Posts Tagged ‘gebed’

Tom Long oor Prediking en Aanbidding

Written by Wilma le Roux on . Posted in Ekklesia, Kursusse, VBO, Vennote

Kursus deur wêreldbekende homileet, die Rev. Dr. Tom Long

Ons is baie bevoorreg om in Maartmaand vir Prof Thomas Long is Suid-Afrika te hê vir `n paar predikantskursusse.

Prof Long is een van die bekendste en mees gerespekteerde homilete in die wêreld en sy boeke oor prediking en erediens word wêreldwyd voorgeskryf vir studente.  Hy het vir `n dekade of wat homiletiek aan Princeton Theological Seminary doseer voordat hy `n soortgelyke pos by Emory Universiteit se Candler School of Theology aanvaar het. Hy word vergesel deur sy vrou, Kimberly, ook ‘n homileet wat klasgegee het by Columbia Theological Seminary.

Hy sal op 12-13  Maart in Stellenbosch `n tweedag-kursus vir predikante aanbied rondom sy boeke The Witness of Preacing (oor die prediking) en Beyond the Worship Wars (oor die erediens, meer spesifiek verantwoordelike Blended Worship).

Dit beloof om iets besonders te wees.  Moenie dit misloop nie!

Vir ‘n inskrywingsvorm, kliek hier:  VBO4 Tom Long – Preaching-Worship

Stuur jou inskrywingsvorm en betaalbewys na Wilma

vóór 7 Maart!

Vir meer inligting oor Tom : http://candler.emory.edu/faculty/profiles/long-thomas.html

en Kimberly: https://en.wikipedia.org/wiki/Kimberly_Bracken_Long

 

Dag van Verootmoediging

Written by Wilma le Roux on . Posted in Nuus

Verskeie kerkgenootskappe doen ‘n beroep op alle landsburgers om Woensdag 14 Februarie 2018 ‘n dag van verootmoediging te maak. Hierdie oproep geniet reeds die steun van die moderature van die NG Kerk in Wes-Kaapland, die VGK Kaapland, die NG Kerk in Oos-Kaapland, die Congregational Kerk, die Presbiteriaanse Kerk en die Evangelical Lutheran Church of Southern Africa (ELCSA).

14 Februarie is Aswoensdag, die begin van die lydenstyd in die kerkjaar.
“Ons bede is dat in die lig van die droogte die hele lydenstyd vir die kerk van Christus ‘n tyd van verootmoediging en gebed sal wees.

Ons versoek gemeentes om op 14 Februarie vanaf 12:00 hulle kerkklokke vir ‘n tyd te lui om sodoende almal in ons gemeenskappe op te roep tot gebed en verootmoediging.
Ons versoek ook gemeentes om deur die loop van hierdie dag in elke gemeenskap ‘n spesiale gebedsbyeenkoms te hou.”

Nelis Janse van Rensburg se skrywe is hier

(Met erkenning aan Vrydagnuus 1/2/2018)

Is ons gebede vir God belangrik?

Written by Quintus Heine on . Posted in Gebed en Spiritualiteit

Die eerste verklaring van die stilte is dat dit ʼn heilige stilte is, in afwagting op die aankondiging van die oordeel van God. Dit is ʼn heilige oomblik. Dit is ʼn gebedsoomblik van eerbied en aanbidding. Dit is die tipe stilte waarna  Hab. 2:20 verwys  “Die Here is in sy heilige tempel; almal op aarde moet in sy teenwoordigheid stil wees”

Daar is ook ʼn tweede verklaring wat aanvullend gesien moet word. Die halfuur stilte is ʼn wagperiode, nie net om aan God eerbied te betoon nie, maar dis ʼn afwagting op die gebede van die gelowiges. JH Bavinck noem hierdie pouse, ‘n “element van vertraging”. Voordat die laaste oordeel voltrek word moet die gebede van die ware gelowiges eers in die hemel gehoor word.

Dit bly vir my een van die aangrypende gedeeltes oor gebed in die Bybel. Daar kom ʼn oomblik van stilte en afwagting waar die heelal wag op die gebed van gelowiges. Daar is min plekke waar die kosbaarheid van gebed so treffend beklemtoon word as juis hier in Openbaring 8.
Hier is ʼn bewys dat die gebede van God se kinders iets werd is. God se finale oordeel word eers “gepause” sodat die gebede van sy kinders  gehoor kan word. So baie keer wonder  ons of gebede werklik help. Ons wonder of dit nodig is dat ons bid. In hierdie gedeelte staan dit duidelik dat God se eindoordeel nie kan plaasvind sonder die gebede van gelowiges nie. Gebede van gelowiges is deel van God se raadsplan!

Die teksgedeelte vertel ook vir ons dat dit spesifiek gelowiges se gebed is waarop daar in Openb. 8 gewag word.
Openb. 8:3 lees “ ʼn Ander engel het toe gekom en by die altaar gaan staan met ʼn goue wierookbak. Daar is baie wierook aan hom gegee om dit saam met die gebed van al die gelowiges op die goue altaar voor die troon te offer”.
Om die teks  te verstaan is Ex. 30 en Lev. 16 relevant. Die Hoëpriester moes 2 maal elke dag kole vuur van die koperbrandofferaltaar in die voorhof neem om dit op die goue altaar in die heilige afdeling van die tempel te plaas. Terwyl die volk in gebed buite wag, het die priester twee handevol fyngemaakte wierook geneem en oor die kole vuur gestrooi sodat die geure daarvan kom opstyg. Wat sou dit beteken?

Aan die een kant was dit belangrik dat die volk en die priester se gebede gereinig moes wees, daarom moes die kole vuur van die brandofferaltaar geneem word. Dit was die altaar waarop daar vir die volk se sondes offers gebring is. Vanuit die NT gelees wys dit vorentoe na die offerhande van Jesus aan die kruis. Die gebed waaroor dit hier handel is gebed van gelowiges, wie se lewe gesuiwer is deur die offerhandeling. Gelowiges is deur die bloed van Jesus gesuiwer en nuutgemaak vanweë die offer van Jesus Christus en God se genade! So dit gaan hier spesifiek oor gelowiges, kinders van die Here se gebede. Openbaring 8 praat daarom ook van gelowiges se gebed.  Die kern is dat gebed in verhouding staan met Jesus se offer vir versoening en ons offer om ons lewe te gee! Gebed is deel van ons offer wat Jesus reeds aan die kruis gedoen het! So daar is dus stilte om te wag sodat gelowiges se gebede gehoor kan word. God wag vir sy gelowige kinders se gebede voordat hy die oordeel fel. Dit is vir my ongelooflik aangrypend.

Die teks verwys ook daarna, dat ons gebede vir die Here aangenaam is. Die wierook simboliseer dat God graag na die gebed van die gelowiges wou luister. Die aangename reuk dui daarop dat dit vir God aangenaam was om na die gebede van gelowiges te luister.

Hierdie teks is vir my ʼn wonderlike en vertroostende gedeelte. God wag op die gebede van gelowiges. Die gebed van die gelowige mens is vir God kosbaar. Ek weet hieraan mag ek nie weer twyfel nie.

Gebed is om God, weer God te maak in jou lewe!

Written by webmeester on . Posted in Gebed en Spiritualiteit

Die eerste is om te “Bedaar”.  Om tot bedaring te kom, is vir ons moderne leefwyse geen maklike taak nie.  Tien jaar terug het ons briewe binne ʼn week of twee beantwoord.  Vyf jaar terug het ons ’n antwoord binne ʼn dag of twee vir mense gefaks.  Vandag wil mense op dieselfde dag as die versoek ʼn antwoord per epos terug ontvang.  Dit is net nie maklik om tot rus te kom nie.  Gebed sê Yancey is om bewustelik tot bedaring te kom. Hy vertel van die skrywer Patricia Hampl.  Sy het in Assisi in Italië op ʼn pelgrimstog gegaan.  Daar het sy ʼn lys gemaak van antwoorde op die vraag: Wat is gebed?  Sy het ʼn paar woorde neergeskryf.  “ Lof; Dankbaarheid; Vra; Smeek; ʼn Tipe onderhandeling met God; Vrugtelose kerm; Fokus.  “ Toe het haar lys doodgeloop want sy het ontdek dit lyk bloot na ʼn taalhandeling.  Sy het verklaar: ” In wese is gebed ʼn posisie, ʼn plasing van jouself voor God.  Gebed as fokus is nie ʼn manier om perke te stel aan wat gesien kan word nie; dit is ʼn gewoonte om aandag te gee aan alles wat is” Hierdie “gewoonte om aandag te gee aan alles wat is” verg dat ons, soos die psalmdigter sê sal “ bedaar” en stil sal word.  In die fokus van gebed kom alle ander dinge in fokus.  In daardie onderbreking van my roetine val die heelal in lyn.

Yancey gaan verder en verklaar dat die “Stilte” ons voorberei vir die tweede opdrag in die Psalm naamlik: “Om te erken dat Ek God is, hoog bo die nasies, hoog bo die aarde” Slegs deur gebed kan ons daardie waarheid glo te midde van ʼn wêreld wat saamspan om God te onderdruk eerder as te verhef.

Die woord wat in die oorspronklike taal vir “bedaar” gebruik word, is ook die woord waarvan vakansie afgelei is.  God nooi ons om ʼn vakansie te beneem, om ʼn ruk lank op te hou om self God te probeer wees en God toe te laat om God te wees.  Om God, God te laat wees vereis van ons om af te sien van die wêreld wat ons so sorgvuldig in stand hou om ons eie saak te dien.  Dan gaan Yancey voort om te sê” As die erfsonde teruggevoer kan word tot mense wat probeer het om soos God te wees, is die eerste stap in gebed om te onthou en te erken dat God, God is – dit wil sê om die hoogste waarheid van die heelal te herstel -sodat die mens kan weet hy leef nie in ʼn selfgeskepte heelal nie(John Milton).

Vriende, gebed is om tot bedaring te kom voor God.  Ja stil te word voor Hom. Hom te erken as God en dan te wag en te luister na God.  Onthou dit is nie God wat ons gebede nodig het nie, maar ons wat gebed nodig het sodat ons weer na God kan luister.  Dit sal ons help om nie eie geestelike koninkryk uit te dink en te bou nie, maar aan God se koninkryk mee te werk.

Groete

Quintus

Die Here hoor nie my gebed nie!

Written by Quintus Heine on . Posted in Gebed en Spiritualiteit

ʼn Baie goeie voorbeeld in die Bybel sien ons by die gebedslewe van Hanna, Sameul se moeder. Sy was kinderloos en het vir lank tot die Here gebid. Die gebed van Hanna was baie merkwaardig en daar is ʼn paar aspekte in hierdie gebed wat my opgeval  het:

  1. Sy het in die tempel gebid. Haar man Elkana het gereeld tempel toe gegaan. Dit is hier in die huis van God waar Hanna dan ook gaan bid. Beteken dit nou ons moet altyd in die kerk of gebou bid?  Ek dink nie so nie. Na die opstanding van Jesus en die uitstorting van die Heilige Gees is daar ‘n nuwe bedeling. Ons het nie  meer ʼn gebou nodig om tot God te bid nie. God is oral by jou teenwoordig. Jy moet dus weet- Die Here is by jou, jy kan enige plek bid. Vir Hanna was dit egter erns om in die tempel te bid omdat die tempel, die Here se teenwoordigheid gesimboliseer het. Hy was daar teenwoordig. Ons leef vandag heeltyd in God se teenwoordigheid (Coram Deo) – as ons bid en as ons nie bid nie. Die Here weet alles wat jy doen en is altyd by jou. Dit is nie net tydens gebed wat jy bewus moet wees dat jy in God se teenwoordigheid leef nie. Hy weet ook – hoe jy geleef het  voor jou gebed. ‘n Opregte gebed, word vooraf gegaan deur ‘n opregte lewe.  God is heeltyd teenwoordig.

  2. Hanna het ook die regte gebedshouding gehad: In die Bybel word verskillende gebedshouding aan ons voorgehou. Ons lees van Moses en Aaron wat op hulle aangesigte neergeval het as hulle bid; van  Dawid wat op sy bed gemediteer het; Salomo het gekniel met sy hande na die hemel; Jona het in die maag van ʼn groot vis gebid; Ezra het geween; Nehemia het gebid toe hy op die muur gestaan het om toesig te hou oor die bou van die muur; Petrus het sy knieë gebuig in die tronk. Wat het Hanna gedoen? Sy het gestaan en bid. 1 Sameul 1:13 vertel Sy het in haar hart ʼn stilgebed gebid. Was haar uiterlike houding belangrik- Nee – wat wel belangrik is dat sy gebid het met ʼn sekere hartsgesindheid wat op God ingestel gebid.  Miskien is dit die geheim. Ons harte moet op God ingestel wees. Ons bid so maklik gebede en behoeftes van ons eie hart. Ons moet dus op God ingestel wees. Dit was die kenmerkende van Hanna se gebed. Haar hart was op God gerig!!Gebed is die uiting van jou hartsbegeerte.

  3. Hanna het ook gebid vir die regte uitkoms: Met die eerste opslag het Hanna se gebed baie selfsugtig geklink. Sy is kinderloos en wil ʼn kind hê! Maar dan hoor ons dat sy hierdie kind onmiddellik vir die Here wil gee. Hanna het nie gebid vir selfsugtige begeertes nie, maar om haar kind  vir die Here te gee. Ons leer dit ook in Joh. 14 Ons kan enigiets van die Vader vra, maar dit moet om sy eer gaan. Hanna het ‘n nederige ingesteldheid gehad.

  4. Hanna het ook die Here met ʼn dankbare hart geprys vir die uitkoms van die gebed. Sy het haar afhanklikheid aan God bely en aan Hom die eer gegee. Na haar gebed was diot net God wat saak gemaak het.

Voor ons weer die Here die skuld gee as ons die ervaring het van – ” gebede teen die dak “– ondersoek dalk eers jou eie gebedslewe of eie hart-  Leef jy met ‘n opregte gesindheid en geheiligde lewe in teenwoordigheid van God? Is gebed vir jou slegs versoeke of ‘n uiting van jou verhouding met die Here? Is daar dalk  kamers van jou hart wat die Here nie mag sien nie?Soek jy die Here se wil in jou gebed?

Ja – dit is nie die Here wat ons nie hoor nie- Dit is ons wat Hom nie hoor nie!!!

Die angs van die ewige prediker in ons

Written by Frederick on . Posted in Padlangs met gemeentes

Ek het die afgelope week Week van Gebed gehou in die Baai. Ek was van die begin af vasberade om nie te preek oor gebed nie, maar om in die week vir ‘n slag saam met mense te bid. “ Ons kan maar 20-30 wees” , stel ek die leraar (en myself) gerus, ek gee nie om nie, “ solank ons net die geleentheid gebruik om ‘n paar mense in die gemeente te leer om te bid.”

Van die eerste aand af is ons verras met die hoeveelheid mense wat kom en die klomp jong mense wat deelneem. Ons sit om tafels en stap vir stap oefen ons die gebed van die hart nie. Die ritme is eenvoudig. Ons doen die gebedsoefening van die aand klein treetjies soos om net asem te haal, reflekteer dan daaroor in groepe en dan sluit en die aand af met ‘n 3min van praktyk wenke en die gebedsopdrag vir die volgende dag.

Die gehoor reageer bo verwagting, hulle is gemotiveerd en doen die opdragte stiptelike, praat openlik oor hulle gesukkel om stil te word, probeer weer. Teen die drede aand begin die deurbrake te kom, mense begin spontaan te vertel van hulle diep konneksie met hulself en met God. “Ek wou net 10 minute stil word en toe word dit sommer ‘n halfuur”, vertel ‘n man van in die sestig. Dit is duidelik nuwe grond vir baie, maar hulle gaan dapper voort om die nuwe geloofsdissipline aan te leer….én steeds groei die groep.

In my is daar ‘n stryd wat afspeel. Ek ken die teorie van bemagtiging baie goed, minimum kennis, konkrete “ ant-steps”, herhalende inoefening, refleksie oor die praktyk, weer minimum kennis, konkrete “ant-steps”, weer inoefen, refleksie waarin die groep die pas bepaal. Hoeveel keer het ek dit nie al vir dominees probeer leer nie? Nou moet ek ditself doen en ek sukkel! Daar is ‘n verstekposisie in my wat my die hele tyd laat voel ek doen iets verkeerd ek behoort meer te praat en darem so tussendeur te preek ook.

Ten spyte van al die wonderlike terugvoer én die groeiende getal by ‘n Week van gebed! stoei ek die hele tyd met die stem in my wat wonder of ek nie darem maar meer moet verduidelik, so ‘n paar teorië oor gebed moet bysit, Eugene Petersen moet aanhaal nie. En toe tref dit my, ek is vervorm deur leermeesters wat my met woorde gevorm het, vol teorie gepomp het. Ons het ewig oor die teorie en selfs die praktyk gepraat- verstaan my reg meestal was dit goeie goed. Ek is byna nooit gevorm deur geloofs-afrigters wat my toegelaat het om self te probeer, in te oefen totdat ek die praktyke van die geloof kon bemeeester nie. Ons het byna altyd net oor die goed gepraat en dit weinig gedoen. Dit is waar my angs le.

Dit was ‘n wonderlike week, hande vol mense is diep geraak, ek wil selfs sê gevorm. In baie  gevalle het mense vir die eerste keer in hulle lewe geleer om in stilte op die Here te wag. Van almal is ek die een wat die meeste geleer het. Vir een keer kon ek die ewige prediker stil maak en geduldig saam met mense wag dat die deurbrake in hulle gebeur. Dink net wat ons alles sou gemis het as ek sou toegee aan die ewige prediker in my?

Dankie Eugene en Heinrich, julle was twee leermeesters vir my hierdie week.

Bid iemand ooit vir my?

Written by Quintus Heine on . Posted in Gebed en Spiritualiteit

Soms as ek sukkel om te bid, wonder ek of daar dalk iemand anders is wat ook vandag vir my bid. Ons verseker so maklik vir ander dat ons vir mekaar bid. Dan wonder ek of almal wat so in die verbygaan vir my ‘n belofte om gebed gee, dit regtig doen. Het dit nie maar ʼn spreekwyse geword om mense te troos nie. Bid ons regtig vir mekaar?

Op ʼn gereelde basis kom die boodskap van Heb. 7-9 by my op. In die gedeelte word verduidelik oor Christus en die Levitiese priesterskap. Vs. 26 en 27 “ Vir ons was so hoëpriester nodig, een wat heilig is, skuldeloos en sonder smet is, verwyder uit die midde van die sondaars, en verhoog bo die hemele, een wat nie, soos die hoëpriesters elke dag offers hoef te bring, eers vir sy eie sondes en dan vir die volk nie. Hy het immers eens en vir altyd ʼn offer vir die sondes gebring toe Hy Homself geoffer het.

Die funksie van die hoëpriester is om vir die volk by God in te tree. In Heb. kom bevestig God dat Jesus my hoëpriester is wat reeds met sy offer aan die kruis vir my permanent ʼn pad oopgemaak het na God. Jesus is my Hoëpriester wat elke dag vir my intree by God. Dit beteken: Terwyl ek in my daaglikse lewe besig is met verskillende dinge, weet ek dat Jesus besig is om vir my te bid. As ek deur die donker nag slaap is Jesus besig om vir my in te tree by God. Die Seun van God tree voordurend vir elke gelowige in by God. Daar word dus op hierdie oomblik vir my gebid! Jesus is besig om vir my te bid en Hy hou nooit op nie. Die wete maak my gebedslewe nie net meer aktief nie , maar maak my nog meer bewus van God se teenwoordigheid in my lewe. Soos ek nou hier sit en skrywe kom ek agter dat die wete dat Jesus nou vir my bid – ʼn glimlag op my mondhoeke plaas.

Dankie Here dat ek in my oorvol lewe kan weet dat U vir my bid. Dat daar iemand is wat heeltyd vir my bid ! Here help my om ook met vasberadenheid gereeld vir almal rondom my te bid.