Geloofsonderskeiding en Vertigo

Written by Frederick on . Posted in Kerkraadskoling

Geloofsonderskeidende Leierskap en Disoriëntasie of Vertigo”     
In tye van aanpassende verandering (disorientasie) sal bestande kennis en vaardighede die proses mislei
Allan Roxburgh: The Sky is falling!?

 

 

Lees die onderstaande uittreksel uit die opleidings handleiding van vlieniers en kyk dan na die vrae aan die einde.

An archaic definition of disorientation literally meant “difficulty in facing the east.” To the pilot, it more often means “Which way is up?” Disorientation, or vertigo, is actually a state of temporary spatial confusion resulting from misleading information sent to the brain by various sensory organs. The body’s elaborate navigational system was superbly designed for locomotion on the ground at a normal gait, but in an aircraft, during sudden acceleration or radial flight, it can trick you.

The most difficult adjustment that you must make as you acquire flying skill is a willingness to believe that, under certain conditions, your senses can be wrong. When you are seated on an unstable moving platform at altitude (and your vision is cut off from the earth, horizon, or other fixed reference) and you are exposed to certain angular accelerations or centrifugal forces (which you cannot distinguish from gravity forces), you are susceptible to innumerable confusing, disorienting experiences.

In a level turn, you may think you are in straight flight or climbing. In a coordinated, banked turn you may believe yourself to be in straight and level flight. In recovery from a level turn, you may feel as though you are diving. In a left turn-if you suddenly bend your head forward-you may think you are falling to the left.

These alarming sensations are due primarily to misinterpretation of messages sent to the brain by the two primary sensory organs: (1) the semicircular canals of the inner ear, and (2) groups of pressure-sensitive nerve endings located mainly in the muscles and tendons. These organs tell you where you are in relation to the ground, your normal environment. When your eyes are open and your feet are on the ground, they serve you well. You have little trouble deciding which direction is up or down. In an airplane, though, these organs may send your brain inaccurate reports.

Here’s where trouble begins! Inside the airplane, if you are unable to see the ground and establish a visual reference you are just seconds away from the famous graveyard spiral. You’re in a turn but your inner ear machinery tells you that you’re straight and level. Now, as the airspeed builds up in the turn you may think you are in a level dive and pull back on the control column. Increased back pressure on the controls will only tighten the turn and cause structural failure or a curving flight path into the ground. But suppose, by either a glimpse of the horizon or a recall of some “needle-ball-airspeed” technique. you are able to get the airplane squared away again to straight and level flight.

The fluid, which continues to turn while you are returning to level flight, begins to creep back to neutral after you level the airplane. Because of its momentum, the fluid continues to flow after the canal has come to rest-bending the hairs along with it. You really are straight now, but you have the sensation of turning in the OPPOSITE direction from which you have just recovered. You instinctively bank away from the imaginary turn-and the cycle starts all over again.

Without instrument training, the chances of maintaining normal aircraft attitude in limited visibility are extremely rare. Repeated small control movements may eventually create a sensation of gradual turning. You may misinterpret the degree of bank and have a false impression of tilting when in a skid or a slip.

Spatial disorientation occurs most often in instrument conditions created by rain, fog, clouds, smoke or dark nights. You can overcome the effects of vertigo by relying upon your aircraft’s instruments. Read your instruments! They are the best insurance you will ever have.

Bear in mind that vertigo can occur ANYTIME that the outside visual reference is temporarily lost during map reading, changing a radio channel, searching for an approach plate, fuel managing, computing a navigational problem, or whatever else you might need to do insole the cockpit. Nearly all experienced pilots have had a brush with vertigo-usually minor and of short duration. It CAN he disastrous, however. Pilot error,” resulting from vertigo, has been identified beyond any doubt as the direct contributing cause of many accidents.

The danger of vertigo may be reduced by:

1. Understanding the nature and causes of the condition.

2. Avoiding, if possible, the flight conditions which tend to cause vertigo.

3. Obtaining instrument flight instruction and maintaining proficiency.

4. Having faith in the instruments rather than taking a chance on the sensory organs.

5. Remembering that it can happen to ANYONE!

Finally, you should be constantly aware of the danger in shifting between the instrument panel and the exterior visual field when the latter is poorly structured or obscured. Avoid sudden head movements, particularly when the aircraft is changing attitude. Don’t fixate too long on the instruments. And most important, when your senses seem to disagree with the instruments, trust the instruments-they may save your life.

Afgelaai by www.pilotfriend.com/aeromed/medical/vertigo

Ten Lessons from the future

Written by Frederick on . Posted in Kerkraadskoling

Wolfgang Greek:  Ten Lessions from the Future.

CEO of Future World, The Global Bisiness and Technology Think Tank

Verwerk deur Frederick Marais

The worlds of Horus and Seth
The Egyptian Museum in Cairo houses a mind-numbing number of artefacts that shed light on the way people lived and worshipped in the Nile Delta some three to seven millennia ago. In one particularly dimly-lit corner of the museum, I found a little-known statue of a pharaoh being counselled by two deities.

On the left is Horus, the god of structure and predictability. On the right: Seth, the god of chaos and disorder. Even thousands of years ago, the conflict between order and chaos, and the dilemmas created for those in authority, were well recognised.

In a very real sense, today’s business executive is in the same position as that stone pharaoh. Everything we have been taught about business was crafted in the Industrial Age – in an economy where central authority, predictability and control were the touchstones.

We are the sons and daughters of Horus. But we are living in Seth’s world!

Take a look at this table…

 
Wolfgang Gruke:  Ten Lessions from the Future. CEO of Future World, The Global Bisiness and Technology Think Tank

Industrial Age ‘Culture’                                 Information Age ‘Spirit’

    

         Learn a skill                                      Lifelong learning
       
 
            Security                                         Risk-taking
      

     Job preservation                                     Job creation
    

     Capital equipment                                 Intellectual capital
    
 
             Status quo                                  Speed and change
    

    Hierarchical and regulated                     Distributed and networked
    
    
              Zero sum                                           Win-win
       
         Measure inputs                                  Measure outputs

The great excitement of the future is that we can shape it
Charles Hardy

Tomorrows successful leaders will value principles more than they value their companies
Steven Covey

The important thing is to try to…take control over your own destiny
Michael Porter
The traditional concept of management is reaching the end of the road
Michael Hammer

We’re talking about changes in basic assumption…few traditional organizations ever go through the eye of the needle
Peter Senge
The major challenge for leaders in the twenty-first century will be how to release the brainpower of their organizations
Warren Bennis

Do we have corporate cultures that are anchors on change? Or cultures that enable us to adapt to the changing environment?
John Kotter
Marketers will move from focusing on large segments to targeting specific niches. In niches there are riches.
Phillip Kotler

My one-word messages for the twenty-first century is “Asia”

John Naisbitt

The dominant competitive weapon of the twenty-first century will be the education and skills of the workforce.
Lester Thurow

Corporations are starting to take on the complexity of biological systems. And at that point, they become out of our control.
Kevin Kelly

 


Opdrag aan die leiers:Groepsbespreking oor leierskap

  • Kyk na die aanhanlings en neem tien minute om te se watter van die aanhalings het iets te se vir die kerk en watter ons liefs moet ignoreer.

  •  Kyk na Gulke se paradigmas as ‘n inleiding.  Skryf nou saam met die groep ‘n defenisie vir leierskap vir die finalejaarklas van 1983 op ‘n blaaibordvel

en dan een vir die die klas 25 jaar later: 2008 op die blaaibord

  • As julle hiermee klaar is kan julle op die meeste 5 dinge op ‘n blaaibordvel neerskryf om met die groter groep te deel.  Less is more

Doel van die oefening:

  • Is om ons te laat nadink oor leierskap
  • Is om te leer by wat in die wereld om ons aan die gebeur is tov van leierskap
  • Isom begrip te ontwikkel dat daar ‘n groot verskil is tussen die styl van leierskap van 25 jaar gelede en vandag.

 

Gespreksraamwerk oor Gemeentewees

Written by Frederick on . Posted in Kerkraadskoling

Gespreksraamwerk vir Gemeentewees


Ringskonferensie  Ring van Riversdal
Assegaaibosch Ranch
9 September 2006



Praktiese gemeente-wees vandag



(Hierdie is die raamwerk waarbinne ons met NG gemeentes werk- indien ons met gemeentes van ander denominasies werk sal die proses uitgangspunte dieselfde wees, maar die denominasie se belydenisgrondslag en ekklesiologie verreken word.)



Basiese vertrekpunte



Die Algemene Sinode het 20 stellings (vgl opsomming in eerste bylae van dié dokument) aanvaar as uitdrukking van wat ons glo van die kerk.  Die stellings is opgebou uit insigte uit die ekumene, die Reformasie en nuwere insigte uit die kerklike nadenke in die 20ste eeu.  Dié stellings geniet nie die status van ons belydenisskrifte nie, maar is bedoel as gesprekspunte aan die hand waarvan ons as kerk duideliker rigting aan gemeentes en lidmate kan gee. 


Daaruit is 20 konkretiserende riglyne (vgl opsomming in eerste bylae van dié dokument) gemaak wat gemeentes kan begelei in die vernuwing van hulle bediening.  Dié stellings funksioneer as riglyne wat in enige beplanning van leraars, kerkrade, kommissies en bedieninge asook ringe gebruik kan word.


Wat nou nodig is, is om ‘n praktiese te dink oor die proses van gemeente-ontwikkeling, aan die hand waarvan alles wat in gemeentes gebeur op ‘n verantwoorde manier deurdink en beplan kan word.  Dit sal voorkom dat gemeentes óf vasval en verstrik raak in ‘n bepaalde manier van doen óf vervorm en verbandvreemd begin ontwikkel. 


Dié voorstelle sal egter ook nie direk prakties-voorskriftelik kan wees nie.  Die wydste moontlike variasies vir gemeentes se funksionering moet moontlik gemaak word, sodat hulle kerk van die Here Jesus Christus kan wees binne hulle eie konteks en verstaan van God se opdrag en roeping.



Praktiese raamwerk



Die gemeenskaplike kern van kerk-wees soos die velerlei stemme in die Nuwe Testament dit uitspel, lê in die kerk se verhouding met die drie-enige God.  Dit kom in vier sake tot uitdrukking: ons belydenis oor God self, ons unieke identiteit, ons unieke roeping en ons unieke bediening.


Ons kan die vier sake ook uitdruk met die volgende vier vrae:



  • Wie is God? (belydenis – Vader, Seun, Gees)

  • Wie is ons? (identiteit – waardes, karakter)

  • Wat is ons roeping? (visie & missie– taak binne ons konteks)

  • Hoe is ons veronderstel om die roeping uit te voer? (bediening – dissiplines)

Hierdie vier vrae vorm die basis van die diagrammatiese model wat hierbo weergegee word.  Gemeentes, kerkrade, kommissies en ringe kan die model gebruik om indringend te besin oor die wyse waarop hulle die bedieninge in hulle eie kontekse struktureer.  Die volgende opmerkings kan as riglyn dien:



Wie is God?



Die eerste vraag koppel ons kerkbegrip aan ons Godsbegrip.  Niks kan meer basies wees nie as om dié vraag deurlopend te vra en God te aanbid en te dien vir wie Hy is.  As ons mense opgewonde wil maak oor die kerk, moet ons met hulle oor God praat.


 


 



Vir dié gesprek is die belydenis van die Drie-eenheid belangrik, omdat dit verhoed dat ons te simplisties oor God praat.  Dit verseker dat as ons byvoorbeeld oor onderlinge gemeenskap tussen gelowiges praat, ons dit doen vanuit die gesprek oor die gemeenskap tussen Vader, Seun en Heilige Gees.  Dit help ons om ruimte te maak vir diversiteit sonder om die onderlinge verbondenheid te misken.


 


 


Wie is ons?


Die eerste vraag is telkens ook ‘n basiese vraag as ons oor die res van die vrae gesels.  “Wie ons is?” (die tweede vraag) kan ook gevra word as “Wie s’n is ons?”.  Ons roeping (derde vraag) kan ook as die Missio Dei (God se sending) vertolk word.  Ons dissiplines, bedieninge en ampte (vierde vraag) word vanuit die gemeente se verhouding met God beredeneer.


 


Wat is ons roeping?



Die tweede en derde vraag het met die kern van ons kerkbegrip te make.  Die antwoorde op die twee vrae is nie altyd so duidelik sigbaar in die spesifieke bedieninge van ‘n gemeente nie.  Dit bepaal egter ons waardes en ons visie en daarom in afgeleide sin ook ons bedieninge.  Die antwoorde op dié twee vrae dien dus as teologiese meetinstrumente waaruit ons die sigbare dissiplines van ons bedieninge kan beoordeel.  As ons byvoorbeeld iets verstaan van ons identiteit as een (heilige, algemene, Christelike) kerk, kan ons moeilik verdeeldheid in die kerk in terme van strukture verdedig op enige ander grondslag as ons belydenis. As ons iets verstaan van ons identiteit as algemene kerk, kan ons met groot entoesiasme ekumeniese strukture ontwikkel om ons roeping in die wêreld na te kom.


Die derde vraag is die beste invalshoek om ‘n gesprek in ‘n gemeente te begin.  Die vraag het te make met ons roeping as kerk in die werklikheid van ons eie omgewing (konteks).  Dit word gevorm uit God se Missio Dei – en Sy droom vir die wêreld, waaraan ons ons in konkrete doelwitte verbind.  Ten diepste gaan dit oor die vraag, wat God van ons as kerk verwag om te doen.  Dit moet altyd gekoppel word aan ‘n gereëlde demografiese analise van die samelewing wat ons bedien (byvoorbeeld deur die Eenheid vir Godsdiens-Demografiese Navorsing – EGON).


Die drie-voudige verlossingswerk van Christus as profeet, priester en koning dien as omvattende indeling van wat God ook van sy kerk verwag.  As medewerkers en getuies roep God ons om ook profete, priesters en konings vir mekaar en ander te wees.  Dit beteken dat Hy ons roep en stuur om sy drievoudige taak in die wêreld verder te voer:
• as profete mag ons die kennis van sy evangelie versprei oor die wêreld;
• as priesters mag ons sy genadige liefde deurgee aan almal in nood en
• as konings mag ons publieke getuienis aflê oor reg, versoening, vrede en billikheid (vgl Miga 6:6-8).



Wie is ons?



Die tweede vraag is gewoonlik moeiliker om te beantwoord.  Dit het te make met ons waardes en ons selfverstaan.  Ons glo dat die kerk sy oorsprong in God het en daarom aan Hom alleen behoort.  Dit gee ons geborgenheid en sekerheid.  Dit beteken ook dat ons gedrag en besluite moet wys dat ons aan God behoort.  As beelddraers van God moet die wêreld dus iets van God in ons en ons optredes sien.  ‘n Stel gedeelde kernwaardes kan ‘n sentrale deel vorm van die verbintenis van ‘n gemeente, kerkraad of kommissie.



Hoe is ons veronderstel om die roeping uit te voer?



Die antwoorde op die vierde vraag is gewoonlik die mees sigbare van ons werk in die wêreld.  Waar te veel kreatiwiteit in ons roepingsverstaan maklik tot verskraling van ons kerkwees kan lei, is dinamiese en kreatiewe inkleding van ons bedieninge noodsaaklik om die eise van ons onderskeie omgewings te kan beantwoord.


Ons glo dat die kerk deur die Heilige Gees gelei, bekragtig en vergesel word in die wyse waarop ons ons bedieninge uitvoer.  Dit beteken dat ons in die eerste plek in gebedsafhanklikheid ons bedieninge moet struktureer en ons dissiplines moet uitvoer.


Die Gees gee aan die kerk ‘n aantal unieke heilsgawes (Woord, sakramente, leierskap, lidmate met gawes, samekomste, roeping) met die oog op die uitvoering van ons taak.  Die gawes is nie beperkend nie, maar bedoel om op dinamiese wyse die bedieninge van die kerk te bevorder.  Alle lidmate deel in die gawes en alle lidmate moet gehelp word om verantwoordelik te dien tot eer van God en uitbreiding van sy koninkryk.


Die Gees skakel ons in by sy heilswerk in die wêreld as ons gehoorsaam leef binne vier unieke heils- of geloofsdissiplines:



  • leitourgia (erediens),

  • kerugma (praktyke rondom die Woord),

  • koinonia (onderlinge sorg en steun),

  • diakonia (diens aan mekaar en ander).  

Daar is ‘n breë konsensus dat ons met hierdie vier dissiplines of praktyke die volle reikwydte van ons Christelike dienswerk kan omskryf.  Die voorwaarde is dat ons dit wyd interpreteer en weet dat dit in verskillende vorme kan voorkom. Die meeste gemeentes in die Nuwe Testament het hierdie vier praktyke op die een of ander manier beoefen.


 



 

Kerkraadskoling

Written by webmeester on . Posted in Kerkraadskoling

Kerkraad en gemeenteleierskoling Word dokument 372 KB
Kerkraad en gemeenteleierskoling Word dokument 195 KB
Driehoek model PowerPoint 1.1 MB
The In-between Church PowerPoint 4 MB
System sensitive leadership PowerPoint 38 KB
Everett Rogers se Diffusion of Innovation Model PowerPoint 52 KB
Co-operating Congregations PowerPoint 38 KB
Appreciative Inquiry PowerPoint 250 KB
Aksiebeplanning PowerPoint 31 KB
Diversiteit in die gemeente PowerPoint 108 KB
Visioneringsoefening met klei PowerPoint 74 KB
Liturgie van hoop Word dokument 22 KB