Is Positiewe Ouerskap negatief?

Written by Gielie Loubser on . Posted in Jeug en familie

Die skrywer gaan voort en verduidelik dat jy ook Negatiewe ouerskap kry en dat mans geneig is om negatiewe ouerskap toe te pas. Die skrywer se voorstel aan ouers is om en ek haal weer aan” Om van albei dié bose pole af weg te bly en om ’n pa met ’n plan te wees.”
As een van die aanbieders van die Padlangs kursus wat die denke van positiewe deelnemende ouerskapstyl bevorder voel ek my genoop om tog iets duidelik te stel. Die skrywer is reg dat mense uit die positiewe ouerskap styl nie verkeerde gedrag straf nie, dit beteken egter nie dat dit oorgesien of bloot net “vergeef” word nie. Inteendeel die ouerskap styl vra dat daar baie besliste konsekwensies is vir verkeerde gedrag. Die konsekwensies is egter dissipline en nie straf nie. Die verskil is dat straf nie noodwendig logiese betrekking het op die oortreding nie en dat dit bloot net verkeerde gedrag onderdruk.
Positiewe ouerskap wil egter hê daar moet insig in die aard van die gedrag wees sodat dit lei tot selfstandigheid en nie bloot gehoorsaamheid nie. Die verskil is dat gehoorsame kinders slegs gehoorsaam is as die gesagsbron (ouer of volwassene) teenwoordig is. Selfstandige kinders het insig in die aard van hulle gedrag en neem self verantwoordelikheid.
Wat verder die motivering agter ’n positiewe benadering is, is dat ons heel aan die begin met iemand begin. Uit die skrywer se artikel is dit duidelik dat hy baie bewus is van die sondige aard van mense en daar met kinders begin. Die positiewe benadering wil die realiteit voor die sondeval ook in ag neem en kies om met mense by die skepping te begin, waar ons as die beeld van God bevestig word en die asem van God ontvang het. Ons glo dus ten diepste wat die eerste woord ons ons lewe nie is dat ons sondaars is nie, maar dat ons beelddraers van God is waarin Hy hom verheug.
Die gebruik van “nee” word as ’n taboe deur die skrywer uitgewys wat egter nie die waarheid is nie. ’n Positiewe benadering verstaan net dat kinders maklik ouer-doof raak en dat die woord “nee” spaarsamig gebruik word aangesien “nee” ’n soort rebellie-reaksie by die kind ontketen en dat jy dieselfde boodskap kan oordra sonder om “nee” te gebruik. Bv. as jou kind lekkers voor ete vra jy nie hoef te sê: Nee, dis net voor ete nie” maar jy kan sê: “Jy kan net na ete iets kry.”
Die hele keuse vir Positiwiteit is omrede dit mense beter motiveer as straf of beloning of manipulasie. Ons almal reageer die die meeste op positiewe terugvoer. Ouerskap bly ’n uitdaging maar dis baie makliker as jy in die proses jou kind ’n vennoot in die proses maak en nie ’n opponent nie. Daarom die keuse vir positief deelnemende ouerskap.

 

KIX-KOM

Written by Gielie Loubser on . Posted in KIX-KOM

KINDERBEDIENING

Jy ken dalk die naam Kinderkrans. Baie mense sal kan getuig hoe die Kinderkrans ’n bepalende rol in hulle lewe gespeel het. KIX  (Kinders in Christus) is ons nuwe naam en poog ons om die bediening uit die namiddag-in-die-kerksaal-vir-verbondskinders-byeenkoms te verbreed na skole en créches om ook kinders van ongelowige ouers te bereik.

By baie gemeentes het ons die boodskapgekry dat die Kinderkrans ’n verenigings-karakter gekry het en gemeentes nie lus is om aan die vereniging te behoort nie. Gemeentes is lus om hulle eie ding te doen en wil nie geld stuur nie of by die projek van die kinderkrans betrokke raak nie. Die naamsverandering wou die persepsie breek en verskeie gemeentes “behoort” nou aan KIX maar dra nie noodwendig by tot die projek nie. Die beminde “Touleiertjie” het ook dan “KIX.KOM” geraak. Die kwartaalblad is steeds die ruggraat van baie gemeentes se kinder-bedieninge.

Maar die goeie nuus is die “KIX.KOM” het ook nou elektronies geword. Al die lesse en hulpmiddels is nou beskikbaar hier op die webwerf. Kliek net op die skakel .


Soos die nuwe KIX.KOM uitkom sal ons ook die lesse uit die blad haal en op die website plaas. Die KIX.KOM word egter steeds gedruk en gepos vir die wat die gedrukte formaat verkies. Dit kos jou R10 plus posgeld (Jy betaal net vir die drukwerk- ons vra niks meer as dit nie)

Maar wat jou bediening se naam ookal is, alles wat ons hier in die Jeugkantoor het, is tot jou beskikking.

LES MATERIAAL:   

  • ‘God se incredibles’. Dit gaan oor 5 geloofshelde van die Bybel, maar dis nie net die voor-die-hand-liggendes nie.  Die volledige pakket, wat ook ’n CD insluit, is teen R50 + Posgeld by die Jeugkantoor beskikbaar.
  • KIX-KOM: Bestel gerus ons kwartaalblad, voorheenTouleiertjie, nou KIX-KOM (Kieks-kom). Die tipe materiaal wat in die blaadjie verskyn, kan van professionele Kinderbedienaars wat reekse wil hou, tot vrywilligers wat nie langer as 30 minute voorbereidings tyd het nie, bedien.
  • Verskeie boeke: Saamgestelde lesmateriaal vir verskillende ouderdomme en seisoene van die Kerkjaar.
  • Plakkers: Welkom by KIX, verjaarsdag plakkers (verskeie beskikbaar) sowel as blanko plakkers
  • Kix Kreatief CD en boekie – ballon figure, klei en ander kreatiewe aktiwiteite om aan te bied. R50 plus posgeld.
  • Pre-Teen lesse vir 9-12 jariges: 6 lesse wat oor 12 geleenthede gebruik sou kon word sowel as ‘n skattejag. R50 plus posgeld

  

Kontak Sharon by 021 808 9050 of e-pos jeug@sun.ac.za as jy belangstel om meer uit te vind.

Jeug en familie

Written by Gielie Loubser on . Posted in Jeug en familie

Jeugkantoor

Sharon en Gielie het die voorreg om in hierdie bediening te speel. Ja ons wil weer kinders en tieners en ouers help speel in die genade van die Here en so die blydskap van die Evangelie weer ervaar.  

 

Die Jeugkantoor: Stellenbosch

Kontakbesonderhede

Gielie Loubser: gielie@sun.ac.za

Sharon Naude: jeug@sun.ac.za

Tel: 021 808 90 50

Faks: 086 530 2439

Artikels

Is Belydenisaflegging gereformeerd?

Nou die dag het ek beleef dat ek ’n oomblik gehad het oor die NG Kerk se gebruik van Belydenisaflegging. Ek het gesels met ’n dominee-vriend wie se familie uit die kerk is en o.a ’n ander doop-beskouing het. Hy vertel toe hoe hy tydens ’n kuier net weer deurgeloop het ook die gebruik van spesifiek die NG Kerk se belydenisaflegging. Die familie se woorde was: Maak nie saak hoe spesiaal julle dit probeer maak nie, dit bly fake!”

Die ergste is, ek dink dis waar. Kyk net na die drop-out syfers. Dis toe wat ek my oomblik gehad het. Ek het besef ons is met die gebruik eintlik totaal in die evangelical-movement wat glo dat bekering gepaard gaan met “altars-calls” en “commitments”.

Ek onthou baie goed hoe ek as jong dominee baie moeite gedoen het om nie te praat van aanneem en voorstelling nie, maar van belydenisaflegging, geloof-belydenisaflegging! Dis egter in die altar-call-tradisie. Die aanneem en voorstelling is meer gereformeerd! Hoekom? Die spreek woordelike pennie het gedrop toe ek nadink oor wat soortgelyks ons in ons Joodse gebruike kry. Dis natuurlik die Bar Mitzvah. Die fees wat Joodse seuns kry as hulle 13 jaar oud is. Behalwe ’n rits ander gebruike is een van die groot redes vir die Bar Mitzvah, die bevestiging van die kind. Tydens die fees word die seun in die openbaar bevestig (validate) dat hy die familienaam kan dra en ’n sukses van sy lewe gaan maak.

’n Sielkundige het tydens een van die Positiewe Ouerskap sessies gesê dat die bevestiging van ’n kind die meeste vir ’n kind doen. Sy het gesê dat die een ding wat ’n kind die meeste motiveer om beter te wees en te doen, positiewe terugvoer is. Dis niks anders as publieke bevestiging nie.

Die kerk het dit juis nog al die jare gedoen! ’n Gemeente sou ’n proses gehad het van onderhoude en gesprekke en ja dalk selfs toetsing, maar dan sou hulle die kind aanvaar het (aanneming) en dit publiek bevestig het (voorstelling).

Die belydenisaflegging was dus iets wat die geloofs vriende en familie gedoen het oor die kind. Dis die skare geloofsgetuies (cloud of witnesses) wat getuienis af lê van die geloof wat hulle in die kind sien. Nou raak die belydenis ’n bevestiging en haal jy die “fake” uit die gebruik. Sien as ek oor myself moet getuig kan ek enigiets sê. Dis soos in ’n hof. Daar moet getuies ingeroep word.

Ek dink juis dit sal vir die kinders ’n onvergeetlike ervaring wees as hulle hoor hoe hulle ouers oor hulle dink en wat hulle bereid is om te bely. Of hoe ander betekenisvolle volwassenes oor hulle praat. Wat hulle raaksien die Gees als al reggekry het in die een wat voorgestel word. Of hoe jou vriende oor jou dink en wat hulle by jou raaksien.
Die kind moet daarom sy skare geloofsgetuies kan vergader vir die geleentheid. Dit sal die diepte gee. Dis soos ’n vriend van my hulle kinders se oorgangs mylpale vier saam met die betekenisvolle mense in die kind se lewe (die kind kies die mense).

Miskien sal ons dan so die valsheid kan wegneem en terugkom by ons gereformeerde teologie wat verstaan dat geloof iets is wat ons ontvang, ’n gawe van God en nie iets wat ek my voor “commit” of waaraan ek “submit”. Nee, dit bly ’n gawe en werking van God waarvan ons net kan bewus word en waaruit ons meer en meer kan leef.
Kom ons swaai daarom ons belydenis aflegging weer na “Aanneem en Voorstelling”, maar die keer betrek ons die hele skare geloofsgetuies van elke kind. Hulle het dit nodig!

Fuel 1.2

Written by Louisa Crafford on . Posted in Tieners

FUEL 1.2 vrygestel – Oplossing vir Tiener Byeenkomste!

Produk van Lifeway. Volg op Fuel 1.1. Pakket bestaan uit 3 CD’s en 2 DVD’s.

Dit kan vir 12 sessies gebruik word. Samestelling is so dat dit aangepas kan word vir verskillende behoeftes. Kan ook gebruik word vir selgroepe of tuis-Bybelstudie groepe.

Koste: R300 (posgeld uitgesluit). Bestel by: Jeugkantoor (Louisa) 021/9577199 of jeug@kaapkerk.co.za

Bou van ‘n familiale kultuur in gemeente

Written by Frederick on . Posted in Familie-eredienste

Verantwoordelike Vernuwing

Stellenberg

2004

Families is dikwels afgeskeep in gemeentes. In hierdie voorlegging word die basiese boustene van die ontwikkeling van ‘n familiale kultuur in gemeentes bespreek.  Dit is ‘n voorlegging van in 2004 by Verantwoordelike Vernuwing gemaak is. Gemeentes wat belangstel in meer inligting oor die proses en die resultate van die proses in gemeentes kan gerus vir Gielie Loubser kontak by gielie@sun.ac.za

{gallery}/familiegewoontes{/gallery}

Jeug FUEL

Written by Louisa Crafford on . Posted in Tieners

’n Oplossing vir Tiener byeenkomste : Fuel 1.1

Vir jare weet ons Tieners bly die moeilikste mark om materiaal voor te skep. Die Jeugkantoor het een produk wat kan help. Lifeway, ’n wonderlike reeks wat in SA kan werk.
“FUEL” ’n pakket met 3 CD’s en 2 DVD’s verskaf 12 byeenkomste elk met 3 verskillende produkte: 1.“The spark”, professionele video snit as inleiding. 2.“Fanning the Flame” ‘n sessie wat tieners self aanbied. 3. “Combustion” – die Bybel storie deur ’n teoloog aangebied. ’n Stel bestaan uit 3 CD’s en 2 DVD’s. Aankoop prys $149.95, maar ons het die regte bekom om dit vir R300 (posgeld uitgesluit) te verkoop in Suid-Afrika.Reaksie: “Fuel = ‘n uitstekende produk! Is daar ‘n vooruitsig dat die res van die Fuel-reeks bekom kan word?” Kontak Jeugkantoor 021/957 7199 of jeug@kaapkerk.co.za

Is skole deel van gemeentes se roeping?

Written by Frederick on . Posted in Kinderbediening

Die skole in die kusprovinsies begin more nadat die binnelandse provinsies reeds verlede week begin het. Duisende eerstejaars het ook hierdie week by universiteite aangemeld.


Opvoeding was histories ‘n belangrike deel van gemeentes se roeping – die vraag is of gemeentes vandag ook verstaan of hulle ‘n roeping het tov die opvoeding van ons kinders en jeug!


Ons almal is bewus van die uitdagings van onderwys in Suid-Afrika. In ‘n belangrike verklaring oor die uitdagings van onderwys in Suid-Africa het ‘n groep bekommerde onderwys kundiges  op 5 Desember 2008 die volgende gelys as die belangrikste uitdagings


Educational crises call in the people 


Highlighting the persistent divisions in educational opportunity at the heart of the South African schooling system, Neville Alexander outlines a new direction based on the equitable distribution of opportunities for children, a more widespread culture of learning, and adequate institutional support for teaching staff.
As usual at this time of the year, there has been a sudden spurt of analyses, discussions, and scenarios about our education system. Some of these are symptomatic of the annual matriculation exams-related national itch. This year, some of them are undoubtedly related to contests between political parties positioning themselves for next year’s general election. And yet we believe that something even more important is taking place – as South Africans we are sensing more clearly the depth of our crisis in education. And we are realising that education should be placed on the national agenda as a priority item.


A BLEAK FUTURE?


Every South African citizen who knows that the future of this country ultimately depends on the health of the education system has come to realise that at this moment we have no future. This is so because of the fact that the system continues to stagnate and even to regress in crisis mode, in spite of all well-intentioned interventions by the government and other interested parties.


By way of reminding ourselves of the depth and the extent of the dysfunctionality of the system, a few examples must suffice. Behind these, there is a veritable archive of statistics and other data that demonstrate in brutal detail just how bad the situation is:


• Very many of our children – especially in the impoverished rural areas and townships – go to school hungry. They are by definition unable to learn effectively.


• The majority of our children are not learning to read and write confidently in any language. The culture of reading, which is the foundation of any modern nation, is confined to a thin layer of privileged people.


• Too many schools are unsafe, bleak, uninspiring places where violence and abuse are rife. Teachers and their students are too often traumatised, demotivated, and merely going through the motions. Schools as learning spaces, where opportunities exist for experiencing the joy of learning, exploring, experimenting and achieving, are few and far between. Where they do exist, they are to be found mainly in established suburban, former white areas.


• In most other cases, schools are no more than dumping grounds where parents hope the teachers will cope with their offspring as best they can. And, indeed, given class sizes and other anti-educational factors, many teachers are no less than miracle workers!


• 79% of our schools do not have libraries and 60% do not have laboratories.


• 60% of children are pushed out of the schooling system before they reach Grade 12.


• If you dropped out before completing Grade 12, your chances of employment are not significantly higher than someone without any schooling.


• Teachers are the most important group of professionals in any society since everything depends on their dedication and effectiveness. Yet the quality of teacher education and professional development, as well as the levels of support for most teachers, are grossly inadequate. So much so, indeed, that 55% of those in the profession would leave it if they could.


30,000 teachers in fact do leave the profession annually, while only 7,000 enter it.


CRUX OF THE PROBLEM


The long and the short of the crisis is that we have a two-tier educational system in South Africa, one for the children of the rich and another for the urban and the rural poor. Schooling is based on middle class norms – such as literate parents, homes with some books and newspapers, daily access to English, and homes with longstanding confidence in discussing schoolwork with children. The majority of our children who come from other kinds of families and homes are doomed to fail and to be frustrated.


The consequences can be seen everywhere in our streets and in our prisons. We need to address the social inequality which is at the root of this phenomenon, inter alia by creating a supportive environment and providing the inspiration, the leadership and the resources that all children need to benefit from their schooling.


WHAT CAN WE DO?


We have to call in the people and do again – and even better – what we did under apartheid. We have to make education into a people’s affair. Communities, especially working-class and other poor communities, have to become directly involved in looking for immediate ways out of the crisis. Government and educationists have to engage the people in open, public, and transparent processes where the issues are canvassed in detail and social contracts between relevant arms of government, educational institutions, and the relevant communities are entered into. Schools of education at universities should place the engagement with poor communities at the top of their list of research and development priorities, and government as well as other organisations with resources should see this as worthy of public investment.


The Department of Education should institute a national commission on restoring quality education immediately after the 2009 elections. Such a commission should not consist merely of ‘experts’ and an army of consultants. It should, like the poverty hearings, involve all communities over a period of at least eighteen months and issue interim reports and recommendations until it can produce a final report on a well-considered and realistic programme for the radical transformation of the system as a whole.


IMMEDIATE ACTIONS


Three issues should receive immediate attention: improving the quantity and quality of teachers in the system, especially in the primary school; improving the availability of quality learning and teaching resources for all learners and educators; and, above all, instituting a corruption-free compulsory nutritional scheme co-delivered with, and accountable to, communities so that even the poorest child is given at the very least the chance to attend school on a full stomach.


We are engaged in weaving together a network of educators and other interested people to launch an initiative to come together, across differences, to mobilise for education – sensing that our future depends on urgent and wide public participation in education. We believe that all those who are serious about salvaging our proud educational heritage and building on it for the liberating future we held up to our youth and our people in 1994 will want to be part of this non-party political network and educational movement.


We stand at the proverbial crossroads. We either take the road that goes around in a long detour only to come back to where we are now – in crisis – or we take the direct, if difficult, road to the kind of education we want for our children and other members of our society equally in need of educational development. It is only if we have the courage to do this that we can build the kind of South Africa for which we have fought so long, and for which we continue to struggle.


We believe that the choice is crystal clear.


Statement signed by: Neville Alexander, Ivor Baatjes, Nhlanganiso Dladla, Andre Keet, Nobuntu Mazeka, Nomsa Mazwai, Enver Motala, Kim Porteus, Brian Ramadiro, John Samuel, and Salim Vally.


Lees meer hieroor by www.allafrica.com