Posts Tagged ‘Kersfees’

Communitas Personeelfunksie 2014

Written by Wilma le Roux on . Posted in Personeel-funksies

Christmas candles

 Jaar-eindfunksie by Zevenwacht

  • P1090277
  • P1090276
  • P1090272
  • P1090281
  • P1090287
  • P1090285
  • P1090286
  • Zevenwacht Restaurant
  • Pragtige uitsig oor die dam
  • 'n Keurig gedekte tafel wag vir ons
  • Joanie en Sharon by Die Burger se Moeder Kersfees ... ongelukkig was sy reeds weg toe ons ander daar kom!
  • Die personeel se een helfte ...
  • ... en die ander helfte
  • Frederick sê dankie

“Baie dankie aan ieder en elk wat die funksie ‘n sukses gemaak het; ons waardeer mekaar! ”

“Dankie vir die lekker saam kuier en saamwerk. Dankie ook aan Sharon en Joanie vir die reëlings en lekker bederf!”

“Dit was ’n voorreg om saam met julle al die geleenthede van 2014 kon uitkoop en saam met julle die uitdagings van die jaar kon aanpak.  Een ding wat ek hierdie jaar geleer het, is dat families hoogs aanpasbare sisteme is . Daar is min situasies wat families kan breek! Ek beleef dat ons saam ook ’n familie is en daarom land ons altyd weer op ons voete! Mag julle goed rus en reg wees vir die nuwe jaar.”

Tussen Swart Vrydag en Advent

Written by Jannie Swart on . Posted in Tussenin

“It is exceedingly difficult to live in the tension and maintain the tension between Advent and “early Christmas” in a consumer culture… There is a-waiting that is required, and a summons to wait with discipline. But our Advent preaching must be done in a culture of instant gratification that wants to wait for nothing, a self-indulgent culture that resists any inconvenient discipline. The consumer orgy that has come to dominate Christmas shopping is the most vulgar form of “realized eschatology”; it imagines we have it all now. Consequently there is nothing yet to receive and nothing for which to hope. But Advent is the insistence that “coming soon” is the great “plus” of the newness that is “at hand” but not yet visible. In the Church season, there is a wait until Christmas, for the time when “the wondrous gift is given.” In Advent that wondrous gift is “at hand”…but not yet in hand. Thus I suggest that Advent preaching is about hope in a culture that attempts to fend off its despair by frantic self-indulgent busyness that is determined to work itself into a frazzle; that frazzle serves a) to keep from hoping and b) to keep from the hopelessness that saturates our common polity.”

 

Eerbare leierskap in 2010

Written by webmeester on . Posted in Verder geluister

Maar voor ons verder gesels oor dít waarvoor Psalm 72 gebruik is, moet ons darem eers vra waar hierdie Psalm vandaan kom.  Wat was Psalm 72 se eerste landingsplek?  In ons Afrikaanse vertaling staan daar bo-aan Psalm 72 dat dit deur koning Salomo self geskryf is.  Dit sou dan beteken dat hierdie Psalm koning Salomo se gebed aan God was om hom te help om ‘n regverdige koning te wees.  Dis ‘n moontlikheid, en maak van Psalm 72 ‘n lieflike gebed wat enige leier behoort te bid:  dat God hom of haar ‘n regverdige leier sal maak, sodat dit met die mense goed en voorspoedig sal gaan.

In ander manuskripte kry ons dat daar bo-aan Psalm 72 staan dat dit nie deur Salomo nie, maar vir Salomo geskryf is.  Dit is dan ‘n gebed wat (byvoorbeeld) deur die koning se onderdane gesing is waarin hulle God vra om vir hulle koning sekere dinge te leer wat by ‘n leier pas.

Kom ons kyk dan na Psalm 72 as ‘n gebed.  In hierdie gebed word daar dan veral twee dinge van God vir die koning gevra.  Eerstens word daar van God gevra dat die koning regverdig sal wees, soos ons al opgelet het.  Om regverdig te wees, beteken om nie net na jouself om te sien nie.  ‘n Regverdige koning sal dus nie sy mense uitbuit om homself te verryk nie.  ‘n Regverdige koning sal, soos verse 1 en 2 sê, die reg handhaaf, regverdige beslissings vel en reg laat geskied.

Die tweede ding waarvoor die Psalm vra, is welvaart.  In die koning se tyd moet daar vrede wees (vers 3) asook welvaart (vers 7).  Die veronderstelling is dat ‘n regverdige – dit is ‘n goeie – koning hom ook vir vrede en welvaart sal beywer.  Meer nog, die gevolg van goeie koningskap behoort vrede en welvaart te wees.

Maar welvaart is nog lank nie welsyn nie, soos Ernst Conradie ons daarop wys.  Daar kan welvaart onder ‘n paar regeringsamptenare wees, dan is daar nog lank nie welsyn vir die gewone mense wat ongelukkig, gefrustreerd en onvry is nie.  Daarom vra die Psalm dat die koning nie net sal omsien na die welvaart van sy mense nie, maar ook na hulle welsyn.  Dat hy hulle sal beskerm en te hulp sal kom, en dat – soos vers 14 so mooi sê – hulle lewens kosbaar in sy oë sal wees!  Kortom, dat hulle waarde in sy oë sal hê.

En, soos ons weet, het dit in koning Salomo se tyd wel so gegaan.  Daar was welvaart én welsyn.  Dit was die een tydperk in Israel se geskiedenis dat Israel sterk en onafhanklik was, en deur homself regeer is.  Nie deur Perse of Grieke of Romeine of wie ook al nie.

En boonop was daar wysheid in die samelewing wat vanaf die koning gekom het.  Koning Salomo was immers bekend vir sy wysheid.  So, kortom:  daar was welvaart en welsyn, want die koning, die leier van die volk, was regverdig en wys.  Die mense het waarde in sy oë gehad.

Ons het nou, in die eerste plek, na Psalm 72 gekyk as ‘n gebed vir goeie leierskap.  Maar is Psalm 72 nie dalk, in die tweede plek, ook ‘n profesie van ‘n goeie leier wat nodig is, en wat moet en sal kom nie?

Die Jode het beslis oor baie eeue heen Psalm 72 gesien as ‘n profesie van die Messias wat sou kom, wat ‘n goeie leier sou wees.  Hy sou regverdig en wys wees, en onder hom sou daar welvaart en welsyn wees.  Gewone mense, almal, sou waarde in sy oë hê.  Soos Israel keer op keer weer onder buitelandse konings en regerings gely het, het die profesie gegroei dat die leier wat kom, die Messias, hierdie eienskappe sou hê.  Hy sou regverdig wees, en uitkoms bring vir mense wat swaarkry. Almal sou menswaardig wees. Hy sou vrede bring, asook welvaart en welsyn.  Kyk maar hoe baie slaan die profesieë van Jesaja 40-66 terug op Psalm 72.

En ook Christene het baie eeue lank Psalm 72 as ‘n profesie gelees van Jesus Christus wat sou kom, en gekom het, die Een wat van regverdigheid en wysheid en bevryding en menswaardigheid universele eienskappe sou maak.

En wat nou van Psalm 72 vandag?  Moet ons Psalm 72 lees as ‘n gebed vir goeie leierskap vandag, of as ‘n profesie wat in Jesus Christus vervul is?

Ek sou sê ons moet Psalm 72 vandag, in die derde plek, as ‘n oproep lees.  Hoe so? sal julle vra.

Met Jesus se koms het ons almal konings, profete en priesters geword.  Daar word nou van elke gelowige verwag om ‘n leier in die samelewing te wees.  Psalm 72 is derhalwe nou ‘n oproep wat ‘n beroep op elkeen van ons maak:  hier, op die eerste Sondag van die jaar, roep Psalm 72 ons om ons tot ten minste twee dinge te verbind:

Eerstens is daar ‘n beroep op regverdigheid.  Dat ons nie net vir onsself sal leef nie.  Dat ons byvoorbeeld die aarde se bronne met mekaar sal deel.  Dat ons sal uitreik na mense wat arm is, en na mense wat leeg is.  Dat ons mekaar se hartseer sal deel en mekaar se saak sal insien.  En dat ons mekaar iets sal gun.

Tweedens is daar ‘n beroep op welsyn.  Dat ons hierdie jaar nie net na welvaart sal streef nie – dit ook – maar dat ons ook na mekaar se welsyn sal omsien.  En dit sluit ook – en veral – in dat ons mekaar menswaardig sal behandel.

Geliefdes, ons kyk vandag terug na Kersfees, na die Koning wat gebore is omdat ons lewens kosbaar in sy oë is.  En ons kyk ook vandag vooruit na Paasfees, na die Koning wat gesterf het – ook omdat ons lewens kosbaar is in sy oë.  En Hy het opgestaan, omdat ons kosbaar en waardig voor hom is.

En daarom wens ons mekaar vandag ‘n 2010 toe wat kosbaar sal wees. Mag dit ‘n jaar wees waarin u dié soort welvaart sal beleef wat ook vir u welsyn sal beteken.

En mag u die wysheid ontvang om u welvaart, u welsyn, u hartseer, u verliese en u oorwinnings soos ‘n koning te bestuur.  ‘n Regverdige, wyse koning wat nie net vir hom- of haarself leef nie, maar die wêreld waarin hy of sy lewe, ‘n beter en menswaardiger plek sal maak.

Christina Landman

Seisoen van Luister

Vorige Leesrooster riglyne:

Ander feeste wat Christene kan vier? Feeste 3

Written by Quintus Heine on . Posted in Spiritualiteit en lewenstyl

Oral in die wêreld waar die vroeë Christene beweeg het, het heidense volkere rondom hulle feeste gevier en hulle moes daarteenoor stelling inneem.  Hulle moes hulle eie identiteit as volgelinge van Jesus vertoon.  Dit het waarskynlik meegehelp dat verskeie kerklike feeste in die lewe geroep is.  Soos die Christene uit die Jodedom behoefte gehad het aan feeste wat hulle geken het, het die gelowiges uit die heidendom ook herinneringe gehad van hulle feeste.  Die oplossing was nie om die Joodse feeste te vier nie, want die heidense Christene het nie dieselfde sentiment gehad nie.  Die oplossing het daarin gelê om eie nuwe feeste na aanleiding van die Here Jesus se lewe te begin vier.  Dit is hoe die “kerklike jaar” ontstaan het.  Christene wou gebeurtenisse rondom Jesus en hulle eie verlossing vier.

churchyear by Sr. Lucia Wiley, CHS. www.muralist.org

2 Kerklike jaar
Die mooiste beeld wat ek oor die ontwikkeling van die kerklike jaar gelees het, het HDA du Toit geskryf “ Die kerklike jaar is soos ʼn katedraal waaraan eeue lank gebou is.  Niemand weet meer wie oorspronklik daaraan gebou het nie; in elke geval is dit telkens verander en aangepas by latere insigte”.
Die kerklike jaar is nie deur een mens uitgedink nie, maar deur baie. (Daar is ʼn persepsie wat alle kerklike feeste wat ons vandag ken aan Konstantyn toedig, wat natuurlik nie waar is nie).  Dit is eers later (na baie debatte en verskille) dat die kerk bepaal het dat daar in die Christelike wêreld sekere feeste gevier moet word.  Die kerklike jaar is ʼn jaarlikse kerkkalender wat deur die eeue gegroei het deur Christene se behoefte om die verlossing in Jesus Christus te vier.

Met die verloop van tyd het die weeklikse eendagfees (Sondag), (wat die enigste Christelike fees is waarvan ons in die Bybel lees) gelei tot die viering van ʼn weeklange “Stil Week” om die kruisiging en opstanding van Christus te herdenk.  Mettertyd het die vroeë Christene die veertig dae tot by Hemelvaart, waarin die verskyning van Jesus plaasgevind het hierby gevoeg.  Nog later is die tien dae van Hemelvaart tot Pinkster daarby gereken, om so, vyftig dae van Pase tot Pinkster te kry.  So, eers was daar net ʼn Paassiklus, later het die Pinkstersiklus bygekom met Hemelvaart, Pinkster en Triniteitssondag.  Baie lank na die paas- en pinkstersiklus het die adventsiklus bygekom.
Die kerkhervormers wou aanvanklik geen feeste behalwe Sondag as opstandigsdag toelaat nie.  Martin Luther wou radikaal breek met Joodse tradisies, omdat Christus ʼn radikale nuwe orde gebring het!  Calvyn het ook net in Sondae geglo hoewel hy ook ander dae begin toelaat het.

Die Protestante het eers in 1618 by Dordt besluit dat hulle voortaan die volgende feesdae gaan vier: Sondae (as opstandingsdag), Goeie Vrydag (sterwe van Jesus), Opstandingsdag en Kersfees (geboortedag).  Later is Hemelvaart bygevoeg.

3. Die Kerklike siklus.

* Die Adventsiklus (Kersfees)
Volgens G van der Leeuw het die eerste Christene nie soseer in die datum van Jesus se geboorte belanggestel nie, maar in sy opstanding.  Eers in die vierde eeu het die kerk begin om aan Kersfees aandag te gee.  Oor die presiese datum wanneer Jesus gebore is, weet ons tot vandag toe nog nie.  Verskillende berekenings is gemaak, maar op die einde het die Oosterse Christelike Kerk die sesde Januarie en die Westerse Kerk, 25 Desember as Christus se geboortedag gevier.  Die jaartal weet ons ook nie regtig nie.  Die een navorser beweer dat dit omtrent 3 VC en die ander dat die 4 VC moes wees.
Die mees geloofwaardige verklaring oor waar die datum vandaan kom, is dat dit ontstaan het uit die viering van die fees van die songod, Mithras.  Die ou Germaanse stamme het baie waarde aan die winter en somer sonwending gegee.  Ongeveer 25 Des het die son al hoe helderder geword.  Die Christene wat uit die heidendom gekom het, het die dag verchristelik en dit het die tyd geword wanneer Christene die geboorte van Christus begin herdenk het.
Dit is egter nie belangrik presies wanneer Christus gebore is, want ons weet eenvoudig nie.  Wat eerder van belang is dat ons aan die dag ʼn Christelike inhoud gee.

Baie mense wys op die heidense afkoms van Kersfees en wil dan niks daarmee te doen hê nie.  Ons moet onthou dat die Christene uit die heidendom baie aanpassingsprobleme gehad het en baie dinge eenvoudig gaan verchristelik het.  So is die datum van Kersfees ook uit die heidendom verchristelik.  Die datum is egter nie so belangrik soos die inhoud nie. Elke Christen kan Kersfees vier wanneer hy wil, maar ter wille van die eenheid van die Kerk is gekies vir 25 Desember.

Ons vier Kersfees vandag oor drie redes:
1) dit is ʼn fees om die geboorte van die Here te herdenk.
2) dit is ʼn jubelfees oor die vreugde en blydskap oor die verlossing wat gekom het (Luk.2:10).
3) Kersfees is ook ʼn familiefees, want dit is Christus wat ons as familie saambind.

So, al het Kersfees se datum uit die heidendom onstaan, kom Kersfees (herdenking van Christus se geboorte) en die vreugdevolle viering daarvan uit die Bybel (Luk 2:10).  Dit is elke gelowige se eie keuse om dit saam met Christene te vier en die fees nie gelyksoortig aan die wêreldse of heidense feeste te maak nie.

Christene vier ook die 4 Sondae voor Kersfees nl. Adventtyd.  Advent kom van die Latynse woord “adventus” wat koms of aankoms beteken.  Die kerk het die tyd waar ons voorberei om die geboorte van Christus te herdenk, Advent genoem.  Volgens Du Toit het dit heel moontlik die oorsprong in die 5de eeu in Spanje of Frankryk.  Aanvanklik lyk dit of daar ʼn behoefte was aan die voorbereiding vir die viering van die koms van die Messias en het hulle die 40 dae voor Paasfees gebruik om ʼn tydperk voor Kersfees ook vas te stel.  Die getal Sondae voor Kersfees was egter nie altyd dieselfde nie Dit het gevarieer tussen ses (Milaan), vyf (Gallikaanse liturgie) en vier (Rome) Sondae.  Tussen 1073 en 1085 het Gregorius VII die getal Adventsondae vir die kerk op vier Sondae vasgestel.
Die motiewe of bedoeling van die Adventtyd was suiwer om Christene voor te berei op Kersfees.  Die bedoeling was dat ons saam met al die gelowiges moes begryp wat die omvang van Christus se liefde is.

•    Paassiklus (Opstanding):
Paasfees, wat oor die opstanding handel, was aanvanklik saam met die Sondag die enigste siklus wat vroeë gelowiges gevier het.  Dit is die een Christelike fees wat ʼn Ou-Testamentiese agtergrond het nl. die pasgafees (sien eerste artikel in reeks) wat herinner aan Israel se uittog uit Egipte en die slag van die lam en die gebruik van sy bloed.  Die Here Jesus het hierby aangesluit die nag toe Hy verraai is.  Dit is ook die nag waar die nagmaal ingestel is wat na sy komende dood verwys het.  Na sy opstanding vier Jesus saam met sy dissipels die nuwe Paasmaaltyd (Hand 10:41) Van toe af sou dit die middelpunt wees van die nuwe verbondsgemeenskap.  Die bloed van die paaslam word nie meer op die altaar gesprinkel nie, want dit is op Golgota gesprinkel.
Die vasstelling van die datum het tot groot debatte in die vroeë kerk gelei, totdat die kerkvergadering van Nicea teen die einde ʼn datum vasgestel het.  Daar is besluit dat Paasfees gevier sal word op die eerste Sondag na die volmaan wat volg op die dag en nag ewening van 21 Maart.  Die vroegste datum is dus 22 Maart en die laatste datum is 25 April.
Later (600 NC) het die behoefte tot voorbereidingstyd vir die kruisiging (Lydenstyd) ook begin posvat.  Die Protestante het die 7 weke lydenstyd by die sinode van Dordt in 1618 vasgemaak.

•    Pinkstersiklus:
Die lydenstyd was ʼn heenwysing na die pelgrimstog op aarde, terwyl die 50 dae tot Pinkstertyd heen wys na die hemelse vreugde wat sou kom. Die Pinkstersiklus omvat Hemelvaart, Pinkster en die Triniteitsfees.
Na die opstanding is dit 40 dae tot met hemelvaart, hierna weer 10 dae tot met Pinksterfees wat die uitstorting van die Heilige Gees herdenk.  Die Pinksterfees het ook raakpunte met die Joodse Pinksterfees.
Daar is baie interessante leesstof beskikbaar oor die detail, ontstaan en inrigting van die kerkjaar.  Lees gerus die Handboek van die Erediens van die NG Kerk, asook die  Leesroosterprojek van Communitas, wat gebaseer is op die Revised Common Lectionary.

4. Hoekom is feeste van die kerkjaar tog belangrik?

•    Dit herinner die volgelinge van Christus aan Jesus se lewe en liefdes-offer. Die feeste word jaarliks      gevier sodat Christene Jesus se  lewe in herinnering kan roep.

•    Feeste se doel is om op spesifieke tye aan God eer te bring vir sy genade en liefde

•    Christelike feeste het ook ʼn ekumeniese motief. Dit bind Christene uit verskillende denominasies,     regoor die wêreld saam.
•    Christelike feeste help gelowiges om ʼn geestelike ritme te ontwikkel wat weer geestelike dissipline aanhelp.
Dit is egter belangrik om daarop te let dat daar geen verpligting op enigiemand rus om enige van die feeste te vier nie.  Dit is slegs die opstandingsfees nl. Sondag wat weekliks gevier moet word.

4. Is daar nuwe feeste wat gevier kan word?
As vrygemaakte Christen kan jy enige fees vier wat jou nader aan die Here bring.  Jy kan die Joodse feeste vier en dit Christelik inklee as dit vir jou tot seën is (jy moet net onthou dat dit nie verpligtend is of noodwendig jou nader aan die Here sal bring nie)- jy kan dit doen en het die vryheid om dit te doen!
Jy kan selfs jou eie feeste skep in lyn met die pad wat jy met die Here gestap het.  Jy kan elkeen van jou kinders se doopfees vier.  Jy kan familiefees vier.  Om fees te vier is ʼn wonderlike geleentheid in elke mens se lewe.  Dink net, elke verjaarsdag wat jy vier is ʼn fees!  ʼn Mens behoort verskeie feeste te vier om die wonderlikheid van die lewe te herdenk.  Soms vier mens fees omdat jy dankbaar is.  Soms vier jy fees omdat jy iets wil herdenk wat vir jou besonders was.  Soms vier jy fees omdat jy nie ʼn gebeurtenis wil vergeet nie of net aan God eer wil gee!  Ek dink feeste is belangrik! Solank Christus sentraal is – kan jy enige fees vier!!!!

Ons grootse fees is natuurlik die fees van die opstanding- Dit vier ek elke dag!!!!!
Quintus

Hoekom vier Christene Kersfees, terwyl die vroeë Christene dit nie gedoen het nie?

Written by webmeester on . Posted in Spiritualiteit en lewenstyl

Mag Christene dan Kersfees vier?
Baie mense wil op grond daarvan dat Kersfees se datum  ʼn heidense oorsprong het,dit  daarom nie vier nie. Daar moet onthou word dat die sending van daardie tyd unieke aanpassingsprobleme gehad het. Hulle het geredeneer dat sekere gewoontes, wat nie so na aan die heidense kern is nie, verchristelik kon word twv die aanvaarbaarheid en uitbreiding van die Christendom.
Ons moet verder onthou dat die datum moontlik ooreenstem met ‘n heidense fees,  maar die inhoud en die viering van Kersfees  is baie Bybels. Dit is dus elke gelowige se keuse om Kersfees te vier. As jy dit vier met ʼn gesindheid dat jy die geboorte van Jesus Christus wil herdenk, is dit goed.

Betekenis en inhoudvan Kersfees:
* Kersfees is ʼn Christusfees. Daar gaan daarom dat Jesus Christus ons verlosser gebore is. Dat God sy eie Seun Jesus Christus na ons gestuur het om die verlore wêreld te red! Hierdie is die vertrekpunt van ons hele geloof en godsdienstige lewe gaan. Die eerste rede waarom ons dus Kersfees met vrymoedigheid kan vier is omdat ons dankbaar is vir Jesus se koms na die aarde, wat vir ons redding gebring het. Die Engele se lied “ Eer aan God in die hoogste hemel, en vrede op aarde vir die mense in wie Hy ʼn welbehae het” (Luk 2:14) Ons is dankbaar en opgewonde dat die Here Jesus gekom het. Dat God mens geword het (Joh. 3:16)! Ons doen dit gewoonlik deur Kersfees  saam kerk toe te gaan.
* Kersfees is ook ʼn Jubelfees. Luk 2:10 gee vir ons die inhoud van Kersfees “ Moenie bang wees nie, want kyk ek bring vir julle ʼn goeie tyding van groot blydskap wat vir die hele volk bestem is. Vandag is daar vir julle in die stad van Dawid die verlosser gebore, Christus die Here” Dit is ʼn groot en wonderlike gebeurtenis wat vra om gevier te word. Dit is die rede waarom Kersfees ʼn fees van blydskap is wat soos ʼn fontein opspring uit die dankbare hart van gelowiges. Ons blydskap het natuurlik ʼn ander inhoud as die wêreldse blydskap by sy feesvieringe.Kersliedere is maar een voorbeeld hie Chritene wil jubel. Deur om te gee vir ander mense , is jy ook besig om te jubel van dankbaarheid.
* Kersfees is ook ʼn Familiefees: Dit pas in dat Sondae ons weeklikse familiefees is. In ʼn tyd van blydskap en dankbaarheid wil ons graag die mense wat naaste aan ons is by ons hê. Daarom vier ons dit met vreugde, blydskap en dankbaarheid.

2. Gebruike tydens Kersvieringe:
* Geskenke
Die gebruik van geskenke kom natuurlik van die geskenke wat die Christus kind na sy geboorte ontvang het van goud, wierook en mirre. Die probleem is dat ons geskenke soms hand uitruk. Die geskenke moet eerder eenvoudige liefdesgeskenke wees wat ons vir mekaar ge, as wat dit ‘n duursame luukse karakter het. Anders is daar geen verskil tussen ons en die wêreld nie.
*Kersvader
Dit word verbind aan ʼn karakter wat Kersfeesvader of Santa Claus genoem word. Santa beteken Heilig en Claus kom van st. Nicolaas af. Hy was ʼn goeie biskop van Myra wat waarskynlik 6 Des 280 NC gebore is.  Volgens oorlewering was hy as biskop verkies en was baie geliefd in die Griekse Katolieke kerk. Hy is vervolg, in die tronk gegooi en later deur Konstantyn bevry. Hy was bekend as ʼn beskermheer van matrose omdat hy op ʼn keer teen ʼn storm gebid het. Meer nog was hy bekend vir sy sorgsaamheid vir arm kinders aan wie hy graag geskenke gegee het.
Die bekende verhaal wat oor hom vertel word is dat hy die dogter van ‘n edelman gehelp het met die bruidskat toe die Pa skielik alles verloor het. (Sommige beweer dat die  goud in ʼn kous geval het wat naby die skoorsteen gehang het om droog te word. ).
In Nederland was baie matrose en sy naam het gou helde-status bereik Later het ʼn hele tradisie rondom hom met ʼn rooi jas en baard ontstaan.
Ek gun kinders soms die pret en fantasie van Kersvader,  maar nooit mag Kersfeesvader met  Christus vergelyk, of ge-assosieer word nie. Jy moet altyd vir kinders presies vertel waarom ons kersfees vier. Die enigste rede is Christus. Kersvader het niks met Christus te doen nie.
*Kersboom:
Boomverering waarin die kersboom sy oorsprong het, dateer baie ver terug. Met kinders se geboorte plant mense soms ‘n boom. Die simboliese van bome, wat die lewe simboliseer,  is so oud soos die mens.
Volgens oorlewering het die kersboom omstreeks 733 NC ontstaan toe ʼn Engelse sendeling nl. Bonofacius, die Germane besoek het. Hulle het rondom ʼn groot eikeboom ter ere van Thor die dondergod feesvier. Hy het hom so vir hulle vervies dat hulle weer so terugval na sy evangelisasie-werk, dat  hy sy byl gegryp en die boom afgekap het. Nou word vertel dat in die plek van die eikeboom het ʼn jong boom opgekom wat hulle na die hoofman se huis geneem het. Bonifacius het toe rondom die boom vir hulle van Jesus vertel.

Weereens is dit slegs stories met geen werklike betekenis nie. Die gebruik van ‘n kersboom het niks met die Christelike kersviering te doen nie. As jy dit wil gebruik, moet dit net duidelik wees dat dit niks met Christus te doen het nie.

*Kersviering:
Aanvanklik het Christene Kersfees baie sober en gesinsgerig gevier. Veral Oukersaand! Met die jare het mense net soos die heidense volke begin feesvier op daardie dag – sodat dit soms meer ontaard in ‘n wêreldse fees. In hierdie sin dink ek nie die vroeë kerk het ons ‘n guns gedoen deur Kersfees op dieselfde dag as heidenste feeste te vier nie. Ons mense word so ingetrek in die wêreldse vieringe dat dit moeilik is om ‘n onderskeid te tref.

Dit het selfs in die vroeër jare so vermeng geraak met die wêreldse vieringe en vreugde, dat die Sinode van Dordt in 1574, Kersfees verbied het en gesê het Christene moet slegs Sondae as Opstandingsfees vier en niks anders nie. Later het die kerk ʼn meer gemoedelike standpunt daaroor gehad omdat besef is dat mense ʼn behoefte het om Jesus se geboortedag te vier. Die sinode van Dordt het in 1617/18 besluit dat die Gereformeerde kerke voortaan  drie feeste (kerksiklusse)sou vier  nl. Paasfees, Pinksterfees en Kersfees. Later het Hemelvaart ook bygekom..

Om Kersfees te vier is elkeen se keuse. Persoonlik vier ek en my gesin dit wel. Ons doen dit deur  kerk toe te gaan omdat ons Christus se geboorte saam met ons medegelowiges wil vier! Dan sing ons kersliedere saam, om die Here te loof . Dit is ook ‘n tyd waar ons as familie bymekaar kom en (as ons dit die jaar kan bekostig), ‘n klein geskenkie vir mekaar gee om ons onderlinge liefde te illustreer.  Elke Christen kan sy kersvieringe volgens eie keuse  inrig, maar indien jy Kersfees wil vier moet Christus die middelpunt bly!

Mag dit vir jou ook baie seën inhou om hierdie dae ‘n ware Christusfees te vier!

Quintus

Kersfees ‘n fees van hoop!!!!

Written by Quintus Heine on . Posted in Spiritualiteit en lewenstyl

Die afgelope jaar was vir my in ʼn sekere sin ʼn slegte jaar. My kleinneef Erich is wreed deur ʼn vliegramp van sy vrou, kinders, sy ouers en ander familie weggeneem. ʼn Vriend (saam met wie ek grootgeword het) se Pa is op sy plaas vermoor. Die ekonomie het ons almal gedruk soos wat ʼn nuwe paar skoene dit nie kan nadoen nie. So sal elkeen seker sy wanhopige verhaal kan vertel.

Tog is daar baie verhale van Hoop!

Ek lees ʼn berig op Media 24 van ’n Katolieke priester wat vermoor is. Sy mede- priester se reaksie was as volg:

“Somebody called out to me, ‘Father, you can come out, they’re gone’. I ran to Louis immediately and found him lying face-down on his bed.
“The whole bed was covered with blood and there was a hole in his back where the bullet had come out.”
Bourgeois, who’s been hijacked five times in Orange Farm, said “one gets used to this kind of evil”. He said he will never leave the country.
“I’ve learned to live with death,” said the Canadian, who’s been living in South Africa since 1980.
“What must happen, will happen. The Lord did only good, and he was murdered,” said Bourgeois.
– Beeld  2009-12-07

Ek het in hierdie artikel baie hoop gevind!

Ek het hoop gevind deur die verhaal van politieke oorgang in Suid Afrika – soos ek weer daaraan herinner is deur die fliek  : ”Invictus” Dit vertel die verhaal hoe onder andere Mandela se staatmanskap ʼn vloeiende oorgang in ons land meegebring het.

Ek vind hoop in die boodskap van Kersfees soos in Matt 1:23 verwoord word “ Immanuel- God by ons”. Dis juis ʼn boodskap van Hoop! God stuur sy Seun om in ʼn hooplose wêreld hoop te bring. God laat ons nie alleen in die deurmekaarwêreld nie. Hy is by ons. Hy belowe nêrens dat ons gespaar gaan bly van al die hartseer nie. Maar Hy belowe dat Hy sy Seun Jesus stuur – dat ons nie alleen is nie!

Miskien is die soeke na hoop daarin om self hoop in jou lewe te herontdek! Hoe meer ʼn mens kla en kerm- hoe minder word jou hoop en lewenskwaliteit. MAAR As jy begin om in hoop te leef – hoop te gee – hoop te vertel aan ander Dan kry jyself ook hoop!

Wel net die wete dat Jesus se genade my nie veroordeel nie, maar omvou met die sy genadige teken van die kruis! Dit gee my Hoop!!
Christus het juis gekom om ons hoop te gee! Hoop laat jou aanhou en aanhou Dit gee jou ʼn nuwe horison, nuwe visie- Nuwe Lewe !!

Mag jy ook ʼn hoopvolle Kersfees hê!!

Die kerslied

Written by Christo van Heerden on . Posted in Skryfsels

Die kerslied is geskryf vir ‘n kerssandiens. Tussen die verskillende paragrawe kan liedere gesing word, relevante skrifgedeeltes gelees word, of dit kan saam gelees word deur verskillende voorlesers, soos ipv preek. in ons eie gemeente was dit positief ontvang. Mag ons kerslied vanwee sy diepte en opregtheid hierdie kersfees harte verander. Groete

Heel aan die begin:

Die Skepping

afgehandel, klaar en goed, baie goed

nog net die kroon

deur wie God op die aarde sou woon

liefde, seën en respek

die begin van ‘n  ewige gesprek

gesprinkel deur liefde, vreugde, lof

die Teenwoordigheid, woorde, oorgawe

het minute en sekondes

in die ewigheid laat verdof

harmonieus het vredevolle riviere gevloei

maar versluier het die teenstem begin groei

subtiel is grootsheid gesuggereer

julle verdien dieselfde eer

julle verdien kennis, selfstandigheid

het die stem gestreel

en uiteindelik hul vermoë om God te hoor, gesteel

die gesprek het eensklaps verstil

woorde is vasgevang in sekondes en tyd

eeue, mense, koud en kil

verswelg deur ewige stryd

die kroon het versteen, gefossileer

slegs vae dowwe herinnering

sou die loflied ooit weer terugkeer

sou die sonde-skemering

oorgaan tot uiterste duister

sou ons ooit weer na God luister

 

Die nuwe begin:

Die nag word skielik versteur

deur ʼn liefde wat die duisternis verteer

 dis nie ʼn stem waarin die woede knars

en ook nie ʼn oordeel wat oor mense losbars

die lig word gevul met nuwe harmonieë

klanke van die hemelstemme groei

riviere van liefde begin weer vloei

in die koue stilte van die nag

kom God se liefde verbasend sag

sou ons die hemelkoor

hierdie keer hoor

óf sou die afsydigheid van ons siel

keer dat ons weer aan God se voete kniel

sou die boodskap ons nou binne dring

wat die geskeurde hemel aan ons bring

 

Die vreemde begin:

Die lied het op vreemde plekke ʼn tuiste gevind

in die harte van vrouens

in die stem van ʼn kind

dit was in die herders se voetval

in ʼn dofverligte, stinkende stal

heidense wyse manne het die ster gesien

en verstaan watter lof hierdie kind verdien

van alle hoogmoed en pretensie gestroop

was hulle ook nou vir hierdie gesprek oop

soos hierdie harmonieë groei

begin die woorde weer vloei

Sy liefde keer deur die lied terug

Sy hart bars oop soos ʼn ryp vrug

wat saad in alle rigtings skiet

die rokende lamppit, die geknakte riet

word herstel en begin weer sing

die wat dors het, kan hul kruike bring

die lied dring deur elke dowe oor

vir almal om die boodskap te hoor

melaatses word rein

en mag weer in dorpe verskyn

die feit dat kreupeles loop

gee ook die blindes hoop

 en sonder dat iemand dit verdien

begin ons God se genade sien

hortend, huiwerend

breek ons die bande wat ons verstom

want God het na ons toe gekom

 

Die genesing  begin:

Nuwe harte begin nou blom

mense sien skielik mense

hulle reik uit oor alle grense

die lied weerklink uit die snaaksste oorde

nog vreemder is die nuwe woorde

geseënd is die armes, treurendes, sagmoediges

ja, hulle wat honger en dors na geregtigheid

én die wat barmhartigheid is,

geseënd is die reines en vredemakers

én die wat ter wille van sy Naam vervolg word

oor húlle sal God uiteindelik sy liefde stort

 

Die nimmereindigende lied:

Selfs in die donkerste nag

behou die loflied nou sy krag

selfs in die skrilste koue

weerklink die lied van kinders en vroue,

en as die donker skadu’s om my groei

en my weer aan my stil verlede wil boei

dán weerklink die lied van die Engelekoor

hiérdie keer kan ek ook my stem daarin hoor

Ere aan God, in die hoogste hemel  …

Sélfs my stem, bereik nou sy oor,

in die koue stilte van die nag

kom God se liefde, steeds, verbasend sag