Gevorm deur die kruis – vir Pinkster 2014 of Preekreeks

Written by webmeester on . Posted in Preekstudies

gevormdeurdiekruisOm gelowiges te help om te skuif van lidmate na dissipels het leraars en gemeentes hulpmiddels nodig.   Die nuwe boek, Gevorm deur die kruis, is geskryf vir dié doel deur Chris van Wyk, Frederick Marais en Nico Simpson.  Die boek is gerig op kleingroepe en word nou met tien preekriglyne beskikbaar gestel vir Pinkster 2014 of ’n Preekreeks in die tweede helfte van 2014.

VBO-geleentheid

Die sinodale kantoor van die NGK in Oos-Kaapland reël ’n VBO gespreksgeleentheidGevorm deur die kruis – van lidmate na dissipels gelei deur Chris van Wyk.  Dit word gehou die 22ste Mei van 08:30 – 13:00 by Bybelhuis in Port Elizabeth.  By dié geleentheid sal gefokus word op die teorie van geloofsvorming agter die boek en die wyse waarop die boek en preke gebruik kan word om die gemeente in die beoefening van geloofsgewoontes te begelei.

Pinksterreeks: Noodkrete om ‘n Menslike Lewe

Written by webmeester on . Posted in Preekstudies

Die Pinksterreeks van die Verenigde Diensgroep Diens en Getuienis (VDDG) vir 2014 deur prof Nico Koopman, dekaan van die Universiteit van Stellenbosch se Fakulteit Teologie is beskikbaar by Bybel-Media.

Klik hier: http://gemeentepakket.bybelmedia.org.za/noodkrete-vir-menswaardigheid/.

This 2014 Pentecost series is also available in English.

Please click here: http://gemeentepakket.bybelmedia.org.za/cries-for-a-humane-life/.

Bydraes vir Verder Geluister gestaak

Written by webmeester on . Posted in Verder geluister

Na 267 bydraes die afgelope 5 jaar word die bydraes vir Verder Geluister vir eers gestaak.  Die terugvoer wat ons oor die jare gekry het, is dat dit waardevolle bykomende perspektiewe gegee het vir die preekriglyne volgens die RCL Leesrooster.  Ons sê baie dankie vir elke skrywer en ook vir Chris Jones wat die projek van die begin af gekoördineer het.  Julle het die fokusteks vir die week op besondere wyse vir ons geaktualiseer.

Ons is besig om met ander rolspelers te onderhandel oor hoe die RCL Leesrooster se preekriglyne beter gekoördineer kan word.  Die Seisoen van Luister se preekriglyne is steeds by gemeentes.co.zaseisoenvanluister.co.za en Bybel-Media beskikbaar, en die volle gemeentepakket by kontak.org.za.  Ons sal te gelenertyd die uitkoms van die prosesse bekendmaak.

Verder Geluister: Kol 1:11-20

Written by Marius Nel on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

24 November 2013 ~ Sewe en twintigste Sondag in Koninkrykstyd: Kolossense 1:11–20

 Die Kolossensebrief is geskryf aan gelowiges woonagtig in Kolosse wat in die provinsie Klein-Asië geleë was (vandag Turkye). Paulus, wat gewoonlik op die groter handelsentra gekonsentreer het, het nie self die gemeente daar gestig nie. Dit het blykbaar geskiet danksy die prediking van Epafras wat ‘n inwoner van Kolosse was (4:12). Hy was volgens Filemon 23 in hierdie stadium saam met Paulus in die tronk. Paulus skryf dus aan ‘n gemeente wat deur ‘n medegevangene gestig en bedien is. Daar was egter erge probleme in die gemeente met dwaalleraars en Paulus is vermoedelik versoek om aan hulle te skryf ten einde hulle met raad en die suiwer leer van die evangelie te bedien. Hy begin om dit te doen deur vir hulle te bid.

Waar Paulus vanaf 1:3-7 die redes uitgespel het waaroor hy vir God oor sy werk in die gemeente in Kolosse bid, gee hy vanaf vers 9 tot 14 die inhoud van sy voorbidding vir die gemeente weer. Paulus bid dat hulle kennis, wysheid en insig sal ontvang (vers 9). Die kennis waarom Paulus vir die gemeente bid was ingestel op die wil van God. Dit was nie ‘n gnostiese of spekulatiewe vorm van kennis nie. Die passiewe vorm van die werkwoord dui daarop dat dit God is wat die kennis in hulle sou bewerk. Die kennis van God se wil moet in gelowiges se alledaagse lewens neerslag vind en daarom bid Paulus dat die kennis aangevul sal word met wysheid en insig. Hierdie drie vorme van kennis hoort volgens die Ou Testament bymekaar (vgl. Eks 31:3 – “Ek het hom toegerus met my Gees sodat hy met vaardigheid, insig en verstand enige werk kan doen”). Wysheid en insig moet gesien word as praktiese bekwaamheid om reg en verkeerd te onderskei en gaan dus om die kennis van wat God se wil (sy etiese eise) is.

 Die belangrike van die gedeelte is hoedat Paulus nie kan raad gee anders as in ‘n konteks van gebed nie. Ten diepste is die heiligmaking van die gemeente immers God se werk. Paulus bid in vers 10 dat hulle vrugte sal dra deur goeie werke en dat hulle sal toeneem in hul kennis van God. Ten einde dit te bereik bid Paulus dat God deur sy wonderbare krag aan hulle die sterkte sal gee sodat hulle nie moed verloor nie, maar in alle omstandighede geduldig kan volhard. Hy vra ook dat hulle dit met blydskap sal doen. Blydskap was dan ook ‘n wesenskenmerk van die vroeë kerk (vgl. Hand. 2:46; Fil. 4:4-6; 1 Tess. 5:16-18).

 Saam met verse 13-14 vorm vers 12 ‘n oorgang van Paulus se gebed vir die gemeente in Kolosse na die lied wat in verse 15-20 volg. Vir Paulus is gemeenteteologie – hoe ons as gelowiges saam leef -altyd ‘n saak van reg bid en reg sing. In antwoord op die dwaalleraars wat hulle verwar verwys Paulus die Kolossense na ‘n Vroeë Christelike lied, waarmee hulle moontlik bekend was, om die reikwydte van die heilswerk van Jesus bekend te maak.

 Ons moet dus vra hoe ons bid en sing as gemeenskap van God?  Getuig ons gebede van ‘n verwagting dat Jesus steeds in ons en die kerk werksaam is?  Dat dit net Hy is wat ons nuut kan maak?  Getuig ons liedere verder oor die volle omvang van God se heilswerk – of net van ons verlange na persoonlike vergifnis en versorging?

 Die lied waarna Paulus verwys getuig van veel meer as dit. Let op die volgende:

 ● Vers 15a – Die Seun is die beeld van God. Waar die OT leer dat God onsigbaar is maak Kolossense dit duidelik dat ons in Jesus vir God kan sien. Jesus het naamlik dieselfde identiteit as God en daarom kan Hy Hom volmaak voorstel.

 ● Vers 15b – Die Seun is die Eerste. Nie in terme van volgorde nie, maar in rangorde. Hy is dus nie geskep nie. Trouens God het juis deur Hom alles geskep (vers 16). Jesus is voor die skepping en hy onderhou dit (vers 17). Jesus en die natuur is dus nie gelyk nie. Baie mense praat van Jesus in die natuur ontmoet asof die natuur en Hy dieselfde is. Kolossense leer ons dat Jesus is nie geskape nie. Hy is eerder die skepper van alles.

 ● In vers 18 verskuif die fokus van die heelal na die kerk om Jesus se verhouding met die kerk duidelik te maak. Ook hier is dit duidelik dat Jesus nie alleen die Hoof van die kerk nie, maar ook die oorsprong daarvan.

 ● Vers 19 verwys na die werk van Jesus. Let op die uitdrukking dat alles in Jesus met God versoen is (vers 20).

 In kort leer Paulus die gemeente en ons om weer daaroor te sing dat God sy ganse skepping gaan nuut maak soos wat Hy ons nuut maak. Net soos Hy ons nie afskryf nie, maar nuut maak en verheerlik, sal God die aarde nuut maak en verheerlik. Jesus wat met die skepping van alles betrokke was sal ook by die herskepping van alles betrokke wees. Dis waarvoor ons moet bid en waaroor ons moet sing met blydskap.

Marius Nel

Preekriglyn in Argief: GEEN

Seisoen van Luister: http://www.seisoenvanluister.co.za/produkte/powerpoint-en-word/kerkjaar-volgorde/kerkjaar-2012-13/files-download/839_c6c68ae0c46e239ab740706d1c69de63

VerderGeluister: 2 Tess 3:6-13

Written by Donald Katts on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

17 November 2013 ~ Ses en twintigste Sondag in Koninkrykstyd: 2 Tess 3:6-13

Die gedeelte gaan hoofsaaklik oor die dissipline om te werk, of te wel, om jou te bepaal by dit waarmee jy besig is. Paulus het met sy stelling in vers 10 – “As iemand nie wil werk nie, moet hy ook nie eet nie”– dit as ’n waarskuwing bedoel teen mense wat net wil sit en wag op die wederkoms van Christus, wat soos hy dit noem, leeglê. Dit is daarom teen dié agtergrond dat dit nie verstaan moet word dat as iemand nie werk het, hy nie geregtig is om te eet nie. Dit moet verstaan word dat as iemand verkies om nie te werk, die logiese is dat hy ook moet kies om nie te eet nie. Dié siniese argument wat Paulus gebruik is om sy lesers daarop te wys dat ons nie kan sit en niks doen en so verkies om op die koms van Christus te wag nie. Hoe naby Sy wederkoms ook al is, ons moet met ons lewe en ons verantwoordelikhede aangaan. Dit is die wyse manier om op Christus se koms te wag. Anders gestel, ons uitleef van ons werksaamhede moet die koms van Christus help realiseer en sy koninkryk werklik maak.

Met ons werkloosheidsyfer van byna 25,6%, sou die reël van wie nie werk nie, eet nie, baie onredelik, onmenslik en ongoddelik wees. Dus belig Paulus se stelling die belangrikheid van besig wees met dit wat ons hand vind om te doen.  Dit kan ons ambag wees, ons roeping of bloot net ons belangstelling in die uitleef van ons verantwoordelikhede as man, ouer, arbeider, burger en gelowige.

Die skokkende werkloosheidsyfer kan ook gelees word as teken of oproep om met ons werk voort te gaan – om hard en gefokus te werk sodat ek/ons hulle kan help wat nie werk het nie en daarom nie kos het nie. Ons moet werk sodat werk geskep kan word. Ons werk moet eintlik werk kan voortbring. Met SA wat die 53ste plek uit 150 op die ranglys van korrupte lande beklee; waar 40% van elke 1000 pasgebore babas jaarliks sterf; waar die grootste gaping tussen publieke en private gesondheidsorg bestaan (om maar net ‘n paar te noem), moet juis dié gedagte ons motiveer om verantwoordelik te werk sodat ander gehelp kan word. Dit is veel rede tot anti-leeglêery, anti-betrokkenheid en anti-werk.

Die tweede koms van Christus of dat ons wagtend is op Sy wederkoms, is geen rede om passief, onaktief, apaties te lewe nie. Dit is geen rede om ‘n soort roekelose en onverantwoordelike lewensbenadering te volg wat maak dat ons onttrek, alles verkoop, ons werk opgee om te sit en wag vir die wederkoms om te gebeur nie. Dit moet ons juis aanspoor om te werk, hard te werk, so te werk dat ons bydraes ander kan help. Ons moet ondersteun en werk skep sodat ander nie net kan werk en eet nie, maar inderdaad met hoop en geloof geïnspireer kan word om werkend wagtend te bly – werkend koninkryk georiënteerd te kan wees, werkend en versorgend veral teenoor die noodlydendes te bly.

Die probleme soos plaasmoorde, armoede, korrupsie, die vergroting van die ekonomiese gaping tussen ryk en arm, sieke- en gesondheidsorg en vele ander, dwing en roep ons inderdaad tot aktiewe betrokkenheid en ‘n lewensbeskouing van daadwerklike en beslis verantwoordelike optrede. So word ons werksaamheid nie maar net ‘n manier om positief wagtend op Christus se koms te wees nie, maar help ons die koninkryk in mense se lewe vandag realiseer.

Donald Katts

Geen Preekriglyn in Argief

Verder Geluister: 2 Tess 2:1-5 & 13-17

Written by Jampie Nel on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

10 November 2013 ~ 25ste Sondag in Koninkrykstyd ~ 2 Tessalonisense 2:1-5 en 13-17

Die prediker sou verskillende invalshoeke kon gebruik na aanleiding van die preekvoorstelle van die Preekstudies, bv. gebed, die rol van ʼn geloofsgemeenskap, ens.

Hier waar ons byna aan die einde van die kerklike jaar en Koninkrykstyd is, lei die teks ons dalk juis om na te dink oor “the method in our madness”. Wat is die verband en die verhouding tussen eendag en nou? Het dit enigsins iets met mekaar te doen.

Mens sou inleidend baie kon maak van die vraag: Hoe lyk ons wederkomsverwagting in vergelyking met die eerste Christene sʼn?

Dit is duidelik uit hierdie teks dat hulle ʼn probleem gehad het, wat Paulus wou adresseer. Dan sou mens kon uitbrei oor in watter mate hierdie wederkomsverwagting hulle verhinder het, of dalk selfs ʼn ontvlugting geword het, om in die werklikheid geloof as gestuurdes uit te leef.

Trek dit dan deur na ons eie lewe toe. Is daar ooreenstemmings? Hoe lyk dit in ons geval?

Hoe beïnvloed die verwagting dat Jesus weer kom NOU my gedrag?

Is dit vir ons ʼn uitgemaakte saak dat Jesus weer kom?

Is dit dalk ʼn aspek van ons geloofsbelydenis wat nie werklik aandag kry in my nadenke en my gedrag nie?

Is ons besig om aktief voor te berei vir die bruilofsfees van die Lam?

Weet ons wat dit behels?

Is daar ander oortuigings met betrekking tot die wederkoms? Wat van die verskillende voorspellings? Wat van al die verskriklike gebeure? Hoe beïnvloed dit ons eie verwagtings?

Wat bely ons eie geloofstradisie met betrekking tot die wederkoms?

Paulus wil juis die gelowiges maan om raak te sien dat hulle nie bekommerd hoef te wees oor die wederkoms en wanneer of hoe dit gaan plaasvind nie, maar eerder moet fokus op die getuieniskrag van hulle lewe, hulle optrede teenoor diegene wat nie glo nie en daarom nie gereed is nie.

In die tweede deel kan daar dan uitgebrei word op die vraag: Hoe lyk gelowiges se gedrag wat besig is om voor te berei op die wederkoms?

Hoe lyk hierdie leer? Daar kan verwys word na die gedeeltes in die Profetiese redes van Jesus. Dit gaan hier oor ʼn bewuswording dat gelowiges se gedrag, bv. dat hulle vir mekaar bid, mekaar bemoedig, vir mekaar lief is, dat hulle hoop en glo, dat dit alles sigbare tekens is van hoe God se nuwe wêreld sal lyk. Die manier waarop gelowiges met mekaar en met ander omgaan dra groot krag as getuienis van dit wat God reeds besig is om te doen en van die belofte dat Hy dit sal vervolmaak met die wederkoms.

Is ons gedrag vir ander ʼn uitnodiging om deel te word, of sluit dit ander uit? Of is dit eerder afstootlik?

Jampie Nel

Preekriglyn in Argief: http://www.communitas.co.za/leesrooster/nt/53-2_Tessalonisense/2%20Tessalonisense%2002_1-5%2013-17.doc

Seisoen van Luister: http://www.seisoenvanluister.co.za/produkte/powerpoint-en-word/kerkjaar-volgorde/kerkjaar-2012-13/files-download/833_b21e033168e3cc61abca53e1a0f9dbcb

Verder Geluister: Lukas 18:9-14 ~ Hervormingsondag – nooi weer die Here in

Written by Christina Landman on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

27 Oktober 2013 ~ 23ste Sondag in Koninkrykstyd ~Lukas 18:9-14

Nooi met Hervormingsondag weer die Here in

 Die Fariseër en die Tollenaar. Ja, hoeveel preke van “goeie” en “slegte” gelowiges het dit nie al uitgelok nie. Die Fariseër dink hy is ‘n vername man. Maar hy is dit nie regtig nie. Fariseërs was maar randfigure in die godsdienstige wêreld, en het gewoonlik maar uit die middelklas van die samelewing gekom.