Posts Tagged ‘versoening’

Loop Saam

Written by Wilma le Roux on . Posted in Konferensies, VBO

Om in iemand anders se skoene te kan staan

Die kerklike wêreld het op 5 Julie 2017 tot stilstand gekom met die ondertekening van ‘n dokument deur die Gereformeerdes, Lutherane en Methodiste vanoor die wêreld, asook die Rooms Katolieke Kerk. Die dokument verklaar dat ons nou, na 500 jaar, op een plek staan oor die verlossingsleer. Ons word alleen uit genade deur geloof gered.

Bykans alle interkerklike verhoudings word hierdeur geraak. Die wêreldkerk sê hiermee onteenseglik ons is ernstig oor ons getuienis dat Christus heers. Hy verlos mense van hulle sonde. Hy laat sy koninkryk kom. Hy gee vir mense die verbeelding van ‘n nuwe wêreld waarin kragtige verhoudings oor kultuur-, taal- en historiese grense strek. Hy laat nuwe verhoudings ontstaan wat getuig dat Hy magtiger is as menslike voorkeure en aannames. Deur die beliggaamde versoening tussen mense word sy heerskappy gedemonstreer.

Die “Loop Saam- kursus” help ons om uitdrukking te gee aan die beliggaming van versoening en eenheid in Christus. Dit help ons om in ander se skoene te gaan staan en te ontdek hoe God ons lewe wil verryk deur verhoudings waaruit ons nog nie vantevore kon leer en put nie.

Wanneer? 23-24 Augusus 2017

Waar: Communitas, Stellenbosch

Met hierdie kursus wil ons iets gee waarmee ons gemeentes kan help om

  • oor grense na mekaar uit te reik,
  • vir mekaar om te gee en
  • saam te leer hoe om mekaar met liefde en respek te hanteer.

Die materiaal wat ons gebruik, is die twee boekies “Maak Kontak” en “Loop Saam” wat deur Chris van Wyk en Nico Simpson in opdrag van die Seisoen van Menswaardigheid ontwikkel is.

Hierdie kursus getuig oor God se droom vir ‘n nuwe wêreld. Dit kan jouself en jou gemeente oneindig verryk!

Met hierdie kursus, of eerder proses, glo ons, sal die menswaardigheid van ons land se mense herstel word.

Vir meer inligting, of om in te skryf, kontak Wilma

 

Terugblik op WINTERSKOOL 2014

Written by Wilma le Roux on . Posted in Ekklesia, Konferensies, VBO, Vennote

Christus

ís die Hoop vir Afrika

Winterskool 2014

marleneleroux
IMG-20140610-00851IMG-20140611-00856 dionforstermvumedandala

Ons kan terugkyk op die afgelope week se Winterskool wat by die Fakulteit plaasgevind het in samewerking met Communitas, Ekklesia en die Beyers Naudé Sentrum, en saamstem: dit was ‘n wonderlike paar dae.

Die hoofsprekers vanjaar was Dr Mvume Dandala, President van die Seth Mokitimi Methodist Seminary in Pietermaritzburg; Ms Marlene le Roux, Direkteur van Kunsopvoeding en Ontwikkeling by die Artscape Teater; en Dr Dion Forster, Lektor in Sistematiese teologie by die US. Daar is ook verskeie paralelle sessies aangebied waar oor ‘n groot verskeidenheid van onderwerpe gepraat is.

WINTERSKOOL 2014

Written by Wilma le Roux on . Posted in VBO

 CHRISTUS DIE HOOP VIR AFRIKA

DIE VOLGENDE 20 JAAR –

Winterskool 2014 embleem

Predikante, studente en akademiese personeel van verskeie kerklike tradisies asook die breë publiek, word uitgenooi na ʼn Winterskool met die tema Christus die hoop vir Afrika – die volgende 20 jaar.

Wanneer: van Dinsdag 10 Junie tot Donderdag 12 Junie 2014

Waar: by die Fakulteit Teologie, Dorpstraat 171, Stellenbosch

Daar is weer soos in die verlede gesamentlike en parallelle sessies met ruim tyd vir besprekings. Die gesamentlike sessies sal hoofsaaklik in Engels wees, en die parallelle sessies in die betrokke spreker se taal van voorkeur (Engels of Afrikaans).

Gesamentlike sessies word elke dag deur ‘n ander hoofspreker aangebied.

Paralelle sessies – hier kies deelnemers:

  • een oggendtema, en volg dit oor die drie dae;
  • een Dinsdagmiddag sessie, en
  • een Woensdagmiddag sessie.
Let daarop dat die volle registrasiefooi ‘n spitbraai insluit wat op Dinsdag 10 Junie vanaf 16:30 aangebied word.

Ons hoop om soveel as moontlik van julle daar te sien, sodat die visie van die Winterskool kan waar word:

  • die voortgesette teologiese vorming van predikante en ander geestelike leiers;
  • die versterking van die bande tussen kerke onderling, en tussen die fakulteit en verskillende kerke, en
  • die bespreking van relevante teologiese-, bedienings- en publieke vraagstukke.

Skryf in deur hier te kliek vir ʼn inskrywingsvorm: Winterskool Registrasievorm_2014

Vir ‘n volledige program, kliek hier: Winterskoolprogram 2014-06

Of kontak Wilma

LW SLUITINGSDATUM: Vrydag 30 Mei

For an English programme, click here: Winter School_Program_2014

For a registration form, click here: Winter School Registration Form 2014

Die winterskool word aangebied deur die Fakulteit en sy sentra Ekklesia en die Beyers Naudé Sentrum vir Publieke Teologie, in samewerking met Communitas.

Om saam te sit rondom ‘n bier of ‘n pakkie chips

Written by Jannie Swart on . Posted in Tussenin

Stereotipering op grond van velkleur of ras was weer ‘n kern debat in die Amerikaanse nuus die afgelope paar weke nadat ‘n baie bekende African-American professor in African-American geskiedenis, Henry Louis Gates, in sy eie huis vir “disorderly conduct” gearresteer is deur ‘n blanke polisieman, Sersant James Crowley van die Cambridge Police Department (sien http://www.nytimes.com/2009/07/21/us/21gates.html?_r=1&scp=3&sq=henry%20louis%20gates&st=cse).  Daar is vinnig besluit om nie die saak teen die professor verder te voer nie, maar die debat oor rasse-stereotipering na aanleiding van die voorval het onmiddellik opgevlam.  Was dit ‘n geval dat die polisiesersant, nadat hy na die professor se huis uitgeroep is o.g.v. ‘n “wit” vrou (wat later blyk ‘n Latino vrou te wees) se 911 oproep dat sy twee “swart” mans (wat later blyk sy nooit so geidentifiseer het in haar 911 oproep nie) sien inbreek het by die huis, nie wou glo dat dit die professor se eie huis kan wees nie omdat hy swart is (sien Stanley Fish se blogbydrae hieroor by http://fish.blogs.nytimes.com/2009/07/24/henry-louis-gates-deja-vu-all-over-again/#more-791)?  Of was dit dalk ‘n geval dat die professor oorsensitief was en oorreageer het toe die polisieman maar net sy roetine pligte wou nakom om seker te maak van die professor se identiteit en dat dit inderdaad sy huis was?

President Obama het vinnig besef dat hy nie eintlik die debat help deur op ‘n hoofnuus mediakonferensie die Cambridge Polisiedepartement te beskuldig van “acted stupidly” nie, en was vinnig om die volgende dag sy swak woordkeuse uit te wys toe die gort gaar word in die media.  Soos dit dikwels die afgelope jaar of wat sy gebruik was wanneer hy besef dat hy ‘n fout gemaak het, het hy ook dadelik die telefoon opgetel en die Sersant gebel om persoonlik die saak reg te stel.  En toe die Sersant in die gesprek daarop sinspeel dat dit darem lekker sal wees om eendag oor te kom Withuis toe vir ‘n bier, het president Obama vinnig die geleentheid aangegryp om ‘n versoeningsgebaar te inisieer deur beide professor Gates en sersant Crowley oor te nooi sodat die drie van hulle saam ‘n bier kan drink (om nie eens te vertel wat ‘n debat dit afgegee het in die media oor watter soort bier nou eintlik gepaslik sou wees vir die geleentheid nie!).  Ons weet nie veel van die inhoud van gesprekke rondom bier in die Withuis se tuin nie, maar te oordeel na al drie se reaksies was dit inderdaad ‘n versoeningsgesprek waaruit almal iets wil leer ter will van die toekoms.  Die professor en die sersant gaan selfs binnekort weer op eie inisiatief bymekaarkom om self verder konstruktief hieroor gesprek te voer.

Terselfdertyd is daar die afgelope week ook uit Suid-Afrika ‘n berig oor ‘n swart Suid-Afrikaanse professor wat dikwels in sy verlede onderworpe was aan rasse-stereotipering.  Maar die slag vertel dit ‘n storie van hoe die professor onlangs op die kampus van die Universiteit van die Vrystaat ‘n soortgelyk rol as president Obama probeer speel het.  Dit was net nie rondom biere nie, maar rondom ‘n pakkie chips.  Professor Jonathan Jansen, visie-Kanselier van die Universiteit van die Vrystaat, het blykbaar self die storie vertel by ‘n onlangse bekendstelling van sy outobiografie, Knowledge of My Blood: Confronting Race and the Apartheid Past (sien Lindy Mtongana se berig hieroor by http://www.sagoodnews.co.za/newsletter_archive/the_professors_teachers.html).  Hy vertel hoedat hy eendag op die kampus afkom op “twee depressiewe boerseuns” waar hulle besig is om te gesels terwyl hulle saam aan ‘n pakkie chips eet.  Hy besluit toe net daar om tussen die twee te gaan sit en saam te eet aan hulle chips.  Lindy Mtongana vertel die res van die storie so mooi dat ek dit eerder in haar woorde wil oorvertel:  “From sharing their food the Professor then invited the boys to share their thoughts about what he, as their ‘servant-leader’, should do for them.  ‘They didn’t say what most students say – bring the fees down and get better food in the koshuis. No, they simply said, without any anger, ‘”Please don’t force us to integrate”.  That statement hung in the air for a while, before Jansen added that it was a stark reminder of the fact that we are “a nation still deeply traumatised.”‘

Professor Jansen het blykbaar nie vertel wat sy reaksie hierop was nie, en nerens probeer hy maklike antwoorde gee om uiters gekompliseerde kulturele verskynsels soos hierdie te hanteer nie.  Hy worstel met die vraag, “why is it that Afrikaans children, who were but infants during the dying dies of Apartheid, hold the same pessimistic views about South Africa’s future and are as bitter about the present, as their fathers and grandfathers?”  As iemand wat self die slagoffer was van rasse-stereotipering, probeer hy luister en verstaan, en probeer ny met eerlikheid begrip toon vir die angstigheid rondom transformasie.  Soos die slag toe hy deur ‘n 17-jarige meisie by ‘n Afrikaanse meisieskool gekonfronteer was.  Lindy vertel:  “As Dean of Education, he was once invited to address a meisies hoerskool Grade 10 camp. After relaying the story of the Good Samaritan as a way to teach the group a lesson on crossing bridges, one of the girls raised a hand and said, “Well Professor I agree with what you say about crossing borders and stuff. But tell me this, how do I cross bridges toward someone who looks like the people who almost killed my sister and me a few weeks ago in a violent car jacking?” The question was honest and brave and Jansen didn’t know how to answer it. After much deliberation he finally answered her by telling them about a particular incident in his life. A young Jansen, 17 years old and already quite politicised, was walking to the shops when he was hit by a brick that came flying from the hands of a young white boy. He reacted by hitting the boy, whose father was an off-duty policeman. Jansen was thrown into the back of a police car and the boy’s father repeatedly beat and humiliated him – a memory that clearly haunts him even today. “So you see,” he tells the Grade 10 girl, “I too have this terrible knowledge of what happened to me, and all my life I have been struggling to cross this bridge toward people who look like you. And I must be honest it is very difficult. “And so all I can ask of you is that you try to cross the same bridge from the other side and maybe we will meet each other somewhere in the middle. For the sake of our country, we must at least try.” This moment, said Jansen, and others like it – moments of honesty and sharing with young Afrikaans children who in the end were battling the same fears as he – had changed his life. “I am deeply aware of how my encounters with young Afrikaans children have helped to make me more human, more tolerant and to deal with my demons. I was transformed by my white kids and am eternally grateful to them.”

Gemeentes behoort te verstaan wat president Obama en professor Jansen probeer doen het.  As gemeenskappe wat gereeld saam sit  rondom ‘n beker wyn en ‘n stukkie brood (ek wens baie keer dat dit in die NG Kerk meer gereeld kan wees!), behoort ons hierdie soort gesprekke rondom ‘n bier en ‘n pakkie chips te verstaan.  Gesprekke wat nie noodwendig maklike oplossings oplewer nie, maar gesprekke waarin begrip getoon kan word en respek kan ontwikkel.  Gesprekke waarin ons saam kan soek na maniere om ingewikkelde kwessies te hanteer.  As gemeenskappe wat leef van herinnering aan sovele Bybelse stories waar mense dikwels die opgestane Here kan herken wanneer hulle saam brood breek, sou ‘n mens wou dink dat ons die bier- en chips-gesprekke in ons buurte en gemeenskappe wou opsoek.  Ek is seker daar is baie kragtige stories hieroor… ek hoop gemeentes vertel dit sodat dit ander kan inspireer soos president Obama en professor Jansen se versoeningsgebare.