Nuwe e-boeke

  • Overberg Pelgrimstog van Hoop

    Overberg Pilgrimage of Hope

    Predikant-Uitgebrand-200

    Daaglikse-gebedsritmes-vir-die-week-200

    the story of church reshaping

  • Predikant-Uitgebrand-200

    Die-krisis-van-VGK-predikante-200

    The-crisis-of-URCSA-Ministers-200

  • Push-through-the-pain-coverPush through the Pain - Early reflections on a narrative/ethnographic contextual model for the research of congregations in conversation with a missional vision for the church - Frederick Marais & Pat Taylor Ellison (ePub en Mobi)

  • Seisoen-van-die-siel-voorbladSeisoene van die Siel - “SEISOENE VAN DIE SIEL” wil duidelik maak dat sekere “geloofsgewoontes”, op bepaalde tye in ons lewe, op ‘n natuurlike manier ruimte skep vir die Heilige Gees om organiese geestelike groei in ons te bewerkstellig - (ePub en Mobi).

  • COMMUNITAS-EBOOK-6x8-COENIE-EN-ANDRIESEen van die groot hartseerstories van die kerk gaan oor wat keer op keer weer met die sakramente gebeur het. Die Doop en die Nagmaal is deur die Here in sy genade aan ons gegee om ons geloof en ons eenheid te versterk – om ons nader aan Hom en nader aan mekaar te bring. Maar deur die eeue het dit dikwels weer gebeur dat stryery oor hierdie twee wonderlike gawes gelei het tot verdeeldheid en skeuring in die kerk. Die Bose het dit weer en weer in die geskiedenis van die kerk reggekry om juis die twee sakramente te gebruik om Christene te verdeel.

    Eerste twee hoofstukke van beplande boek oor die DOOP

    Coenie Burger en Andries Cilliers

  • COMMUNITAS-EBOOK-6x8-PIETER-VAN-NIEKERKThis paper consists of three sections. Firstly, a transcribed section of FW de Klerk’s opening address to parliament, on 2 February 1990. Secondly, a transcribed presentation of my interview with Dr. Beyers Naudé in his study room on 3 February 1990. Lastly, I focused on his Reformed background and prophetic witness against injustice.

    PIETER VAN NIEKERK

Arbeidsondag in ‘n tyd van resessie!

Written by Frederick on . Posted in Vorige kommentaar

Pieter Baie dankie vir jou kommentaar op die preekstudie en die konneksie met Arbeidsondag- ek dink dit help ons om oa die skeiding tussen ‘n private en publieke lewe te deurbreek.
Ek reageer veral op die volgende twee opmekrings wat jy maak:

Weens die wêreldresessie, rasionalisering, regstellende aksie, meganisering ens. is arbeidonsekerheid en werkloosheid onder lidmate – ook in gegoede gemeentes – ’n groter werklikheid.
“Aangesien status in die samelewing ook ten nouste korreleer met die posvlak wat beklee word en die salaris wat verdien word, hou werkloosheid besonder negatiewe konsekwensies vir ‘n persoon se status en ook selfbeeld in” (De Villiers).

Ek lees in die Time van 27 April 2009’n artikel van Michael Schuman onder die titel: On the Raod again- the recession is costing the world’s army of migrant workers their jobs! (pp14-17) of gaan kyk by http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,1891623,00.html  Ons almal weet hoe ‘n groot deel van die werkerskorps werk vandag elders- in ons myne, in Dubai, in London en dit sny soos jy terreg se oor alle ekonomiese vlakke.
Baie van hierdie werkers is die eerste om hulle werk te verloor omdat hulle gas-arbeiders is.  Soos Schuman dit stel in sy artikel-
“Some are headed home, where poverty awaits.”
Hy vertel egter ook in die artikel hoedat daar in China en ander lande inisiatiewe is om hierdie mense op te vang in die gemenskappe waarheen hulle terugkeer. In die Phillipyne is daar staats meganismes wat terugkerende werkers voorsien van beurse vir opleiding wat hulle kan help om die plaslike ekonomie verder te stimuleer! Soos wat ons verlede week lang rye kiesers gehad het, sien ons in ons gemeenskappe hoedat die rye werkers wat werk soek ook langer word. Baie van hulle sien ons nie want hulle is gewoon tuis- kan ons gemeentes nie opvangplekke word vir sulke mense nie? In is seker daar sal al gemeentes wees wat met sulke inisiatiewe begin het- laat hoor van jull asb dat ons by julle kan leer!
Hierdie is ‘n ideale geleentheid van kerke om saam te werk en gemeenskaps inisiatiewe te begin. Arbeidsondag in ‘n tyd van resessie is ‘n ideale tyd om oop te wees vir die nuwe visie wat die Gees onder en in die gemeente gee oor hoe ons mekaar kan bystaan as stringe mense hulle werk verloor.
PS By Verantwoordelike Vernuwing gaan ons vanjaar onder andere verder praat oor watter bronne gemeentes beskik om in die gemeneskap mense by te staan in hulle werk en soeke na werk, die opleiding en ontwikkeling van mense.

Buig-die-boompie-solank-hy-jonk-is, is nie ‘n Bybelse beginsel nie

Written by Frederick on . Posted in Vorige kommentaar

Frederick, baie dankie vir jou kommentaar op die insetsel oor positiewe terugvoer. Ek is bly om te kan bevestig dat dit inpas by die POSPAR- kursus se benadering. Jy is reg: Die rede waarom ons goed kan voel oor onsself (‘n goeie selfkonsep kan hê) is omdat elkeen van ons na die beeld van God gemaak is. Dit maak nie saak of ons manlik of vroulik, lank of kort, wit of bruin, gesteld op fyn besonderhede of net op die groot prent, ‘n dromer of doener, jonk of oud,siende of blind, intellektueel flink of gestrem is nie. Ons kinders is ook na die beeld van God gemaak. Ons is net geneig om dit te vergeet en dan dink ons dat dit ons taak is om hulle te verander na die beeld van god. Ons verbeel ons dat daar in die Bybel staan: “Buig die boompie solank hy jonk is”. Die waarheid is dat ouers die voorreg het om die boodskap by kinders tuis te bring dat hulle beelddraers van God is en om hulle te ondersteun om te groei om al meer God se beeld te vertoon. As ons dit onthou sal dit ons help om te fokus op ons kind se sterktes (wat moontlik baie van die ouer s’n sal verskil, want God maak mense na sý beeld en dié beeld het baie fasette). Dit maak dit ook vir ons maklik om ons kinders lief te hê. Daar is die mooi definisie van ‘n liefdesgemeenskap (‘n huisgesin is ook so ‘n gemeenskap) wat sê: “Liefde is wanneer elkeen alles in sy vermoë doen om die ander te laat groei tot die maksimum van sy godgegewe potensiaal”. Christene dien mekaar.

Elke lidmaat se verantwoordelikheid

Written by Besoeker on . Posted in Vorige kommentaar

Henry T Blackaby en Claude V King skryf in “Beleef God” Bl 103 – God praat deur die Gemeente “As deel van ‘n gemeente kan ek op ander lidmate steun om my te help om God se Wil te verstaan.” Ek glo as elke lidmaat verantwoordelikheid neem om betrokke te raak by mede lidmate ons wedersydse vertroue sal skep en so ‘n omgee gemeente sal word.

Pastorale spreekkamer in Pretoria

Written by Besoeker on . Posted in Vorige kommentaar

Hi Johann, Ek is self sowat 23 jaar gelede geskei en weet waardeur almal gaan wat direk daardeur geraak word. Dit is baie traumaties vir almal! Dus, ek weet hoe voel dit as jou kop raas en alles rondom jou in duie stort.Ek bedryf die afgelope 22 jaar voltyds ‘n Pastorale spreekkamer in Pretoria en was ook vir 20 jaar ‘n tentmaker in Florauna NG gemeente en nou die afgelope 2 jaar in Eloffsdal NG gemeente.Ek bied ook talle kursusse en seminare asook praatjies en radio gesprekke en praatjies aan. Na alles roep die Here ons om ten spyte van ons seer en teleurstelling,tog ‘n duik in die emmer (‘n verskil) te maak waar ons lewe en werk. Ook om te leer uit ons foute en die eerstehandse kennes met ander te deel. Vir meer inligting kan jy op my webwerf kyk by www.pastoralepraktyk.co.za of my skakel by 012-5463545 in Pretoria. Mooiloop. Jan Botha.

Moralisering maak ons emosioneel onintelligent

Written by Frederick on . Posted in Vorige kommentaar

Jampie verwoord m.i. die uitdaging vir ouers uitstekend – ook ons onvermoë om emosioneel intelligent te probeer optree as ons kinders met ons in gesprek is. In aansluiting by Jampie vind ek dat die verstek posisie van ons as “gelowige” ouers die van ‘n moralisering is. Ons onvermoë om die emosies te hoor, is omdat ons onwillekeurig neig daarna om ons kinders se kommunikasie moreel/eties te beoordeel. Byna asof ons dink die belangrikste ding wat ouers doen, is om te be-oordeel en dikwels te ver-oordeel of ons kinders reg of verkeerd is en dat dit ons taak as ouers is om hulle vernaamlik te wys op waar hulle verkeerd is. Ons sal ‘n nuwe verbeelding moet ontwikkel van ouerskap wat bevry word van hierdie moralistiese verstekposisie. Jampie en Alta is korrek, as ek hulle reg verstaan, dat ons eerste taak is om goed te luister en veral die emosies van ons kinders te verstaan en te verwoord. Eers dan ontstaan die moontlikheid dat ons saam met hulle – dit is die punt van positiewe ouerskap se deelnemende ouerskap – ook kan en moet dink oor moraliteit. Ek vind dit besonder moeilik om bv. oor die TV kultuur van die nuwe generasie – sluit ook maar Face Book ens. in, is ek vanuit my generasie eintlik uit beginsel geneig tot ‘n negatiewe instelling hieroor – dit is vir my tydmors – maar vir my kinders is dit ‘n lewensnoodsaaklike deel van hulle sosialisering. Indien ek nie bereid is om vanuit die ervaring van my kinders daarna te kyk nie, sal ek dit moeilik vind om te verstaan hoekom dit vir hulle so belangrik is. Ek druip gewoonlik die toets.

Waardes van Communitas en kommentaar op www.communitas.co.za

Written by Frederick on . Posted in Vorige kommentaar

www.communitas.co.za is ‘n oop ruimte waar predikante en gemeenteleiers oor gemeentebediening en roeping by mekaar kan leer.

Ons is baie opgewonde oor die toename in gesprek die afgelope tyd op die webblad. ‘n Oop ruimte kan egter net oop en veilig bly, indien die waardes van die ruimte eerbiedig word. Ons waardes is

  • ‘n Waarderende en leerbare ingesteldheid teenoor die gemeente
  • Deernis & egtheid in ons begeleiding en ondersteuning van predikante en gemeenteleiers
  • Uitnemendheid tov die kwaliteit van ons dienslewering
  • Geloofsverwagting en –afwagting t.o.v. wat die Drie-enige God in en deur gemeentes kan doen
  • Die stel van voortdurende uitdagings
  • Onderlinge goeie verhoudinge

In onlangse kommentaar in die gesprek oor Roeping en die werk van Allan Hirsch is die waardes nie eerbiedig nie. Wanneer standpunte gestel word deur ander se bydrae te diskrediteer, word ons waardes oortree. Deur bv. na mense verwys word as “new age” of “kwasi new age” sonder om inhoud aan die stellings te gee nie, word die oop en veilige ruimte bedreig.

Ons sal soos in die verlede oop gesprek aanmoedig ook en juis as ons van mekaar verskil.

Bydraes sal in alle gevalle gemeet word aan bg. waardes van www.communitas.co.za.

Vreemdeling as draer van ons identiteit

Written by Frederick on . Posted in Vorige kommentaar

Ek onthou dat ‘n aantal maande gelede een van die groot banke by hulle OTM die boodskap gehad het jy geen vreemdeling moet vertrou nie! ‘n Mens verstaan waar dit vandaan kom, maar weet ook indien ons so bly dink oor vreemdelinge, dit ‘n klimaat skep waarbinne daar moeilik gasvryheid teenoor vreemdelinge getoon sal word. In jou treffende bydrae Jannie herinner jy ons daaraan dat ons identiteit nie net deur ons trandisie gedra word in christelike geloofsgemeenskappe nie, maar dat dit as ware aan ons gegee word deur die vreemdelinge in ons poorte. Deur hulle te verwelkom, met hulle in gesprek te gaan, diep na hulle te luister en by hulle te leer, ontvang ons as gemeente ‘n nuwe verstaan van ons identiteit. Indien dit nie gebeur nie, sal ons die evangelie mak maak om te pas in die sak van ons eie kultuur gemaksone. Ek het die naweek twee pragtige praktyke geleer van ‘n gemeente wat daarop ingestel is om gasvry te wees teenoor die vreemdeling. Hulle moes ‘n predikant beroep en een van die vrae wat hulle hom gevra het was: Vertel vir ons van ‘n vriend wat nie glo of aan ‘n kerk behoort nie. Hulle het ook die gewoonte om by ‘n doopgeleentheid die ouerpaar te vra om vriende uit te nooi na die doop wat nie christene is nie. So bly ‘n mens verstom hoedat daar in ‘n tyd van Zenophobia in die derde wereld en groeiende geslotenheid in die eerste wereld tog gemeentes is wat in ‘n totaal ander rigting beweeg deur hulle poorte doelbewus oop te maak- my ervaring is dat daar ‘n groeiende groep gemeentes in SA is wat dit so onder die radarskerm leer leef. ONs kan baie by hulle leer.