3 ANKERS OM JOU ANGSTIGHEID TE FOKUS

Written by Jannie le Roux on . Posted in Inspirasie

 Anker3  Anker2  Anker1

Angstigheid is deel van die leier se lewe.

Normaalweg is angstigheid die aansporing om gereed te maak vir gevaar. Dis die aanmoediging om jou posisie te skuif, te leer en verander. Ongelukkig loop sommige leiers met soveel angstigheid rond dat die lewe gewoon verbygaan sonder vervulling en vreugde.

Hoewel die kerk bekend is vir die boodskap van vrede en vreugde, steel hierdie vryvloeiende angstigheid leierskap in die kerk se vrede en vreugde. Dit hou die leier die heeltyd op sy of haar hoede teen kollegas en medegelowiges, en veroorsaak dat jy almal as vyande begin beleef. En jy begin verloor jou liefde vir almal. Jou taal verander van oorvloedstaal na gebrekstaal. Jy begin praat van “hulle” in plaas van “ons”.

In die PEAK Leadership kursus wat ons aanbied, is een van die meta-vaardighede “Embracing Anxiety”. Dis juis toe ons dit nou weer aanbied dat ek besef hoe angstigheid verhoudinge en vernuwing belemmer.

Hier is drie ankerspreuke om te help.

VerderGeluister: 2 Tess 3:6-13

Written by Donald Katts on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

17 November 2013 ~ Ses en twintigste Sondag in Koninkrykstyd: 2 Tess 3:6-13

Die gedeelte gaan hoofsaaklik oor die dissipline om te werk, of te wel, om jou te bepaal by dit waarmee jy besig is. Paulus het met sy stelling in vers 10 – “As iemand nie wil werk nie, moet hy ook nie eet nie”– dit as ’n waarskuwing bedoel teen mense wat net wil sit en wag op die wederkoms van Christus, wat soos hy dit noem, leeglê. Dit is daarom teen dié agtergrond dat dit nie verstaan moet word dat as iemand nie werk het, hy nie geregtig is om te eet nie. Dit moet verstaan word dat as iemand verkies om nie te werk, die logiese is dat hy ook moet kies om nie te eet nie. Dié siniese argument wat Paulus gebruik is om sy lesers daarop te wys dat ons nie kan sit en niks doen en so verkies om op die koms van Christus te wag nie. Hoe naby Sy wederkoms ook al is, ons moet met ons lewe en ons verantwoordelikhede aangaan. Dit is die wyse manier om op Christus se koms te wag. Anders gestel, ons uitleef van ons werksaamhede moet die koms van Christus help realiseer en sy koninkryk werklik maak.

Met ons werkloosheidsyfer van byna 25,6%, sou die reël van wie nie werk nie, eet nie, baie onredelik, onmenslik en ongoddelik wees. Dus belig Paulus se stelling die belangrikheid van besig wees met dit wat ons hand vind om te doen.  Dit kan ons ambag wees, ons roeping of bloot net ons belangstelling in die uitleef van ons verantwoordelikhede as man, ouer, arbeider, burger en gelowige.

Die skokkende werkloosheidsyfer kan ook gelees word as teken of oproep om met ons werk voort te gaan – om hard en gefokus te werk sodat ek/ons hulle kan help wat nie werk het nie en daarom nie kos het nie. Ons moet werk sodat werk geskep kan word. Ons werk moet eintlik werk kan voortbring. Met SA wat die 53ste plek uit 150 op die ranglys van korrupte lande beklee; waar 40% van elke 1000 pasgebore babas jaarliks sterf; waar die grootste gaping tussen publieke en private gesondheidsorg bestaan (om maar net ‘n paar te noem), moet juis dié gedagte ons motiveer om verantwoordelik te werk sodat ander gehelp kan word. Dit is veel rede tot anti-leeglêery, anti-betrokkenheid en anti-werk.

Die tweede koms van Christus of dat ons wagtend is op Sy wederkoms, is geen rede om passief, onaktief, apaties te lewe nie. Dit is geen rede om ‘n soort roekelose en onverantwoordelike lewensbenadering te volg wat maak dat ons onttrek, alles verkoop, ons werk opgee om te sit en wag vir die wederkoms om te gebeur nie. Dit moet ons juis aanspoor om te werk, hard te werk, so te werk dat ons bydraes ander kan help. Ons moet ondersteun en werk skep sodat ander nie net kan werk en eet nie, maar inderdaad met hoop en geloof geïnspireer kan word om werkend wagtend te bly – werkend koninkryk georiënteerd te kan wees, werkend en versorgend veral teenoor die noodlydendes te bly.

Die probleme soos plaasmoorde, armoede, korrupsie, die vergroting van die ekonomiese gaping tussen ryk en arm, sieke- en gesondheidsorg en vele ander, dwing en roep ons inderdaad tot aktiewe betrokkenheid en ‘n lewensbeskouing van daadwerklike en beslis verantwoordelike optrede. So word ons werksaamheid nie maar net ‘n manier om positief wagtend op Christus se koms te wees nie, maar help ons die koninkryk in mense se lewe vandag realiseer.

Donald Katts

Geen Preekriglyn in Argief

Verder Geluister: 2 Tess 2:1-5 & 13-17

Written by Jampie Nel on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

10 November 2013 ~ 25ste Sondag in Koninkrykstyd ~ 2 Tessalonisense 2:1-5 en 13-17

Die prediker sou verskillende invalshoeke kon gebruik na aanleiding van die preekvoorstelle van die Preekstudies, bv. gebed, die rol van ʼn geloofsgemeenskap, ens.

Hier waar ons byna aan die einde van die kerklike jaar en Koninkrykstyd is, lei die teks ons dalk juis om na te dink oor “the method in our madness”. Wat is die verband en die verhouding tussen eendag en nou? Het dit enigsins iets met mekaar te doen.

Mens sou inleidend baie kon maak van die vraag: Hoe lyk ons wederkomsverwagting in vergelyking met die eerste Christene sʼn?

Dit is duidelik uit hierdie teks dat hulle ʼn probleem gehad het, wat Paulus wou adresseer. Dan sou mens kon uitbrei oor in watter mate hierdie wederkomsverwagting hulle verhinder het, of dalk selfs ʼn ontvlugting geword het, om in die werklikheid geloof as gestuurdes uit te leef.

Trek dit dan deur na ons eie lewe toe. Is daar ooreenstemmings? Hoe lyk dit in ons geval?

Hoe beïnvloed die verwagting dat Jesus weer kom NOU my gedrag?

Is dit vir ons ʼn uitgemaakte saak dat Jesus weer kom?

Is dit dalk ʼn aspek van ons geloofsbelydenis wat nie werklik aandag kry in my nadenke en my gedrag nie?

Is ons besig om aktief voor te berei vir die bruilofsfees van die Lam?

Weet ons wat dit behels?

Is daar ander oortuigings met betrekking tot die wederkoms? Wat van die verskillende voorspellings? Wat van al die verskriklike gebeure? Hoe beïnvloed dit ons eie verwagtings?

Wat bely ons eie geloofstradisie met betrekking tot die wederkoms?

Paulus wil juis die gelowiges maan om raak te sien dat hulle nie bekommerd hoef te wees oor die wederkoms en wanneer of hoe dit gaan plaasvind nie, maar eerder moet fokus op die getuieniskrag van hulle lewe, hulle optrede teenoor diegene wat nie glo nie en daarom nie gereed is nie.

In die tweede deel kan daar dan uitgebrei word op die vraag: Hoe lyk gelowiges se gedrag wat besig is om voor te berei op die wederkoms?

Hoe lyk hierdie leer? Daar kan verwys word na die gedeeltes in die Profetiese redes van Jesus. Dit gaan hier oor ʼn bewuswording dat gelowiges se gedrag, bv. dat hulle vir mekaar bid, mekaar bemoedig, vir mekaar lief is, dat hulle hoop en glo, dat dit alles sigbare tekens is van hoe God se nuwe wêreld sal lyk. Die manier waarop gelowiges met mekaar en met ander omgaan dra groot krag as getuienis van dit wat God reeds besig is om te doen en van die belofte dat Hy dit sal vervolmaak met die wederkoms.

Is ons gedrag vir ander ʼn uitnodiging om deel te word, of sluit dit ander uit? Of is dit eerder afstootlik?

Jampie Nel

Preekriglyn in Argief: http://www.communitas.co.za/leesrooster/nt/53-2_Tessalonisense/2%20Tessalonisense%2002_1-5%2013-17.doc

Seisoen van Luister: http://www.seisoenvanluister.co.za/produkte/powerpoint-en-word/kerkjaar-volgorde/kerkjaar-2012-13/files-download/833_b21e033168e3cc61abca53e1a0f9dbcb

Verder Geluister: Lukas 18:9-14 ~ Hervormingsondag – nooi weer die Here in

Written by Christina Landman on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

27 Oktober 2013 ~ 23ste Sondag in Koninkrykstyd ~Lukas 18:9-14

Nooi met Hervormingsondag weer die Here in

 Die Fariseër en die Tollenaar. Ja, hoeveel preke van “goeie” en “slegte” gelowiges het dit nie al uitgelok nie. Die Fariseër dink hy is ‘n vername man. Maar hy is dit nie regtig nie. Fariseërs was maar randfigure in die godsdienstige wêreld, en het gewoonlik maar uit die middelklas van die samelewing gekom.

Verder Geluister: Luk 18:1-8 – Handelende geloof

Written by Donald Katts on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

20 Okt 2013 ~ Twee en twintigste Sondag in Koninkrykstyd

Luk 18:1-8:      ’n Handelende geloof en Liefde kweek volharding in gebed

Die openingsvers maak dit vroeg duidelik dat dit hier gaan oor die aanhou van gebed, toegewydheid in gebed en veral oor die besit van die dryfvere vir gereelde en volgehoue gebed. Soos die weduwee die noodlydendes, randfiguurmense en armes verteenwoordig, so verteenwoordig die regter die rykes, maghebbendes en gesagsfigure in ’n wêreld van onreg, politieke en ekonomiese ongelykheid, ’n wêreld van “have and have-not”.

Verder Geluister: Lukas 17:11-19

Written by Jurgen Hendriks on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

13 Oktober 2013 – 21ste Sondag in Koninkrykstyd: Lukas 17:11-19

Vandag, soos ek hier skryf, lê die week van die NGK se Algemene Sinode (AS) voor ons. As jy oor die gedeelte preek, sal jy kan terugkyk op die gebeure.

Tussen ons teksgedeelte en die AS se agenda is daar natuurlik ʼn ooreenkoms. In gister se suidelike koerant staan daar: ‘NGK wil stille revolusie uitbou.’ Nelus Niemandt, die moderator, word aangehaal dat die sinode in die teken van die missionale beweging staan. As jy meer hieroor wil weet, kyk op die internet na die verslag daaroor http://www.ngkerk.org.za/AS2013/wp-content/uploads/2013/09/A.12.7-Missionale-Aaard-en-Roeping-van-die-NG-Kerk.pdf

Verder Geluister: Lukas 17:5-10 – Die geloof van klein treetjies

Written by Christina Landman on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

6 Oktober 2013 ~ Twintigste Sondag in Koninkrykstyd

 Lukas 17:5-10 ~ Die geloof van klein treetjies

 Ons gemeente praat nou die dag oor mosterdsaadjies. Nie een van ons weet eintlik hoe dit lyk nie. Nie een van ons weet ook eintlik veel van mosterd af nie, behalwe dat ons nou en dan ‘n bietjie mosterd op ‘n hot dog kry. Die mense het nie regtig ‘n kultuur van wegneem-etes nie, en hulle het ook nie eintlik mosterd in die huis nie. Om die waarheid te sê, toe ons Jesus se gelykenis in Lukas 17:5 en 6 oor die mosterdsaad lees, vind ons uit dat Zoeloe die Griekse woord vir mosterd, “sinapi”, gebruik. Ek weet nie of dit is dat plaaslike mense nie eintlik mosterd ken en nog nooit ‘n eie woord daarvoor gehad het nie.