Die Suid-Afrikaanse liturgiese landskap

Written by Frederick on . Posted in Artikels

In die nuutste uitgawe van Pretoria se Fakulteit teologie se nuusbrief Teo.co.za is hierdie interessante bydrae van Hennie Pieterse oor die liturgiese diversiteit in ons land:

“Oor die algemeen word die liturgiese landskap van kerke in Suid-Afrika deur diversiteit gekenmerk. In dieselfde kerkgenootskap kan telkens diversiteit in die liturgieë waargeneem word. En dit geld nie net vir die NG kerk nie. Tussen die verskillende denominasies is daar ook ‘n groot diversiteit in die liturgie te bespeur, selfs al is daar sekere gemeenskaplike ekumeniese aspekte daarin soos byvoorbeeld die vier fases in die verloop van die erediens. In hierdie verband kan ons die konsep van local theologies van Robert Schreiter as hermeneutiese uitgangspunt oorweeg, wat as verstaanskader vir die diversiteit kan funksioneer.

“… local theologies can have nuances in the theological tradition of a church denomination as a result of a congregation’s history, context and in the diversity in spirituality. A congregation has acultural web. In this cultural web beliefs, interpretation of the confessional creeds, history of a congregation, spirituality, attitudes, morals, customs, specific practices of a certain pastor,and the environment form an intertwined whole that is a cultural web”(Schreiter 1985:3).

In elke plaaslike gemeente het hierdie verskynsel van ‘n eiesoort subkultuur ‘n invloed op die inrigting van die liturgie, tesame met die eietydse postmoderne lewensgevoel.

Om die volle artikel te lees kliek hier.

Waarderende perspektiewe van NG leiers oor Belhar

Written by Frederick on . Posted in Artikels

Daar is die afgelope tyd heelwat oor die Belydenis van Belhar geskryf en geredeneer. Oud Polisie kommissaris Johan van der Merwe het die gesprek aan die gang gesit met sy standpunt en ervarings van Belhar wat terroriste sou ondersteun in die tagtiger jare.

Neels Jackson berig soos volg oor Van der Merwe se standpunt:

Van der Merwe voer aan dat geestelike leiers soos drr. Allan Boesak en Beyers Naudé nuttige werktuie in die ANC en SAKP se hande was.

Die ANC se stryd het eintlik om politieke mag gegaan, maar “op slinkse wyse” is apartheid voorgehou as die euwel waarteen die stryd gerig was.

Belhar was deel van die teologiese regverdiging van dié stryd. Volgens hom het Boesak met verborge agendas gewerk en kerklike vergaderings gemanipuleer om apartheid tot sonde te verklaar, waarna Belhar opgestel en aanvaar is.

Danie Mouton, direktuer van begeleiding in die Oos-Kaap, skryf ook in Beeld oor Belhar as ‘n instrument van Diensbaarheid

Belhar help die toekoms bou

“Ons jongmense het die land op ’n ander manier lief as ons,” het ’n ouer afgevaardigde tereg gesê. Die jong volwassenes is positief verbind aan die land. Hulle bou as gelowiges konstruktief aan die toekoms. “Wat Belhar met sy aksent op die eenheid van gelowiges, versoening tussen mense, en ’n aandrang op God se geregtigheid doen, is om ons taal en instrumente te gee om diensbaar te wees aan God se toekoms in hierdie land,” het hulle gesê.

Ons land het Christene en kerke nodig wat eendragtig saam getuig en dien. Ons moet die krag van ons eenheid in Christus herontdek. Die genesende krag van versoening met God en met mekaar moet bedien word. Elke vorm van onreg en marginalisering van mense moet die stryd aangesê word. Waar dit gebeur, is daar hoop.

Laat ons met Belhar ’n geskenk aan die jongmense van ons kerk en die toekoms van ons land gee.

Belhar hou die evangelie in fokus

Die Belhar-belydenis bestaan uit vyf artikels. Die eerste bely geloof in die drie-enige God wat sy kerk skep en onderhou, en die laaste artikel bely finale gehoorsaamheid aan Christus alleen. Omraam deur hierdie twee, bevestig die middelste drie artikels kernwaarhede van die evangelie, en wys valse leerstellings af.

Die tweede artikel bely die eenheid van die kerk as ’n samebindende krag deur die werk van die Gees, ’n gawe en ’n opdrag. Die eenheid moet sigbaar word om geskeidenheid, vyandskap en haat tussen mense te oorkom, en uitdrukking aan liefde en diens te gee.

Nelus Niemandt, moderator van die Algemene Sinode van die NG Kerk het die afgelope week sy prespektief gestel in Beeld onder die titel: Vars storie vir ‘n nuwe begin

Nelus skryf oa:

Ons verstaan dit was deel van ons ou storie, maar ons smag na ’n nuwe verhaal … en die algemene sinode van die NG Kerk sien in die belydenis van Belhar die hooflyne van ’n nuwe verhaal wat ons kan help om ’n nuwe begin te maak.

Die storielyn van Belhar is duidelik. God is ’n God van geregtigheid.

In hierdie wêreld waar ryk bankiers enorme bonusse kry en korrupte politici arm mense se geld steel, kan ons verhale vertel van mededeelsaamheid, sorgsaamheid en moeite om armes te help.

In hierdie wêreld waar globalisering tot gevolg het dat meer en meer verskillende mense in dieselfde plekke saam ’n lewe moet maak, kan ons praat oor nuwe lewe en eenheid in Jesus Christus.

Ons kan in die naam van die Here protesteer waar minderhede onderdruk word en mense (ook Afrikaanses) se identiteit en regte vertrap word.

Groei en verspreiding van die Christendom

Written by Frederick on . Posted in Artikels

Pew Forum het pas ‘n uitvoerige studie gedoen oor die omvang en verspreiding van die Christendom en die vergelyking met ander gelowe.

Executive Summary

A comprehensive demographic study of more than 200 countries finds that there are 2.18 billion Christians of all ages around the world, representing nearly a third of the estimated 2010 global population of 6.9 billion. Christians are also geographically widespread – so far-flung, in fact, that no single continent or region can indisputably claim to be the center of global Christianity.

A century ago, this was not the case. In 1910, about two-thirds of the world’s Christians lived in Europe, where the bulk of Christians had been for a millennium, according to historical estimates by the Center for the Study of Global Christianity. Today, only about a quarter of all Christians live in Europe (26%). A plurality – more than a third – now are in the Americas (37%). About one in every four Christians lives in sub-Saharan Africa (24%), and about one-in-eight is found in Asia and the Pacific (13%).

10 of the best from 2011

Written by Frederick on . Posted in Artikels

What with all the talk at the moment about the debt crises in Europe and the threat of another recession the West, I was buoyed by the task of reminding myself of the good news in South Africa from this year and I hope that you are too. I am sure that you can find many other stories on SA – the Good News that would easily make it into your own top 10 list, but I hope that you enjoy these none the less.

My thanks go to all of you for your support during 2011, please keep sending your stories into us next year, have an excellent holiday period and please drive safely! On behalf of the all of us at SA – the Good News, we wish you a very happy and prosperous 2012.

In no particular order (my comments in italics):

1.  SA pupils win International Kids Literary Quiz.

This story from July is about Manor Gardens Primary School in Durban, who not only won the national Kids Literary Quiz (the first government school worldwide to win a national Kids Literature quiz), but went to New Zealand and flew the SA flag proudly by ‘emphatically’ winning the international tournament as well. A fantastic achievement!

Pupils and teachers from Manor Gardens Primary School in Durban, are celebrating after the school’s team won the 2011 International Kids Literary Quiz in New Zealand on 19 July.

Grade seven pupils Alexandra Breckenridge, Matthew Robbins, Emily Spencer and Sarah Herrington represented South Africa in the event, taking on teams from the UK, US, Canada and New Zealand. The annual event tests the literary knowledge of children between 10 and 13.

Lees die volledige artikel hier

So naby, waarom dan so ver?

Written by Frederick on . Posted in Artikels

Nietemin, die keerpunt het in 1986 gekom. By die Algemene Sinode in Kaapstad het ons die teologie van apartheid finaal bely en afgelê. Daardie teologie was mooi verwoord in Ras, volk en nasie, ’n studiestuk oor volkere­verhoudings wat ons in 1974 aanvaar het. Maar toe kom Kerk en Samelewing (KS) – ’n studiestuk met ’n vars insig in die Bybel en ons gereformeerde tradisie en met belangrike implikasies vir die situasie in Suid-Afrika soos dit in daardie stadium was.

Ja, laat ons nie so gou vergeet nie. Dit was die moeilike dae van onluste, manne op die grens, PW Botha, sanksies, en die Wêreldraad van Kerke se teen-rassisme-program. Ons was as kerk al hoe meer in ’n ekumeniese woestyn. Vier jaar tevore – in 1982 – is ons lidmaatskap van die Wêreldbond van Gereformeerde Kerke opgesệ omdat daar geoordeel is ons ondersteun ’n valse evangelie waar eenheid, versoening en geregtigheid só verdraai is ten gunste van onsself, dat dit nie meer met die Bybel en ons tradisie te rym was nie.

God was egter getrou en het ons nie aan onsself en ons eie geloofsinsigte oorgelaat nie.
In hierdie moedige beleidstuk het ons onomwonde verklaar dat die kerke van die NG Kerkfamilie (en die susterkerke) nie net geestelik een moet wees nie. Nee, ons Reformasie-tradisie het altyd geglo daardie eenheid moet – ter wille van Christus – sigbare gestalte kry. God Drie-Enig is een; en daarom is sy kerk ook een. (Ons sou net duidelikheid moes kry oor die model van hierdie sigbare eenheid – ’n vraag wat tot vandag toe nog nie opgeklaar is nie.)

Dit klink nou ongelooflik, maar in daardie stadium was daar groot debat oor wie nou eintlik ’n lidmaat van die NG Kerk kon word. In KS skryf ons onomwonde ’n ware geloof in Jesus Christus is die enigste merkteken van lidmaatskap. Enigiemand wat hierdie geloof en die vertolking daarvan met ons deel, is welkom om by ons geloofsgemeenskappe aan te sluit.
Dit was vir baie lidmate en predikante net een te veel. Duisende lidmate en predikante het gereken dit is ’n nuwe dwaling. Hulle het hulleself eenkant georganiseer in die Afrikaanse Protestantse Kerk (APK). Hier sou die evangelie van apartheid nog heers – die kerk is daar vir elke volksgroep op sy eie. In plaas van groter eenheid, het die waarheid ons verder verdeel. Dit was en is steeds tragies en sondig en verkeerd.   

Ons het net so helder oor versoening gepraat: Die liefde vra dat ons aan ander doen soos ons wil hê hulle aan ons moet doen. Ons het toe geoordeel dat rassisme nie met versoening te rym is nie. Gedwonge skeiding van volke kon ons nie meer soos voorheen in die Bybel sien nie. “Die poging om so ’n voorskrif uit die Bybel te regverdig, moet as fout erken en afgewys word.” Ons het besef ons het verkeerd geglo en het groot lyding onder ons mede-landsburgers uit die Bybel gesteun. Die NG Kerk bely sy aandeel “met ootmoed en berou”, en verklaar hom bereid om met ander Christene saam te werk in die soeke na oplossings vir die Suid-Afrikaanse samelewing.

Lees hier verder

Wat is geloof?

Written by Frederick on . Posted in Artikels

Deesdae word dié tradisionele, naïewe soort geloof ernstig uitgedaag deur mense wat vrydenkend met die Bybel omgaan. Hulle beskuldig mense wat soos ek glo, dat ons nie ruimte vir ander het nie, dat ons ander moet toelaat om te glo soos hulle wil, dat dogma in elk geval ‘n verouderde manier is van omgaan met die geloof. Hulle sal sê hulle het vrede met hoe ek glo, en ek moet hulle toelaat om ander moontlikhede van spiritualiteit te ontgin. Hulle sien die Bybel as ‘n boek oor mense se worsteling om oor God te dink (waarmee ek saamstem), maar is minder gemaklik met ‘n standpunt dat die Bybel ook die gesagvolle spreke van God is. Die Bybel is ‘n geestelike boek naas talle ander godsdienste se geestelike boeke, en hulle sal ook sonder skroom ander godsdienste se insigte in die godheid omhels. Hulle is veral baie verontwaardig as jy hulle uitvra oor hoe hulle meen hulle geloofsbeskouings rym met wat in ons belydenisskrifte staan. Want die kerk se belydenisskrifte is verouderde dokumente van die geloof van mense uit die Reformasie-era.

lees verder op Jaco se blog