Verder Geluister: Paasfees ~ Sondag 31 Maart 2013 ~ Joh 20:1-18

Written by Admin on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

Paasfees ~ Sondag 31 Maart 2013 ~ Joh 20:1-18

Dit kan hartseer wees oor die dood van Jesus, dit kan skok wees oor die feit dat Sy liggaam nie in die graf is nie, dit kan ontsteltenis wees oor die moontlikheid dat Sy liggaam gesteel is, maar Maria herken Hom nie. Sy misgis haar en dink Hy is die tuinier. Sy kyk, maar sien nie. Moontlik ook nog omdat sy ‘n dooie liggaam verwag en nie ‘n Lewende nie. Haar “prentjie” het die werklikheid gekleur om dit vir haar verstaanbaar, bevatlik te maak.

Wie ore het om te hoor laat hulle hoor en wie oë het om te sien laat hulle sien. Christus het opgestaan!

Tog, hoe moeilik is dit nie vir ons moderne wetenskaplike mense nie. “Seeing is believing” en ons was nie daar nie. So al wat ons raaksien is dooie liggame en geweld en aardverwarming en vooroordeel en veroordeling en tuiniers en tuiniers en tuiniers.

Die opstanding is ‘n geloofswaarheid. ‘n Belydenis in en ‘n afhanklikheidsverklaring aan ‘n Drie-enige-God. Dit is om jou sekerhede wat bewys en geboek kan word, weg te gee vir ‘n lewende verhouding met die Lewende God sodat jy nie die tuinier vir Jesus aansien nie, maar in elke tuinier Jesus raaksien.

Om te glo in die opstanding van Jesus is om ook te breek met al die wetmatighede wat ons so kan vashou. Nie net die van tyd en ewigheid nie maar ook die wet-matig-hede van wettisisme en rassisme en seksisme en kapitalisme wat ons ons aanmatig en wat ons in die “graf” hou. Dit laat ons opstaan uit die mag van geld, aansien, posisie en uit die roem van Griek, Jood, slaaf, man, vrou en uit die verleiding van die eie-ek.

In Sy opstanding bied Jesus ons ‘n nuwe lewe, ‘n nuwe kyk na die lewe en na mekaar en na die werklikheid in sy volle omvang. Dan sien ek Sy sorg en liefde in die hond wat in die pad langs sy maat gaan lê wat deur ‘n motor getref is. En in die pa-voëltjie wat die wurm na die ma-voëltjie bring wat dit eers verpulp voordat sy dit in die bekkie van die kuiken voer. En in die son wat in die oggend opkom en lig maak wat die donker verdryf. En mense wat mekaar help om ‘n afgebrande hut weer op te bou. En ouers wat hulle kinders troos. En kinders wat hul ouers eer. En mense wat mekaar vergewe. En ‘n gemeente wat instandhouding verruil vir gestuurdheid. En ou muwwe reuke van ‘n toe graf wat verdring word deur die vars lug van ‘n oop graf.

Dan besef ek dat God se liefde en genade op geen beter manier gewys kan word nie, as dat Hy die dood vir die lewe geruil het nie. Ook my dood en my doodsheid.

(Kyk ook na die verhale in Stories vir die lewe, saamgestel deur Piet Naude. Die Rabbi se geskenk, p 100 en Wanneer is dit dag, p 103.)

Pierre Goosen

Preekriglyn in Argief – 1: http://communitas.co.za/wp-content/uploads/2013/03/Johannes%2020_1-18.doc

 Preekriglyn in Argief – 2: http://www.communitas.co.za/leesrooster/nt/43-Johannes/Johannes%2020_1-18.htm

 Seisoen van Luister Powerpoint: http://www.seisoenvanluister.co.za/produkte/powerpoint-en-word/kerkjaar-volgorde/kerkjaar-2012-13/files-download/718_24acce9f11dcff77e2b959fa08ba8de8

Verder Geluister; Joh 18:1–19:42 Goeie Vrydag 29 Maart 2013

Written by Admin on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

Goeie Vrydag ~ 29 Maart 2013 ~ Joh 18:1–19:42 

Die afgelope naweek het die Wes-Kaap se Stormers duidelik 80 minute rugby teen die Brumbies gespeel, en só die wedstryd oortuigend gewen. As ondersteuners het ons al baie keer gekla dat hulle juis nie al hul wedstryde voluit speel nie en is die kritiek dat hulle dikwels net 40 minute speel. Goeie Vrydag is die eerste helfte van die hoofwedstryd – die Paasnaweek-wedstryd, waarvan Paassondag die tweede helfte uitmaak. Christus Jesus word gekruisig om die verlossingswerk (ons van sonde te verlos), te inisieer en Hy sterf op Goeie Vrydag, maar staan dan juis die derde dag uit die dood uit op om die verlossingswerk te voltooi. Sonder die opstanding is die wedstryd nie afgehandel, het die kruis nie betekenis nie en word ons enersyds geroep om te glo in Jesus as die Seun van God en andersyds om onsself voluit diensbaar in sy Koninkryk te stel. Dit is soos Adrio König op Kruis en Dwars verlede Sondagaand oor die opstanding sê: “al relevansie van die opstanding vir ons vandag is dat die evangelie waar is.”

Wat die kruisdood ons wil leer is om die volle wedstryd van verlossing te speel – bedoelende ons moet ons ten volle toewy aan die verlossingsverhaal. Ons word geroep om enduit ons deelname aan die verlossing wat Jesus kom bewerk het, op te neem. Christenskap kan nie halfhartig aangepak word nie en ons getuienis kan nie deeltyds uitgedra word nie. Ons moet in die voorbeeld van Jesus wat enduit gegaan het, volg.

Die kruisdood van Jesus moet in ons hele lewe, ten spyte van ons besige programme, voluit tot uitdrukking kom. Jesus se kruisdood bevestig dat ons nie pyn en lyding in ons getuienislewering kan vermy of omseil nie, of net sekere tye van toepassing kan maak nie.

Veral in ons moreelvervalle en geweldgeteisterde samelewing kan ons nie bekostig om Vrydag-christene of Saterdag-christene te wees nie, nee ons moet volle Paasfees-christene wees, ons moet elkedag-christene wees, ons moet kontekstuele en praktiese Christene wees, Maandag-tot-Maandag-christene wees. Dit kan ons wees juis omdat ons weet Sondag kom, die opstandig-sondag kom, die leë graf kom, die oorwinningsdag kom.

Dit beteken dat ons in ons eie persoonlike lewe dié dinge moet kruisig wat ons geloofslewe in vertwyfeling bring, moet ons dié dinge kruisig wat die geloofwaardigheid van ons Christenskap onder verdenking plaas, moet ons afsterf van die dinge wat mense aanstoot gee tot die opneem van die kruis van Jesus en hulle verhinder om volle oorgawe aan die man aan die kruis te maak.

Die Duitse teoloog, Bonhoeffer, herinner ons in sy boek ‘The Cost of Discipleship’ dat “when Christ calls us, He calls us to die.” Vir my beteken dit ek moet die volle wedstryd van Christenskap speel, ek moet tot die einde volhard – alles gee. Ek moet bereid wees om die prys daarvoor te betaal, naamlik opoffering, oorgawe, volle vertroue, hoop op die opstanding en die vooruitsig van die ewige lewe.

Kruisiging bring wel die realiteit van pyn, lyding, God-verlatenheid en selfs dood aan die orde, maar hou ook die realiteit van hoop, van oorwinning en opstanding in ons visier. Daarom kan ons moed skep om die lewensiklus van Christenskap heelhartig op te neem, dit onder moeilike omstandighede van eensaamheid, verworpenheid, geweld, korrupsie, armoede en noem maar op, te vergestalt – juis omdat Christus nie net verneder was nie, maar verhoog was; nie net uitgelewer was nie, maar herenig was; nie net gekruisig is nie, maar ook opgestaan het; nie net dood was nie, maar lewend gemaak is. Dit behels die volle wedstryd van Christenskap en kan ons dit enduit speel wanneer Christus, Here van ons lewe en ons sterwe word en ons daardeur in staat gestel word om ook ons deelname enduit by te dra. Moenie tou opgooi nie. Moenie ‘n slagoffer word van mismoedigheid, neerslagtigheid en wanhopigheid nie, want ‘Vrydag’ gaan verby en ‘Sondag’, dié Sondag van die Opstanding, Paassondag, die Sondag van hoop en lewe, die Sondag van Oorwinning kom, ja die Sondag van die Here se verskyning kom. Amen.

Donald Katts

Seisoen van Luister powerpoint: http://www.seisoenvanluister.co.za/produkte/powerpoint-en-word/kerkjaar-volgorde/kerkjaar-2012-13/files-download/715_ad73f9b30ffdad6d68e037136b7264fe

Verder Geluister: Fil 2:5-11

Written by Admin on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

24 Maart 2013 ~ Sesde Sondag in Lydenstyd – Palmsondag ~  Fil 2:5-11

Die bekeerde gevangene is steeds in ‘n proses van rehabilitasie, vertel hoe bang hy op ‘n stadium in die tronk was dat sy mede-gevangenes hom liggaamlike leed sou aandoen. Sy groot behoefte was om iemand te hê wat vir hom sal “uitkyk”.  Hy hoor toe van Here, maar dit is nie vir hom goed genoeg nie, want sy angs was te groot om op iemand te vertrou wat hy nie kan sien nie. Hy wil iemand hê wat hy kan sien.

Dit laat my ook dink aan jare gelede toe ‘n persoon wat haar man aan die dood afgestaan het in haar seer en eensaamheid gesê het dat sy weet die Here is altyd by haar en dat Hy haar nooit sal vergeet of verlaat nie, maar dat sy na haar eggenoot verlang … iemand met ‘n lyf.

Die student wat vir die terminaal siek pasiënt sê:  “onthou die Here is altyd by jou en Hy hou jou vas”.   Maar as hy dan daar wegstap dink, “ so what”, want daar lê die pasiënt nog steeds hygend, sterwend alleen.

Die wonderlike teologiese waarheid is dat God toe wel ‘n lyf gekry het. Dat Hy in die vorm, gestalte, lyf van ‘n mens ‘tussen ons’ kom woon  het,  Jesus van Nasaret. Die Here vereenselwig Hom so met ons en ons nood dat Hy Sy goddelike alomteenwoordigheid opskort, “on hold” plaas.

So bemoei die Almagtige Hom met die gevangene en vertroos Hy die pasiënt .

Die praktiese waarheid hiervan is dat mede-gevangenes, vriende, verpleegkundiges, beraders, familie, gelowiges, mense met lywe die tussen ruimte vul sodat God se mensheid gestalte kry. Dit vra natuurlik van ons om ons ‘onsheid’, die eie-ek, in navolging van Christus ook op te skort.  Ook nederig genoeg te wees om die persoonlike voordeel of aansien of klop-op-die-skouer of standpunt of posisie  wat ek dalk uit die situasie kan kry, af te gee.  Om ‘n ware dissipel (vs lidmaat) van Christus te wees.  Soos die spreekwoord sê: “to put your money where your mouth is”.

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

Daar is die (bekende?) verhaal van die man wat die brug oor die kanaal moet laat sak sodat die trein daaroor kan ry. Op ‘n kritieke oomblik beland sy kind tussen die ratte wat die brug laat sak en het die man die  verskriklike keuse om of sy kind te red of die honderde wat in die aankomende trein is. Sy keuse om sy eie kind te offer, ruk my elke keer as ek die storie hoor. Ek het immers self kinders en kleinkinders.

Hoekom word ek nie elke keer geruk as ek Fil 2 lees nie?! Het ek dit te gewoond geraak. Is dit dalk net te groot om waar te wees? Is daar so veel godestories en fabels dat mens dit van ‘n god kan verwag? Is ek dalk nie bang genoeg, alleen genoeg, verwonderd genoeg, nederig genoeg nie?

Gaan Goeie Vrydag net maar verby gaan as 29 Maart 2013?

Pierre Goosen

Riglyne in Argief:

http://communitas.co.za/wp-content/uploads/2013/03/Filippense%2002_5-11.doc

Seisoen van Luistr Powerpoint: http://communitas.co.za/wp-content/uploads/2013/03/Filippense2_5-11.jpg

Verder Geluister: Filippense 3:4b-14 ~ Gevra – ‘n Nuwe kultuur/waardestelsel

Written by Admin on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

17 Maart 2013 ~ Vyfde Sondag in Lydenstyd: Filippense 3:4b-14 ~ Gevra:  ‘n Nuwe kultuur/waardestelsel

Waarde- en doelgerig teenoor volk- en selfgerig.

Meeste  mense het oogklappe van vooroordeel en stereotipering.  Die opmerking oor die Calvinistiese Afrikaner mans en dr. Mamphele se seën van haar voorvaders laat my wonder en stil word.

Paulus moes op die bekeringspad na Damaskus stilstaan. Drie dae lank was hy siende blind. Waarskynlik was dit nodig sodat hy kon transformeer en ‘n nuwe lewensoriëntasie aanneem. Hy laat sy boosheid teenoor die navolgers van Christus staan en skryf ‘n aantal verrykende briewe aan geloofsgemeenskappe. Hy breek deur rasgrense heen, skryf ‘n bekende gedig oor God se liefde en praat ‘n geloofstaal van eenheid, geregtigheid en versoening. Hy kom met ‘n nuwe waardestelsel – ‘n omkering van alle bekende waardes.

Daar bestaan disfunksionele kante in alle kulture. Daarom is dit belangrik om te weet kulture is nie staties nie, dit kan transformeer as dit die demokratiese gees verrinneweer, en vrede en voorspoed beduiwel. Kultuur kan volgens die teoloog Albert Nolan soos ‘n tweede natuur aangeleer, afgeleer, ontwikkel en verander word. Kulturele waardes kan totaal omkeer.

Om ’n nuwe kultuur te kweek
Die anargie van stakers en ontevredenes ontstel mense só dat “innerlike emigrasie” (J. Moltmann) ’n uitkoms vir talle word. Kan ons te midde van dié vernietigende kragte saam aan ’n beter samelewing werk?

Dalk help die onderskeid tussen tegniese en aanpassingsprobleme in organisasies, soos wat die Harvard-dosente Ronald Heifetz en Marty Linsky voorstel. “Tegniese probleme” het ’n duidelike omskrywing en beskikbare oplossings. Mense met gesag moet dit veral deur organisatoriese reëlings toepas.

In ons land sou ’n mens probleme soos die swak onderwys, lae produktiwiteit, korrupte praktyke en werkloosheid as sulke probleme kan hanteer. Die nasionale ontwikkelingsplan van minister Trevor Manuel spreek met ’n duidelike tydlyn en doelwitte hierdie probleme pragmaties en nie-ideologies aan. Dit verdien gelowiges se steun.

“Aanpassingsprobleme” daarenteen het egter nie duidelike oplossings nie. Dit gaan oor hoe om mense se waardes, houdings en gedrag te verander.
’n Mens maak dit nie “reg” deur organisasie nie. Dit vra waagmoed, eksperimentering, die regstel van persepsies en beter kommunikasie. Ook ’n leerbare gesindheid. Vir Calvyn was dit deel van sy bekering.

In Suid-Afrika beteken dit onder meer die skep van ’n kultuur waarin die leiers op alle vlakke die langtermynbelange van die land – sy mense, diere en plante – op hul harte sal dra.

Die gawe van saambindende drome oor hoe ons land kan wees, is daarvoor deurslaggewend. Met ’n visie kan gelowiges help. Ons storie is immers van ’n kinderlose Abraham wat die vader van gelowiges word, ’n hakkelende Moses wat die volk na vryheid lei en ’n oudvervolger, Paulus, wat die evangelie oor grense heen neem. Ons durf nie onttrek nie. Ons weet God kan drome verwesenlik. Selfs deur ons. – André van Niekerk, Beeld 2013-01-25 23

Ons lewe doelgerig met ‘n nuwe sig en ‘n uitsig vol belofte.

Pieter van Niekerk 

in Argief: http://communitas.co.za/wp-content/uploads/2013/03/Filippense%2003_4b-13.doc

Seisoen van Luister Powerpoint: http://www.seisoenvanluister.co.za/produkte/powerpoint-en-word/kerkjaar-volgorde/kerkjaar-2012-13/files-download/709_f70737d2e374e58083763621ed961538

Verder Geluister: 2 Kor 5:16-21 ~ Versoening

Written by Admin on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

10 Maart 2013 ~ Vierdie Sondag in Lydenstyd: 2 Kor 5:16-21

Versoening behoort deur ons geleef en deur ander beleef te word.

Leon Wessels, ’n gewese menseregtekommissaris, het gesê die begrip versoening is “moeg en oorwerk”. Suid-Afrikaners moet volgens hom nie meer daaroor praat nie, maar dit leef.
Versoening nie deel van NGK se woordeskat’.

Moet Suid-Afrikaanse kerke nie hul eie waarheids-en-versoeningsproses aan die gang sit nie?
Dít is die “moedswillig ernstige” vraag wat dr. Kobus Gerber, algemene sekretaris van die NG Kerk, Maandag in Pretoria gevra het. Versoening was een van die temas wat Gerber aangeroer het tydens ’n besinning oor waar die NG Kerk nou staan, ’n kwarteeu ná die aanvaarding van die beleidsdokument “Kerk en Samelewing”. Hoewel die NG Kerk daarmee van apartheid begin wegstap het, het Gerber gesê die groot hartseer is dat versoening nie destyds omvangryke aandag in die beleidstuk gekry het nie. Hy het gewonder of dit gebeur het “omdat ’n deurgronde uiteensetting en standpunt-inname oor versoening ’n baie duur rekening op die tafel van die NG Kerk, die familie van NG Kerke en die samelewing sou plaas”. Gerber het gesê een van die gevolge was dat ware versoening met die koste daaraan verbonde nie deel van die dink- en praatwoordeskat van die NG Kerk geword het nie. ’n Groot struikelblok in die huidige gesprek oor kerkeenheid is dat dit nie versoende gemeenskappe is wat met mekaar praat nie.

“Ons verledes is nie uitgesorteer nie. En dis ongelukkig nie so maklik as om te sê ‘kom ons vergeet en gaan aan’ nie.” Gerber wou weet of ’n kerklike waarheids-en-versoeningsproses nie die eerste stap is voor daar verder oor kerkhereniging gepraat kan word nie. “Moet ons nie waag om mekaar se stories te hoor nie? Van townships en necklaces en bosoorlog en menseregtevergrype en plaasmoorde en haat en …” Berig deur Neels Jackson, Beeld 2011-02-15.

Hoe lyk ‘n versoende gemeenskap na buite – ‘n inspeksie? Hoe hoor, sien, dink en beleef mense/buitekerklikes/agnostici en ateïste die versoende gemeenskap? Hoeveel van die evangelie van versoening vertoon ons? Die menings op webblaaie en in die media kan hier getuig (PvN Woord en Fees).

Die Rooms-Katolieke kerk se donkerwolk en Afrikaner-Calvinisme se swartsmeerdery plaas druk op die kerk se kernbediening van versoening:

RK Kerk

http://mg.co.za/cartoon/2013-03-01-holy-indiscretions

Lulu Calvinisme

Hierdie week het onder andere vrouedominees, en dominees se vrouens ons manlike chauvinisme op RSG betreur.

ie brug tussen God en mense is herstel, en die mure wat mense skei, is afgebreek. ‘n Versoeningsleefstyl veronderstel uitdagende kopskuiwe en selfprysgawe vir Paulus en al die dienaars van versoening (PvN, Woord en Fees)

’n Kas is vir klere, ’n kerk is vir almal
Ná jare van swye oor homoseksualiteit het Pieter Cilliers besluit om weer sy stem te laat hoor. Neels Jackson, Beeld 2010-09-20 het met hom gesels.
Daar is ’n onderliggende seer in die gesprek met Pieter Cilliers. Vandag is hy die hoogs suksesvolle vervaardiger van KykNET se Kwêla. Vroeër het hy gesorg vir Pasella en Carte Blanche.
Maar die gesprek gaan oor iets wat baie dieper onder Cilliers se vel lê as TV-produksies. Dit gaan oor homoseksualiteit. Cilliers, dalk meer as enigiemand anders, het die Afrikaanse kerklike wêreld uitgedaag om nuut te dink oor homoseksualiteit. Dit is 13 jaar gelede dat sy boek ’n Kas is vir klere die lig gesien het. Dis die boek waarmee hy self uit die kas geklim het, waarin hy vertel het van sy worsteling met sy eie homoseksualiteit, eers as kind, later as student en as predikant van die Hervormde Kerk.

Dis die boek waarmee hy vertel het hoe hy sy seksualiteit aanvaar het en gemaklik in sy eie vel geraak het. Hy het geweet die boek gaan opslae maak, maar die reaksie was oorweldigend, sê hy. Hy was ’n hele paar jaar lank betrokke by die debatte en dit het sy energie getap.

Hy onthou byvoorbeeld ’n byeenkoms van die Hervormde Teologiese Kollege waar hy gepraat het en wat vir hom baie moeilik was. Vir hom as introvert, vertel Cilliers, was dit baie moeilik om die blootstelling te bestuur. Dit het baie inbreuk op sy private lewe gemaak. Daarom dat hy vyf, ses jaar gelede besluit het om hom aan die debat te onttrek.

Hy het nee gesê vir alle onderhoude. Hy moes aangaan met sy lewe, sy batterye herlaai. Hy moes homself net laat asem skep. Maar die saak het hom nie gelos nie. Die boek is vier keer herdruk en deur die jare het hy steeds briewe in reaksie daarop gekry. Baie daarvan, vertel Cilliers, het gekom van gays van alle ouderdomme.

Hulle wou hul verhale met hom deel, vertel hoe hulle met dieselfde vrae moes worstel as hy. Daar was briewe van ouers van gays wat nie weet hoe om die saak te hanteer nie. Teoloë het vir hom geskryf en heteroseksuele mense wat aanklank gevind het by Cilliers se worsteling met die kerk.

Daar was briewe van gay mans, onder wie dominees, wat met vroue getroud is. En dan was daar ook briewe van mense wat hom eenvoudig warm plek toe wou stuur. Terselfdertyd het hy verwikkelinge in die kerke, maar ook oor die wêreld heen, bly dophou. En dit ontstel hom.

Cilliers praat van “’n nuwe golf van homofobie wat die wêreld oorspoel”. Hy noem die gevalle op wat hom dié indruk gee. Dit wissel van pogings om die doodstraf vir homoseksualiteit in Uganda in te stel, tot ’n vrou wat in Suid-Afrika tussen die bene geskop word omdat sy lesbies is.

Daar is gay paartjies wat hier sukkel dat die departement van binnelandse sake hul kinders in hul name registreer en in 76 lande word gays nog strafregtelik vervolg. En so dikwels sit kerke en kerkmense agter dit alles. Intussen het taakgroepe van kerke aan die saak gewerk, maar mettertyd het dit aan Cilliers duidelik geword dat dit net ’n vorm van vermyding is.

Besluite word net telkens uitgestel. Daar was mense, sê Cilliers, wat die besluit van die NG Kerk se algemene sinode in 2007 as ’n deurbraak vir gays bestempel het. Hy kan dit egter nie sien nie. Alles bly voorwaardelik. Jy mag gay wees, mits jy nie gay leef nie. Gays mag predikante word, mits hulle selibaat bly. Die sinode laat die versorging van gay lidmate aan gemeentes oor, maar vir hom lyk dit net weer of die sinode nie verantwoordelikheid aanvaar nie. En in die Gereformeerde Kerke is die saak nie eens op die agenda nie. Voordat vroue nie daar op die kansel toegelaat word nie, sal die gay gesprek ook nie begin nie, sê Cilliers.

Al dié dinge wat gebeur, die briewe wat hy kry, die mense wat worstel met hul homoseksualiteit – dit alles het Pieter Cilliers laat wonder of hy hom regtig kan losmaak van die debat. “ Kan ek my rug daarop draai?” het hy gewonder. “Het ek nog iets om te sê?” Toe het die gedagte begin posvat om iets by te skryf by ’n Kas is vir klere vir ’n volgende uitgawe. Hy het deur die briewe gegaan wat hy oor jare gekry het en die briefskrywers gekontak om te hoor of hy dit – met of sonder hul name – kan gebruik. Toe het hy gaan sit en skryf.

Die verhale van die briefskrywers het verweef geraak met sy eie verhaal en mettertyd het ’n nuwe manuskrip vorm begin aanneem. Dit begin by die bekendstelling van ’n Kas is vir klere en vertel die storie van daar af. Van die impak wat die boek op sy familie gehad het, tot waar hy vandag is. Dit gaan oor meer as seksualiteit, sê Cilliers. Dit gaan ook oor die kerk en oor tradisionele sienings. In ’n sin het dit ’n dokumentering geword van wat in die laaste 13 jaar gebeur het.

Die boek verskyn vroeg volgende jaar en word deur Protea Boekhuis in een band met ’n heruitgawe van Kas gepubliseer. Cilliers sê een van die talle briewe wat hy gekry het, het vroeër vanjaar gekom van mnr. Mark le Roux, ’n teologiestudent in sy vyfde jaar. Dit het hom aangegryp.

Hier is ’n jong man van die platteland wat in die Hervormde Kerk grootgeword het en wat kom studeer het om ’n predikant te word. Hy het van jongs af geweet hy is gay. Maar die roeping na die teologie is vir hom ’n ernstige saak. Nou sit hy met dié dilemma: omdat hy gay is, is daar nie plek vir hom op die kansels van die Hervormde Kerk nie.

Hy het behoeftes soos enige mens. Hy wil ’n lewensmaat van sy eie geslag hê. Hy wil ’n monogame verbintenis met hom aangaan. Maar hy wil ook predikant wees. Dan vat Cilliers die storie 30 jaar en verder terug die geskiedenis in, toe ’n soortgelyke verhaal hom in die Hervormde Kerk afgespeel het. Toe was daar ’n jong teologiestudent met die naam me. Yolanda Dreyer.

Toe sy haar teologiese studie begin het, het sy geweet sy wil ’n dominee wees, maar die kerk het nie ruimte vir vroue op die preekstoel gehad nie. Maar toe neem die kerk die besluit. “Iets wat ons gedink het nooit sou gebeur het nie, gebeur toe,” sê Cilliers. “Sy word die eerste vroulike predikant en niks het inmekaar getuimel nie.”

Nou staan die kerk weer voor ’n algemene kerkvergadering. Daar is weer ’n student met ’n naam en ’n gesig. “Hier is ’n kans om vir die gay Christen te sê: ‘Ons aanvaar jou. Ons sluit jou in’,” sê Cilliers. Dit gaan oor alles wat aan die hart van die kerk behoort te lê, sê Cilliers: dinge soos liefde, aanvaarding, verdraagsaamheid, meelewing. Dit gaan oor die besef dat andersheid nie ’n bedreiging inhou nie.
“Ek kyk nog soms na mense met my ou blik. Intussen wil ek hê dat God na my deur Jesus se oë moet kyk” (Janson). Die kerk van die Here is ‘n nuwe bevryde gemeenskap – een nuwe mensheid in Christus wat met ‘n nuwe blik – met die oë van Jesus na ander mense behoort te kyk. Dit transendeer eie belange en word deur ander se eie unieke menswees en kultuurverskille verryk. Ons is ‘n versoende gemeenskap in Christus (PvN, Woord en Fees).

Lidmate kan nie geloofwaardig die boodskap van versoening uitdra indien die kerk self onversoend leef nie. Die onverdraagsaamheid van onder andere ras, klas, gender, en seksuele oriëntasie in die gemeente en konflik onder gelowiges, belemmer nasionale versoening en verskraal die krag van die evangelie.

Pieter van Niekerk

Preekriglyn in Argief: geen riglyn in Argief

Seisoen van Luister Powerpoint: http://communitas.co.za/wp-content/uploads/2013/03/2Korintiers5_16-21.jpg

 

Verder Geluister: 1Kor 10:1-13 ~ “Vryheid van” na “Vryheid om”

Written by Admin on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

3 Maart 2013 ~ Derde Sondag in Lydenstyd ~ “Vryheid ván” na “vryheid óm”: 1 Korinthiërs 10:1-13

Navolgers van Christus is bereid om vir vryheid hul gemak en aansien op te offer.  Paulus help ons om vryheid reg te verstaan, dit gaan nie net oor ‘n “vryheid ván” nie, maar ook “vryheid óm”. Vryheid is nie leeg nie, dit het ‘n doel (Woord en fees 2012/2013).

Die mens is deur God bedoel om vry te wees. Maar met die gawe van vryheid kom die verantwoordelikheid van keuses maak.  Omdat jy vry is moet jy kies. En die gevolge van jou doen en late dra. Iets hiervan lees ons in een van die skeppingsverhale in die Bybel. Vryheid sou mens kon sê is ’n ander woord vir verantwoordelikheid. Hoe vryer ons is, hoe groter dus ons verantwoordelikheid (PvN, Communitas).

Vryheid ≠verkragting
Liefde het grense: liefde kan nooit kant kies vir dinge wat verkeerd is nie (1 Kor 13 – Die Boodskap)

“Dit gebeur nie net in kroeë en sjebeens nie – dit gebeur in ons skole, jeugklubs, disko’s, kerke… en erger nog binne ons families. Die hartseer deel is dat ons soms weet dit gebeur, maar ons doen niks” Elke vier minute word iemand in Suid-Afrika verkrag. Hoekom laat ons dit toe?” Lynette Francis, RSG (Praat Saam, 14 Februarie 2013)
Uit Stellenbosch:
SA WÊRELD SE ‘VERKRAGTINGSHOOFSTAD’
By Eunice.Visagie
2013-02-15 00:00

LEE ROSSOUW Stellenbosch Safe House
Is dit nie tragies dat in dieselfde week wat ons eintlik die liefde moet vier in dieselfde tyd as wat ons veronderstel is om aan mekaar tekens van ons liefde te toon word daar soveel dade van haat gepleeg, dat ons nou eerder skryf oor verkragtings as liefde.

Tans in Suid-Afrika is geweld teen vroue ’n nasionale krisis wat aanleiding gee dat dié statistieke skerp styg.
As mens slegs fokus op verkragtings is die statistieke skokkend. Navorsing deur Rape Crisis toon dat daar elke agt minute ’n persoon in Suid-Afrika verkrag word. Dié navorsing is gebaseer op slegs die amptelike statistieke, dus slegs die sake aan wat aangemeld is.

Volgens Statistiek Suid-Afrika (2011) word 42,6% van seksuele misdade aan iemand anders as die polisie gerapporteer. Daar word bereken dat een uit elke 9 tot een uit elke 25 gevalle wel aangemeld word. Dit beteken dus dat daar eintlik ’n verkragting elke vier minute plaasvind.

Dit is werklik skokkend om te verneem dat Interpol Suid-Afrika die wêreld se “hoofstad van verkragting” noem. Watter statistiek om jou op te roem!
Daar sal meer gedoen moet word om hierdie krisis aan te spreek. Die NSM (National Shelter Movement of Women Shelters) in Suid-Afrika doen tans ’n beroep op alle staatsdepartemente om op te tree om geweld teen vroue te beëindig.

In die besonder doen ons ’n beroep op die regering om te kyk na die implementering van bestaande wette wat die beskerming van vroue verseker; om te kyk na die herskrywing van die Wet op Seksuele Oortredings asook dat die ergste moontlike vonnis vir oortreders van alle geweld teen vroue en kinders opgelê moet word.

Terselfdertyd doen ons ook ’n beroep op die regering om te verseker dat die hantering van gevalle van huishoudelike geweld en seksuele aanranding vinniger deur die regstelsel afgehandel sal word.
In 2010 was daar reeds ’n BBC-verslag wat bevestig het vroue in Suid-Afrika het ’n groter kans het om verkrag te word as om te leer lees.

Ons gemeenskappe moet meer aktief betrokke raak by die beskerming van alle kinders en vroue. Jou bure se kinders is tog jou kinders se maats. Ons as ’n gemeenskap moet saamstaan en ons kinders en vroue beskerm.

Hoekom streef ons Stellenbossers nie daarna om die voorbeeld te stel aan ons land as mense wat weer omgee vir mekaar nie? Stellenbosch is immers ’n dorp met ’n kultuur van omgee.

Dié vraag stel ek aan ons, navolgers van Christus ! Ons streef daarna om vir ander om te gee en mis nie God se liefdesdoel nie.

Vanuit die opvoedkunde:
“Die kind se gewete met betrekking tot sy geslagtelike gedrag moet op só ‘n wyse deur die opvoeding gevorm word dat hy die doen van die goeie en hoër waardes sal nastreef; dat hy sal kan onderskei tussen goed en kwaad, reg en verkeerd en dat hy in sy vryheid om keuses te maak, sal kies in ooreenstemming met die behoorlikheidseise, die norms en waardes wat inherent deel  is van die wêreld waarin hy hom bevind (Dekker, 1989:1; Heyns, 1989:4) http://communitas.co.za/wp-content/uploads/2013/02/02chapter2.pdf

Dit is dié tyd:
Jesus se vryheid kos Hom ‘n kruisdood. Dit het tyd geword  om ten minste sy vryheid in te sien en bereid te wees om vir vryheid ons gemak of aansien op te offer en te staan waar God staan, teen onreg.

Pieter van Niekerk

Preekriglyn in Argief: http://www.communitas.co.za/leesrooster/nt/46-1_Korintiers/1%20Korintiers%2010_1-13.htm

Seisoen van Luister PowerPoint: http://www.seisoenvanluister.co.za/produkte/powerpoint-en-word/kerkjaar-volgorde/kerkjaar-2012-13/files-download/700_477b7db71bae88ad1e3bac1e0ff1cdd0 

Verder Geluister: Fil 3:17-4:1

Written by Admin on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

Tweede Sondag in Lydenstyd ~ 24 Februarie 2013  Filippense 3:17-4:1

Wat ʼn week in die nuus! Anene Booysen se grusame verkragting in Bredasdorp word geëggo met die begin van ʼn ontluikende drama in Pretoria. Reeva Steenkamp se verhaal moet nog ontvou, maar die tekens is aan die muur. In dieselfde week kyk ons na die staatsrede van ʼn Staatspresident wat vir verkragting aangekla is met ʼn Nkandla paleis vol vroue en kinders waarvoor hy nie betaal het nie. Dis ʼn man met soveel skaduwees dat net een gevolgtrekking moontlik is: dis nag. As dit die man is wat voorstap in ons land, as ons sy voorbeeld moet navolg, waarheen gaan ons?

Filippense is die blydskap brief. Ook in Filippense 4:1 sê Paulus dit weer: “Julle is my blydskap …” As Paulus nou vir Suid-Afrika moet skryf, sal hy waarskynlik nie veel rede vir blydskap hê nie. Net droefheid.

Navolgers is die sleutelwoord. Paulus roep hulle op om sy navolgers te wees. Paulus volg Jesus se voorbeeld. Lees die aangrypende Filippense 2. In vers 6 sê Paulus: “Dieselfde gesindheid moet daar ook in julle wees wat daar in Christus Jesus was.”

Paulus kontrasteer twee paaie, twee roetes, twee einddoele. Kyk na die Leesrooster se goeie eksegese. Jy identifiseer met een van hulle. As ons na die nuus kyk, moet ons vra: wie is ons identifikasiefigure? Wat en wie beïnvloed mense se lewens en keuses dat die gruwelresultaat dit is wat ons op die voorblaaie van die koerante en in elke ander vorm van nuusdekking sien en hoor? Ons het die week drie voorbeelde: Anene se geval speel af onder die armstes van ons land, Reeva onder die bevoorregtes, die wat in sekuriteitskomplekse kan woon en ons President is die simbool van wat in die hoogste leierskap van ons land aan die gang is.

Is ons dan so blind dat ons nie kan sien ons woon in ʼn geweldsamelewing nie? Grens dit nie aan iets soos medepligtigheid as ons sonder om iets te doen net gewoonweg aan leef nie?
Daar is al hoe meer mense wat profeties roep dat ons iets moet doen. Aan die een kant is daar die vrouegroepe wat tereg teen die mishandeling van vroue en kinders te velde trek. Aan die ander kant is daar verskillende voorbeelde. Angus Buchan is miskien omstrede en Mighty Men se naam speel, onbewustelik miskien, tot die probleem mee, maar hulle doen iets reg. Kyk hoeveel mans stroom na die byeenkomste. Doen moeite en gaan praat met hulle, LUISTER na al die hartseer en gebrokenheid wat jy daar hoor. Dit is ʼn noodroep. Hoor die kerk dit? The world needs a Father (http://theworldneedsafather.com/ ) se webblad haal aan dat 85% van kinders met aanpassingsprobleme uit vaderlose huise kom.

Van een saak is ek baie oortuig. Die Here roep uit soos ʼn Vader wie se hart “met verdriet” breek, soos ʼn Moeder wie se kinders verkrag is. Sy kinders is wankelend. God roep tot ons om vas te staan en getrou te bly want Hy / Sy is baie lief vir ons en verlang na ons. Daar kan min blydskap in die hemel wees as God kyk wat hier by ons op aarde aan die gebeur is.

Wat sê die Gees vir gemeentes? Die kerk se “seisoen van luister” is nooit afgesluit nie. In my werk is daar ʼn goue reël: “As jy die probleem nie kan definieer nie, kan jy dit nie oplos nie. Probeer die probleem in een sin verwoord.” Bid dan en soek leiding. Filippense vertel van die krag waarmee God alles aan homself kan onderwerp. Die kerk wat luister en dan gehoorsaam is, is nooit sonder krag en hoop nie, is altyd goeie nuus vir ʼn stukkende wêreld.

http://communitas.co.za/wp-content/uploads/2013/02/seksuele-geweld.pdf

Jurgens Hendriks

Preekriglyn in Argief:  http://communitas.co.za/wp-content/uploads/2013/02/Filippense%2003_17%204_1.doc

Seisoen van Luister PowerPoint: http://www.seisoenvanluister.co.za/produkte/powerpoint-en-word/kerkjaar-volgorde/kerkjaar-2012-13/files-download/700_477b7db71bae88ad1e3bac1e0ff1cdd0