Posts Tagged ‘deernis’

Verder Geluister: 2 Kor 6:1-13

Written by Admin on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

24 Junie 2012 ~ Vierde Sondag in Koninkrykstyd ~ 2 Kor 6:1-13
Ons loop as’t ware die vertrek binne in die midde van ‘n baie brose en eerlike gesprek tussen Paulus en die gemeente in Korinte as ons hierdie week die sleutelteks, 2 Korintiërs 6:1-13, gebruik as die basis van ons besinning met die oog op die erediens Sondag. Dit is belangrik om tyd te neem om die konteks van die gesprek beter te begryp en om die groter argument in gedagte te hou as ons in die week oor die teks nadink. Paulus skryf aan die gemeente in Korinte om iets van die legitimiteit van sy eie bediening te verduidelik. Paulus se verhouding met die gemeente is op ‘n brose plek. Paulus en sy teenstanders het verkillend oor die evangelie en apostelskap nagedink. Paulus probeer homself verweer teen allerlei valshede wat sy teenstanders onder die mense van die gemeente in Korinte versprei. Die trant van die teksgedeelte is broos en intiem. Paulus praat oor sy eie gebrokenheid en oor die weerloosheid van sy eie bediening. Deur sy eie gebrokenheid bloot te lê wys Paulus ook op die andersoortige waardes van die evangelie. Waardes wat anders lyk as die van die wêreld.

Hoewel die teks ver van ons eie tyd en leefwêreld ontstaan en ‘n gemeenskap aanspreek wat op ‘n ander manier funksioneer as die wêreld waarin ons leef in die jaar 2012, is dit tog opmerklik om die bekendheid van die omstandighede op te merk. Paulus se bediening is op die oog af nie besonder suksesvol nie en sy teenstanders lê klem op sy sukkelaar bestaan. In terme van die wêreld se maatstaf vir sukses is Paulus nie juis ‘n besondere goeie voorbeeld nie. Paulus leef egter vanuit ‘n alternatiewe verstaan van die werklikheid. Hy leef as ‘n navolger van Christus en probeer weereens aan die gemeente in Korinte verduidelik wat dit beteken as God se Kairos in die wêreld inbreek.

Paulus se uitdaging tot herorïentasie is vandag net so relevant soos in die ou wêreld se konteks van Korinte. Hierdie gedeelte hou radikale uitdagings in en spreek ‘n verskeidenheid sake aan wat maklik tot ‘n misverstaan van die Evangelie kan lei. Hierdie gedeelte daag ons uit om te dink oor wat dit beteken om deel te wees van God se werk op aarde, wat dit beteken as ons sê dat die koninkryk van God kom en wat dit beteken om suksesvol te wees in ons roeping as gelowiges.

Paulus begin die gedeelte deur te verwys na die gemeente as ‘medewerkers’ in die koninkryk. Annes Nel verwys in sy preekstudie in die verband na die volgende: “Paulus en sy teenstanders het verskillende opvattings oor apostelskap gehad. Volgens Kreitzer moet ons onderskeid maak tussen apostelskap as ‘agency’ en apostelskap as ‘agent.’ Kreitzer verwys na Crafton wat aangedui het dat Paulus apostelskap verstaan het in terme van ‘agency’, dit wil sê: ‘with God himself being the operative agent behind the activity of his appointed apostles’. Die teenstanders van Paulus het apostelskap verstaan in terme van ‘agent’, wat die moontlikheid van God as die aktiewe agent agter die apostels se werk uitgesluit het. Paulus sien homself egter as iemand deur wie God werk en daarom is hy ’n medewerker van God en gesant van Christus. Paulus het geen belangrikheid of boodskap van sy eie nie (C K Barret, The Second Epistle to the Corinthians, London, 1973). Maar waar hy werk en praat, is God teenwoordig en aan die woord…” Die gemeente in Korinte word genooi om medewerkers te word. Om deel te word van dit wat God reeds aan die doen is.

Wat God aan die doen is word in die daaropvolgende vers verduidelik. God se Kairos breek in die wêreld in. Die koninkryk van God is nie iets wat eendag op ‘n reëndag gaan gebeur nie. Dit is alreeds aan die gebeur en gelowiges word geroep om daaraan deel te neem. Hoewel ons altyd verlang na meer, het ons reeds in die hier en nou die kans om God se koninkryk sigbaar te maak. Dit gebeur egter nie met geweld en magsvertoon nie. Dit gebeur dikwels nie in die groot goed of die indrukwekkende dinge nie, maar in broosheid, in gebrokenheid, in eenvoud, in stilte en veral in ‘mislukking’. Die waardes van God se koninkryk is vreemd aan die wêreld waarin ons leef. Dit is dikwels nie blink genoeg of groot genoeg of oorweldigend genoeg nie. Hoe kan dit ook wees, met waardes soos liefde, deernis, nederigheid, goedhardigheid en getrouheid? Hoe kan dit wees as ons telkens gevra word om minder te wees en om ander hoër te ag as onsself?

Paulus daag die gemeente in Korinte uit om weer te dink oor die evangelie, om terug te kom na die waardes van die koninkryk van God en om medewerkers te word in broosheid en deernis soos Christus ons in sy lewensvoorbeeld voorgaan. Hoe merkwaardig dat Hy ons vandag nog steeds oor dieselfde goed kan uitdaag?

Charlene van der Walt

Seisoen van Luister powerpoint

Preekriglyn in Argief

Verder Geluister: Matt 1:18-25

Written by Admin on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

19 Desember 2010 ~ Vierde Sondag van Advent: Mat 1:18-25

Elke jaar rondom Kersfees word ‘n mens met ‘n klompie (wêreldse) advertensies, wat op ‘n manier met die inhoud van die Kersboodskap verbind sou kon word, gekonfronteer.

Ek onthou ‘n advertensie in 1999 in die Kerstyd nog redelik goed: “What would Christmas be without Bell’s?” Wat sal Kersfees sonder klokke wees? As dít maar die bedoeling was. Maar uit die spelling lei ons af dat Bell’s met ‘n hoofletter en afkappingsteken geskryf is, maw: Wat sal Kersfees sonder Bell’s whiskey wees?

Ek onthou dat ‘n hele klomp gelowige mense hierdeur ontstel was – erg omgekrap. Hulle het redeneer: Ja, dis nou net soos die wêreld is. Kersfees sonder drank is nie vir hulle Kersfees nie!

Ander het weer reageer: Ja, dis nou net soos die Christene is. Hulle is met niks tevrede nie! Altyd téén … Kersfees behoort mos net aan hulle!

Wat kan ons leer uit bogenoemde, indien enigiets? Voordat ons hierby stilstaan, kom ons kyk eers in ‘n enkele gedagte of twee krities hierna. Beide se bedoeling sou beskou kon word as onder verdenking. Die advertensie, sou ‘n mens kon sê, staan onverskillig teenoor Christus. Die reaksie óp mense wat daarteen te velde getrek het, sou weer as vyandig teenoor die Christendom geïnterpreteer kon word. Beide kan dus so maklik vir Christus en die wêreld uitmekaar hou!

‘n Mens sou die gelese gedeelte – eintlik die hele geboorteverhaal van Christus – kon saamvat met die woorde: Christus IN die wêreld, VIR die wêreld! Let wel, nie: Náás Christus, die wêreld, soos die advertensie verstaan sou kon word nie. En ook nie: Christus in plaas van die wêreld nie. Maar: Christus ín en vír die wêreld! Dalk is dít wat ons uit bogenoemde kan leer?

Ons dink so maklik dualisties oor God en die wêreld. Ons hou dit soms so gerieflik uitmekaar. Ons posisioneer onsself teenoor mekaar. Maar God word mens ín die wêreld vír die wêreld. Só glo en bely ons. ‘n Doodgewone vrou word swanger. Die brug word geslaan. Ons lees ook iets hiervan in die onmiddellike volgende gedeelte (Mat 2) wat vertel van die sterrekykers (2:2) en Herodes (2:8) – wat albei die Kind op húl eie maniere aanbid het. Die Jode verwerp die Kind, die heidene neem Hom aan.

Matteus wil vir ons vertel dat die geboorte van Jesus nie die wêreld of dan die heidendom uitsluit nie, maar juis insluit! Ontneem ons die wêreld sy belangrike plek in die Kersgebeure, maak ons van die geboorte van die Christuskind net ‘n mooi storie wat 2 000 jaar gelede plaasgevind het. Want so lief het God die wêreld gehad …

In die aanspreek/beveg van die kommersialisering van Kersfees byvoorbeeld, loop ons Christene die gevaar om die geboorte van die Kind net vir onsself in te palm, en vergeet ons dat God vír die wêreld mens geword het. Sonder die wêreld word Kersfees ‘n leë godsdienstige ritueel – sonder werklike deernis en liefde.

Kom ons plaas Christus hierdie Kerstyd terug in die wêreld, want dis waar Hy wil wees. Kom ons wees versigtig om die Christuskind net vir onsself op te eis. Hy is Verlosser van die wêreld. Dit kan net gebeur as ons gesindheid teenoor die wêreld verander. En dit moet ‘n gesindheid wees wat korreleer met die gesindheid wat Jesus self teenoor die wêreld openbaar en uitgeleef het. Dís ons enigste kans. Christus ín en vír die wêreld!

Hierdie Sondag staan dan ook bekend as die Sondag van liefde. Die Nederlandse predikant Jan Overduin het op ‘n keer geskryf daar is liefde omdat en liefde ondanks. Indien ek iemand liefhet omdat hy so aangenaam is en my simpatiekgesind is, omdat hy niks van my vra en eis nie, kos my liefde my geen moeite, geen opoffering, geen selfverloëning nie. Dit is maklik. Dit is goedkoopliefde. Die wêreld kan ook so liefhê. Maar as ek liefhet ondanks die feit dat iemand onaangenaam is en onsimpatiek teenoor my staan, ondanks die feit dat sy so veeleisend is en baie verg, dan kos my liefde my iets. Ja, dan kos dit myself. En dit is duur liefde!

Dis die soort liefde waarvan ons in die Bybel lees. God het ons nie liefgehad omdat ons sulke aangename, goeie en voorbeeldige mense is nie, maar ondanks die feit dat daar eintlik niks goeds in ons is wat Hom tot liefde kan dwing nie. Die bewys van God se liefde is Jesus in die krip, Jesus aan die kruis. Jesus het nie gesterf vir sy vriende nie, maar vir sy vyande; nie vir vromes nie, maar vir goddeloses, nie vir die kerk nie, maar vir die wêreld.

Weerkaats ons lewe iets van hierdie duur liefde, iets van hierdie opofferende, selfverloënende liefde? Dikwels is dit nie die geval nie, want ons lewe is vol goedkoop liefde. Wanneer ons hierdie ondanks-liefde begin weerkaats, bring ons dalk ‘n ligpuntjie in die donker hart van ons medemens. En waar die donker- en skadukolle in ons medemens se hart verlig word, dáár word weer liefde gebore!

Terwyl ons begin het met die Bell’s advertensie, net die volgende om iets van God se “vreemde” liefde vir die wêreld te illustreer. Muus Jacobse skryf in een van sy gedigte die volgende. Ek het dit vry uit Nederlands vertaal:

Ek haat hom vir sy drankneus en sy psalms:
Wellustig, trillend loop hy dit en sing.
Here, sê ek, straf hierdie skynheilige.
Maar miskien glimlag God, en maak geduldig
vir hom, soos ook vir my wat hom beskuldig,
‘n woning in sy wye hemel klaar!

Nie een van ons het ‘n voorsprong op enigiemand anders nie. Ons elkeen staan bankrot voor God – deur die sonde, gelyk gemaak met die grond. Maar Goddank, niémand is benede God se liefde nie!

Chris Jones

Seisoen van Luister Powerpoint

Preekriglyn in argief