“VIX’ Citrusdal Vrouens in Christus

Written by Mariette Steyn on . Posted in Nuus uit gemeentes, Vrouelidmate

c1

 

deur Madelein Horn

VIX (Vroue in Christus) in Citrusdal het besluit om ons slagspreuk “GEE, GLO EN GROEI” weer uit te leef in alle projekte. Met hierdie “logo” in gedagte, het die volgende projekte reeds vanjaar plaasgevind.

 

c3PRAISE & WORSHIPc2

VIX se  somer  Lofprysing en Aanbiddingsbyeenkoms  was in heerlike warm weer op die NG Citrusdal  kerkterrein se grasperk aangebied.

Die tema “Klankfamilie” het aangesluit by die Kerk se kwartaaltema “Geloofsfamilie”. Daar is gesels oor die  musiekinstrumente van die Bybelse tyd soos in Ps 150 genoem. Die vroue het lekker saamgesing en met hul eie klankinstrumente deelgeneem. Elkeen het ‘n plastiek pillehouertjie met springmieliepitte daarin ontvang – versier met die VIX-logo. Dit is as “shaker” gebruik en is vrolik, op maat van die musiek, geskud. ‘n Kitaar en Afrika-trommetjie is ook gebruik vir die buitelug-byeenkoms. Ons gemeente se Finalejaar Teologiestudent, Etresia, het haar roepingsgetuienis gelewer en dit was wonderlik om in hierdie jong vrou se entoesiasme te kon deel.

Tydens die  Herfsbyeenkoms was die tema Geloofsgesin. Daar het Susan Mostert vertel hoe die voorbeeld van haar ouma en ma as sterk geloofsvroue,  haar geïnspireer het in haar eie donker tye.

Ilze Rontgen het haar getuienis gegee oor haar eie  lewensreis onder moeilike omstandighede en almal net weereens laat besef dat die meeste van ons al met die die wintertye van die lewe kennis gemaak het, maar dat ons altyd by die kruis kan gaan kniel met ons laste.

KERSMARK

c5

c4

Op 7 en 8 November 2014 het VIX vir die eerste keer die Citrusdal Kersmark aangebied. Hierdie mark het 4 jaar gelede begin as ‘n wyksprojek.

Daar was ‘n verskeidenheid stalletjies waar jy vir die hele gesin iets kon koop vir Kersfees: tuisgebak, klere, pragtige mooimaakgoed vir die kinders, baie bederfies vir Mamma, boeke, rame, ens. Die kosstalletjies op die kerkterrein het almal se dors en honger geles. Hope vermaak vir die kinders het aan Ma en Pa tyd gegee om rustig alles te besigtig. Vrydagaand het gesinne saamgekuier op die kerkgronde onder die maanlig en was die gewilde broers, Christo en Cobus, beslis een van die hoogtepunte van die naweek. Saterdag was besoekers vermaak met plaaslike sangtalente asook Citrusdal se ballerinas.

Beplanning aan die 2015-mark is reeds aan die gang en ons kan solank met baie opwinding noem dat Ricus Nel hierdie jaar ons Vrydagaand-vermaak gaan doen.

Vir verdere inligting kontak Nicole@ccellars.co.za of besoek ons Facebookblad (en “like” dit) CITRUSDAL KERSMARK.

DANKBAARHEIDSBLIKKIES

Gedurende 2014 het ons drie verskillende soorte dankbaarheidsblikkies in die gemeente uitgedeel nl. Senior Vriende (verjaarsdae, onthaal, Heuwelrus ouetehuis), Nood in die gemeenskap (crèches op plase, CARE, Sterretjies, Noodkospakkies) en Geestelike Groei (Vrouekamp, Wêreldbiddag vir Vroue, Praise & Worship, Xhosa-uitreik). Lidmate kon kies vir watter projek hulle blikkie aangewend moes word. In 2015 word hierdie blikkies se gelde aangewend vir bogenoemde projekte en dit is ‘n absolute belewenis om die opgewondenheid te ervaar waarmee hierdie instansies die bydraes ontvang. VIX het besluit om nie die geld vir die instansies te gee nie, maar om iets daarvan te koop bv vir die Heuwelrus Ouetehuis het ons vir elke inwoner ‘n kombersie, seep, waslappie, koffie en suiker gekoop.

c6

WÊRELDBIDDAG VIR VROUEc8

Met die Bahamas as die land van die Wêreldbiddag, het ons vir Leilani le Roux van Wellington as spreker gehad. Haar lewe is letterlik en figuurlik in stukke geskeur op Sondag 26 Desember 2004 tydens hul wittebrood op die idilliese eiland, Khao Lak in Thailand. Sy en haar man sou Maandag 27 Desember 2004 op die eiland getrou het, maar ‘n kragtige Tsunami wat meer as 350 000 lewens verwoes het, het hulle twee vroegoggend uit hulle Villa geruk. Die Le Roux-egpaar is twee van tien mense by hulle vakansieoord, wat die Tsunami oorleef het.  Leilani maak van elke geleentheid wat op haar pad kom, gebruik om die wonderwerk van 2004 te verkondig  tesame met dat ons ‘n LEWENDIGE, AMAZING GOD en VADER HET.

Om ons biddag af te sluit, het die dames Nagmaal gebruik. Tydens hierdie biddag moes alle vrouens wit aantrek en dit was ‘n ongelooflike gesig – al die wit klere. 2015 se Wêreldbiddag was vir Citrusdal ‘n wonderlike ervaring!

c7

 

ANDER PROJEKTE

• Die wyke in Citrusdal bederf Ons Huis ouetehuis een keer per kwartaal met items soos vrugte, paaseiers, plaatkoeke, pannekoeke, ens.
• Elke wyk kry ook ‘n beurt vir ‘n noodkospakkie wat in ‘n wyk ingesamel moet word om te help met die behoeftige gesinne/persone in die breë gemeenskap
• Gedurende Pinkster het die wyke die gemeentelede heerlik bederf met sop en broodjies in die kerksaal – die kragonderbrekings het die honger en entoesiasme nie gedemp nie!
• Vanjaar het ons vir die eerste keer ‘n Vroue “retraite” gehou, waar vrouens van Citrusdal die geleentheid gehad het om op ‘n Saterdag uit te ry na een van die mooiste plase in ons Vallei en net rustig saam met God in die natuur te verkeer het.
• Sondag 7 Junie kon ons mammas en pappas agteroor sit en ‘n heerlik VIX-ete kom koop vir die gesin
• Die naweek van 24 – 26 Oktober is Citrusdal se “vroue-naweek” met Jana du Plessis van Bloemfontein, as ons gas vir die naweek. Die Saterdagoggend is ons VIX afsluitingsfunksie vir die jaar, met haar as gasspreker, die Sondagoggend is VIX Sondag in ons kerk waar sy weer sal optree en na die erediens gaan gemeentelede deelneem aan die KANSA pretloop en lekker saambraai by die skool se swembad.
• Ons probeer om soveel as moontlik vrouens in die gemeente te betrek by projekte deur middel van ‘n VIX vraelysie wat elke vrou moes invul. Hulle moes aandui waar hulle in 2015 betrokke wil raak. Dit is ongelooflik om te sien hoe bereidwillig die vrouens is om te help.

VIX in Citrusdal pak alles met ‘n blye gemoed aan, want ons het soveel om voor dankbaar te wees. Ons almal is vir Hom SPESIAAL!! In 2015 het ons al op verskeie maniere die onbeskryflike spesiale liefde van God    ervaar … en dit is alles Godsoomblikke!!

Riviersonderend

Written by Mariette Steyn on . Posted in Nuus uit gemeentes, Vrouelidmate

r1deur Joanie Pretorius

Rivierdoop! Vanjaar was geen uitsondering nie.  Oudergewoonte is ‘n baba weer in die rivier gedoop tydens ons buitelugdiens en gemeente-ete by die karavaanpark in Riviersonderend.

Die Wêreldbiddag vir Vroue se tema is visueel-aanskoulik onverbeterlik aangebied. Met Harry Belafonte se calypso-musiek en die diep geestelike boodskap, is ons almal vervuld huis toe.

Al wat leef en beef het hard gewerk om van die basaar ‘n plaasbasaar te maak. Daar is heerlik gewerk, gekoop en gekuier.  Ons beplan nog steeds die tafels hoofsaaklik vanuit die Vrouediens. Die mans het darem ook volle aanspreeklikheid vir die braaivleis, potjiekos en sosaties aanvaar en dit was lekker.

Een maal per kwartaal kom die vroue bymekaar vir interaksie en dan is dit oor kerk- en taalgrense heen. So is ons in die eerste kwartaal ingelig oor ‘n busdiens, buurtwagstelsel en gebottelde water.

Nou onlangs het Handia Human kom vertel van die dierebeskerming op ons dorp en ‘n heerlikheid was Marieta Stipp se praatjie oor die gebruik van die prutpot.

 

r2

Klub 65-Plus is trakteer op ‘n driegang Kersfeesete aan die einde van laasjaar en vanjaar kon hulle aansit vir soet- en soutgebak, terwyl hulle items, deur laerskoolkinders aangebied, kon geniet. r5

Tabita-dames werk deurgaans in ons Vroue-dienswinkeltjie, wat vir talle mense ‘n uitkoms bied. Klere, skoene, juwele en linne word daar te koop aangebied. Die Vrouediens se “Mad Hatters Tea Party” is dan ook getrakteer op ‘n modeparade met klere uit ons eie boetiek.
r3

 

 

 

Ons Kreatiewe Werkswinkel, afsluitingsvergadering met Elsa Winckler as spreker oor, die ma-kindver-houding en die kersmark met ons teetuin lê nog voor.

Intussen kuier die wyke, waar moontlik, maandeliks saam en word pitkos met mekaar gedeel. Soms berei ons sommer op daardie byeenkoms ook die uitnodigings-kaartjies vir spesifieke geleenthede voor. Rondom die tafels en spoeg-en-plak, bou ons aan verhoudings.

 

r4

NG Kerk Porterville

Written by Mariette Steyn on . Posted in Nuus uit gemeentes, Vrouelidmate

port1

deur Marelise Treurnicht

PA & DOGTERBAL

port4

28 November 2014

November 2014 het die NG Kerk Porterville Vroue-bediening ‘n perd van ‘n ander kleur opgesaal. Daar is besluit om ‘n Pa-en-Dogter-BAL te hou. Vir ons plattelandse dorpie, ‘n vreemde gedagte, maar ons staan soos gewoonlik nie terug vir iets nuuts nie.

Die idee vir die geleentheid, was om juis ‘n tyd en ruimte te skep waar Pa en sy dogter/s sosiaal kon verkeer, maar dié keer formeel aangetrek en onder die bekwame leiding van Riekert Botha en sy span van Vredendal.

Die noodsaaklikheid van ‘n gesonde verhouding tussen Pa en Dogter en die geweldige impak wat hierdie verhouding op die lewe en lewensbeskouing van ‘n dogter het, was die “ma’s” se dryfveer vir die geleentheid. Ons nooi toe al die pa’s met dogters van 14 tot 44. Ma’s is opgewonde, hulle kom koop kaartjies, beplan aandrokke en bid. Ons bid saam en God kom in sy Grootheid en bederf ons met sy Goedheid. Ons staan verstom hoe dinge gebeur.

Die formaat was soos volg:
Die Vrydagaand gesels Riekert net met die pa’s. Hy daag hulle bietjie uit. Vertel van stukkende dogters – daar is verskillende redes – maar baie keer is dit omdat vaders nie besef die rol wat hulle speel om hulle dogters geestelik te begelei nie.  As ‘n pa nie fisies, emosioneel en geestelik deel van haar lewe is nie, hoe moet sy glo dat Vader God haar liefhet en haar aanvaar en na haar luister?

Riekert het ook gevra dat die pa’s nie met mekaar mag praat die Saterdagaand nie, hulle moet net aan hul dogters aandag gee en verkieslik net met hulle praat. ‘n Paar manne het bietjie ongemaklik rondgeskuif, veral toe Riekert sê dat daar ‘n paar knie-sessies gaan wees en dit het niks met rugby te doen nie. Dit is jy en jou dogter wat met julle knieë teen mekaar sit, in mekaar se oë kyk en julle harte deel.

Ma’s getuig opgewonde later hoedat die pa’s die Saterdagoggend Paarl toe gery het, aandpakke gaan huur het, juwele en blomme gekoop het. Die dogters self was baie opgewonde! Hare, grimering en skeppings is beplan. Hulle en hul moeders het geoefen met grimering, danspassies en afsprake gemaak by skoonheidplekkies en haarkappers. Die dorp het ook hulle hart oopgemaak en waar daar nood was, is gegee en voorsien.

En daar is gebid … en gewag … en Vader God het opgedaag!!

Die Saterdagaand se Bal het behels ‘n viergang-maaltyd, afgewissel met ‘n prettige ysbreker (ja – dit is darem nie ‘n alledaagse geleentheid nie), lag, dans-dans-dans, begeleide gespreksessies tussen pa en dogter en ‘n praatjie deur Riekert Botha.

Hyself is deur sy tienerdogter vergesel. En nee – Porterville se pa’s/mans is geensins anders as ander nie – by party het die idee maklik posgevat, maar by ander moes Ma (en dogter) maar bietjie meer aanmoedig … maar luister na die getuienis van ‘n pa: “BAIE BAIE DANKIE!!! Ek dink nie julle besef wat gisteraand vir my en baie ander pa’s beteken het nie. In een aand is baie meer gedoen as ‘n duisend preke!! Ek het gisteraand vreeslik geniet!! Baie dankie!!!”

Die Bal was ‘n reuse sukses en pa’s en dogters het stralend – en stokflou gedans – laataand met nuwe vuur en diepte in hul verhouding, huis toe gegaan … na uiters nuuskierige ma’s. En ja – ons gaan verseker weer so ‘n aand reel.

Sinodale byeenkoms

Written by Mariette Steyn on . Posted in Byeenkomste, Vrouelidmate

s1

 

deur  Mariette Steyn

Die Sinodale byeenkoms van 3 Junie is deur die vroue van ons streek werklik as ‘n geestelike wandeling beskou. Ons tema, “Regtig Begenadig?”, is spontaan aangevoel soos ons elkeen die geleentheid gehad het om introspeksie te doen deur in ons truspieëltjies te kyk na die pad agter ons en ook deur ons voorruite met ‘n bewustheid van “Ek is nou hier” en hoe nou vorentoe?

Christel Botes beskryf hierdie byeenkoms van ons kerk se vroue by Eensgezind, Durbanville as elkeen se beoordeling van haar lewenspaadjie wat volgens haar “glad geteer, grondpad of doodgewoon bergop” kon wees en dat hulle dit weereens d m v Luk 1:26-38 kon beoordeel.

Sy skryf verder: “Aan die hand van Eva se Gebed, is ons op ons eie reis gehelp om te kyk na waar ons onsself in ons verhouding met God  Drie-enig bevind en is ons gelei tot ‘n ‘soul-to-soul connection’ wat beteken dat jy moes identifiseer WAT in jou lewe jy moet laat gaan om ‘hier’, in sy teenwoordigheid, te wees. Die fisiese bewustheid van God se alomteenwoordigheid deur sy Heilige Gees, was tasbaar in die oomblikke waar vreemde vroue met mekaar iets van hul menswees en vrese kon deel deurdat ons met waardering na mekaar geluister het.”

Uit Rondebosch skryf Elizabeth Kluge dat hul vroue die hartlike ontvangs en heerlike ontbyt geniet het en “die sang ons gestem, rustig en ontvanklik gemaak het om te hoor wat God vir ons wou sê”. Volgens haar was die “hoogtepunt van die oggend die geestelike kontak wat ons kon maak met vreemdelinge. So het ons geleer hoe om uit te reik na ander. Ons kon na mekaar se seer luister en saam bid. Dit was ‘n ongelooflike oggend vir almal van ons wat daar was. Ons is jammer dat ons nie meer dames saamgeneem het nie. Ons sien uit daarna om weer by so ‘n wonderlike byeenkoms saam te kom tot eer van God.”

“By die heerlike sinodale byeenkoms is ons vroue regtig so bederf dat ons nie anders kon as om te besef dat ons REGTIG BEGENADIG is nie. Alles was so spesiaal mooi gemaak vir elkeen van ons en alles het so mooi en glad verloop. Dit was goed om saam met vroue van al die uithoeke van ons sinodale streek bymekaar te kon wees en te kon deel in almal se liefde en entoesiasme. Veral was dit goed om te kon stil word, te kon luister en te hoor dat die Here ons elkeen regtig begenadig en opnuut roep en om weer te sê: ‘Ek is tot beskikking van die Here’.  Ons het weer besef dat voor Maria se tyd en na haar tyd, voor ons tyd en na ons tyd, seën ons Vader die vrou met besondere gawes, roep en lei Hy ons op besondere maniere en gebruik Hy ons op sy besondere wyse om sy genade en liefde uit te leef.  Ons dank die Here dat Hy ons so wonderlik begenadig om sy kerk te wees,” skryf Louise Koch uit Sonstraal.

s3

Esther Goosen van Bellville-Wes sluit by Louise aan: “Dit was definitief nie wat ek verwag het nie. Gewoonlik het sulke vergaderings mos maar meer ‘n administratiewe ondertoon; ek is egter heerlik verras oor die diep geestelike voedsel wat ek so sagkuns ontvang het tussen die smaaklike happies deur. Dit was ‘body, spirit & mind’ – ‘n onvergeetlike ervaring wat my altyd sal bybly.”

s4

Uit Heidelberg laat weet Ronelle Uys: “Dit was asof Jesus self daar was in die gedaante van elkeen van die gelowige vroue teenwoordig. ‘n  Wonderlike  geseënde ervaring.”  Sy skryf verder dat die byeenkoms een groot bymekaar-kom van gelowige vroue was waarin hulle van die eerste oomblik af, bederf en baie spesiaal gevoel het. Sy gaan voort en sê: “Elkeen wat deel was van die program, het my geraak op maniere wat ek nie kon dink nie. Dit was geestelik vir my ‘n ervaring wat ek altyd saam met my sal dra en wat ek graag in ons gemeente en ook in ons ring wil versprei. Ek wil graag Vroue met vlerke toerus sodat hulle elkeen daardie vrede en selferkenning kan beleef en so Jesus se hande en voete kan wees.”

Victoria-Wes se Surika van der Merwe bevestig watter bewustheid Nico by hulle geskep het. Sy sê: “Die geestelike begeleiding deur dr Nico Simpson het opnuut ‘n bewustheid geskep dat daar redes is waarom ons vlerke soms swaar is, maar dat ons dit kan neersit en die hoogtes kan vlieg wat God vir ons in gedagte het. Die seën van die sangbediening daarmee saam het ook my hart aangeraak.”

Sy sluit af met ‘n bekentenis nl dat dit wonderlik is om te weet dat daar ‘n organisasie is wat die geestelike welsyn van ons vroue op die hart dra en dat ons op een of ander manier deel daarvan kan wees.

Die algemene gevoel onder die elf vroue uit Piketberg was dat hulle werklik “besield, verkwik en verryk” teruggekeer het huis toe. Hulle het die vars aanbieding en diep, boeiende introspeksie waarvoor genoeg tyd afgestaan is om met mekaar dieper gedagtes rondom die teks te deel en ook innige gesprekke met God te hê, waardeer. Marietha Goosen skryf namens dié vroue: “Die gedagte om die gaste saam ‘op reis’  te neem deur die proses waarmee die Vrouebediening die afgelope agt jaar besig was, was ‘n slim idee en het gehelp om perspektief te kry op die plek waar die Vrouebediening op die oomblik is. Dis ook bemoedigend om te hoor dat die uitslag van die ‘geloofsreis’- navorsing steeds toon dat vroue ruimtes soek waarin hulle mekaar kan ontmoet, hulle seer kan deel en kan heel word.”

s5
Deurgaans het verskeie groepe vir ons laat weet watter ongelooflike nuwe betekenis Eva se Gebed op hulle gehad het, veral soos wat Nico Simpson dit met die vyf bewegings – een langs elke paragraaf/strofe – naamlik PLEK VIND, HEEL WORD, VRIENDE INNOOI, KRAG ONTVANG en VRY LEEF prakties demonstreer en ingeoefen het.

Gerda van Schoor van Redelinghuys beskryf hoe die Gebed van Eva by soveel aspekte uitgekom het en so ‘n opgewondenheid tesame met bekommernis in haar hart gebring het. Sy sê dankie vir die belewenis dat ons iemand kosbaar aan die Here kon opdra by die doopvond met “U waak oor haar, U beskerm haar”.  Gerda het ook groot waardering vir die feit dat ons in ‘n atmosfeer was waar mens jouself kon oopmaak teenoor ‘n “vriendelike-vreemdeling en eerste-oogkontakpersoon, hartsake in ‘n oogwink oor gesels kon word en iemand kan hê vir wie ons voorbidding kan doen ”.

‘n Voorbeeld waarby ons almal kan leer, is die klein dorpie, Graafwater, vanwaar vyf dames die geleentheid bygewoon het –  drie vir ‘n eerste keer. Bieps Genis skryf dat sy en Claudie dit ‘n vorige keer reeds bygewoon het, maar hulle is dit eens dat dit in vele opsigte ‘n verrykende dag was. Behalwe vir die smaaklike, mooi voorgesitte kos, die verskeie sprekers wat almal in die saal betrek het, het hulle ook die geloofsreis as besonders ervaar in “’n intieme atmosfeer saam met ons mede-christenvroue” skryf hulle. “Oomblikke het daaruit voortgevloei. Om werklik ‘n ervaring met die Here te beleef, vat doelbewuste tyd en stilword, maar oor en oor die moeite werd, sluit sy af.”

Kinnie Britz uit Herbertsdale het met o a Anika Badenhorst van Swellendam en Johanna Honeyman van Plumstead ‘n tafel gedeel en skryf soos volg: “Die Sinodale Konferensie was vir my ‘n wonderlike, verrykende ervaring. Met my aankoms, het ek onmiddellik die egte warmte ondervind wat tuishoort by ‘familie’. Die pragtige omgewing het ‘n mens so aan die grootheid van ons Skepper herinner. Van daardie oomblik af totdat ek weer vertrek het, was ek so bewus van God wat teenwoordig was en dis asof ek letterlik iets daarvan kon saambring na Herbertsdale.”

s6

Sy beskryf hierdie geleentheid as “’n onbeskryflike geleentheid waar geen moeite ontsien was nie”.  Sy sekondeer ook die meeste ander terugvoere wat ons ontvang het, dat die hele benadering tot die Eva-gebed vir haar ‘n openbaring was en “dit sal selfsugtig wees as ons wat daar was, nie ook ‘n geleentheid skep waar ons dit met ons gemeentes deel nie”.

Verder beklemtoon Kinnie ook dat hulle gehoor het hoe belangrik die ruimte is wat ons saam met ander vrouens moet skep asook die rol wat ons as vrouens in ons gemeentes moet speel.  Sy stel aan ander, veral die kleiner gemeentes, voor dat hulle “baie meer kerkgerig moet funksioneer bloot oor die feit dat die jonger vroue asook mans, huidiglik uitgesluit is as gevolg van lewens-omstandighede”.

Uit Klawer skryf Helene Greig dat dit vir haar ‘n wonderlike ervaring was om saam met ander belydende, begeesterde vroue die oggend te kon luister wat God van hulle vra as vroue om sy Woord uit te dra elke dag waar jy geplant en besig is om jou lewe te leef. “Eva se Gebed begin ook vir my meer sin maak in my lewe, want versie vir versie word dit ‘n realiteit in die tyd waar ons nou beweeg. Ons het die opdrag gekry om, deur God se Gees, omgee, omarming, en met menswaardigheid ander om my te behandel en daardeur vir Hom uit te staan. Ek as vrou het hierdie karaktertrekke diep binne my en ek moet dit nou na vore bring, want dit is die tyd waarin ons nou beweeg. Daar is ook ‘n belofte aan my voorgehou dat as ek my beskikbaar sal stel vir dit, Hy my op ‘n pad sal vat wat ver bo my wildste drome sal wees en ons as vrouens kan mekaar beskerm, bemoedig en ook dit sal laat deurwerk na almal rondom my en ek glo ook later ons wêreld rondom ons.”

s7s9

Wat ‘n wonderlike reis wat voor ons lê …

Joanie Pretorius van Riviersonderend vertel hoe hul klompie Riviersonderenders al vroeg in die pikdonkerte op pad was en na ‘n “episode” van verbyry, tog by die pragtige Eensgezind gekom het en daar met warmte omvou is op dié nat en koue wintersdag. “Ons  groet weer ou bekendes, wie se name ons wou-wou ontglip, want ons sien mekaar te min.  Almal is te besig in hulle eie gemeentes. Hier kry ons weer ‘n kans om skouers te skuur en te ontvang in plaas van om te werk.

“Die mense om die tafel was spontaan en gretig om te deel wat hulle in hulle gemeentes doen en nuuskierig om te hoor wat ons alles doen.  Net daar kom ‘n mens toe weer tot die ontdekking dat gemeentes verskil en dat die Here jou plaas waar Hy jou die beste kan gebruik. Dankbaar vir geleenthede in eie geledere en heerlik om deel te voel van een kerk.”

s111

Soos die Piketbergers en heelwat ander wat ver moes ry, het hulle ook op ‘n praktiese manier die Here se beskerming ervaar aangesien alles daarop gedui het dat hulle in stormweer sou ry, maar die weer was toe nie so erg nie en tussen die reën, mistigheid en verkeer deur, kom hulle almal veilig by die bestemming aan.

Uit alle monde het daar net lofprysings en waardering gekom vir Eensgezind as pragtige venue en kos wat heerlik en keurig voorgesit is. Vroue was opgewonde oor die “Begenadigde” -woordjie en kersie wat wegneemgeskenkies was, oor entoesiasme van die vroue wat bereid is om op die taakspan te dien en die ongelooflike oggend.

Die program het ook vir Hedwig Moore van CLF ‘n paar woorde oor hul beskikbare literatuur laat deel en ds Gielie Loubser kon ‘n bietjie oor die geskiedenis van  die NGK se Vrouebediening vertel. Vroue het beter begin verstaan en kon gemotiveerd voel oor die huidige en nuwe rol van die Vrouebediening. “Ons is NIE meer ‘n struktuur parallel aan die kerkraad met dieselfde diensterreine en projekte nie, nee …  ons het ‘n eie identiteit en roeping en dit word steeds meer aan ons geopenbaar,” som Christel Botes dit op.

s13

 

 

 

 

 

 

Ons voorsitter gesels

Written by Mariette Steyn on . Posted in Interaksie, Vrouelidmate

voorsitter voeltjies

voorsitter

deur Ankia du Plooÿ

Dit voel asof ek moet begin met “Aangename kennis!”, dus “Aangename kennis, liewe Vroue!”.  Hierdie “aangenaam” is nie maar net ‘n afgesaagde frase vir my nie, maar dis werklik vir my heerlik “aangenaam” om vir julle hallo te sê en kennis te maak.

Ek en Dolf, my man, woon nou ‘n jaar in Stellenbosch. Hy is verlede jaar na Stellenbosch-Sentraal gemeente toe beroep. Voor dit was ons agt jaar in De Aar. Ons was altwee predikante in NGK De Aar en met ons koms hiereen het ‘n nuwe reis vir my ook aangebreek.

Ek het regtig intens vir God begin vra: “Waar is dit waar U my NOU wil hê?” Moet ek begin aansoek doen vir poste, moet ek eers net rustig by die huis wees of wat?

Met ons koms na Stellenbosch het daar ‘n heerlike geleentheid vir my oopgegaan in die vorm van navorsingsprojekte by die Eenheid vir Innovasie en Transformasie by Ekklesia. As ek nou daaraan terug-dink, is dit as gevolg van die navorsing dat my pad met dié van Antoinette gekruis het en ek deelgeword het van die Sinodale Taakspan vir Vroue.
 

Vroeër die jaar kuier ek en Dolf by ‘n vriendin in Alexanderbaai en sy vra my: “Ankia, as jy nou enigiets kan doen, wat sal dit wees?” Sonder om te dink, het ek dadelik geantwoord: “Ek sal graag tussen, saam en met vroue wil werk en wandel.”  Ek was self verbaas oor my antwoord, want tot op daardie stadium het ek hierdie groeiende gewaarwording nog nooit aan iemand genoem nie. 

En ‘n paar maande later bring God my by ‘n plek waar hierdie gewaarwording in my binneste ook in die strukture van die kerk ‘n werklikheid word. Natuurlik is ek bewus daarvan dat dit nie die enigste manier is nie, maar ek glo dat God my roep om NOU, veral saam met vroue, my geloofsreis aan te pak. 

Ek is opgewonde en opnuut verras deur die Lewende God wat mense roep. My roeping het ek nog altyd verstaan as iemand wat God se helende en genesende genade, oorvloedig moet en wil uitdeel aan gebrokenes.  In my eie lewe het ek al soveel keer beleef dat God my gebrokenheid heelmaak, en omdat ek hierin glo, WIL ek dit ook oor alle grense heen uitdeel. Op hierdie stadium van my reis beleef ek dat God my roep veral na vroue.

Ek is so dankbaar vir hierdie plek op my reis. Ek glo dis waar ek nou moet wees. Ek sien uit om dit saam met julle te reis. 

‘n Nuwe begin vir my en vir ons as taakspan, beteken egter ook ‘n afsluiting van ‘n hoofstuk vir Antoinette en Amanda. Ons sal julle mis, maar reis ook verder saam.  Dankie vir julle menswees, dit wat ons by julle geleer het en dit wat julle nalaat. Ons waardeer julle!

Teen hierdie tyd weet die meeste van julle seker ook dat Esther ons gaan verlaat. Ons verlies is beslis Durbanville Gemeente se wins. Baie sterkte vir hierdie nuwe hoofstuk van jou reis, Esther. Dankie dat jy vir 22½ jaar die vroue van ons kerk op jou besondere manier gedien het. Ons waardeer jou!

Dis werklik vir my ‘n “aangename” eerste ontmoeting. Ek sien uit na die reis saam met julle.
Ankia