit bygewoon het getuig dat hulle uitgedaag was, maar ook verryk deur die proses.  Die datums waarop die Sentrum in 2016 aangebied word is 2-4 Februarie, 24-26 Mei, 2-4 Augustus en 1-3 November.

Kontak gerus vir Adrienne Bester by bestera@sun.ac.za vir meer inligting of gebruik die inskrywingsvorm.

dag 6 412832578-3d-render-of-people-taking-and-discussion12832578-3d-render-of-people-taking-and-discussion

Lees hier verder…

2010 Leadership Books Awards

Written by Sharon on . Posted in Ontwikkeling

2010 Leadership Book Awards

Posted 1/17/2011

 One of the tasks that no leader can delegate is to make sure he or she continues learning, continues growing spiritually and professionally. That is why   Leadership created The Golden Canon, the year’s books of most value to church leaders. The winners were selected by a diverse group, our contributing editors, who selected the best in two categories: The Leader’s Inner Life and The Leader’s Outer Life. We commend this list to you as you continue to develop your leadership, inside and out.

 

The Leader’s Inner life

BEST OF THE BEST:
Bonhoeffer
Pastor, Martyr, Prophet, Spy
by Eric Metaxas (Thomas Nelson)

“Like all good Christian biography ought to, this book breathes new life into you as you encounter a powerful example of a life given over to Christ.”—David Swanson

ON OUR VERY SHORT LIST:
Giving Church Another Chance
Finding New Meaning in Spiritual Practices
by Todd D. Hunter (IVP)

“No matter how messy it can be, the church is central in God’s ongoing mission to the world. We work out our salvation in the context of the church. The spiritual practices of the community of faith are essential to our formation.”—Mike Lueken

Rescuing Ambition
by Dave Harvey (Crossway)

“I’m grateful for this book that helps us gain a healthy and biblical understanding of how ambition can and cannot fit in a godly life.”—Kathryn Callahan-Howell

Whole Life Transformation
Becoming the Change Your Church Needs
by Keith Meyer (IVP)

“Like the author, I suffered my own ‘transformation gap,’ that chasm between what we know and teach and what we actually live. Most ministers—and Christians—have one too. This is a great guide to identify your gaps and start closing them.”—Matt Woodley

The Power of a Whisper
Hearing God and Having the Guts to Respond
by Bill Hybels (Zondervan)

“How dare anyone claim to have heard from God? How dare we not when God speaks through Scripture, events, people, and the Holy Spirit? Hybels helps us listen, discern, and hear fresh the power of a Whisper.”—Charles Kyker

The Leader’s Outer life

BEST OF THE BEST:
Sticky Teams
Keeping Your Leadership Team and Staff on the Same Page
by Larry Osborne (Zondervan)

“Sharing from his mistakes and his wisdom, Larry Osborne offers a helpful tool for creating a culture of both leadership and unity.”—Paul Atwater

ON OUR VERY SHORT LIST:
Untamed
Reactivating a Missional Form of Discipleship
by Alan Hirsch and Debra Hirsch (Baker)

“Alan and Debra Hirsch are prophets to a church imprisoned by domesticated, consumer values. Untamed is a vision of life with Jesus that goes beyond what other authors have covered.”—Skye Jethani

The Strategically Small Church
Intimate, Nimble, Authentic, and Effective
by Brandon O’Brien (Bethany House)

“As pastor of a small church, this was very apropos and gave me clear direction on how to leverage our strengths.”—Lee Eclov

Transformational Church
Creating a New Scorecard for Congregations
by Ed Stetzer and Thom Rainer (B&H Books)

“Based on research, the book offers some good indicators and clues for missionality.” —Alan Hirsch

TOP RECENT RELEASES:

One Life
Jesus Calls, We Follow
by Scot McKnight (Zondervan)

The Next Christians
The Good News about the End of Christian America
by Gabe Lyons (Doubleday Religion)

 

MISSIONÊRE KLEINGROEPE – wat is fout met kleingroepe?

Written by Jannie le Roux on . Posted in Ontwikkeling

Ek wonder al ‘n paar jaar hoekom kleingroepe oftewel omgeegroepe nie in ons gemeente so lekker van die grond kom nie. Na die bekende 40-dae storie van Rick Warren se doelgerigte lewe, was die groepe vir daardie tydperk meer, maar krimp toe weer drasties. Ek troos myself soos Rick en die ander dat daar darem meer is as waarmee ons begin het.

Ons is deur die fase van die struktuurgedrewe model van “Die Selgemeente” wat ons daar by George geleer het, en ek moet bieg ek is nie so struktuurgedrewe nie. Toe volg die fase wat ons by die Jetro-model en die G-wat-ook-al geleer het, wat baie mooi op papier klink, maar my nog meer laat besef hoe vrot ek organisatories met hierdie goed is. Die goed laat net die skuldgevoelens vermeerder. Daarna het ons begin fokus op die 40-dae veldtog van Rick Warren se doelgerigte lewe. Vir daardie tyd was almal wonderlik doelgerig, om daarna aan te gaan met die res van hulle lewe. Vir daardie tydperk was die groepe baie meer, maar krimp toe weer drasties. Ek troos myself soos Rick en die ander dat daar darem meer is as waarmee ons begin het.

Regdeur het ons agtergekom dat vermenigvuldiging nie by ons mense so maklik is nie. Hulle hou nie van afskeid neem van mekaar nie. Uit elke drie groepe wat vermenigvuldig, bly een of hoogstens twee oor. Ook is die dilemme met Rick se “gasheer” gedagte dat niemand regtig leierskap neem waaruit dissipels kan ontwikkel nie. Niemand sê “Volg my” nie,  en ons leer al hoe meer by die mense wat die DVD’s maak, maar neem steeds nie eie verantwoordelikheid nie. Omdat ons as ‘n bestaande gemeente transformeer, is ons ook nie soos gemeentes waar mense van dag een af moet inskakel by kleingroepe nie. Ons is eintlik besig om die hele kultuur van ons gemeentewees te verander. En ek lees op die internet dat die bekende transformasiekundige prof John Kotter in sy onlangse boek A Sense of Urgency beweer 70% van die organisasies slaag nie met verandering nie. Wat ‘n soberende gedagte! Die goeie nuus is dat 10% wel slaag, en dan met verrassend goeie resultate. Blykbaar is dit die groep wat voortdurend sy eerste beginsel bly toepas, en dis om voortdurend ‘n besef van dringendheid in die hele organisasie te handhaaf.

PARADIGMASKUIF. Verlede jaar het ek begin om anders te begin dink oor ons kleingroepe. Ek dink steeds dis een van die beste maniere om saam te groei as dissipels, maar ek het begin dink aan die kleingroep as ‘n sturende groep. En gemotiveer dat elkeen van ons kleingroepe moet begin bid en vra dat een van hulle as ‘n “sendeling” afvaardig moet word om ‘n nuwe groep te begin. Wel, dit het in vanuit van ons groepe begin!

Ek dink nie dis net een metode of verstaan wat help nie, maar ‘n verskeidenheid. Vandag het ek nog ‘n tree verder geskuif. Dis om die kleingroepe as missionêre gemeenskappe te verstaan.

Omdat ons die gemeente in ‘n nuwe fase lei, het ek gewonder of daar nog mense soos ek is wat wonder oor die kleingroepe. Toe google ek. In Februarie skryf Geoff Surratt Why small groups don’t work. Sy argument in kort is dat baie beweer dit moet werk, maar sukkel daarmee WANT ONS MIS DIE PUNT. Die punt van kleingroepe is nie om relasioneel te wees, of dissipels te maak, of diens te lewer nie, dis alles ‘n effek daarvan. DIE PUNT IS:

The point of small groups should be to rally around a cause, a purpose, a mission and to change the world. Our normal expectations for small groups is tragically anemic. Your small group shouldn’t just change you, or change your friends; your small group should rock the world. “They have turned the world upside down, and now they have come to our town.”

Daarom dink ek: MISSIONÊRE KLEINGROEPE… Ons kleingroepe is missionêre gemeenskappe BINNE die gemeenskap wat lankal nie meer aan die kerk behoort nie. ONS GEMEENSKAPPE IS ONS SENDINGVELD. Lokaal. Rondom ons.

Hoe verander dit jou persepsie? En waarmee kan jy leiers help? Laat weet asb.

Leierskap IS dissipelskap!

Written by webmeester on . Posted in Ontwikkeling

Ek het die afgelope tyd baie gewonder wat is aan die skuif in ons benadering tot leierskap in die plaaslike gemeente. Hoe lyk leierskap in die plaaslike gemeente? Hoe lyk leierskap anders vandat ons kerkrade verklein?

Ons kerk se storie loop ietwat anders as dié van Jesus en sy dissipels. Sonder dat ons dit sekerlik bedoel het, het ons organisasies se strukture van leierskap begin naloop. Dit kan ook nie veel anders nie, want die tipe leierskap wat gewillig was, is diegene wat in die ander organisasies ook die leiding geneem het. Omdat kerkleiers verantwoordelik voel vir elkeen wat by hulle geloofsgemeenskap betrokke raak, is strukture ontwikkel wat mense op groot skaal kan betrokke hou. Deel hiervan is natuurlik ook om die inkomste te bly waarborg wat groot geboue en salarisse en projekte in stand kan hou. Dié soort leierskap is nie noodwendig sleg of onvanpas nie, maar êrens kan ons die hart van leierskap soos Jesus dit bedoel het, verloor.

Daarom wil ek dié stelling maak: Leierskap soos Jesus dit bedoel het, IS DISSIPELSKAP. Ek reken ons moet meer tyd en energie daarin belê om gelowiges te leer om weer dissipelskap op te neem. Ons het wonderlike lidmate gevorm, maar swak gevaar om dissipelskap te leer. Die krake wys al hoe meer, maar gelukkig neem die hunkering na hierdie primêre leierskap al hoe meer toe. Kom ons neem Jesus se opdrag weer radikaal ernstig op: “Gaan dan heen en maak die mense my dissipels…”

Enkele gedagtes:

1. Leierskap is Jesus-gesentreerd. Die andersheid van geestelike leierskap lê in die Een wat ons roep om Sy dissipels te wees. Hoe meer ons gelowiges kan help om IN JESUS te bly, hoe meer gaan hulle God-momente raaksien en aangryp. Dit haal die druk af van die predikant as “performer” wat mense trek, en help elkeen verstaan ons is saam in die beweging om die Koninkryk te laat kom.

2. Leierskap is INVLOED. Elkeen wat ‘n dissipel is, oefen invloed uit. Dis leierskap. Ons sal mense minder moet laat stres oor of hulle leiers is al dan nie, en meer daarvan maak om hulle te leer hulle ís dissipels. Daarom is karakter en integriteit so belangrik. Ons sal ons lidmate baie help as hulle leer om hulle geestelike lewe se krag te ontdek deur meer te wéés by die Een wat hulle bedien met genade en waarheid. En ja, ek hoef dit seker nie te sê nie – dit begin by jouself en jou verhouding en tyd saam met Jesus.

3. Leierskap is roeping. Hoe meer ons gelowiges laat onthou WAAROM, des te meer gaan ons die vrug beleef van begeesterde dissipels wat ‘n van-binne-geïnspireerde doel vir hulle lewe ontdek. Ons is moeg om mense aan te vuur, terwyl die krag van die Heilige Gees self beskikbaar is. Wanneer ons ons roeping verloor, val ons terug op leierskapsgewoontes wat nie strook met wat Jesus ons leer nie – soos om magspeletjies te speel.

4. Leierskap is SPANWERK. Ons leer by Jesus dat Hy met ‘n span mense werk en in hulle lewens inbou. Ons kan nie met almal werk nie. Ons het eenvoudig nie daardie kapasiteit nie. Het jy al gedink watter positiewe effek dit op volhoubare bediening gaan hê as jy 80% van jou tyd bestee aan dié 20% mense van die gemeente wat reeds beGEESterd is? Jy is nie die een wat die span bymekaarmaak nie. Jesus het hulle rééds gekies – gaan hoor by Hom wie is in.

Dis vakansietyd. Ek hoop jy gaan hierdie tyd kan gebruik om weer net dissipel te wees. Leier sonder titel. Soek weer daardie hunkering in jou siel op om een met Jesus te wees. Maak jou lêtyd ‘n indommeling in die belewenis van Jesus se teenwoordigheid. Maak jou sit en staar na niks tyd ‘n dankie-tyd om net saam met Hom te wees. Maak jou gluur in die vuur oomblikke passievolle herinneringtyd aan die tye toe jy sy heilige Teenwoordigheid so intens beleef het.

Mag jy in hierdie Christustyd beleef hoekom jy Jesus lief het. En dissipels wil maak.

Nuwe afgode: missionêr, organies…

Written by Jannie le Roux on . Posted in Ontwikkeling

In ‘n reaksie skryf Frank Viola (skrywer vano.a. Reimagining Church en Organic Church) oor die verstaan van “organies” en “beweging”.

I’ve been gathering in organic expressions of the church (as defined above) for the last 21 years. And from my observations, many of the people who are leaving the institutional form of church presently are leaving because they are following a spiritual instinct. They are saying and thinking, “There has got to be more to Jesus Christ and his body than this.” Or as Reggie McNeal once put it, “A growing number of people are leaving the institutional church for a new reason. They are not leaving because they have lost their faith. They are leaving the church to preserve their faith.”

Ek hou van sy slotparagraaf:

So many things can replace our Lord. But God’s eternal purpose—that which has been in his heart since before time—will never be fulfilled if our first rattle out of the box is a new way of doing church, a method for multiplying churches, or a technique to change the world. God’s purpose will only be restored if we blindly and singularly make Christ our pursuit, our life, and our motive. Everything else will flow out of that.

Jy kan die volledige artikel hier lees.

Hoe moet leiers al hierdie gestoeiery met terme verstaan?

Leiers moet poog om so helder en duidelik as moontlik hulle roeping en visie te verwoord. Soms gaan jy ‘n term soos missionêr of organies of wat ook al gebruik om die visie te aksentueer. Daar is tans wêreldwyd baie van hierdie woorde in omloop, wat die patroon skep dat ons in ‘n oorgangstydperk in die verstaan van die liggaam van Christus is. Ongelukkig stel baie van die geestelike leiers hulle kanonne op mekaar en verdedig elkeen sy eie term of visie ten koste van die ander. Dis dan wanneer ek wonder of ‘n term soos organies of missionêr nie ‘n afgod word nie…

Hoe skep leiers ‘n kultuur van vertroue?

Written by Jannie le Roux on . Posted in Ontwikkeling

In ‘n kultuur van vertroue gebeur alles vinniger. In ‘n kultuur van wantroue is daar agterdog, moet oor alles weer gepraat word, die verlede word kort-kort afgestof, en die toekoms is onseker.

As daar een aspek van leierskap is waaraan tans hard gewerk moet word, is dit die skep van vertroue. Dis dié een aspek wat die eenheid in die kerk kan maak of breek, en die integriteitspad en pas van ons land bepaal. As ons dit kan regkry om mekaar ten volle te vertrou, ontsluit dit ongekende potensiaal!

In die besigheidswêreld het die legendariese Jack Welch, vorige CEO van General Electric, vertroue eenvoudig opgesom: “Jy weet dit as jy dit voel.”

In ‘n organisasie waar vertroue heers, lees mense nie verborge agendas in mekaar se woorde nie. Mense vertrou dat elkeen die ander se beste belange sal dien. Bestuur is meer vloeiend en leiers hoef nie oor te gaan tot buitensporige beheer-en kontrolemaatreëls nie.

Hoe bring ons so ‘n kultuur?

Leef ‘n gedeelde roeping. Wanneer roeping en waardes die eerste en laaste woord spreek, word jou eie emosies nie die springplank vir chaos nie. Spreuke 28:26: Wie op homself vertrou, is ’n dwaas; wie hom deur wysheid (lees roeping) laat lei, is veilig.

Besluit om te vertrou. Besluit om te alle tye die beste van die ander persoon te glo. Mense word wat jy van hulle verwag. Mense  moet weet jy sal hulle rug toemaak.

As jy wil vermy, praat. Soms voel jy aan alles is nie pluis nie, maar jy het net nie die energie om dit te hanteer nie. Fout! Dit haal jou gewoonlik later soos ‘n tornado in. As jy daardie “gevoel” kry, praat. “Verbeel ek my, maar dit voel…?”

Praat reguit. Vra vir die feite. Sê hoe jy dit verwag. Sit dinge in perspektief. Vra om verskoning indien nodig. Praat die waarheid.

Luister. Probeer werklik verstaan, voordat jy probeer diagnoseer of voorskryf.

Bly respekvol. Moenie toelaat dat die gevoel van wantroue jou respek vir die ander persoon laat verloor nie. Wantroue is nie ‘n lisensie om in iemand se karakter te klim nie.

Lees meer

Tien Swak Gewoontes van Swak Leiers

Written by webmeester on . Posted in Ontwikkeling

Die Harvard Business Review het in Junie tien karaktertrekke van swak leierskap uitgelig:

1. Gebrekkige energie en entoesiasme

2. Aanvaar hulle eie middelmatige prestasie

3. Kort duidelike visie en rigting

4. Het swak oordeelsvermoë

5. Werk nie saam nie

6. Dek nie hulle woorde met dade nie

7. Weerstaan nuwe idees

8. Leer nie uit mislukkings nie

9. Kort interpersoonlike vaardighede

10. Ontwikkel nie ander mense nie

Lees hier vir die Engelse weergawe