Posts Tagged ‘genade’

Hoe om weer heel te word

Written by Wilma le Roux on . Posted in Kursusse, VBO

Egskeidingsherstel Fasiliteerdersopleiding

Die uitdaging om mense wat deur die krisis van ‘n egskeiding werk, by te staan, is ‘n missionale geleentheid om genade en vergifnis prakties te maak. Dis ‘n pastorale bediening wat met baie geduld en begrip deel raak van seerkry-verhale om Goddelike genesing en herstel te vestig.

Die Opleidingskursus vir Fasiliteerders fokus op die volgende:

  • Oorsig oor een van die moontlike prosesse vir emosionele genesing na ‘n egskeiding
  • Praktiese riglyne vir die vestiging van ‘n Egskeidingsherstelgroep in jou gemeente
  • Saam dink oor die teologie van die huwelik en egskeiding

Die opleidingsgeleentheid is gefokus op predikante en ander gemeenteleiers wat verantwoordelik is vir die bediening aan voorheen-getroude persone in hulle gemeentes.

Die kursusgids wat aan deelnemers beskikbaar gestel word, vorm die basis van die fasiliteerdersopleiding. Die gedagte is dat die fasiliteerders die kursusgids dan weer by hulle gemeentes dupliseer as hulle die kursus aanbied.

Die fasiliteerdersgids gaan uiteindelik bestaan uit die powerpoints wat deurgewerk word wanneer die deelnemers die fasiliteerdersopleiding doen.

Waar: Communitas

Wanneer: 25-27 Julie

Aanbieder: Guillaume Smit

Skryf in voor of op 14 Julie

Kliek hier vir ‘n inskrywingsvorm: 12 – Egskeidingsherstel Opleiding

Verder geluister: 1 Konings 17 ~ Die Grammatika van Genade

Written by webmeester on . Posted in Verder geluister

9 Junie 2013 ~ Derde Sondag in Koninkrykstyd ~ 1 Konings 17

Die Grammatika van Genade

Dit is die derde Sondag in Koninkrykstyd. Nou vir wat, sal julle vra, lees ons vandag van die weduwee van Sarfat? Wat kan sy ons leer van die Koninkryk van God, buiten dat Elia haar gedurig uit die moeilikheid moes help? En, sou julle nog kon byvoeg, sy was nie eers ‘n Israeliet nie! Sy was uit Sidon, dieselfde plek as die aaklige koningin Isebel wat vir Elia soveel probleme gegee het en hom soos ‘n hond gejag het, juis sodat God vir Elia na die weduwee van Sarfat gestuur het om ‘n blyplek te kan hê.

Verder Geluister: Jesaja 1:1,10-20

Written by Admin on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

Ons weet dat iets wat jy baie gebruik, mettertyd verslyt. Soos klere wat jy baie dra. Dis later opgebruik! Volgens Ferdinand Deist is dít presies wat met die woord genade gebeur het. Dis opgebruik! Vir baie net ‘n “gebruikswoord”.

Kyk maar ‘n bietjie rondom jou – na hóé mense leef wat hierdie woord gebruik. Luister hoe hulle oor God praat. En dis dán dat jy wonder of hierdie mense (ook ek en jy) nog werklik verstaan wat die woord genade beteken.

Eintlik is dit nie ‘n moderne verskynsel nie. Dit kom van ver. Van die vroegste tye af het mense gesukkel om die woord genade reg te verstaan.

Moses sê vir die Israeliete, voor hulle in die land Kanaän intrek, dat God vir hulle op besondere wyse sal sorg, MAAR dat hulle Hom net nie moet vergeet nie (Deut 6:10-12). Hoekom sou hy laasgenoemde vir hulle sê? Hy het geweet dat ons van nature geneig is om te vergeet wat Goddellike genade behels.

Wanneer begin ‘n mens iets van genade verstaan? Wanneer jy besef jy sorg nie vir jouself nie – God voorsien in ALLES. En Hy sorg nie vir jou omdat jy so oulik is nie. Hy sorg vir elkeen omdat Hy genadig is. Reg van die eerste bladsye van die Bybel lees ons dít!

Om maar net een voorbeeld te noem. Moses sê in Deut 7:7: “Die Here het jou nie liefgekry omdat jy groter was as die ander volke nie; jy was die kleinste van almal.”

Só is ook die rusdag in God se skeppingswerk bedoel om ‘n simbool te wees van die feit dat God ‘n genadige God is, en dat Hy vir ons sorg (ons eet sonder dat ons hoef te werk). Daarom kon Christus sê: Die mens is nie vir die sabbat gemaak nie, maar die sabbat vir die mens” (Mrk 2:27). Hiermee het Jesus presies dit bedoel – dat die sabbat ‘n simbool was dat God vir die mens sorg – die mens met sy swak geheue! Die sabbat wou sê: alles is net genade!

Nadat die Israeliete toe die voorspoed van Kanaän begin beleef het, het hulle gedink hulle moes God op ‘n manier tevrede hou. Hulle moes ‘n soort “polis” uitneem teen moontlike verliese – hulself beskerm teen teenspoed, want die land het oorgeloop van melk en heuning … God se arm draai vir gunsies. Toe begin hulle onder andere die sabbat onderhou. En hoe!

Is dit nie maar wat ons ook doen nie? Ons probeer God tevrede hou met godsdienstige rituele – deur Bybel te lees, gereeld kerk toe te gaan, ons offers te bring, ens. En ons hoop hiermee dat God sy hand van seën en voorspoed tog net oor ons sal hou. Belangrik egter: ons mag God nie om hierdie rede dien nie. Want dán word ons godsdiens ‘n verpligting. ‘n Wet. Soos in die geval van die volk van God. Die sabbat was volgens hul beskouing nie meer vir die mens nie, maar die mens vir die sabbat. En die gevolg hiervan? Hulle gaan maak toe ‘n klomp sabbatswette om dit te onderhou, meer en meer!

Dieselfde gebeur in die Nuwe Testament. Lees maar weer wat in Kolosse gebeur het. Mense het gedink deur wette na te kom, verdien jy ‘n spesiale gunsie by God! Maar, as jy só begin dink en leef, vermoor jy eintlik die God van genade. Dan vervang jy Hom met ‘n wetsgod. Dit was juis mense wat onder hierdie misverstand geleef het, wat die Seun van God aan die kruis opgehang het – toe Hy hulle wou oortuig dat genade alléén genoeg was!

Daarom het God al heelwat vroeër vir die volk volgens Jesaja gesê dat Hy moeg was van hulle nuwemaansfeeste, feestye, ens. Dat Hy dit eintlik gehaat het (Jes 1:12,14). Hoekom het God nie daarvan gehou nie? Omdat daar agter hierdie gebare en gebruike niks was wat die mens aan God se genade herinner het nie.

Kan ‘n mens dan maar doen net wat jy wil? Help dade/wette dan niks? Is dit dan glad nie meer nodig om kerk toe te gaan nie, net af en toe Bybel te lees, ens? Nee, wat moet gebeur is dat jy moet verstaan hoekom God vir Abraham en Israel uit Egipte geroep en gelei het. Sy hele doel was dat hulle vir ander tot seën moes wees! Die God van genade moes deur hulle “eredienste” en daaglikse optrede vir die wêreld sigbaar word. 

Saam met Israel se feesvierings, volgens Jesaja, was onreg. Die volk se hande was bevlek. Vir die God van genade, beteken dit niks, want hulle het ‘n streep deur sy genade getrek met hul leefwyse.  

‘n Mens se godsdiens is iets werd wanneer mense deur jou optrede/lewe die genadige God sien en leer ken. Jy moet die vrug van die Gees dra (sien ‘n vorige aktualisering). Dís die gesindheid waarmee ons eredienste moet vier en ander mense moet dien.

Die doel van God se genade is dat ons van die wêreld ‘n genadiger plek sal maak. Dat ons deur ons doen en late die aarde al meer na die hemel sal laat lyk.

God verdra nie godsdienstige feeste saam met ‘n ongenadige lewe (uitbuiting, karaktermoord, geweld teen vroue en kinders – 1 uit elke 6 huishoudings in SA word hierdeur geraak, ens) nie. Wie dié twee vermeng in hul optrede, verstaan nie die woord genade nie!

Genade is dus ‘n geskenk wat jy ontvang en wat jy dan moet gebruik om jou omgewing ‘n genadiger plek te maak! (Hier sou ‘n mens by barmhartigheid kon aansluit)

Chris Jones
 
[Bron: Lewende Woorde: Vol 6/1]

Seisoen van Luister Powerpoint

Geen verdere riglyne in Argief

 

Verder Geluister: Genesis 18:20-33

Written by Admin on . Posted in Preekstudies, Verder geluister

1.  Hoe lyk God se genade?
Die gesprek tussen God en Abraham is ‘n gesprek tussen “gelykes”.  God maak sy planne bekend.  Sodom leef nie volgens die reëls waarop ooreengekom is nie, en God gaan hulle vernietig.  Maar Abraham is nie net ‘n passiewe hoorder wat niks mag sê nie.  Hy herinner God aan Homself, aan wat God is.  God is tog ‘n regverdige God.  Sal Hy nie Sodom spaar ter wille van die, sê maar, vyftig mense in die stad wat leef soos ooreengekom nie?  Ja, sê God, Hy sal.  En so bou die gesprek op.  En wat as daar net 45 regverdiges in Sodom is?  Ek sal spaar, sê God.  En net 40?  Ek sal hulle spaar.  En net 30?  En net 20? En net 10?

Ek onthou as ‘n klein dogtertjie hoe hierdie woorde van God my besiel het.  Dat God elke keer nog genade kon vind, al word die “stakes” minder, en die voorwaardes al hoe skraler.  Vir my as klein dogtertjie, en nou weer, tref dit my:  God is ‘n God van genade.

So, die joernalis se eerste vraag aan Abraham sal iets wees soos:  “En wat dink jy van God na hierdie gesprek?” en Abraham sou iets antwoord soos:  “Ek het gevind God is ‘n regverdige God, ‘n God van genade, soos ek altyd geweet het.”

2.  Waarop kan ons elkeen hoop?
 En nou vra die joernalis vir Abraham ‘n tweede vraag.  Hy vra hom:  “En noudat julle nie eers 10 mense in Sodom kon kry wat regverdig is nie, watse hoop is daar nou vir ons?” 

 Ek dink nie Abraham sou iets hierop kon antwoord nie, want hy het na sy gesprek met God maar net huis toe gegaan. 

 En nou dink ek weer aan my kleintyd, toe ek nog soos ‘n kind na hierdie verhaal kon luister.  En my reaksie was dit:  Ek het geglo dat God vir ons sê dat, al bly daar net een persoon oor, so ‘n persoon ‘n verskil kan maak.  En dat God dit vir elkeen van ons sê.  Elkeen van ons kan ‘n verskil maak. 
 Elkeen van ons kan, met ons onskuld en regverdigheid, maak dat selfs skuldiges gered word.  En vandag nog wil ek graag hierdie boodskap koester wanneer ek hierdie stuk lees. 

 Dit is ons hoop:  een mens kan ‘n verskil maak.  Elke mens kan ‘n verskil maak.

3.   Wat sal ek maak as ek weet die aarde kom tot ‘n einde?
Maar nou sal die joernalis vir Abraham, daar waar hy teruggegaan het na sy huis, nog ‘n vraag vra.  Hy sal vir hom vra:  “Abraham, noudat jy weet Sodom gaan vernietig word, wat gaan jy daaromtrent doen?”   En dan sal Abraham sê: “Ek het gedoen wat ek kon.  Ek het met God onderhandel sodat die regverdiges nie saam met die onregverdiges in Sodom omkom nie.  Meer as dit kan ek nie doen nie.”

 Ons lees dikwels in die Bybel van mense wat geweet het dat ‘n ramp mense gaan tref.  Hierdie mense het verskillend op hulle voorkennis gereageer.  Noag, byvoorbeeld, is deur God ingelig dat Hy die wêreld gaan verwoes en aangesê om ‘n ark te bou (Genesis 6-7).  Noag het gehoorsaam.  Hy het die ark gebou.  En net dit.  Hy het niemand probeer bekeer of omdraai of enigiets nie.  Hy het net die ark gebou.

 En wat van Moses?  Terwyl Moses op die berg was om die Wet te ontvang, maak die Israeliete ‘n goue kalf en begin om dit te aanbid.  God sê vir Moses dat Hy hulle van die aarde af gaan verdelg.  En wat maak Moses?  Exodus 32:10-14 vertel hoe Moses vir die volk ingetree het.  Hy het by God gepleit dat God nie sy woede op die volk moet uithaal nie.  En God het hulle gespaar.

 En dan lees ons ook nog van Jona wat so vies was omdat hy Ninevé se mense moes gaan bekeer sodat hulle nie vernietig word nie, dat hy sommer koers gevat het ander pad toe.

 Die vraag wat ons onsself vandag moet afvra, hier op die 8ste Sondag van Koninkrykstyd, is wat ons sal doen as ons weet die wêreld kom tot ‘n einde?  En eintlik weet ons dat die aarde besig is om vernietig te word.  Besoedeling, haat en nyd, korrupsie, ontbossing – alles dui daarop dat die aarde sy einde nader.

 Wat kan ons as mense wat in die Koninkrykstyd woon, hieraan doen?  Wat moet ons doen, noudat ons voorkennis het van die aarde se vernietiging?
 Eerstens kan en moet ons natuurlik by God intree vir die wêreld.  En nooit vergeet dat God ‘n hele samelewing kan omkeer, soos Hy met Ninevé gedoen het nie.

 Tweedens moet ons natuurlik ook openbare forums gebruik om mense te waarsku.  Ons almal moet ons lewens verander.  Ons weet MIV en korrupsie en besoedeling vernietig die wêreld.  Wat moet ons doen – met die kerk vooraan – om die wêreld van vernietiging te red?
 Derdens moet ons besef:  elkeen van ons kan ‘n verskil maak.  Die verskil begin by ons. 

Hier in God se koninkryk lewe ons in God se genade.  Ons lewe as mense met hoop.  Een mens kan ‘n verskil maak.  En daardie mens is jy.

Christina Landman

Seisoen van Luister Powerpoint

Preekriglyn in Argief

God verras ons met sy liefde!

Written by Quintus Heine on . Posted in Spiritualiteit en lewenstyl

Dit gebeur soms dat ʼn mens na jou omstandighede kyk en dan net die slegte raaksien, want dis al waartoe jou geestesingesteldheid jou in staat stel. Die week vra ʼn vrou my waarom dit dan lyk asof God net die hardheid van die lewe vir haar wys? Dis sleg as mense net die seer van die lewe raaksien omdat hulle oë op stadiums nie in staat is om verder te kyk nie. Dit is eers as jy slaag om anders te kyk dat jy God se hoop en liefde raaksien. Dis eers as jy deur die oë van geloof en gebed kyk, dat jy dit regkry om anders te kyk na die werklikheid.
Ek was bevoorreg om in die Rooisee te snorkel en die asemrowendheid van God se skepping te bewonder. Op ʼn stadium swem ek nader aan ʼn growwe koraalrif en wonder in my stilligheid hoe die rif my voet kan sny as ek daarop trap. Toe ek naderkom skiet ʼn skool hemelblou vissies uit die rif. Uit die skerp koraalrif kom daar toe die mooiste lewe!

fancy-fish19

Dit lyk soms of die lewe ʼn skerp koraalrif na ons draai. Sodra jy leer om anders daarna te kyk – met ander oë daarna te kyk – sien jy ander dinge raak. Dan verras God jou op die vreemdste plekke met sy liefde. Soms moet ons juis nader aan die hardheid van die lewe kom om weer te leer om ander dinge raak te sien as wat ons normaalweg sou sien!
Gebed leer jou om anders te kyk – ander dinge raak te sien. As ʼn mens bid, begin jy deur die Gees se oë na die skerp koraalriwwe kyk. Dan staan jy soms verras hoe God se liefde daar teenwoordig is !

Veelkleurige genade van God

Written by webmeester on . Posted in Gebed en Spiritualiteit

Verkiesingstyd is ‘n tyd waar selfs gelowiges diepgaande met mekaar verskil. Dan word mens bewus van ons verskeidenheid. Ook as jy luister hoe mense op kerklike en sinodale gebied soms van mekaar verskil, moet ‘n mens waardering kry vir die geweldige verskeidenheid wat daar tussen ons is ! As ek myself  soms teen die muur vasdruk en luister hoe mense verskillend dink oor gebed en selfs  sukkel om die verskille te verdra, dan weet ek dat ons wonderlike  God  veeldimensioneeld is. Petrus het die volgende hieroor te sê gehad in

1 Pet 4:10

”  Namate elkeen ‘n genadegawe van God ontvang het, moet julle mekaar daarmee dien soos goeie bedienaars van die veelkleurige genade van God”

Ons verskeidenheid moet ons dus nie uitmekaar dryf nie, maar eerder diensbaar aan mekaar maak sodat God se koninkryk kan kom! Die verskillende invalshoeke, oor hoe mense oor gebed en God dink moet ons eerder  verryk as uitmekaar jaag! Ek dink aan iets wat  Ferdinand Deist destyds in sy boekie “Tussen Angs en sekerheid” hieroor skryf :

God het ‘n ruim hart. Want God is liefde. Daar is plek vir die impulsiewe Petrus, die berekende Paulus, die gevoelvolle Johannes, die gebore twyfelaar Thomas…en vir jou en my. Daarom het egte godsdiens-en daarmee egte gebed– nie ‘n sisteem en vaste patroon nie. Ons is nie almal eenders nie en ons ervaar die lewe nie almal eenders nie. Tog kan ons almal-elkeen  op sy eie manier- tot God nader. Want Hy het ‘n reenboog van genade. As ons mekaar volgens vaste sisteme en patrone beoordeel en meet, as ons mekaar verketter omdat jy nie soos ek is nie en ek nie soos jy nie, God is anders. Sy genade het baie kleure: een vir my en een vir jou en een vir die ander.

Ek dink ons moet ingestel wees om met ‘n gesindheid van God se veelkleurige genade in ons harte te leef!

Quintus

Fresh Expressions

Fresh Expressions

Future of Missional Theology

the-future-of-missional-theology-and-missional-churches-conference

Aanwysings

Volg ons op Twitter

Volg ons op Facebook