72 LEIERS TEEN SONDAG!

Written by Jannie le Roux on . Posted in Leierskap

Later het ons gekliek dat daardie groepe weer doodgeloop het omdat ons mense dit as ‘n termyn verstaan het. Nét 40 dae. Dis tog ook nie verkeerd nie. Daar kan sulke tye en groepe ook wees. Nog dieper het  ons verstaan dat daar nie werklik leiers na vore gekom het nie – net gashere/dames. Dis ook oraait, maar dit het nie die nuwe leierskap wat ons benodig, help groei nie.

Ons besef dat ‘n nuwe seisoen nuwe leierskap nodig het. Nie noodwendig nuwe mense nie, maar ‘n nuwe verstaan van leierskap. Vir ‘n sekere visie het jy sekere leierskap nodig. Ons het besef ons moet gelowiges help om te verstaan enigeen kan ‘n leier wees. Leierskap is invloed. Meer spesifiek: om God se koninkryk te help groei, om dissipels te maak. Wat ons nodig het, is meer leiers wat sê: Ja, ek is bereid – al weet ek nie alles nie. Dit hang saam met ‘n dieper beginsel wat ons al vir 18 jaar probeer vestig. Dis die beginsel dat die verantwoordelikheid vir jou verhouding met God en jou geestelike groei primêr by jouself berus. Geestelike volwassenheid is om self te kies en eienaarskap daarvoor te neem.

Nou ja, terug by 72 leiers. Jesus het 72 uitgestuur (vgl Luk 10). Vir lank tob ons hoe gaan ons meer leiers kry. En ons bid. Ons is ook besig met ‘n bouprojek om ‘n nuwe lofsentrum op te rig. So nooi ons vir ds Dirkie van der Spuy van bekende Moreletapark-faam om hulle geloofstorie met ons gemeente te kom deel. Na sy stilword met God sê hy dat hy oortuig is ons bouplan moet saam met ons groeiplan loop. Daarom preek hy daardie Sondag oor hoe die Here deur omgeegroepe hulle gemeente aangeraak het om die groot drome waar te maak. Ons is opnuut aangeraak deur die Gees se werking soos tydens Handelinge 2. Ds Dirkie gaan met die leierskap na die eredienste gesels.

Wie is die leierskap wat daar opdaag? Almal wat ‘n SMS gekry het – dienswerkers, omgeeleiers, kerkraadslede, Bybelstudieleiers, mense wat projekte hanteer ens. Baie het hulleself nooit gesien as leiers nie, maar ons het hulle so genoem en genooi, en hulle het daarop reageer! Ons het heelwat nuwe omgeeleiers daardie Sondag gekry. En uit ons bestaande groepe het heelwat lede na vore getree wat bereid is om leierskap op te neem.

Agterna besef ek: God het hulle klaar voorberei. Hulle is beskikbaar. Hulle wag net op die visie en die oproep.

Ek het nog nie getel nie. Ek dink daar is heelwat meer as 72 leiers. Ons moes hulle net so noem en aanwys en help verstaan hulle ís. Onswil graag ons gemeente help verstaan ons is 2600 leiers. Mense wat ‘n samelewing kan transformeer. Mense wat elke dag Jesus se invloed uitleef. Wat ander kan help dissipels word. Dís die leiers wat Jesus soek. Leiers wat Jesusdissipels maak.

MOONTLIKE AKSIE: Besluit saam vir watter nuwe visie soek julle leiers. SMS almal wat moontlik kan kom. En bemagtig hulle.

WENK: Hierdie reeks word onder die indeks van 52 geplaas sodat ons soos Nehemia die muur in 52 dae kan herbou. Voel vry om hierdie te dupliseer en uit te deel vir bespreking. Forward dit vir jou mense. Sit net ‘n skakel na hierdie bladsy by (ek behou die kopiereg). Stuur asb vrae sodat ek meer konkreet kan help bou.

 

MISSIONÊRE KLEINGROEPE – wat is fout met kleingroepe?

Written by Jannie le Roux on . Posted in Ontwikkeling

Ek wonder al ‘n paar jaar hoekom kleingroepe oftewel omgeegroepe nie in ons gemeente so lekker van die grond kom nie. Na die bekende 40-dae storie van Rick Warren se doelgerigte lewe, was die groepe vir daardie tydperk meer, maar krimp toe weer drasties. Ek troos myself soos Rick en die ander dat daar darem meer is as waarmee ons begin het.

Ons is deur die fase van die struktuurgedrewe model van “Die Selgemeente” wat ons daar by George geleer het, en ek moet bieg ek is nie so struktuurgedrewe nie. Toe volg die fase wat ons by die Jetro-model en die G-wat-ook-al geleer het, wat baie mooi op papier klink, maar my nog meer laat besef hoe vrot ek organisatories met hierdie goed is. Die goed laat net die skuldgevoelens vermeerder. Daarna het ons begin fokus op die 40-dae veldtog van Rick Warren se doelgerigte lewe. Vir daardie tyd was almal wonderlik doelgerig, om daarna aan te gaan met die res van hulle lewe. Vir daardie tydperk was die groepe baie meer, maar krimp toe weer drasties. Ek troos myself soos Rick en die ander dat daar darem meer is as waarmee ons begin het.

Regdeur het ons agtergekom dat vermenigvuldiging nie by ons mense so maklik is nie. Hulle hou nie van afskeid neem van mekaar nie. Uit elke drie groepe wat vermenigvuldig, bly een of hoogstens twee oor. Ook is die dilemme met Rick se “gasheer” gedagte dat niemand regtig leierskap neem waaruit dissipels kan ontwikkel nie. Niemand sê “Volg my” nie,  en ons leer al hoe meer by die mense wat die DVD’s maak, maar neem steeds nie eie verantwoordelikheid nie. Omdat ons as ‘n bestaande gemeente transformeer, is ons ook nie soos gemeentes waar mense van dag een af moet inskakel by kleingroepe nie. Ons is eintlik besig om die hele kultuur van ons gemeentewees te verander. En ek lees op die internet dat die bekende transformasiekundige prof John Kotter in sy onlangse boek A Sense of Urgency beweer 70% van die organisasies slaag nie met verandering nie. Wat ‘n soberende gedagte! Die goeie nuus is dat 10% wel slaag, en dan met verrassend goeie resultate. Blykbaar is dit die groep wat voortdurend sy eerste beginsel bly toepas, en dis om voortdurend ‘n besef van dringendheid in die hele organisasie te handhaaf.

PARADIGMASKUIF. Verlede jaar het ek begin om anders te begin dink oor ons kleingroepe. Ek dink steeds dis een van die beste maniere om saam te groei as dissipels, maar ek het begin dink aan die kleingroep as ‘n sturende groep. En gemotiveer dat elkeen van ons kleingroepe moet begin bid en vra dat een van hulle as ‘n “sendeling” afvaardig moet word om ‘n nuwe groep te begin. Wel, dit het in vanuit van ons groepe begin!

Ek dink nie dis net een metode of verstaan wat help nie, maar ‘n verskeidenheid. Vandag het ek nog ‘n tree verder geskuif. Dis om die kleingroepe as missionêre gemeenskappe te verstaan.

Omdat ons die gemeente in ‘n nuwe fase lei, het ek gewonder of daar nog mense soos ek is wat wonder oor die kleingroepe. Toe google ek. In Februarie skryf Geoff Surratt Why small groups don’t work. Sy argument in kort is dat baie beweer dit moet werk, maar sukkel daarmee WANT ONS MIS DIE PUNT. Die punt van kleingroepe is nie om relasioneel te wees, of dissipels te maak, of diens te lewer nie, dis alles ‘n effek daarvan. DIE PUNT IS:

The point of small groups should be to rally around a cause, a purpose, a mission and to change the world. Our normal expectations for small groups is tragically anemic. Your small group shouldn’t just change you, or change your friends; your small group should rock the world. “They have turned the world upside down, and now they have come to our town.”

Daarom dink ek: MISSIONÊRE KLEINGROEPE… Ons kleingroepe is missionêre gemeenskappe BINNE die gemeenskap wat lankal nie meer aan die kerk behoort nie. ONS GEMEENSKAPPE IS ONS SENDINGVELD. Lokaal. Rondom ons.

Hoe verander dit jou persepsie? En waarmee kan jy leiers help? Laat weet asb.

Leierskap IS dissipelskap!

Written by webmeester on . Posted in Ontwikkeling

Ek het die afgelope tyd baie gewonder wat is aan die skuif in ons benadering tot leierskap in die plaaslike gemeente. Hoe lyk leierskap in die plaaslike gemeente? Hoe lyk leierskap anders vandat ons kerkrade verklein?

Ons kerk se storie loop ietwat anders as dié van Jesus en sy dissipels. Sonder dat ons dit sekerlik bedoel het, het ons organisasies se strukture van leierskap begin naloop. Dit kan ook nie veel anders nie, want die tipe leierskap wat gewillig was, is diegene wat in die ander organisasies ook die leiding geneem het. Omdat kerkleiers verantwoordelik voel vir elkeen wat by hulle geloofsgemeenskap betrokke raak, is strukture ontwikkel wat mense op groot skaal kan betrokke hou. Deel hiervan is natuurlik ook om die inkomste te bly waarborg wat groot geboue en salarisse en projekte in stand kan hou. Dié soort leierskap is nie noodwendig sleg of onvanpas nie, maar êrens kan ons die hart van leierskap soos Jesus dit bedoel het, verloor.

Daarom wil ek dié stelling maak: Leierskap soos Jesus dit bedoel het, IS DISSIPELSKAP. Ek reken ons moet meer tyd en energie daarin belê om gelowiges te leer om weer dissipelskap op te neem. Ons het wonderlike lidmate gevorm, maar swak gevaar om dissipelskap te leer. Die krake wys al hoe meer, maar gelukkig neem die hunkering na hierdie primêre leierskap al hoe meer toe. Kom ons neem Jesus se opdrag weer radikaal ernstig op: “Gaan dan heen en maak die mense my dissipels…”

Enkele gedagtes:

1. Leierskap is Jesus-gesentreerd. Die andersheid van geestelike leierskap lê in die Een wat ons roep om Sy dissipels te wees. Hoe meer ons gelowiges kan help om IN JESUS te bly, hoe meer gaan hulle God-momente raaksien en aangryp. Dit haal die druk af van die predikant as “performer” wat mense trek, en help elkeen verstaan ons is saam in die beweging om die Koninkryk te laat kom.

2. Leierskap is INVLOED. Elkeen wat ‘n dissipel is, oefen invloed uit. Dis leierskap. Ons sal mense minder moet laat stres oor of hulle leiers is al dan nie, en meer daarvan maak om hulle te leer hulle ís dissipels. Daarom is karakter en integriteit so belangrik. Ons sal ons lidmate baie help as hulle leer om hulle geestelike lewe se krag te ontdek deur meer te wéés by die Een wat hulle bedien met genade en waarheid. En ja, ek hoef dit seker nie te sê nie – dit begin by jouself en jou verhouding en tyd saam met Jesus.

3. Leierskap is roeping. Hoe meer ons gelowiges laat onthou WAAROM, des te meer gaan ons die vrug beleef van begeesterde dissipels wat ‘n van-binne-geïnspireerde doel vir hulle lewe ontdek. Ons is moeg om mense aan te vuur, terwyl die krag van die Heilige Gees self beskikbaar is. Wanneer ons ons roeping verloor, val ons terug op leierskapsgewoontes wat nie strook met wat Jesus ons leer nie – soos om magspeletjies te speel.

4. Leierskap is SPANWERK. Ons leer by Jesus dat Hy met ‘n span mense werk en in hulle lewens inbou. Ons kan nie met almal werk nie. Ons het eenvoudig nie daardie kapasiteit nie. Het jy al gedink watter positiewe effek dit op volhoubare bediening gaan hê as jy 80% van jou tyd bestee aan dié 20% mense van die gemeente wat reeds beGEESterd is? Jy is nie die een wat die span bymekaarmaak nie. Jesus het hulle rééds gekies – gaan hoor by Hom wie is in.

Dis vakansietyd. Ek hoop jy gaan hierdie tyd kan gebruik om weer net dissipel te wees. Leier sonder titel. Soek weer daardie hunkering in jou siel op om een met Jesus te wees. Maak jou lêtyd ‘n indommeling in die belewenis van Jesus se teenwoordigheid. Maak jou sit en staar na niks tyd ‘n dankie-tyd om net saam met Hom te wees. Maak jou gluur in die vuur oomblikke passievolle herinneringtyd aan die tye toe jy sy heilige Teenwoordigheid so intens beleef het.

Mag jy in hierdie Christustyd beleef hoekom jy Jesus lief het. En dissipels wil maak.

VEG VIR JOUSELF!

Written by Jannie le Roux on . Posted in Inspirasie

‘n Kollega vertel hoe hy sukkel om effektief af te vat. Dis nie ‘n nuwe storie nie. Dis alle geestelike leiers se storie.

Maar daar is ‘n verskil tussen ‘n dag of tydjie af hê waarin jy net rus, en hoe om jouself te verruim met nuwe energie en drome en passie.

As jy net die dinge doen wat jou help om jou moegheid te oorwin, is dit nog nie genoeg nie. Jy begin net weer waar jy gister was, en die week voor dit… Kort voor lank kruip daar ‘n anderste moegheid in jou wat jy nie oorwin kry met afvat nie. Dis die moegheid wat in jou siel en gees kom lê. By sommige wys dit die eerste in geïrriteerdheid, by ander in uitstel, by nog ander in minder liefde en gevoel en ‘n taakgerigtheid.

Om vervullend en verruim te leef, moet jy hierdie jaar vir jou tye inbou waarin jy jou pas, jou plek, jou posisie, jou plan en jou passie verander. Doen wat jóú gaan laat voel soos ‘n nuwe mens. Verander jou pas deur iets heel anders te beleef. Verander jou roetine sodat jy op ‘n ander manier leef. Verander jou plek deur op ‘n ander plek stiltetyd te hou en in jou joernaal te skryf. Verander jou posisie deur te kies om vanjaar sekere verwagtings nie te doen nie.  Sê jy sal dit in die volgende fase weer doen, maar vanjaar gaan jy dit of dat doen. Hou op om sekere dinge te doen.Trek jou grense ‘n slag duidelik. En as jy iemand teleurstel? Soos Bill Hybels eendag sê: Daar is so ‘n lang ry mense wat hy deur die jare teleurgestel het, dié persoon moet maar agter inval. Verander jou plan deur op die Here te wag en te luister… en in Jesus tree vir tree op die water te loop.

Verander jou passie. Ons het nie net een passie nie. Ons het ‘n portfolio van die goed. Dis vanjaar ‘n ander passie se beurt. Doen wat jy nog altyd wou doen, maar net bly uitstel vir eendag as die tyd ryp is. Vra jouself: En wat volgende? Doen dan net daardie een ding. Wat van Stephen Covey se “Begin with the end in mind”? Die “end in mind” is om weer passie vir Jesus op te vlam. Doen wat ook al jou passie sal nuut maak – woon VBO by, gaan bly vir ‘n week tussen armes, vas vir ‘n week, bid elke nag tussen 3 en 4…

Die punt is: veg vir jouself! Selfleierskap was nog altyd die kern van leierskap. Daarom het Jesus gereeld uit die skares onttrek om te bid.

Nuwe afgode: missionêr, organies…

Written by Jannie le Roux on . Posted in Ontwikkeling

In ‘n reaksie skryf Frank Viola (skrywer vano.a. Reimagining Church en Organic Church) oor die verstaan van “organies” en “beweging”.

I’ve been gathering in organic expressions of the church (as defined above) for the last 21 years. And from my observations, many of the people who are leaving the institutional form of church presently are leaving because they are following a spiritual instinct. They are saying and thinking, “There has got to be more to Jesus Christ and his body than this.” Or as Reggie McNeal once put it, “A growing number of people are leaving the institutional church for a new reason. They are not leaving because they have lost their faith. They are leaving the church to preserve their faith.”

Ek hou van sy slotparagraaf:

So many things can replace our Lord. But God’s eternal purpose—that which has been in his heart since before time—will never be fulfilled if our first rattle out of the box is a new way of doing church, a method for multiplying churches, or a technique to change the world. God’s purpose will only be restored if we blindly and singularly make Christ our pursuit, our life, and our motive. Everything else will flow out of that.

Jy kan die volledige artikel hier lees.

Hoe moet leiers al hierdie gestoeiery met terme verstaan?

Leiers moet poog om so helder en duidelik as moontlik hulle roeping en visie te verwoord. Soms gaan jy ‘n term soos missionêr of organies of wat ook al gebruik om die visie te aksentueer. Daar is tans wêreldwyd baie van hierdie woorde in omloop, wat die patroon skep dat ons in ‘n oorgangstydperk in die verstaan van die liggaam van Christus is. Ongelukkig stel baie van die geestelike leiers hulle kanonne op mekaar en verdedig elkeen sy eie term of visie ten koste van die ander. Dis dan wanneer ek wonder of ‘n term soos organies of missionêr nie ‘n afgod word nie…

Hoe skep leiers ‘n kultuur van vertroue?

Written by Jannie le Roux on . Posted in Ontwikkeling

In ‘n kultuur van vertroue gebeur alles vinniger. In ‘n kultuur van wantroue is daar agterdog, moet oor alles weer gepraat word, die verlede word kort-kort afgestof, en die toekoms is onseker.

As daar een aspek van leierskap is waaraan tans hard gewerk moet word, is dit die skep van vertroue. Dis dié een aspek wat die eenheid in die kerk kan maak of breek, en die integriteitspad en pas van ons land bepaal. As ons dit kan regkry om mekaar ten volle te vertrou, ontsluit dit ongekende potensiaal!

In die besigheidswêreld het die legendariese Jack Welch, vorige CEO van General Electric, vertroue eenvoudig opgesom: “Jy weet dit as jy dit voel.”

In ‘n organisasie waar vertroue heers, lees mense nie verborge agendas in mekaar se woorde nie. Mense vertrou dat elkeen die ander se beste belange sal dien. Bestuur is meer vloeiend en leiers hoef nie oor te gaan tot buitensporige beheer-en kontrolemaatreëls nie.

Hoe bring ons so ‘n kultuur?

Leef ‘n gedeelde roeping. Wanneer roeping en waardes die eerste en laaste woord spreek, word jou eie emosies nie die springplank vir chaos nie. Spreuke 28:26: Wie op homself vertrou, is ’n dwaas; wie hom deur wysheid (lees roeping) laat lei, is veilig.

Besluit om te vertrou. Besluit om te alle tye die beste van die ander persoon te glo. Mense word wat jy van hulle verwag. Mense  moet weet jy sal hulle rug toemaak.

As jy wil vermy, praat. Soms voel jy aan alles is nie pluis nie, maar jy het net nie die energie om dit te hanteer nie. Fout! Dit haal jou gewoonlik later soos ‘n tornado in. As jy daardie “gevoel” kry, praat. “Verbeel ek my, maar dit voel…?”

Praat reguit. Vra vir die feite. Sê hoe jy dit verwag. Sit dinge in perspektief. Vra om verskoning indien nodig. Praat die waarheid.

Luister. Probeer werklik verstaan, voordat jy probeer diagnoseer of voorskryf.

Bly respekvol. Moenie toelaat dat die gevoel van wantroue jou respek vir die ander persoon laat verloor nie. Wantroue is nie ‘n lisensie om in iemand se karakter te klim nie.

Lees meer

Nog lief vir wat jy doen?

Written by webmeester on . Posted in Inspirasie

Is jy nog lief vir wat jy doen?

Geestelike leiers wat hulle liefde en passie vir die gemeente verloor, is besig om te ontspoor.

Dan Reiland skryf in The Pastor’s Coach (www.INJOY.com):

“So do you still love what you do? Church work can be rough. You serve people who think you work one day a week and have no idea you work 60 or more hours every week! The same people who fuss at you to take a day off, fuss at you if you try to take a day off on the day they want you for something. Living out those tensions isn’t easy, especially in smaller churches. You’ve got to love what you do to stay in the game.

You must also know where you are going to love what you do. I don’t think I’ve ever met a leader who is spinning their wheels without direction who loves what they do. On the other hand, I know many leaders in difficult and stressful situations who absolutely love what they do because they know where they want to go. It makes such a big difference. There are moments when you may not love what you do, but you can always be doing what you love. “

Is jy nog lief vir wat jy doen? En hoekom jy dit doen?