Posts Tagged ‘Ekklesiologie’

Missionale Konferensie

Written by Wilma le Roux on . Posted in Konferensies, VBO

Hier volg die inligting van die Konferensie oor Missionale Ekklesiologie wat op Stellenbosch plaasvind gedurende Meimaand:

Embodying the Missio Dei in New Contexts: A Missional Re-imagining of the Church

 

When: 15-16 May 2017

Where: Communitas, Stellenbosch

We will focus on the following subthemes:

  • Learning from the New Testament and Early church
  • Learning from the Reformation
  • Re-imagining the church in new contexts

Keynote speaker:

We are excited to have dr Michael Moynach from the UK with us. Michael is well known for his work on ecclesiology with the Fresh Expression movement. He wrote a number of books including Church in every context.

Our local speakers and panelists include:

Prof Marius Nel, dr Pieter van der Walt, dr Lizel Joubert, dr Coenie Burger, prof Klippies Kritzinger, prof Nelus Niemandt, Pastor Costa Mitchell, Rev Leon Klate

A more detailed program will follow soon.

For more information, contact:

Wilma le Roux : wler@sun.ac.za, tel nr 021 808 3624

Frederick Marais : jfm@sun.ac.za  tel nr 021-808 9051

Coenie Burger : cwbu@sun.ac.za tel nr 021-808 2827

The Conference is a joint project of Communitas and Ekklesia and is part of our Refo500 celebrations.

 

Nuwe “Kloostergemeenskappe”: Gemeenskappe van Geregtigheid en Vrede

Written by Jannie Swart on . Posted in Tussenin

In die tweede aanbieding tydens vanjaar se byeenkoms van die American Society of Missiology (sien http://www.communitas.co.za/tussenin/?p=70 vir ‘n oorsig van die eerste aanbieding deur Alan Hirsch) vertel Jonathan Wilson-Hartgrove die verhaal van “The New Monastics: Mission Through Communities of Justice and Peace”. Dit is ‘n verhaal wat ten nouste gekoppel is aan sy persoonlike ervaring van “it is hard to be a christian in America”, en gebaseer op die vrae wat hy begin vra het oor Amerika se militere betrokkenheid in Irak. Dit het daartoe gelei dat hy ‘n lid geword het van die “Iraq Peace Team”, en daarna besef het dat ook ander “euwels” soos verbruikerisme, gierigheid, rassisme, ens. dit baie moeilik maak vir christene in die VSA vandag om hulle christelike oortuigings radikaal uit te leef. Hy vertel hoe hy homself kon begin identifiseer met die stelling, “if this is democracy, we don’t want it; if this is freedom, you can keep it”.

Dit alles het Jonathan begin inspireer om die kloosterbewegings van die vroee Christendom te begin bestudeer, en spesifiek te vra na wat dit vir christene in daardie tye beteken het om as minderheidsgroepe in die samelewing hulle christelike getuienis in die konteks van “Empire” uit te leef. Hy kom tot die konklusie dat die tendens in kloostergemeenskappe om die euwels van die tyd duidelik uit te spel en dit dan teen te staan as ‘n kontra-gemeenskap van gasvryheid relevant is vir vandag se post-christendom era. Die bedoeling van ‘n kloostergemeenskap is nie om ekslusief te wees in die lig van hierdie euwels nie, maar om juis oop, verwelkomende gemeenskappe te wees vir alle mense. Hy verwys na talle voorbeelde van hoe hierdie tendens telkens daarna in die geskiedenis nuwe gestaltes gevind het, en verwys veral na Dietrich Bonhoeffer wat vir die eerste keer die term “new monasticism” gebruik het in die tyd van Nazi-Duitsland.

Jonathan pleit dan vir die oprigting van soortgelyke gemeenskappe vandag as “tekens van die opstanding” in tye waar dit moeilik is om christen te wees. Hy argumenteer vir ‘n “tactics of subversion” (gebaseer op hoe hy Jesus se bediening op aarde verstaan) d.m.v. gasvrye gemeenskappe wat ‘n radikale etiek kontra die kultuur van vandag uitleef. Die oprigting van sulke gemeenskappe is belangrik, want “naming what is wrong is never good enough; you have to give people hope that another world is possible”. Hy dink aan sulke gemeenskappe nie as “nuwe kerke” nie, maar as “laboratoriums vir die institusionele kerk”.  Jonanathan se aanbieding is deurgaans gekleur deur die praktiese voorbeelde van so ‘n gemeenskap waarvan hy self deel is.  Alhoewel daar sekere teologiese vrae is wat ‘n mens in konstruktiewe dialoog met hom sou wou opper (ek doen dit later in ‘n bydrae oor my eie kritiese refleksie op al die ASM aanbiedings), is dit ‘n aangrypende verhaal vanuit ‘n jonger generasie Amerikaanse christene wat duidelike keuses gemaak het in verhouding tot die verbruikeristiese en militaristiese kultuur van hulle konteks.

Handelinge en Gestuurde Gemeentes

Written by Jannie Swart on . Posted in Tussenin

Die Handelinge Konferensie wat vandag by die Kweekskool op Stellenbosch begin verteenwoordig ‘n prysenswaardige inisiatief tot grondige Bybelse gesprek in verband met Gestuurde Gemeentes (wens ek kon daar wees!).  Ek het die afgelope jaar hier in die VSA opgemerk dat daar nie alleen ‘n groeiende behoefte in die sg. “missional church” gesprek is vir grondliggende bydraes vanuit die Bybelwetenskappe tot ‘n beter verstaan van kerkwees in ‘n post-Christendom era nie, maar ook dat Ou Testamentiese werk (bv. Brueggemann en Fretheim) en Nuwe Testamentiese bydraes van veral iemand soos N.T. Wright toenemende aandag in hierdie kringe verdien.  Dit is veral wanneer hierdie soort noodsaaklike interdissiplinere akademiese gesprekke kan plaasvind vanuit gemeentelike realiteit waar gemeentelede die Bybel lees as God se lewende Woord vir hulle konkrete situasies dat daar die potensiaal is vir sosiaal-beliggaamde en geintegreerde ekklesiologie wat Bybels begrond is.

Baie van ons wat op ekklesiologiese vlak worstel met Gestuurde Gemeentes vanuit die praktyk en gewoontes van spesifieke gemeentes het veral ‘n behoefte aan kritiese Bybels-teologiese refleksie op hoe Bybelse interpretasie funksioneer in teologiese begrondings van missionale ekklesiologie in die sg. sendingteologie.  So bv. het David Bosch se fenomenale werk, Transforming Mission (wat steeds hier in die VSA, veral in Protestantse kringe, as die klassieke baanbrekerswerk vir ‘n nuwe sendingteologie beskou word), al dikwels kritiek ontlok vir die gebrek aan Ou Testamentiese begronding vir sy argument.  Hoe kan ons Bybels-teologies in gesprek bly met Bosch?  Maar gegewe die Handelinge konferensie, wil ek veral na een ander belangrike werk verwys wat so vyf jaar gelede uit die pen van twee Katolieke sendingteoloe verskyn het, en wat hier in die VSA gegroei het tot die status van ‘n soort Katolieke ekwivalent en aanvulling tot Bosch.  Ek verwys na Stephen Bevans en Roger Schroeder se Constants in Context: A Theology of Mission for Today (Orbis, 2004).  Die rede hoekom ek hierna verwys is dat Bevans and Schroeder in die eerste hoofstuk van hulle boek kies vir ‘n sending-teologiese begronding vir ekklesiologie vanuit Handelinge.

Bevans en Schoeder skryf, “Our thesis is that a study of Acts will confirm that the church only comes to be as it understands and accepts mission anywhere and everywhere in the world”, en dat “our contention is that the disciples really do not fully recognize themselves as church – a separate reality from Judaism – until they recognize that they are called to a mission that has as its scope ‘the ends of the earth'”.  Vir hierdie twee Katolieke sendingteoloe is sending nie alleen die moeder van all teologie nie (Martin Kahler), maar ook die moeder van die kerk.  En hulle beweer dat dit veral Handelinge is, meer as enige ander Nuwe Testamentiese boek, wat “points to the origin of the church as it engages in missionary activity“.  Hulle onderskei dan veral tussen sewe narratiewe fases in Handelinge, wat elkeen ‘n spesifieke moment in die vroee Christelike gemeenskap se selfverstaan as gestuurd en terselfdertyd as kerk verteenwoordig:  Voor-Pinkster (Hand. 1); Pinkster (Hand. 2-5); Stefanus (Hand. 6-7); Samaria en die Etiopier (Hand. 8); Kornelius en sy huishouding (Hand. 10 – 11:18); Antiochie (Hand. 11:19-26); die sending na die heidene (Hand. 12-28).  Hulle konklusie is dat “what we hope emerges from our reading of Acts is, first, a clear realization that the church, even at its origin, is ‘missionary by its very nature’; mission, in other words, is prior to the church; and, constitutive of its very existence.  Secondly… that the church’s missionary nature only emerges as the community engages with particular contexts, under the direction of the Spirit.”

Hierdie soort sendingteologiese konklusies, wat in hierdie geval gegrond is op ‘n bepaalde lees van Handelinge, het verreikende implikasies vir ons denke oor die kerk en oor gestuurde gemeentes in spesifieke kontekste.  Ek het gewonder hoe Bybelwetenskaplikes sou reageer op hierdie soort verstaan van Handelinge?