Verder Geluister: Lukas 17:5-10 – Die geloof van klein treetjies

Written by Christina Landman on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

6 Oktober 2013 ~ Twintigste Sondag in Koninkrykstyd

 Lukas 17:5-10 ~ Die geloof van klein treetjies

 Ons gemeente praat nou die dag oor mosterdsaadjies. Nie een van ons weet eintlik hoe dit lyk nie. Nie een van ons weet ook eintlik veel van mosterd af nie, behalwe dat ons nou en dan ‘n bietjie mosterd op ‘n hot dog kry. Die mense het nie regtig ‘n kultuur van wegneem-etes nie, en hulle het ook nie eintlik mosterd in die huis nie. Om die waarheid te sê, toe ons Jesus se gelykenis in Lukas 17:5 en 6 oor die mosterdsaad lees, vind ons uit dat Zoeloe die Griekse woord vir mosterd, “sinapi”, gebruik. Ek weet nie of dit is dat plaaslike mense nie eintlik mosterd ken en nog nooit ‘n eie woord daarvoor gehad het nie.

Verder Geluister ~ Jer 32:1–3, 6–15

Written by Pierre Goosen on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

29 September 2013 ~ 19de Sondag in Koninkrykstyd ~ Jer 32: 1–3, 6–15

Die Bybelstorie van Noag en die ark het vir my kleintyd baie ongemaklik gemaak. Die prentjie van Noag wat op droë grond ‘n reuse skip bou terwyl al die mense vir hom lag en spot, was vir my brose gemoed baie sleg. Dit is vir niemand lekker om so gekoggel te word nie en hoekom hou Noag daarmee aan. Is hy dalk soos Doors (fiktiewe naam) wat in die spesiale klas is? (In vandag se terme die “village fool”).

Verder Geluister: Jer. 8:18-9:1

Written by Donald Katts on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

22 September 2013 ~ Agtiende Sondag in Koninkrykstyd ~ Jer. 8:18-9:1

Uit hierdie week se teks kom drie gedagtes na vore:

1.     Hooploosheid as werklikheid

In die geheel, lees die perikoop baie somber, neerslagtig en hooploos. Dit blyk dat die volk onder die oordeel van God staan – dat hulle oorgelaat is aan vernietiging en ondergang en niks maar niks hulle sal kan red nie. Op die oog af, gaan God hulle ook nie red. Dit is bestanddele vir wanhoop en hooploosheid. Dit en die woorde van die profeet wil ons herinner dat oomblikke en situasies van wanhoop en hooploosheid wel kan opduik – ons kan gekonfronteer en laat voel asof God ons verlaat het – versaak het, afwesig is, aan die vyand en of dood oorgegee het.

Verder Geluister: Jer 4:11-12, 22-28

Written by Donald Katts on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

1 September 2013 ~ Sewentiende Sondag in Koninkrykstyd ~ Jer 4:11 -12, 22-28

Ons leer uit Jeremia 4 die volgende:
Verse 11 en 12, benadruk die onbetwisbare waarheid en realiteit van God se oordeel wat vasstaan. God se oordeel oor ons godsdienstigheid en hoe dit in verband staan met alles wat in en rondom ons gebeur – ons begrip, persepsies, verstaan en interpretasie van God. Kan ons werklik daarop roem om God ten volle, geheel en volkome te ken – ons sosiale en ekonomiese verantwoordelikhede wat ons as individue, as groepe, maar ook as kerk en gelowiges of aanvaar en uitdra, of vermy en selfs verwaarloos. Wat doen ons omtrent die ekonomiese en sosiale ongelykhede, ons morele karakter wat ons ten toon stel in ons onderskeie verhoudinge, standpunte wat ons huldig en die voorspraak wat ons doen of nie doen ten opsigte van die randfigure in ons samelewing. Bereken ons die morele koste verbonde aan kerkwees, leierskap en menswees?

 Verse 22-28 bring die volgende gedagtes na vore:
a)       Verval, agteruitgang, uitbuiting en vernietiging van ons aardsbronne blyk natuurlik en realisties te wees. Dit kan wees deur selfverryking, korrupsie, gierigheid en gebrek aan ontsag vir God, die profete en owerhede wat in ons dag roep om ekonomiese geregtigheid, menswaardigheid en gelyke behandeling van alle mense (gays, geskeides, enkellopendes ens.). Die dreigende stakings om beter lone, spreek boekdele. Dink aan direkteure wat persentasiegewys baie meer as die werkers kry, dink ook aan die 24 jarige sokkerspeler Gareth Bale wat R19 miljoen per maand verdien.

 b)       Dit skets baie duidelik God se afkeer aan slegte verhoudinge – eerstens tussen God en mens. In dié verhouding is God die Skepper, vormer en transformeerder; dié een wat uitreik en sy ontevredenheid demonstreer in sy wil om te verwoes en herstel te bring. In dié verhouding is die mens die skepsel, aanbidder, gehoorsame, toegewyde en dienstige onderdaan. Maar God het ook ‘n afkeer in ons slegte intermenslike verhoudinge, want hier in is ons gelykes – almal behoeftiges met tekortkominge asook potensiaal vir sorg, omgee, om te troos en vredemakers te wees. Die spanning in die Midde-Ooste rondom Sirië, die stigting van die EFF-party van Malema en die verdwyning van kinders – die jongste voorval, Shaskia Michaels van Mitchells Plein – is voorbeelde. 

  1. Die profeet wat dien as God se mondstuk en spreek wat sekerlik nie lekker is om te spreek nie (veral oordeel of straf van God). Die kerk is God se spreekbuis en het daarom ‘n kritiese rol om as profetiese stem gehoor te word. Hierdie stem moet veral gehoor word in sake soos geweld, bendegeweld, die sluiting van skole as gevolg van bendebedrywighede (in ‘n sin as gevolg van gemeenskaps-passiwiteit), armoede, verkragting en vele ander sake waaroor God se Woord moet help rigting gee.

Donald Katts

Preekriglyn in Argief: http://www.communitas.co.za/leesrooster/ot/24-Jeremia/Jeremia%2004_11-12%2022-28.doc 

Jeremia4 11-28 Seisoen van Luister: http://www.seisoenvanluister.co.za/produkte/powerpoint-en-word/kerkjaar-volgorde/kerkjaar-2012-13/files-download/809_4a6c8759449aa27a017b29700c7c0bd6

 

Verder Geluister: Jer 18:1-10 ~ Gelukkig is ons klein in ‘n genadige God se hande

Written by Christina Landman on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

8 September 2013 ~ Sestiende Sondag in Koninkrykstyd ~ Gelukkig is ons klei in ‘n genadige God se hande ~ Jeremia 18:1-10

 Ons is die klei. En God is die Pottebakker. Dit is die tema van liedere en preke en kinderbybelverhale.

Dis ongelukkig dat hierdie beeld van God wat so intiem en kreatief met die klei omgaan, dikwels gebruik word om te sê ons moet geen wil hê nie. Ons moet onsself net oorgee aan hoe God ons lewens wil vorm, word gesê, en dis net só maklik om so willoos deur die lewe te gaan terwyl God als doen. Miskien moet ons hierdie beeld ook ’n slag anders lees.

Verder Geluister: Jeremia 2:1–13

Written by Jurgen Hendriks on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

1 SEPTEMBER 2013 ~ Vyftiende Sondag in Koninkrykstyd  ~ Jeremia 2:1–13

 As jy na http://en.wikipedia.org/wiki/Chinua_Achebe gaan, kan jy lees van een van Afrika se beste skrywers wie se boek “When things fall apart” die wêreld se mees gelese boek uit Afrika is.

When things fall apart. Dit is nie moeilik om waar ook al jou gemeente is, ʼn lysie te maak en instemming te kry oor alles wat tans aan die uitmekaarval is nie. Jy sal waarskynlik by die plaaslike munisipaliteit se gebreke kan begin en by die land se president se vergrype eindig. Die gemeente sal met jou saamstem.

Maar hoekom gebeur dit? Hoekom val samelewings uitmekaar?

Jeremia 2 is ʼn ongelooflike stuk literatuur. Lees dit byvoorbeeld in die Message vertaling. Jeremia gebruik die metafoor van ʼn egskeidingsaak om met talle voorbeelde vir sy volk te waarsku dat alles gaan uitmekaarval as hulle volhard om aan te gaan soos hulle tans lewe, as hulle gaan volhard in die dom-dom keuses wat hulle maak. Die geskiedenis het hom natuurlik reg bewys. Die ballingskap het gevolg.

Jy kan Jeremia 2 gebruik om te verduidelik hoekom dinge in ons dag en samelewing uitmekaarval. Dit sal nie moeilik wees om dit in gesinsverband, gemeenteverband, gemeenskapsverband, landsverband en globaal met voorbeelde te verduidelik nie.

ʼn Eenvoudige indeling van die hoofpunte is soos volg: Verse 1–3: God se liefde vir sy volk (jy kan die NT perspektief met Joh. 3:16 byvoeg om God se liefde en uitreik na die hele wêreld aan te toon). God is vir ons lief soos ʼn bruidegom vir sy bruid. Vers 4–5 is die vraag en die aanklag van die bruidegom. Vers 6–7 is die bewyse van sy liefde en sorg vir sy bruid wat Hy aanvoer. Vers 8 is die kern van die klag. Dit wys die belangrikste skuldiges aan, hulle wat die verval sou kon keer. Mens is nie verras om te lees dat dit verwys na leierskap wat op alle fronte vaal nie (hoe waar was dit nie oor al die eeue tot vandag toe nie). Vers 10–12 roep God getuies op wat sal kan getuig van die stommiteite wat sy bruid begaan.  In die res van die hoofstuk is nog baie voorbeelde hiervan. Die oorwegende metafoor is een van seksuele vergrype. Ook dit is letterlik en metafories niks nuuts nie. Vers 1–12 roep getuies op: spesifieke lande en die ganse hemelruim word gevra of hulle al ooit iets so dwaas gesien het.

Vers 13 som die eerste rondte van die hofsaak op. Dinge sal uitmekaar as mense die fontein van lewende water verlaat en hulle hoop vestig op ʼn lekkende waterbak en dink dit sal hulle dors kan les. Dit is amper of mens nie kan glo dat so iets kan gebeur nie, dat mense so dom-onnosel kan wees nie.

En tog doen ons dit almal. Ons het elkeen ons eie afgode en koninkryke en ons is blind om te kan insien dat dit geen vrede, voorspoed, seën en geregtigheid en ware versorgende en vervullende liefdesnetwerke tot stand kan bring nie.

Enige hoop? Jeremia 31–33 is ewe aangrypend as hy teen alle logika en ondervinding in nog kan hoop (kyk byvoorbeeld na 31:31–33). Hoop se oorsprong is in die drie-enige God se trou. Net by God self en in sy teenwoordheid kry mense hoop, bring die Gees bekering en lei gehoorsaam daartoe dat sy genade en seën stukkies hemel begin ontsluit.

Jurgens Hendriks

Geen verdere Preekriglyn in Argief

 

Verder geluister – Hebreërs 11:29-12:2

Written by Hugo Biermann on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

18 Augustus 2013 ~Dertiende Sondag in Koninkrykstyd ~ Heb 11:29–12:2

geskryf deur Hugo Bierman

Vir my beteken die Christelike geloof, onder andere, om in ’n soort spanningsveld te leef. Dít is iets wat ek meen Heb. 11:29-12:2 duidelik bevestig. Ons leef in ’n spanningsveld en dit behels dat daar aan die een kant oorwinnings in en deur die geloof behaal word, en dat beloftes van die Here vervul word, en dat gebede beantwoord word. Vers 29 tot vers 35 van ons fokusteks belig hierdie kant van ons geloofservaring op ’n besondere manier en som dit in vers 33 só op: “Deur die geloof het hulle koninkryke verower, die reg van God gehandhaaf en verkry wat God beloof het …”  Daar is oorwinning in en deur ons geloof!