Verder Geluister: Fil 2:5-11

Written by Admin on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

24 Maart 2013 ~ Sesde Sondag in Lydenstyd – Palmsondag ~  Fil 2:5-11

Die bekeerde gevangene is steeds in ‘n proses van rehabilitasie, vertel hoe bang hy op ‘n stadium in die tronk was dat sy mede-gevangenes hom liggaamlike leed sou aandoen. Sy groot behoefte was om iemand te hê wat vir hom sal “uitkyk”.  Hy hoor toe van Here, maar dit is nie vir hom goed genoeg nie, want sy angs was te groot om op iemand te vertrou wat hy nie kan sien nie. Hy wil iemand hê wat hy kan sien.

Dit laat my ook dink aan jare gelede toe ‘n persoon wat haar man aan die dood afgestaan het in haar seer en eensaamheid gesê het dat sy weet die Here is altyd by haar en dat Hy haar nooit sal vergeet of verlaat nie, maar dat sy na haar eggenoot verlang … iemand met ‘n lyf.

Die student wat vir die terminaal siek pasiënt sê:  “onthou die Here is altyd by jou en Hy hou jou vas”.   Maar as hy dan daar wegstap dink, “ so what”, want daar lê die pasiënt nog steeds hygend, sterwend alleen.

Die wonderlike teologiese waarheid is dat God toe wel ‘n lyf gekry het. Dat Hy in die vorm, gestalte, lyf van ‘n mens ‘tussen ons’ kom woon  het,  Jesus van Nasaret. Die Here vereenselwig Hom so met ons en ons nood dat Hy Sy goddelike alomteenwoordigheid opskort, “on hold” plaas.

So bemoei die Almagtige Hom met die gevangene en vertroos Hy die pasiënt .

Die praktiese waarheid hiervan is dat mede-gevangenes, vriende, verpleegkundiges, beraders, familie, gelowiges, mense met lywe die tussen ruimte vul sodat God se mensheid gestalte kry. Dit vra natuurlik van ons om ons ‘onsheid’, die eie-ek, in navolging van Christus ook op te skort.  Ook nederig genoeg te wees om die persoonlike voordeel of aansien of klop-op-die-skouer of standpunt of posisie  wat ek dalk uit die situasie kan kry, af te gee.  Om ‘n ware dissipel (vs lidmaat) van Christus te wees.  Soos die spreekwoord sê: “to put your money where your mouth is”.

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

Daar is die (bekende?) verhaal van die man wat die brug oor die kanaal moet laat sak sodat die trein daaroor kan ry. Op ‘n kritieke oomblik beland sy kind tussen die ratte wat die brug laat sak en het die man die  verskriklike keuse om of sy kind te red of die honderde wat in die aankomende trein is. Sy keuse om sy eie kind te offer, ruk my elke keer as ek die storie hoor. Ek het immers self kinders en kleinkinders.

Hoekom word ek nie elke keer geruk as ek Fil 2 lees nie?! Het ek dit te gewoond geraak. Is dit dalk net te groot om waar te wees? Is daar so veel godestories en fabels dat mens dit van ‘n god kan verwag? Is ek dalk nie bang genoeg, alleen genoeg, verwonderd genoeg, nederig genoeg nie?

Gaan Goeie Vrydag net maar verby gaan as 29 Maart 2013?

Pierre Goosen

Riglyne in Argief:

http://communitas.co.za/wp-content/uploads/2013/03/Filippense%2002_5-11.doc

Seisoen van Luistr Powerpoint: http://communitas.co.za/wp-content/uploads/2013/03/Filippense2_5-11.jpg

Verder Geluister: Filippense 3:4b-14 ~ Gevra – ‘n Nuwe kultuur/waardestelsel

Written by Admin on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

17 Maart 2013 ~ Vyfde Sondag in Lydenstyd: Filippense 3:4b-14 ~ Gevra:  ‘n Nuwe kultuur/waardestelsel

Waarde- en doelgerig teenoor volk- en selfgerig.

Meeste  mense het oogklappe van vooroordeel en stereotipering.  Die opmerking oor die Calvinistiese Afrikaner mans en dr. Mamphele se seën van haar voorvaders laat my wonder en stil word.

Paulus moes op die bekeringspad na Damaskus stilstaan. Drie dae lank was hy siende blind. Waarskynlik was dit nodig sodat hy kon transformeer en ‘n nuwe lewensoriëntasie aanneem. Hy laat sy boosheid teenoor die navolgers van Christus staan en skryf ‘n aantal verrykende briewe aan geloofsgemeenskappe. Hy breek deur rasgrense heen, skryf ‘n bekende gedig oor God se liefde en praat ‘n geloofstaal van eenheid, geregtigheid en versoening. Hy kom met ‘n nuwe waardestelsel – ‘n omkering van alle bekende waardes.

Daar bestaan disfunksionele kante in alle kulture. Daarom is dit belangrik om te weet kulture is nie staties nie, dit kan transformeer as dit die demokratiese gees verrinneweer, en vrede en voorspoed beduiwel. Kultuur kan volgens die teoloog Albert Nolan soos ‘n tweede natuur aangeleer, afgeleer, ontwikkel en verander word. Kulturele waardes kan totaal omkeer.

Om ’n nuwe kultuur te kweek
Die anargie van stakers en ontevredenes ontstel mense só dat “innerlike emigrasie” (J. Moltmann) ’n uitkoms vir talle word. Kan ons te midde van dié vernietigende kragte saam aan ’n beter samelewing werk?

Dalk help die onderskeid tussen tegniese en aanpassingsprobleme in organisasies, soos wat die Harvard-dosente Ronald Heifetz en Marty Linsky voorstel. “Tegniese probleme” het ’n duidelike omskrywing en beskikbare oplossings. Mense met gesag moet dit veral deur organisatoriese reëlings toepas.

In ons land sou ’n mens probleme soos die swak onderwys, lae produktiwiteit, korrupte praktyke en werkloosheid as sulke probleme kan hanteer. Die nasionale ontwikkelingsplan van minister Trevor Manuel spreek met ’n duidelike tydlyn en doelwitte hierdie probleme pragmaties en nie-ideologies aan. Dit verdien gelowiges se steun.

“Aanpassingsprobleme” daarenteen het egter nie duidelike oplossings nie. Dit gaan oor hoe om mense se waardes, houdings en gedrag te verander.
’n Mens maak dit nie “reg” deur organisasie nie. Dit vra waagmoed, eksperimentering, die regstel van persepsies en beter kommunikasie. Ook ’n leerbare gesindheid. Vir Calvyn was dit deel van sy bekering.

In Suid-Afrika beteken dit onder meer die skep van ’n kultuur waarin die leiers op alle vlakke die langtermynbelange van die land – sy mense, diere en plante – op hul harte sal dra.

Die gawe van saambindende drome oor hoe ons land kan wees, is daarvoor deurslaggewend. Met ’n visie kan gelowiges help. Ons storie is immers van ’n kinderlose Abraham wat die vader van gelowiges word, ’n hakkelende Moses wat die volk na vryheid lei en ’n oudvervolger, Paulus, wat die evangelie oor grense heen neem. Ons durf nie onttrek nie. Ons weet God kan drome verwesenlik. Selfs deur ons. – André van Niekerk, Beeld 2013-01-25 23

Ons lewe doelgerig met ‘n nuwe sig en ‘n uitsig vol belofte.

Pieter van Niekerk 

in Argief: http://communitas.co.za/wp-content/uploads/2013/03/Filippense%2003_4b-13.doc

Seisoen van Luister Powerpoint: http://www.seisoenvanluister.co.za/produkte/powerpoint-en-word/kerkjaar-volgorde/kerkjaar-2012-13/files-download/709_f70737d2e374e58083763621ed961538

Verder Geluister: 2 Kor 5:16-21 ~ Versoening

Written by Admin on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

10 Maart 2013 ~ Vierdie Sondag in Lydenstyd: 2 Kor 5:16-21

Versoening behoort deur ons geleef en deur ander beleef te word.

Leon Wessels, ’n gewese menseregtekommissaris, het gesê die begrip versoening is “moeg en oorwerk”. Suid-Afrikaners moet volgens hom nie meer daaroor praat nie, maar dit leef.
Versoening nie deel van NGK se woordeskat’.

Moet Suid-Afrikaanse kerke nie hul eie waarheids-en-versoeningsproses aan die gang sit nie?
Dít is die “moedswillig ernstige” vraag wat dr. Kobus Gerber, algemene sekretaris van die NG Kerk, Maandag in Pretoria gevra het. Versoening was een van die temas wat Gerber aangeroer het tydens ’n besinning oor waar die NG Kerk nou staan, ’n kwarteeu ná die aanvaarding van die beleidsdokument “Kerk en Samelewing”. Hoewel die NG Kerk daarmee van apartheid begin wegstap het, het Gerber gesê die groot hartseer is dat versoening nie destyds omvangryke aandag in die beleidstuk gekry het nie. Hy het gewonder of dit gebeur het “omdat ’n deurgronde uiteensetting en standpunt-inname oor versoening ’n baie duur rekening op die tafel van die NG Kerk, die familie van NG Kerke en die samelewing sou plaas”. Gerber het gesê een van die gevolge was dat ware versoening met die koste daaraan verbonde nie deel van die dink- en praatwoordeskat van die NG Kerk geword het nie. ’n Groot struikelblok in die huidige gesprek oor kerkeenheid is dat dit nie versoende gemeenskappe is wat met mekaar praat nie.

“Ons verledes is nie uitgesorteer nie. En dis ongelukkig nie so maklik as om te sê ‘kom ons vergeet en gaan aan’ nie.” Gerber wou weet of ’n kerklike waarheids-en-versoeningsproses nie die eerste stap is voor daar verder oor kerkhereniging gepraat kan word nie. “Moet ons nie waag om mekaar se stories te hoor nie? Van townships en necklaces en bosoorlog en menseregtevergrype en plaasmoorde en haat en …” Berig deur Neels Jackson, Beeld 2011-02-15.

Hoe lyk ‘n versoende gemeenskap na buite – ‘n inspeksie? Hoe hoor, sien, dink en beleef mense/buitekerklikes/agnostici en ateïste die versoende gemeenskap? Hoeveel van die evangelie van versoening vertoon ons? Die menings op webblaaie en in die media kan hier getuig (PvN Woord en Fees).

Die Rooms-Katolieke kerk se donkerwolk en Afrikaner-Calvinisme se swartsmeerdery plaas druk op die kerk se kernbediening van versoening:

RK Kerk

http://mg.co.za/cartoon/2013-03-01-holy-indiscretions

Lulu Calvinisme

Hierdie week het onder andere vrouedominees, en dominees se vrouens ons manlike chauvinisme op RSG betreur.

ie brug tussen God en mense is herstel, en die mure wat mense skei, is afgebreek. ‘n Versoeningsleefstyl veronderstel uitdagende kopskuiwe en selfprysgawe vir Paulus en al die dienaars van versoening (PvN, Woord en Fees)

’n Kas is vir klere, ’n kerk is vir almal
Ná jare van swye oor homoseksualiteit het Pieter Cilliers besluit om weer sy stem te laat hoor. Neels Jackson, Beeld 2010-09-20 het met hom gesels.
Daar is ’n onderliggende seer in die gesprek met Pieter Cilliers. Vandag is hy die hoogs suksesvolle vervaardiger van KykNET se Kwêla. Vroeër het hy gesorg vir Pasella en Carte Blanche.
Maar die gesprek gaan oor iets wat baie dieper onder Cilliers se vel lê as TV-produksies. Dit gaan oor homoseksualiteit. Cilliers, dalk meer as enigiemand anders, het die Afrikaanse kerklike wêreld uitgedaag om nuut te dink oor homoseksualiteit. Dit is 13 jaar gelede dat sy boek ’n Kas is vir klere die lig gesien het. Dis die boek waarmee hy self uit die kas geklim het, waarin hy vertel het van sy worsteling met sy eie homoseksualiteit, eers as kind, later as student en as predikant van die Hervormde Kerk.

Dis die boek waarmee hy vertel het hoe hy sy seksualiteit aanvaar het en gemaklik in sy eie vel geraak het. Hy het geweet die boek gaan opslae maak, maar die reaksie was oorweldigend, sê hy. Hy was ’n hele paar jaar lank betrokke by die debatte en dit het sy energie getap.

Hy onthou byvoorbeeld ’n byeenkoms van die Hervormde Teologiese Kollege waar hy gepraat het en wat vir hom baie moeilik was. Vir hom as introvert, vertel Cilliers, was dit baie moeilik om die blootstelling te bestuur. Dit het baie inbreuk op sy private lewe gemaak. Daarom dat hy vyf, ses jaar gelede besluit het om hom aan die debat te onttrek.

Hy het nee gesê vir alle onderhoude. Hy moes aangaan met sy lewe, sy batterye herlaai. Hy moes homself net laat asem skep. Maar die saak het hom nie gelos nie. Die boek is vier keer herdruk en deur die jare het hy steeds briewe in reaksie daarop gekry. Baie daarvan, vertel Cilliers, het gekom van gays van alle ouderdomme.

Hulle wou hul verhale met hom deel, vertel hoe hulle met dieselfde vrae moes worstel as hy. Daar was briewe van ouers van gays wat nie weet hoe om die saak te hanteer nie. Teoloë het vir hom geskryf en heteroseksuele mense wat aanklank gevind het by Cilliers se worsteling met die kerk.

Daar was briewe van gay mans, onder wie dominees, wat met vroue getroud is. En dan was daar ook briewe van mense wat hom eenvoudig warm plek toe wou stuur. Terselfdertyd het hy verwikkelinge in die kerke, maar ook oor die wêreld heen, bly dophou. En dit ontstel hom.

Cilliers praat van “’n nuwe golf van homofobie wat die wêreld oorspoel”. Hy noem die gevalle op wat hom dié indruk gee. Dit wissel van pogings om die doodstraf vir homoseksualiteit in Uganda in te stel, tot ’n vrou wat in Suid-Afrika tussen die bene geskop word omdat sy lesbies is.

Daar is gay paartjies wat hier sukkel dat die departement van binnelandse sake hul kinders in hul name registreer en in 76 lande word gays nog strafregtelik vervolg. En so dikwels sit kerke en kerkmense agter dit alles. Intussen het taakgroepe van kerke aan die saak gewerk, maar mettertyd het dit aan Cilliers duidelik geword dat dit net ’n vorm van vermyding is.

Besluite word net telkens uitgestel. Daar was mense, sê Cilliers, wat die besluit van die NG Kerk se algemene sinode in 2007 as ’n deurbraak vir gays bestempel het. Hy kan dit egter nie sien nie. Alles bly voorwaardelik. Jy mag gay wees, mits jy nie gay leef nie. Gays mag predikante word, mits hulle selibaat bly. Die sinode laat die versorging van gay lidmate aan gemeentes oor, maar vir hom lyk dit net weer of die sinode nie verantwoordelikheid aanvaar nie. En in die Gereformeerde Kerke is die saak nie eens op die agenda nie. Voordat vroue nie daar op die kansel toegelaat word nie, sal die gay gesprek ook nie begin nie, sê Cilliers.

Al dié dinge wat gebeur, die briewe wat hy kry, die mense wat worstel met hul homoseksualiteit – dit alles het Pieter Cilliers laat wonder of hy hom regtig kan losmaak van die debat. “ Kan ek my rug daarop draai?” het hy gewonder. “Het ek nog iets om te sê?” Toe het die gedagte begin posvat om iets by te skryf by ’n Kas is vir klere vir ’n volgende uitgawe. Hy het deur die briewe gegaan wat hy oor jare gekry het en die briefskrywers gekontak om te hoor of hy dit – met of sonder hul name – kan gebruik. Toe het hy gaan sit en skryf.

Die verhale van die briefskrywers het verweef geraak met sy eie verhaal en mettertyd het ’n nuwe manuskrip vorm begin aanneem. Dit begin by die bekendstelling van ’n Kas is vir klere en vertel die storie van daar af. Van die impak wat die boek op sy familie gehad het, tot waar hy vandag is. Dit gaan oor meer as seksualiteit, sê Cilliers. Dit gaan ook oor die kerk en oor tradisionele sienings. In ’n sin het dit ’n dokumentering geword van wat in die laaste 13 jaar gebeur het.

Die boek verskyn vroeg volgende jaar en word deur Protea Boekhuis in een band met ’n heruitgawe van Kas gepubliseer. Cilliers sê een van die talle briewe wat hy gekry het, het vroeër vanjaar gekom van mnr. Mark le Roux, ’n teologiestudent in sy vyfde jaar. Dit het hom aangegryp.

Hier is ’n jong man van die platteland wat in die Hervormde Kerk grootgeword het en wat kom studeer het om ’n predikant te word. Hy het van jongs af geweet hy is gay. Maar die roeping na die teologie is vir hom ’n ernstige saak. Nou sit hy met dié dilemma: omdat hy gay is, is daar nie plek vir hom op die kansels van die Hervormde Kerk nie.

Hy het behoeftes soos enige mens. Hy wil ’n lewensmaat van sy eie geslag hê. Hy wil ’n monogame verbintenis met hom aangaan. Maar hy wil ook predikant wees. Dan vat Cilliers die storie 30 jaar en verder terug die geskiedenis in, toe ’n soortgelyke verhaal hom in die Hervormde Kerk afgespeel het. Toe was daar ’n jong teologiestudent met die naam me. Yolanda Dreyer.

Toe sy haar teologiese studie begin het, het sy geweet sy wil ’n dominee wees, maar die kerk het nie ruimte vir vroue op die preekstoel gehad nie. Maar toe neem die kerk die besluit. “Iets wat ons gedink het nooit sou gebeur het nie, gebeur toe,” sê Cilliers. “Sy word die eerste vroulike predikant en niks het inmekaar getuimel nie.”

Nou staan die kerk weer voor ’n algemene kerkvergadering. Daar is weer ’n student met ’n naam en ’n gesig. “Hier is ’n kans om vir die gay Christen te sê: ‘Ons aanvaar jou. Ons sluit jou in’,” sê Cilliers. Dit gaan oor alles wat aan die hart van die kerk behoort te lê, sê Cilliers: dinge soos liefde, aanvaarding, verdraagsaamheid, meelewing. Dit gaan oor die besef dat andersheid nie ’n bedreiging inhou nie.
“Ek kyk nog soms na mense met my ou blik. Intussen wil ek hê dat God na my deur Jesus se oë moet kyk” (Janson). Die kerk van die Here is ‘n nuwe bevryde gemeenskap – een nuwe mensheid in Christus wat met ‘n nuwe blik – met die oë van Jesus na ander mense behoort te kyk. Dit transendeer eie belange en word deur ander se eie unieke menswees en kultuurverskille verryk. Ons is ‘n versoende gemeenskap in Christus (PvN, Woord en Fees).

Lidmate kan nie geloofwaardig die boodskap van versoening uitdra indien die kerk self onversoend leef nie. Die onverdraagsaamheid van onder andere ras, klas, gender, en seksuele oriëntasie in die gemeente en konflik onder gelowiges, belemmer nasionale versoening en verskraal die krag van die evangelie.

Pieter van Niekerk

Preekriglyn in Argief: geen riglyn in Argief

Seisoen van Luister Powerpoint: http://communitas.co.za/wp-content/uploads/2013/03/2Korintiers5_16-21.jpg

 

Verder Geluister: 1Kor 10:1-13 ~ “Vryheid van” na “Vryheid om”

Written by Admin on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

3 Maart 2013 ~ Derde Sondag in Lydenstyd ~ “Vryheid ván” na “vryheid óm”: 1 Korinthiërs 10:1-13

Navolgers van Christus is bereid om vir vryheid hul gemak en aansien op te offer.  Paulus help ons om vryheid reg te verstaan, dit gaan nie net oor ‘n “vryheid ván” nie, maar ook “vryheid óm”. Vryheid is nie leeg nie, dit het ‘n doel (Woord en fees 2012/2013).

Die mens is deur God bedoel om vry te wees. Maar met die gawe van vryheid kom die verantwoordelikheid van keuses maak.  Omdat jy vry is moet jy kies. En die gevolge van jou doen en late dra. Iets hiervan lees ons in een van die skeppingsverhale in die Bybel. Vryheid sou mens kon sê is ’n ander woord vir verantwoordelikheid. Hoe vryer ons is, hoe groter dus ons verantwoordelikheid (PvN, Communitas).

Vryheid ≠verkragting
Liefde het grense: liefde kan nooit kant kies vir dinge wat verkeerd is nie (1 Kor 13 – Die Boodskap)

“Dit gebeur nie net in kroeë en sjebeens nie – dit gebeur in ons skole, jeugklubs, disko’s, kerke… en erger nog binne ons families. Die hartseer deel is dat ons soms weet dit gebeur, maar ons doen niks” Elke vier minute word iemand in Suid-Afrika verkrag. Hoekom laat ons dit toe?” Lynette Francis, RSG (Praat Saam, 14 Februarie 2013)
Uit Stellenbosch:
SA WÊRELD SE ‘VERKRAGTINGSHOOFSTAD’
By Eunice.Visagie
2013-02-15 00:00

LEE ROSSOUW Stellenbosch Safe House
Is dit nie tragies dat in dieselfde week wat ons eintlik die liefde moet vier in dieselfde tyd as wat ons veronderstel is om aan mekaar tekens van ons liefde te toon word daar soveel dade van haat gepleeg, dat ons nou eerder skryf oor verkragtings as liefde.

Tans in Suid-Afrika is geweld teen vroue ’n nasionale krisis wat aanleiding gee dat dié statistieke skerp styg.
As mens slegs fokus op verkragtings is die statistieke skokkend. Navorsing deur Rape Crisis toon dat daar elke agt minute ’n persoon in Suid-Afrika verkrag word. Dié navorsing is gebaseer op slegs die amptelike statistieke, dus slegs die sake aan wat aangemeld is.

Volgens Statistiek Suid-Afrika (2011) word 42,6% van seksuele misdade aan iemand anders as die polisie gerapporteer. Daar word bereken dat een uit elke 9 tot een uit elke 25 gevalle wel aangemeld word. Dit beteken dus dat daar eintlik ’n verkragting elke vier minute plaasvind.

Dit is werklik skokkend om te verneem dat Interpol Suid-Afrika die wêreld se “hoofstad van verkragting” noem. Watter statistiek om jou op te roem!
Daar sal meer gedoen moet word om hierdie krisis aan te spreek. Die NSM (National Shelter Movement of Women Shelters) in Suid-Afrika doen tans ’n beroep op alle staatsdepartemente om op te tree om geweld teen vroue te beëindig.

In die besonder doen ons ’n beroep op die regering om te kyk na die implementering van bestaande wette wat die beskerming van vroue verseker; om te kyk na die herskrywing van die Wet op Seksuele Oortredings asook dat die ergste moontlike vonnis vir oortreders van alle geweld teen vroue en kinders opgelê moet word.

Terselfdertyd doen ons ook ’n beroep op die regering om te verseker dat die hantering van gevalle van huishoudelike geweld en seksuele aanranding vinniger deur die regstelsel afgehandel sal word.
In 2010 was daar reeds ’n BBC-verslag wat bevestig het vroue in Suid-Afrika het ’n groter kans het om verkrag te word as om te leer lees.

Ons gemeenskappe moet meer aktief betrokke raak by die beskerming van alle kinders en vroue. Jou bure se kinders is tog jou kinders se maats. Ons as ’n gemeenskap moet saamstaan en ons kinders en vroue beskerm.

Hoekom streef ons Stellenbossers nie daarna om die voorbeeld te stel aan ons land as mense wat weer omgee vir mekaar nie? Stellenbosch is immers ’n dorp met ’n kultuur van omgee.

Dié vraag stel ek aan ons, navolgers van Christus ! Ons streef daarna om vir ander om te gee en mis nie God se liefdesdoel nie.

Vanuit die opvoedkunde:
“Die kind se gewete met betrekking tot sy geslagtelike gedrag moet op só ‘n wyse deur die opvoeding gevorm word dat hy die doen van die goeie en hoër waardes sal nastreef; dat hy sal kan onderskei tussen goed en kwaad, reg en verkeerd en dat hy in sy vryheid om keuses te maak, sal kies in ooreenstemming met die behoorlikheidseise, die norms en waardes wat inherent deel  is van die wêreld waarin hy hom bevind (Dekker, 1989:1; Heyns, 1989:4) http://communitas.co.za/wp-content/uploads/2013/02/02chapter2.pdf

Dit is dié tyd:
Jesus se vryheid kos Hom ‘n kruisdood. Dit het tyd geword  om ten minste sy vryheid in te sien en bereid te wees om vir vryheid ons gemak of aansien op te offer en te staan waar God staan, teen onreg.

Pieter van Niekerk

Preekriglyn in Argief: http://www.communitas.co.za/leesrooster/nt/46-1_Korintiers/1%20Korintiers%2010_1-13.htm

Seisoen van Luister PowerPoint: http://www.seisoenvanluister.co.za/produkte/powerpoint-en-word/kerkjaar-volgorde/kerkjaar-2012-13/files-download/700_477b7db71bae88ad1e3bac1e0ff1cdd0 

Verder Geluister: Fil 3:17-4:1

Written by Admin on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

Tweede Sondag in Lydenstyd ~ 24 Februarie 2013  Filippense 3:17-4:1

Wat ʼn week in die nuus! Anene Booysen se grusame verkragting in Bredasdorp word geëggo met die begin van ʼn ontluikende drama in Pretoria. Reeva Steenkamp se verhaal moet nog ontvou, maar die tekens is aan die muur. In dieselfde week kyk ons na die staatsrede van ʼn Staatspresident wat vir verkragting aangekla is met ʼn Nkandla paleis vol vroue en kinders waarvoor hy nie betaal het nie. Dis ʼn man met soveel skaduwees dat net een gevolgtrekking moontlik is: dis nag. As dit die man is wat voorstap in ons land, as ons sy voorbeeld moet navolg, waarheen gaan ons?

Filippense is die blydskap brief. Ook in Filippense 4:1 sê Paulus dit weer: “Julle is my blydskap …” As Paulus nou vir Suid-Afrika moet skryf, sal hy waarskynlik nie veel rede vir blydskap hê nie. Net droefheid.

Navolgers is die sleutelwoord. Paulus roep hulle op om sy navolgers te wees. Paulus volg Jesus se voorbeeld. Lees die aangrypende Filippense 2. In vers 6 sê Paulus: “Dieselfde gesindheid moet daar ook in julle wees wat daar in Christus Jesus was.”

Paulus kontrasteer twee paaie, twee roetes, twee einddoele. Kyk na die Leesrooster se goeie eksegese. Jy identifiseer met een van hulle. As ons na die nuus kyk, moet ons vra: wie is ons identifikasiefigure? Wat en wie beïnvloed mense se lewens en keuses dat die gruwelresultaat dit is wat ons op die voorblaaie van die koerante en in elke ander vorm van nuusdekking sien en hoor? Ons het die week drie voorbeelde: Anene se geval speel af onder die armstes van ons land, Reeva onder die bevoorregtes, die wat in sekuriteitskomplekse kan woon en ons President is die simbool van wat in die hoogste leierskap van ons land aan die gang is.

Is ons dan so blind dat ons nie kan sien ons woon in ʼn geweldsamelewing nie? Grens dit nie aan iets soos medepligtigheid as ons sonder om iets te doen net gewoonweg aan leef nie?
Daar is al hoe meer mense wat profeties roep dat ons iets moet doen. Aan die een kant is daar die vrouegroepe wat tereg teen die mishandeling van vroue en kinders te velde trek. Aan die ander kant is daar verskillende voorbeelde. Angus Buchan is miskien omstrede en Mighty Men se naam speel, onbewustelik miskien, tot die probleem mee, maar hulle doen iets reg. Kyk hoeveel mans stroom na die byeenkomste. Doen moeite en gaan praat met hulle, LUISTER na al die hartseer en gebrokenheid wat jy daar hoor. Dit is ʼn noodroep. Hoor die kerk dit? The world needs a Father (http://theworldneedsafather.com/ ) se webblad haal aan dat 85% van kinders met aanpassingsprobleme uit vaderlose huise kom.

Van een saak is ek baie oortuig. Die Here roep uit soos ʼn Vader wie se hart “met verdriet” breek, soos ʼn Moeder wie se kinders verkrag is. Sy kinders is wankelend. God roep tot ons om vas te staan en getrou te bly want Hy / Sy is baie lief vir ons en verlang na ons. Daar kan min blydskap in die hemel wees as God kyk wat hier by ons op aarde aan die gebeur is.

Wat sê die Gees vir gemeentes? Die kerk se “seisoen van luister” is nooit afgesluit nie. In my werk is daar ʼn goue reël: “As jy die probleem nie kan definieer nie, kan jy dit nie oplos nie. Probeer die probleem in een sin verwoord.” Bid dan en soek leiding. Filippense vertel van die krag waarmee God alles aan homself kan onderwerp. Die kerk wat luister en dan gehoorsaam is, is nooit sonder krag en hoop nie, is altyd goeie nuus vir ʼn stukkende wêreld.

http://communitas.co.za/wp-content/uploads/2013/02/seksuele-geweld.pdf

Jurgens Hendriks

Preekriglyn in Argief:  http://communitas.co.za/wp-content/uploads/2013/02/Filippense%2003_17%204_1.doc

Seisoen van Luister PowerPoint: http://www.seisoenvanluister.co.za/produkte/powerpoint-en-word/kerkjaar-volgorde/kerkjaar-2012-13/files-download/700_477b7db71bae88ad1e3bac1e0ff1cdd0

Verder Geluister: Romeine 10:8b-13 ~ Ons identiteit

Written by Admin on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

Sondag 17 Februarie 2013 ~ Eerste Sondag in Lydenstyd: Romeine 10:8b-13

Ons identiteit word gekwalifiseer deur ongekwalifiseerde bevryding en inklusiwiteit.

Die 2013-lydenstyd word met geloof/vertroue ingelei!

‘’Soms is dit vir Protestante só moeilik om met een van hul eie kernbeginsels om te gaan. Paulus skryf in Rom 1:17: ‘Elkeen wat deur God vrygespreek is omdat hy glo, sal lewe.’ Geloof alleen is dus wat saak maak. Die mens wat glo, is bevry van alle ander vereistes/verpligtinge om sy/haar saligheid op die een of ander wyse te ‘verdien’. Ongekwalifiseerde bevryding binne hierdie konteks beteken dus terselfdertyd ongekwalifiseerde inklusiwiteit. Almal wat opreg glo, is welkom! “ Chris Jones in By 19/01/2013.

Almal is in tel by God, niemand word uitgesluit nie.
Maar geloofreise mag verskil:

Kyk na geloof deur ander bril

Ná jare kom twee broers in die Kerstyd weer byeen. Die oudste vertel hoe belangrik die Bybel in sy lewe geword het. Hy verstaan die “Woord van God” – en alles daarin – so letterlik moontlik en wil dit nie laat verwater met iets mensliks nie.

Dié oortuiging help hom om God se bonatuurlike wonders vandag nog raak te sien. Hy weet dat talle mense sonder ge-loof ankerloos ronddobber, en weier daarom om die Bybel anders as met die tradisionele skemas uit die geskiedenis te interpreteer.

Die jongste broer voel veilig genoeg om te erken dat die Bybel eers onlangs vir hom begin sin maak het. Vir hom word die ervaring wat sommige mense in antieke tye met God gehad het die “Woord van God” genoem en hulle is geïnspireer om dit oor te vertel.

Dié oortuiging help hom om hom te verwonder dat God steeds ook in ons alledaagse gebeure teenwoordig is. Hy weet dat talle mense die geloofslewe ver-laat omdat hulle nie langer hul verstand kan bly opoffer nie. Hy bid dat hulle ook kan vrykom van die 18de-eeuse opvatting wat “waarheid” beperk tot dit wat letter-lik gebeur het. Is vroeër nie aanvaar dat groot lewenswaarhede juis in verhale, beelde en mites lewend gehou word nie?

Van waar die dankbare pa sy twee seuns dophou, kan hy sien dat elkeen deur sy eie bril na alles om hom kyk. Trouens, elkeen beskou die ander deur sy eiesoortige bril. Die oudste is al so gewoond aan sy bril dat hy dit min afhaal om dit skoon te maak. Die jongste is oorbewus van sy bril. Hy haal dit kort-kort af asof hy dit skoner kan kry.

Die pa wens hulle kon vir ’n wyle brille omruil. Hy bly bekommerd oor waarheen die gesprek gaan lei. Hy weet immers hoe nodig hulle mekaar het. Sy frons gaan oor in ’n ondeunde glimlag toe hy dink: “Ai, dié twee van my het goeie harte. Ek sal hulle graag eendag wil hoor as hulle besef dat alles veel wonderliker is.” – André van Niekerk in Beeld 2013-01-11

“Sy (Laurie Gaum) eie geloofsreis met die siekte is egter anders as dié van sy pa. ‘Ek moet myself dikwels afvra presies waar ek met my geloof staan. Dit lei my na daardie konfrontasie met God, waarvan ongeloof dan ‘n deel is. Dit is ook vir my ’n troos dat ek weet ander glo vir my part indien ek soms sukkel daarmee’. Syne is nie meer ‘n geloof wat ‘gemaklik is en in die meeste tradisionele ruimtes tuishoort nie’” (Willemien Brümmer in gesprek met Laurie Gaum in By 9/02/2013)

Met ons torinkies…
“Maar wat staan in die pad van hulle (Israel) redding? Letterlik staan daar byna: hulle ‘toring hulle eie geregtigheid op’ – soos die toentertydse toringbouers van Babel. Dan pas dit ook dat Paulus verder skryf dat ons nie (met óns torinkies) na die hemel hoef te probeer opklim nie, omdat God in Christus na ons toe afgeklim het.” – Murray Janson.

Gebed
“Here God, … Ek weet nie aldag wie ek is nie. Maar, Here, wie ek ook al is, ek weet dat ek U s’n is. En ek dank U dat U my aanvaar, met al my teenstrydighede en komplekse mengsel van motiewe. Daarom sal ek nie voor U sit en voorgee wat ek nié is nie, maar myself voor U oopstel. Daarom sal ek ook nie weghardloop van u teenwoordigheid nie, omdat ek weet: in u teenwoordigheid word ek gesond. Lê u Vaderhande op my en op ons en seën my, seën ons. Amen” (Richard Foster)

Pieter  van Niekerk

Preekriglyn in Argief: http://communitas.co.za/wp-content/uploads/2013/02/Romeine%2010_8b-13.doc

Seisoen van Luister PowerPoint: http://www.seisoenvanluister.co.za/produkte/powerpoint-en-word/kerkjaar-volgorde/kerkjaar-2012-13/files-download/697_bc3910a7c4adf706202f1d759652f3f6

Verder Geluister: Eks 34:29-35 ~ Maskerdraers en verheerliktes

Written by Admin on . Posted in Preekstudies, Verder geluister


10 Februarie 2013 ~ Sondag van verheerliking: Eksodus 34:29-35

Moses – Sluier en blink gesig; Ons – maskerdraers en verheerliktes

Ek wil aan die hand van die aanhalings en opmerkings die Sondag van Verheerliking homileties inkleur en aktualis(eer).

  • masker - pieter  Sluier is soos ‘n masker (sinoniem) dit verberg jou ware Godsbeeld en siel wat voor God se aangesig blink. Die masker versluier jou glanslose ego (PvN).
  •   “Wearing a Mask may become a sub-personality preventing us from embracing our true spiritual identity” – E C Rollins
  •   “Dalk moet ons gesigte ook meer blink van die inwoning van die Heilige Gees wat daagliks koers en rigting aan ons lewe gee!” – H Bosman
  •   “Die gelowiges is bevryde mense (die sluier is weggeneem) sodat hulle die heerlikheid van die Here reeds nou kan raaksien en verstaan.
       En wanneer hulle die   heerlikheid kan sien verander die Heilige Gees hulle ook om dieselfde heerlikheid uit te straal” –J A du Rand
  •   “Vir regverdiges het daar lig gekom” (Psalm 97)
  •   “Ons leef nie net voor God se aangesig nie. Ons is sy aangesig”-  L Joubert
  •   “You are now on the mountain top, and the voice of God is speaking to you.
      Live in it, waking, working, thinking, walking, sleeping.
      In this way, although you may not be continually living on the mountain top, you will nevertheless be continually living in realization of all the beauty, and inspiration, and power you have felt there … This is to know and to walk with God. This is to find the Christ within”… – R W Trine.
  • Inside every human is the Promised Land that Moses promised his people. The promised land is in the realm of the human mind, but only the mind that is fertile for Love, because that is where God lives” – D. M Ruiz

Charles C Finn vat die innerlike pyn en stryd van masker dra in die gedig vas:

“Please Hear What I‟m Not Saying”.
Don’t be fooled by me.
Don’t be fooled by the face I wear
For I wear a mask, a thousand masks,
Masks that I’m afraid to take off,
And none of them is me.
Pretending is an art that’s second nature with me,
But don’t be fooled,
For God’s sake don’t be fooled.
I give you the impression that I’m secure,
That all is sunny and unruffled with me, within as well
As without,
That confidence is my name and coolness my game,
That the water’s calm and I’m in command
And that I need no one,
But don’t believe me.
My surface may seem smooth but my surface is my mask,
Ever-varying and ever-concealing.
Beneath lies no complacence.
Beneath lies confusion, and fear, and aloneness.
But I hide this. I don’t want anybody to know it.
I panic at the thought of my weakness exposed.
That’s why I frantically create a mask to hide behind,
A nonchalant sophisticated facade,
To help me pretend,
To shield me from the glance that knows.
But such a glance is precisely my salvation, my only hope,
And I know it.
That is, if it’s followed by acceptance,
If it’s followed by love.
It’s the only thing that can liberate me from myself,
From my own self-built prison walls,
From the barriers I so painstakingly erect.
It’s the only thing that will assure me
Of what I can’t assure myself,
That I’m really worth something.
But I don’t tell you this. I don’t dare to, I’m afraid to.
I’m afraid your glance will not be followed by acceptance,
Will not be followed by love.
I’m afraid you’ll think less of me,
That you’ll laugh, and your laugh would kill me.
I’m afraid that deep-down I’m nothing
And that you will see this and reject me.
So I play my game, my desperate pretending game,
With a facade of assurance without
And a trembling child within.
So begins the glittering but empty parade of masks,
And my life becomes a front.
I idly chatter to you in the suave tones of surface talk.
I tell you everything that’s really nothing,
And nothing of what’s everything,
Of what’s crying within me.
So when I’m going through my routine
Do not be fooled by what I’m saying.
Please listen carefully and try to hear what I’m not saying,
What I’d like to be able to say,
What for survival I need to say,
But what I can’t say.
I don’t like hiding.
I don’t like playing superficial phony games.
I want to stop playing them.
I want to be genuine and spontaneous and me
But you’ve got to help me.
You’ve got to hold out your hand
Even when that’s the last thing I seem to want.
Only you can wipe away from my eyes
The blank stare of the breathing dead.
Only you can call me into aliveness.
Each time you’re kind, and gentle, and encouraging,
Each time you try to understand because you really care,
My heart begins to grow wings–
Very small wings,
Very feeble wings,
But wings!
With your power to touch me into feeling
You can breathe life into me.
I want you to know that.
I want you to know how important you are to me,
How you can be a creator–an honest-to-God creator–
Of the person that is me
If you choose to.
You alone can break down the wall behind which I tremble,
You alone can remove my mask,
You alone can release me from my shadow-world of panic,
From my lonely prison,
If you choose to.
Please choose to. 

“What is within us is the divine image of God. What is within us is the essence of God. In his work “The Madman”, Kahlil Gibran wrote: “One day, long before many gods were born, I woke from a deep sleep and all my masks were stolen, the seven masks I have fashioned and worn in seven lives, I ran maskless through the crowded streets shouting, „Thieves, thieves, the cursed thieves.‟ and when I reached the marketplace….I looked up…. the sun kissed my own naked face for the first time. For the first time my own naked face and my soul were inflamed with love for the sun, and I wanted my masks no more.”
Let us be “cursed thieves” to each other, as we steal the masks from off each other’s face. Let us set each other free.
Who am I?
I am a divine spirit living out an earthly story!
Who are you?
You are a divine spirit living out an earthly story.
We are all the same spirit essence but all are living different earthly stories.
(Uit: The Masks wear, E C Rollins)

Mahatma Gandhi beskryf die maskers as sewe groot sondes:

Spieël jouself! 

Probeer goed doen, nie verkeerd nie, dat julle kan lewe! (Amos 5:14)

‘n Goeie vriend stuur vir my die afgelope week ‘n baie betekenisvolle aanhaling. Die bekende Indiese leier, Mahatma Gandhi, het dit geskryf.

By die lees daarvan voel ek: Dit is soos ‘n waarde-indeks wat elke burger van die samelewing elke dag voor oë behoort te hê, iets waaraan hulle hulle lewe daagliks behoort te meet en te toets.
Die aanhaling handel oor wat Gandhi noem “die sewe groot sosiale sondes” of versoekings waaraan ‘n samelewing voortdurend blootgestel word – sondes wat sy fondamente kan ondergrawe. Vir hom was hulle die volgende:

• Politiek sonder beginsels
• Rykdom sonder werk of arbeid
• Plesier sonder ‘n gewete
• Kennis sonder karakter
• Handel of ekonomie sonder moraliteit
• Wetenskap sonder menslikheid
• Aanbidding sonder offerbereidheid.

Al hierdie sondes is natuurlik vandag nog net so teenwoordig en werksaam soos in Gandhi se tyd. Een of twee van die vermelde sondes het my onmiddellik aangeraak – miskien omdat hulle so naby aan my eie lyf is.

Soos dat kennis ‘n mens opgeblase en hoogmoedig kan maak – só hoogmoedig en trots dat jy jou menslikheid kan verloor. Ook dat om vinnig geld te wil maak, sonder om eerlik en hard daarvoor te werk, sleg kan boemerang.

Dit sal goed wees om jouself in hierdie sondelys te spieël en vas te stel waar jyself faal en hoe jy kan verbeter – ook waar jy aan ons samelewing, waar byna al hierdie sosiale sondes vandag so lustig floreer, ‘n verskil kan maak.

Suid-Afrika het eerlike mense met ‘n sterk sosiale gewete nodiger as ooit.

Mense wat eenvoudig probeer om goed te doen.

Carel Anthonissen
Sentrum vir Christelike Spiritualiteit: www.christianspirit.co.za of info@christianspirit.co.za

Ons is verheerliktes; gekies om deur Christus God se aangesig te wees.

Pieter van Niekerk

Preekriglyn in Argief: http://www.communitas.co.za/leesrooster/ot/02-Eksodus/Eksodus%2034_29-35.htm

Seisoen van Luister: http://communitas.co.za/wp-content/uploads/2013/02/Eksodus34_29-35.jpg