Verder geluister: Openbaring 22:16 ~ Ons wag op die môre

Written by Admin on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

Sondag 12 Mei 2013 ~ Sewende Sondag van Paastyd: Ons wag op die Môrester ~ Openbaring 22:16

 Ek het eendag ‘n slegte boek gelees. Dit was ‘n slegte boek, gewoon omdat dit sleg geskryf was. Eintlik het ‘n mens gewonder waarom die boek ooit gepubliseer is. Maar toe spring daar skielik ‘n pragtige storie uit die boek. Die storie was so mooi, dat nie eers ‘n slegte skrywer ‘n gemors daarvan kon maak nie. Dit was ‘n storie, ‘n ware verhaal, van ‘n vrou wie se man ‘n bywoner was, en ook nie eintlik ‘n goeie een nie. So het hulle maar van plaas tot plaas aangetrek, tot hulle maar weer weggejaag is. En elke keer moes sy maar weer vir hulle ‘n nuwe tuiste skep tussen watter vier mure ookal vir hulle gegee is.

Verder Geluister – Hemelvaart ~ Hand 1:1-11

Written by Admin on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

9 Mei 2013 ~ Hemelvaart ~ Hand 1:1-11

Dit is so sewe uur die aand en ek is op pad na een van die voorstedelike gemeentes.  Die verkeer  vloei, maar stadig.  Al die bane is vol motors.
Hoekom is al die mense op die paaie en nie by hulle huise nie?  Dan besef ek, hulle is op pad na hulle huise!  Vanoggend donker daar weg en al weer donker en nou eers weer op pad terug.  Na alle waarskynlikheid moeg na ‘n lang dag se werk. 
 
Die gedagte kom by my op, hoe kan die kerk/gemeente vanaand iets van hulle verwag. En na vyf – ses sulke dae hoe kan die kerk/gemeente Sondag iets van hulle verwag? Moeë mense soek rus en vrede.  Immigreer na binne om net asem te skep.  Om te herlaai vir die aanslag van môre. Dan besef ek net, ons sal aan ‘n ander manier moet dink om gemeente en kerk te wees!

Nie net vir die stad en sy mense nie, maar ook vir die mense in die afgeleë dele van die land.  Alleenheid, eensaamheid, moeilik bekombaarheid, droogte, verlange na kinders in koshuise op ver plekke – dit alles maak jou op ‘n ander manier moeg en laat jou soek na ‘n uitkoms.

By die gemeente gekom (die opgeroeptes is tog daar!) wandel ons in die Woord. Wat vir my uitspring is vers 8:  “Maar julle sal krag ontvang wanneer die Heilige Gees oor julle kom …”
Ek wonder oor die krag.  Om te kan konsentreer en nie ‘n ongeluk te maak nie.  Om by die huis te kom en kos te maak.  Kinders te help met skoolwerk. Vergadering by te woon.  Reg te maak vir môre se werkdag?  Dankie Heilige Gees vir die krag vir elke dag!

Maar dan val my oog op die res van die sin: “   en julle sal my getuies wees in …”

Wat ‘n verrassing.  Nie (net) krag vir die daaglikse katastrofes nie, maar om getuie te wees.  Sommer hier waar ek is – in my motor, by die huis en tussen die mense waar ek my bevind en tot in die verste hoekie waar ek nog sal kom.   ‘n Getuie dat God mens geword het.  Dat Jesus aan die kruis gesterf het en opgestaan en opgevaar het.   Sodat ons in die krag en uit die krag en van die krag van die Heilige Gees kan leef en kan getuig van sy onbeskryflike liefde vir ons.

Dit is waarin die eintlike betekenis van ons lewens lê.  Die diepste doel van ons menswees.   Bemagtig deur die hemelvaart van Christus en bekragtig deur die Heilige Gees kan ons Sy kragtige getuies wees.

Hy die God vir ons.  Hy Immanuel.

Pierre Goosen

Preekriglyn in Argief _1: http://www.communitas.co.za/leesrooster/nt/44-Handelinge/Handelinge%2001_1-11%20eerste%20weergawe.htm

Preekriglyn in Argief _2: http://www.communitas.co.za/leesrooster/nt/44-Handelinge/Handelinge%2001_1-11%20tweede%20weergawe.htm

Seisoen van Luister PowerPoint: http://communitas.co.za/wp-content/uploads/2013/05/Handelinge1_1-11.jpg 

Verder Geluister: Openb:22:1-5 ~ Verruil die bos van vrees vir …

Written by Admin on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

5 Mei 2013 ~ Sesde Sondag van Paastyd

Openbaring 22:1-5 ~Verruil die bos van vrees vir die boom van die lewe

“Ek was nooit ‘n ou vol vrese en fobies nie,” sê iemand nou die dag. “Maar deesdae is dit asof die lewe amper soort van jou vyand geword het.  Jy moet net uitkyk of jy kry ‘n klap.  En sommer ‘n groot een ook wat jou nie weer wil laat opstaan nie.  Jy voel jy het nie ‘n kans nie. Kos word roekeloos duur.  Elke dag ‘n nuwe belasting.  Jy sien net hoe iemand een oomblik groot is, en die volgende oomblik in ‘n sel sit. 

Partykeer kry jy sommer ‘n gatslag-boete vir iets wat jy gedoen het wat nie eers gevaarlik was nie. Jy’t nie eers geweet jy doen iets verkeerd nie. So, moenie worrie nie, vrees net.”  So sê die man toe.

En dit laat ‘n mens onwillekeurig weer dink aan Johannes se openbarings.  En veral aan hoe God aan hom die nuwe Jerusalem geopenbaar het.  Hier van Openbaring 21:10 af lees ons hoe Johannes die nuwe Jerusalem in detail beskryf.  Daar sal, onder andere, ‘n hoë muur om wees.  Dit sal ‘n veilige stad wees.
Maar dit sal meer as veilig wees.  Daar sal lewe wees.  Daar sal ‘n tuin in die stad wees.  En die boom van die lewe sal daarin staan.

Dadelik dink ons aan die boom van die lewe wat in die middel van die tuin van Eden gestaan het.  En wat vir die mense verbode was. 

Maar die boom van die lewe wat in die nuwe Jerusalem staan, is daar vir almal om van te eet.  Dit dra dwarsdeur die jaar vrugte, elke maand nuwes. Dit nooi jou uit om te eet. En dit word gevoed deur ‘n sterkvloeiende rivier, wat direk van God se troon af kom.

En dis nie net ‘n boom wat lewe gee nie.  Dis ‘n boom wat nuwe lewe gee.  Dit gee vrugte, en dit spruit blare uit.  Die blare van die boom bring genesing, sê Openbaring 22:2.  Dis ‘n heelmaak-boom.
Genesing is ‘n proses.  En die pad wat ons saam met God die Geneser stap, is ‘n proses. 

Iemand het eenkeer ook gesê gelukkig wees is ‘n proses, dis ‘n pad wat jy saam met die lewe loop, oor klippe en deur waterstrome.

En dis veral nou in die tyd na Paasfees dat ons onsself weer daaraan moet herinner.  Met Jesus se koms, sy lewe, sy dood en sy opstanding het die nuwe Jerusalem by ons kom woon.  God het onder ons kom woon soos nog nooit tevore nie.  Ons stap ‘n nuwe pad met God.  En dis ‘n pad van genesing.

Maar wat ons veral moet onthou in hierdie dae, is dat ons deel van die genesing is.  Ons is deel van die lewe, van lewe gee en lewe voortbring:  die blare aan die boom van die lewe wat in die nuwe Jerusalem staan, is die dinge wat ons doen om van die wêreld ‘n beter en gesonder plek te maak.

En so is hierdie visioen van Johannes ‘n uitnodiging aan ons om aan die lewe deel te neem.  Om eerder te lewe, as om die lewe te vrees.  So, in plaas van ons vrese vir die lewe te poets, kan ons eerder agente vir die lewe self word.

So ‘n blaartjie van genesing, wat sou dit kon wees?
Ek dink om iets bemoedigends vir ‘n verslae persoon te sê, dis ‘n genesende blaartjie.

En om jou werk te doen sonder korrupsie, al sou jy daarmee kon wegkom, dit maak die aarde heel.
En om nie water en elektrisiteit te mors nie, dis ‘n manier om gesond aan die lewe deel te neem, nie waar nie?

En om die goeie in die mense om jou wakker te maak, al blaf hulle honde jou in die nag wakker, dit kan soos ‘n groen blaar in ‘n dor omgewing uitspruit.

Of om ‘n partytjie vir jou ma te reël wat tagtig word.  Of om te luister wanneer ‘n jong persoon jou van sy hooploosheid vertel.

‘n Belangrike blaar aan die boom van die lewe is egter om na jouself en jou gesondheid om te sien.  Jou kop se gesondheid.  Jou hart se gesondheid.  Jou houding se gesondheid. 

Om jou vrese in te ruil … en vir die lewe te kies.

Christina Landman

Preekriglyn in Argief: http://communitas.co.za/wp-content/uploads/2013/04/Openbaring%2021_10%2021_22%2022_5.doc

Seisoen van Luister PowerPoint: http://www.seisoenvanluister.co.za/produkte/powerpoint-en-word/kerkjaar-volgorde/kerkjaar-2012-13/files-download/748_4dc0737a632c9ac1d23e6611f5ec6e17 

Verder Geluister: Open 21:1-6 ~ Jerusalem vir Ubuntu!

Written by Admin on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

Sondag 28 April 2013 ~ Vyfde Sondag van Paaastyd ~ Openbaring 21:1-6 ~ Jerusalem vir Ubuntu!

Wat is “eenheid” in Zoeloe? vra ek die ouderling nou die dag. Dis ubunye, sê hy. En hoe is dit nou verskillend van ubuntu? vra ek. As allemaal hulle ubuntu saam in die kraal jaag, dan is daar ubunye, sê hy.

Ons lees in Openbaring 21:1-6 hoe Johannes sy kragtigste en mees skouspelagtige visioen beskryf. Die goue stad, Jerusalem, daal uit die hemel neer en word die nuwe aarde.

En nou het ons die gewoonte om aan hierdie stad, hierdie nuwe Jerusalem, te dink as iets gouds en groots, met skatte en ‘n goddelike lig van heerlikheid wat alles omstraal. ‘n Mens is amper geneig om aan die nuwe Jerusalem te dink as ‘n plek sonder mense.

Maar ek dink die nuwe Jerusalem is eintlik eerder ‘n baie menslike plek. ‘n Medemenslike plek. Dit gaan ‘n plek wees waar ‘n mens juis ten volle mens kan wees, omdat jou medemense, soos jy, goeie waardes gaan hê. Dis nou waardes soos eenheid, vrede, hoop en … lewe! Dis waardes wat mense inderdaad sal kan laat saamwoon soos mense!

Die hoofkenmerk van die nuwe Jerusalem gaan natuurlik wees dat dit radikaal getransformeerd gaan wees. Radikaal hervormd. Radikaal herskep. Radikaal omskep. Radikaal nuut.

Maar wat wil die nuwe Jerusalem omskep? Wat was fout met die oue, en gaan reg wees met die nuwe?

Die ou goed wat die nuwe Jerusalem gaan regstel, is die dinge waarteen die profete die volk so lank gemaan het. Vergrype (oftewel sonde); geweld teen mekaar; swak leierskap; en ongeregtigheid. En dan was daar natuurlik ook die vergrype, die geweld, en die ongeregtigheid van die Romeinse regering teenoor die Christene van daardie tyd.

Dit alles gaan verander, sê Openbaring 21:1-6.

Kom ons kyk na die volgende vier dinge wat gaan verander:

  • Die nuwe Jerusalem is ‘n heilige stad (vers 2). Nou hou ons nie eintlik vandag meer baie van die woord “heilig” nie, want “heilige” mense, veral hoogheiliges, gee ons geloof partykeer ‘n slegte naam omdat hulle nie die werklike lewe in die gesig wil kyk nie, en hulle soos mense uit die baie ou tyd wil gedra wat regtig ‘n bietjie belaglik in ons dae is. Maar “heilig” hier beteken gewoon dat die nuwe Jerusalem sonder die vergrype van die vorige bedeling sal wees. Sonder die “sonde” wat mense mekaar aandoen met korrupsie, skinder, steel, verbale geweld, en nouja, al die ander sondes wat ons maar te goed ken. Hier is die verwysing na die dinge waaraan mense hulle vergryp ten koste van ander mense, en die samelewing. Die nuwe Jerusalem sal heilig daarvan wees.
  • In die nuwe Jerusalem sal daar goeie leierskap wees. Want God sal onder die mense woon (vers 3). God sal nie daarbo, daarbuite, daar ver woon nie. Hy sal onder mense woon. Daar sal ‘n noue verhouding tussen God en mens wees. Hy sal leiding en leierskap gee. En mense sal saam met Hom stap. Hulle sal deel in Sy heerlikheid.
  • Daar sal gevolglik nie meer geweld van mens teenoor mens wees nie (vers 4). God sal ons trane afdroog. Nouja, toe. Dit wil gedoen wees. ‘n Leier wat die mense se trane afdroog. Hoe het ons dit nie in ons tye nodig nie!
  • In die plek daarvan sal daar LEWE wees. God, ons leier, sal aan ELKEEN te drinke gee uit die fontein met die water van die lewe. Verniet. Nie net vir die rykes en die magtiges nie. Maar vir hulle ook. Nie net vir die verskoptes en verstotenes, die mishandeldes en mense met “gebreke” nie. Maar beslis vir hulle ook.

Ja, “lewe” sal beteken geen diskriminasie, geen ongeregtigheid, geen onbehoorlike mag nie. Wie hierdie waardes aanhang, sal lewe.

In Johannes se tyd het “lewe” beteken om “mag” te hê. Ander se lewens was niks werd nie. Hulle lewens was, in die oë van die magshebbers, ook nie die moeite werd nie. Christene is gemartel, aan die brand gesteek en gekruisig.

Hierteenoor sal die nuwe Jerusalem ‘n kontra-kultuur vestig. Dit sal ‘n plek wees waar God woon. Dit sal ‘n “heilige” plek wees, waar mense hulleself nie vergryp aan mekaar en aan besittings en mag nie. Dit sal ‘n plek wees waar almal kan deel in die “heerlikheid”, in die goeie waardes wat van God uitstraal. Dis ‘n plek waar almal sal kan lewe in hoop, in volhoubare hoop, hoop wat nie ‘n “pie in the sky” is en mense mislei nie.

Ons is nou in die 6de Sondag na Paasfees. Met Pase het hierdie nuwe bedeling aangebreek. Met Christus se opstanding uit die dood is ‘n kontra-kultuur hier gevestig. Die tyd van die nuwe Jerusalem het aangebreek. God woon onder ons. En ons moet werk om hierdie nuwe Jerusalem al hoe meer en meer hier op aarde te vestig.

Radikale transformasie, weg van vergrype af. Goeie leierskap. Volhoubare hoop. En eenheid. Ubunye, die saamwees van medemenslikheid.

Dis die nuwe Jerusalem waarnatoe ons nou moet leef.

Christina Landman

Preekriglyn in Argief: http://communitas.co.za/wp-content/uploads/2013/04/Openbaring%2021_1-6.doc

Seisoen van Luister PowerPoint: http://www.seisoenvanluister.co.za/produkte/powerpoint-en-word/kerkjaar-volgorde/kerkjaar-2012-13/files-download/730_8b23c2c36ac49da9bff3dd03102789c4

Verder Geluister: Openbaring 7:9-17

Written by Admin on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

21 April 2013: Vierde Sondag van Paastyd – Goeie Herdersondag: Openbaring 7:9-17

In die aktualisering van die gedeelte moet op ‘n paar sake gelet word. Eerstens waar dit in Openbaring se vertelling inpas, tweedens hoedat dit dien as troos vir die lesers daarvan en derdens hoe dit Johannes se eskatologiese visie verwoord.

● Eerstens, waar pas die gedeelte in Johannes se profesie in? Na aanleiding van Openbaring 1:19 (”Skrywe nou neer wat jy gesien het, wat nou daar is en wat hierna gaan gebeur”) deel Richard Bauckham vir Openbaring as volg in:

A. Inleiding (1:1-8)

1. “Wat jy gesien het” – Jesus se verskyning aan Johannes (1:9-21)
2. “Wat nou daar is” – Sewe briewe aan sewe gemeentes (2:1-3:22)
3. “Wat hierna gaan gebeur”
Die visioene van Johannes (4:1-22:5)

B. Die slot (22:6-21)

Openbaring 7 is dus deel van ‘n reeks visioene (4:1-22:5) wat vanuit Johannes se perspektief wat nog gaan gebeur beskryf. In die aanloop tot hoofstuk 7 het Johannes vir God op sy troon gesien (hfst 4) en die geslagte Lam wat waardig is om die boekrol oop te maak (hfst 5). Daarna het God se oordeel aanbreek met die oopmaak van die eerste ses seëls (hfst 6). Dié oordeel was so erg dat Johannes in 6:17 gevra het wie staande sal kan bly in die lig daarvan. Om dié vraag te antwoord ontvang Johannes in Openbaring 7 ‘n blik op die kerk se toekoms voordat die sewende seël oopgemaak word. 

● Dit is dus tweedens duidelik dat Openbaring 7:9-17 ten doel het om die lesers van die boek te vertroos. Openbaring is nie riller nie, maar ‘n troosboek vir gelowiges.

In 7:1-8 kry Johannes eers die versekering en troos dat die kerk op aarde (vers 1) deur God verseël is (vers 3). Alle gelowiges – die 144 000 dui op die 12 stamme wat die OT simboliseer x die twaalf wat die NT kerk simboliseer x die getal van volkomenheid (1000) – sal veilig bewaar word.

In 7:9-17 word Johannes verder verseker dat die kerk wat reeds in die hemel is ook veilig is. Sowel die aardse as die hemelse kerk is dus veilig in die tyd waarin God se oordeel oor die aarde uitgeroep word. Openbaring 7:9-17 antwoord met ander woorde die vraag na hoe dit met die verheerlikte/hemelse kerk gaan.

Die doel van die evangelie – ook soos verwoord deur Openbaring – is dus nie om mense te verskrik nie, maar eerder om hul te troos en te verseker. Die troos en versekering vra egter van hulle om in lyn met die eise van die evangelie te leef (hulle moet hulle laat reinig).

● Die gedeelte gee ook, derdens, ‘n besonder blik op die herstel wat God gaan bewerkstellig. In vers 9 sien Johannes ‘n ontelbare skare wat uit elke denkbare stam, taal, volk en nasies afkomstig is. As sodanig is hulle Abraham, die vader van baie nasies (Gen. 17:4–6), se beloofde ontelbare nageslag (Gen. 16:10). Hulle is veilig, gereinig en geregverdig deur die Lam (gesimboliseer deur hulle wit klere). Vervolgens vier hulle die oorwinning van God en die Lam (gesimboliseer deur die palmtakke in hulle hande) deur hard uit te roep dat hulle deur die Lam gered is. Die oorwinning wat hulle vier is hulle redding uit die groot verdrukking.

Dit is belangrik om in die uitbeelding van die verheerlikte kerk raak te sien dat die herstel van die wêreld nie vir Johannes neerkom op die uitwissing van die verskille tussen alle mense nie. Hulle is steeds verskillende nasies met verskillende herkomste en verskillende tale. Dié verskille is nie iets waarvan mense gered moet word nie. Hulle word eerder deur God gered en geheilig soos wat hulle is.

In vers 11-12 aanbid die verheerlikte kerk saam met die engele, ouderlinge (kerk) en vier lewende wesens (die skepping) vir God (gesimboliseer deur op hulle gesigte op die grond te val – in die NAV met “kniel” vertaal) en sing hulle ‘n nuwe weergawe van Rigters 5 en Eksodus 15 as ’n oorwinningslied tot eer van God. Dan vra een van die ouderlinge vir Johannes wie die mense met die wit klere is en waar hulle vandaan kom (vers 13)? Johannes sê hierop vir die ouderling om sy eie vraag te antwoord. Hy doen dit dan ook deur daarop te wys dat hulle uit die groot verdrukking kom (wat Aune vertaal as die “eskatologiese oorlog”). Die groot verdrukking verwys in Openbaring na die voltrekking van God se oordeel (vgl. Dan 12:1; Matt 24:21) voordat die finale einde aanbreek. Hulle het dié tyd oorleef omdat hulle die offer van die geslagte Lam aanvaar het – hulle het hul in sy bloed laat reinig. In Openbaring vlek Jesus se bloed nie mense en hul klere nie, maar haal eerder sondevlekke uit (Aune noem dit ‘n paradoksale metafoor). Daarom het hulle wit klere aan, gewas en wit gemaak in die bloed van die Lam (vers 14). Hulle klere pas by hulle nuwe werk – hulle dien God dag en nag in sy tempel (die hele hemel is ‘n tempel). Hulle het ook die ongelooflike troos dat God by hulle bly (Eseg. 37:27) en danksy die Lam se teenwoordigheid is daar geen meer honger, dors, sonsteek of hartseer is nie. Jesaja 49:10 se voorspelling word dus hier verwesenlik. As regverdiges ondervind hulle die volkome teenwoordigheid van God deur die Lam wat hulle herder is. Hy troos hulle deur hul trane af te vee (vers 17) en deur aan hulle die ewige lewe te gee (gesimboliseer deur die fontein van die water van die lewe).

Die kerk op aarde kan dus moed skep. Tydens tye van swaarkry kan hulle weet hulle is reeds deur God verseël en dat hulle ewige erfenis veilig vir hulle voorberei is. Hulle moet egter onthou dat hulle van hul sonde en onreinheid gered word en nie van hulle identiteit gestroop word deur God nie. Verlossing is eerder vernuwing en verheerliking as verandering van wie ons is. Elke stam en nasie en taal word vernuwe – hulle is egter steeds herkenbaar vir wie hulle is. Hulle word nie verander in ‘n generiese eendersheid nie (een taal met een nasie nie). Die visie dat God nie alleen die verskeidenheid wat die wêreld kenmerk geskep het nie, maar ook verlos het, behoort die teenswoordige bediening van die kerk ook te rig. Ons moet net mekaar help op te vernuwe, eerder as om ander te wil verander om soos ons te word.

Marius Nel

Preekriglyn in Argief: http://communitas.co.za/wp-content/uploads/2013/04/Openbaring%2007_9-17.doc

Verder Geluister: Openbaring 5:11-14

Written by Admin on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

14 April 2013 ~ Derde Sondag van Paastyd ~ Openbaring 5:11-14

Openbaring 5 is een van dié belangrikste Christologiese tekste in die Nuwe Testament. Dit gee ‘n besondere blik op die heilswerk van Jesus (Hy is die Lam wat geslag is), wie Hy waarlik is (die Een wat saam met God aanbid moet word) en wat Hy bereik het (Hy het die ganse skepping verlos). Dit begin met ‘n beskrywing van God wat op sy troon sit met ‘n geseëlde boekrol wat aan beide kante volgeskryf is wat verbeeld dat die heilsgeskiedenis sowel afgesluit (volgeskryf) as verseker (verseël) is. Jesus word vervolgens uitgebeeld as die geslagte Lam wat waardig is om dié boekrol te neem en die seëls daarvan te verbreek. Dié boekrol – die heilsgeskiedenis – word dus nie deur ‘n kragdaad oopgeforseer nie, maar deur ‘n daad van selfopoffering. Jesus is naamlik eerder die geslagte Lam as die gevreesde Leeu van Juda (5:5).

In reaksie op die ontsluiting van die heilsgeskiedenis breek die hemelse inwoners in beurtsang uit. Die ganse skepping, die kerk en die engele besing saam die lof van Jesus. Net soos die Lam die boekrol ontvang het, ontvang Hy ook die lof van die ganse skepping (die werkwoord in beide verse is dieselfde). Eers sing die kerk (gesimboliseer deur die 24 engele) en die skepping (die vier wesens) in vers 8-10, dan die menigte engele in vers 11-12, gevolg deur die ganse skepping (vers 13 – alles in die hemel en op die aarde en onder die aarde en op die see, ja, alles wat daar is) voordat die ouderlinge (die kerk) die beurtsang afsluit deur die Lam en God te aanbid (vers 14). Dié loflied van die skepping dien as ‘n belangrike aanduiding dat die dood van Jesus nie net goeie nuus vir individue is nie – maar ook vir die skepping en alle skepsels. Alles en almal in die hemel en op, onder en bo die aarde besing saam die lof van Jesus. Die verkondiging van die Evangelie is daarom ten diepste om saam met dié koor oor die volle verlossing van alles en almal deur Jesus te sing. Die heil mag daarom nooit verskraal word tot die verlossing van die siele van gelowiges nie.

Die loflied, wat die aanbreek van Jesus se Messiaanse koningsheerskappy besing, bevat sewe elemente (wat op volmaaktheid dui) naamlik mag, rykdom, wysheid en sterkte, eer, heerlikheid en lof. Die eerste vier elemente is hoedanighede wat die Lam besit, en die laaste drie, wat volgens die OT alleen aan God toekom, word deur die bewoners van die hemel en aarde aan Jesus toegesê. In Openbaring word die eer wat God alleen toekom (om bv. op die troon te sit) telkens met Jesus gedeel. Só word die woord vir lof (verbuigings van εὐλογία) in 7:12 op God van toepassing gemaak en in 5:12 op die Lam, maar in 5:13 op beide God én die Lam. Jesus verplaas egter nie God nie, maar deel in sy heerlikheid en mag. Die aanbidding van God in hoofstuk 4 en van die Lam in hoofstuk 5 word dus hier gekombineer en sluit die aanbidding van beide die Lam en die Here deur die ouderlinge in vers 14 die deel van Openbaring (hoofstukke 4-5) af.

In die wêreld van vandag is die boodskap van Openbaring 5 ‘n besonder belangrike een.

● Eerstens beklemtoon dit dat God se herskepping van alles nie deur dwang geskied nie, maar deur liefde en selfopoffering. Jesus is die Lam wat geslag is en nie die Leeu wat verskeur en verower nie. Dit is daarom geweldig belangrik dat diegene wat dié boodskap van die verlossing deur Jesus verkondig dit op dieselfde wyse sal doen as waardeur Jesus dit bewerkstellig het. Nie deur dwang en vrees nie, maar eerder deur liefde en lyding. Al te dikwels het die kerk in die geskiedenis daarvoor gekies om eerder volgeling van die Leeu as die Lam te wees.

● Tweedens beklemtoon die gedeelte die besondere status van Jesus. Ten diepste deel Hy in die status wat alleen God toekom. Daarom vra die navolging van Jesus nie alleen die instemming tot sy wêreldbeeld asof Hy net ‘n filosoof of profeet was nie. Dit vra ook om die aanbidding van Hom as die een aan wie alle eer en lof toekom.

● Derdens maak Openbaring 5 dit duidelik hoe omvattend die heil wat deur Jesus bewerk is. Dit raak sowel die aarde as die hemel. Dis nie net die aarde wat in Openbaring nuut word nie, maar ook die hemel. Alles wat deur God geskape is – die wat in, onder en op die aarde woon, asook die wat in die hemel woon, word vernuwe. Daarom mag die evangelie nooit tot ‘n enkele faset verskraal word nie (bv. net die verlossing van die siele van gelowiges of die herstel van die natuur nie). Die Evangelie herstel alles. Alles en almal word ingetrek in die dank- en loflied vir die werk van die Lam. Om die Lam te besing is ook nie om ‘n solo te sing nie, maar eerder om deel van ‘n koor te wees.

Marius Nel

Preekriglyn in Argief: http://communitas.co.za/wp-content/uploads/2013/04/Openbaring%2005_11-14.doc

Seisoen van Luister PowerPoint: http://www.seisoenvanluister.co.za/produkte/powerpoint-en-word/kerkjaar-volgorde/kerkjaar-2012-13/files-download/724_c89344cc1eedd66fdb9a77d7b22630e9

Verder Geluister: Openbaring 1:4-8

Written by Admin on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

7 April 2013 ~ Tweede Sondag van Paastyd ~ Openbaring 1:4-8

Vir die volgende 5 Sondae word daar uit die Leesrooster oor Openbaring gepreek. Dit sal dus goed wees indien die prediker ʼn inleiding kan gee oor Openbaring en die hoorders kan begelei om die boek beter te verstaan. Dit kan help dat die vreemdheid daarvan aangespreek word, asook die verkeerde lees van die boek.

Let op die volgende punte:

  • Genre:
    Openbaring is ʼn brief, ʼn boek en ʼn apokaliptiese skrywe. (Verduidelik die verskille en hoekom dit juis die skrywe dalk moeilik maak om te lees.)
  • Wat is Openbaring nié?
    Dit is nie ʼn toekomsvoorspelling nie! Op vele wyses in die geskiedenis verkeerd gebruik en dit verwar mense.
  • Wat was die bedoeling van hierdie skrywe?
    Dit is ʼn Getuienis met die oog op troos – dus is die vraag: Wat sê die getuienis vandag vir ons? Hoe troos dit ons? Hoe roep dit ons op?

Baie het die boek met vrees en bewing gelees, maar dit is ‘n verkeerde verstaan daarvan. Openbaring hoort nie onder wetenskapfiksie of rillers in die biblioteek nie. Sien, in Openbaring is dit nie soseer die hekke van die hel wat oopstaan nie, maar die hekke van God se troonsaal in die hemel waar Hy as die almagtige Heers. Johannes word egter nie hemel toe geneem om na die hemel soseer te kyk nie, maar om vanuit die hemel na die aarde te kyk, om ‘n nuwe perspektief te kry op dit wat God deur Jesus verrig het (As apokaliptiese profeet (1:1) maak Johannes die wil van God en die geheime van die hemel en aarde aan sy lesers bekend. By apokaliptiese profete (bv. Jes 24-27; Dan 7-12) kom die hele wêreld in fokus en is daar ’n sterk aksent op die toekoms. )

Ons kyk gewoonlik na ʼn storie of program op televisie – apokaliptiek wil ons agter die skerms neem, om vanuit die hemel en God se perspektief, vir ons ʼn blik te gee op wat tans aan die gebeur is. Dit is nie ʼn voorspelling nie, beelde en simbole word vanuit die Ou Testament en die werklike gebeure van die dag gebruik om sin te maak van wat met die hoorders en lesers hiervan aan die gebeur is.

Vers 4 tot 5 – Openbaring is in wese ‘n boek oor die Triniteit (Daar is ‘n geweldige debat oor die rol van die Heilige Gees in Openbaring. Dit is nie vir alle uitleggers so duidelik dat Openbaring veel van die Heilige Gees maak nie.) (van Hom wat is, die sewe Geeste en van Jesus Christus) soos duidelik gemaak deur Johannes se seëngroet aan die begin (as sulks is die Trinitariese groet uniek in die NT).

Om die boek Openbaring deur te lees as ‘n geheel, is soos om op ‘n hoë plek te gaan staan en om sodoende jouself te reoriënteer ten opsigte van jou rigting. Net so wou die brief die gelowiges 100 nC help om opnuut hulleself te reoriënteer m.b.t. tot hulle geloof en lewe. Daarom bied dit ook aan ons ‘n uitsig oor wat God in Jesus alles in die verlede vir ons gedoen het, asook ‘n vorentoe blik om te kan sien wat God nog in die toekoms vir ons gaan doen. Die belangrikste is egter dat Openbaring sodoende aan ons perspektief gee ten opsigte van ons hede. Op die oog af het die Christene slegs twee opsies gehad; hulle kon kompromieë aangaan ter wille van hulle politieke en sosiale situasie, of hulle kon hulle onttrek van die samelewing. Johannes wil aan hulle ‘n derde opsie gee: ‘n lewe as getuies vir God in die hede op grond van ons verlede en toekoms in Jesus. Wanneer ons as gelowiges leef uit ons verlede (Jesus se offer as die Lam van God) en op grond daarvan verseker is van ons toekoms (wanneer Hy as die Lam weer kom), kan ons nie anders as om opgewonde te raak oor die hede nie.

Saam met die verteller van die verhaal in Openbaring gaan die gelowige op ‘n reis na ‘n simboliese wêreld om die alledaagse wêreld so beter te kan verstaan. Wat is die hart van die boodskap? Die hart van Openbaring se boodskap is dat God die Alfa en die Omega is. Die begin en die einde; dat Hy wat in ons die goeie werk begin het dit sal voltooi. Johannes wil aan ons hoop en geloof gee sodat ons in die hede – die Suid-Afrika van vandag – volheid vir God kan leef. Geloof, deurdat ons ‘n sekere kennis het van en ‘n vaste vertroue het in die werk wat Jesus alreeds vir ons volbring het. Hy het alreeds die dood oorwin en vir ons die Ewige Lewe geskenk. Daarin kan ons glo.

Hoop, deurdat ons ‘n sekere kennis het van en ‘n vaste vertroue het in die werk wat Jesus nog vir ons sal volbring. So seker as wat Hy uit die dood opgestaan het (tans die kern van ons vieringe) en opgevaar het na die hemel, sal Hy weer kom om te oordeel, dié wat nog lewe en dié wat reeds gesterf het. Daarom kan ons nou reeds daarop hoop, en glo wat Hy reeds volbring het. Ons kan voluit lewe, want ook die hede behoort aan Jesus, ja, vandag. Openbaring roep gelowiges op om nie kompromieë met die bose aan te gaan nie en ook nie om te onttrek van die wêreld nie, want dit behoort ook aan God. Nee, ons word opgeroep om te getuig, al kos dit ook ons lewe op die aarde. Hoe ook al, ons moet ons verantwoordelikheid begin nakom. (Wat is hierdie verantwoordelikheid? Hoe lyk dit in my werk, my besigheid, my skool, my gesin, my alledaagse verhoudinge?)

Slegs tweehonderd jaar nadat Openbaring geskryf is, het die Christelike geloof die amptelike geloof van die Romeinse staat geword. Waarom? Omdat gelowiges, soos Johannes, hulle verantwoordelikheid nagekom het en getuig het van Jesus wat die Alfa en die Omega is – die begin en die Einde, Hy wat was, en wat kom die Almagtige.

Die vraag vir ons vandag is dus: Hoe getuig ons aangaande die Alfa en die Omega in ʼn wêreld waarin dinge ook uitmekaar val, onsekerhede, etc., etc.? Hoe kan Johannes se blik vanuit die hemel ons vandag help met ons blik op die verlede, die hede en die toekoms? Wat is die gemoed van die mense in jou konteks? Hoe getuig hulle gedrag van dit wat hulle glo? Uiteindelik bevestig, of ontken ons gedrag juis dit wat ons glo. Jesus Christus is die Alfa en die Omega.

Jampie Nel

Preekriglyn in Argief: http://communitas.co.za/wp-content/uploads/2013/04/Openbaring%2001_4-8.doc

Seisoen van Luister Powerpoint: http://communitas.co.za/wp-content/uploads/2013/04/Openbaring1_4-8.jpg